रात्री अडीचचे रडणे भुकेचे की ओल्या डायपरचे, नाळेवर काही लावायचे की नाही, आंघोळ रोज हवी का — पहिल्या महिन्यातल्या खऱ्या प्रश्नांची आकड्यांसह उत्तरे: किती वेळा पाजावे, किती ओले डायपर हवेत आणि त्याच दिवशी डॉक्टर कधी गाठावे.
घरी येऊन चौथा दिवस. रात्री अडीच वाजता बाळ रडायला लागते — आत्ताच तर पाजले होते, मग भूक? ओला डायपर? पोटात गॅस? की फक्त कुशीची ऊब हवी आहे? हा गोंधळ प्रत्येक नव्या आई-बाबांचा असतो, आणि नवजात बाळ दिवसातून एक ते तीन तास रडणे हे पूर्ण नेहमीचे आहे — रडणे हीच त्याची एकमेव भाषा आहे.
अंदाजाने घाबरण्याऐवजी ठरलेल्या क्रमाने तपासा: आधी भूक (शेवटचे पाजून दोन तास झाले का?), मग डायपर, मग ढेकर राहिली का, मग कपडे जास्त-कमी झाले का. चारही तपासूनही रडणे थांबत नसेल आणि बाळ नेहमीपेक्षा वेगळे — सुस्त किंवा अति कर्कश — वाटत असेल, तर मात्र डॉक्टरांना फोन करा.
पहिल्या महिन्यात बाळाला 24 तासांत 8 ते 12 वेळा, म्हणजे साधारण दर 2-3 तासांनी पाजावे लागते — रात्रीसुद्धा. पहिल्या दोन आठवड्यांत बाळ सलग 4 तासांपेक्षा जास्त झोपून राहिले तर उठवून पाजा; 'झोपू दे बिचाऱ्याला' हा नियम इथे लागू नाही. प्रत्येक पाजल्यानंतर 5-10 मिनिटे खांद्यावर घेऊन हलक्या थोपटण्याने ढेकर काढा — गॅस आणि उलटी दोन्ही कमी होते. संध्याकाळी बाळ तास-दोन तास सारखे मागत राहते (क्लस्टर फीडिंग) — हे दूध कमी पडल्याचे लक्षण नव्हे, वाढीच्या झटक्यांतले नेहमीचे वागणे आहे.
दूध पुरते आहे की नाही हे रडण्यावरून नव्हे, डायपरवरून ओळखा: पाचव्या दिवसानंतर 24 तासांत किमान 6 ओले डायपर आणि पिवळसर शी होत असेल, तर दूध पुरते आहे. जन्मानंतर पहिल्या आठवड्यात बाळाचे वजन 7-10 टक्क्यांपर्यंत घटणे नेहमीचे असते आणि चौदाव्या दिवसापर्यंत ते भरून निघते — पहिल्या महिन्यात दर आठवड्याला वजन तपासले की वाढीची खात्री राहते. सहा महिने पूर्ण होईपर्यंत बाळाला फक्त दूध — पाणी, गुळपाणी, घुटी काहीही नाही.
नाळेचा खुंट साधारण 5 ते 15 दिवसांत आपोआप सुकून गळतो. तोपर्यंत एकच नियम: ती जागा कोरडी आणि मोकळी ठेवा — तेल, हळद, राख, पावडर, नाणे... काहीही लावू नका; लावलेल्या प्रत्येक गोष्टीने जंतुसंसर्गाचा धोका वाढतो. डायपर नाळेच्या खाली दुमडून बांधा आणि खुंट ओढून काढण्याचा मोह टाळा. भोवती लालसरपणा, पू किंवा दुर्गंधी दिसली तर त्याच दिवशी डॉक्टर.
नाळ गळेपर्यंत पूर्ण आंघोळ नको — ओल्या मऊ कापडाने अंग पुसणे (स्पंज बाथ) पुरते. नंतरही आठवड्यातून 2-3 आंघोळी पुरेशा; रोजच्या आंघोळीने नाजूक त्वचा कोरडी पडते. पाणी कोपराने तपासा — कोमट हवे, गरम नव्हे (साधारण 37-38 अंश); आंघोळ 5-10 मिनिटांत आटपा आणि आधीच टॉवेल-कपडे-डायपर हाताशी मांडून ठेवा, म्हणजे ओले बाळ घेऊन शोधाशोध नको. साबण-शॅम्पू वापरायचाच असेल तर बाळांसाठीचा सौम्य, बिनवासाचा — मोठ्यांचा साबण नको. डायपर बदलताना प्रत्येक वेळी ती जागा नीट कोरडी करून मगच नवा डायपर लावा — डायपर-पुरळ टाळण्याचा सर्वात सोपा मार्ग हाच.
बाळाला प्रत्येक झोपेसाठी — रात्री आणि दुपारीही — पाठीवरच झोपवा; यामुळे झोपेतल्या आकस्मिक मृत्यूचा (SIDS) धोका मोठ्या प्रमाणात घटतो, हे जगभरातल्या संशोधनाने वारंवार सिद्ध केले आहे. पोटावर किंवा कुशीवर झोपवणे, मऊ गादीत रुतवणे हे टाळा. नवजात बाळ दिवसातले 16-18 तास झोपते, पण तुकड्या-तुकड्यांत — सलग झोपेची अपेक्षा पहिल्या महिन्यात ठेवू नका.
बाळाची झोपण्याची जागा साधी आणि रिकामी हवी: टणक गादी, घट्ट बसणारी चादर, आणि बास. उशी, जाड दुलई, मऊ खेळणी, गादीभोवतीच्या गुबगुबीत कडा — हे सगळे गुदमरण्याचा धोका वाढवते. पहिले सहा महिने बाळाला आई-बाबांच्या खोलीतच, पण स्वतःच्या वेगळ्या पाळण्यात किंवा छोट्या गादीवर झोपवावे असे तज्ज्ञ सांगतात. कपड्यांचा नियम सोपा: तुम्हाला लागतात त्यापेक्षा एकच थर जास्त — घामेजलेली मान म्हणजे जास्त गुंडाळले आहे.
तीन महिन्यांखालील बाळाला 100.4°F (38°C) किंवा त्याहून जास्त ताप म्हणजे वाट न बघता त्याच दिवशी डॉक्टर — या वयात संसर्ग काही तासांत गंभीर होऊ शकतो. घरी स्वतःच्या मनाने औषध देऊ नका: पॅरासिटामॉलचा डोस बाळाच्या वजनावरून डॉक्टरच ठरवतात, आणि अॅस्पिरिन तर मुलांना कधीच द्यायचे नसते.
तापाशिवाय ही लक्षणेही त्वरित दाखवण्याचीच: मिनिटाला 60 पेक्षा जास्त वेगाने श्वास, श्वासागणिक छाती आत ओढली जाणे किंवा घरघर; ओठ-त्वचा निळसर पडणे; सलग दोन-तीन वेळा पाजण्यास नकार; 24 तासांत 6 पेक्षा कमी ओले डायपर; उठवूनही न जागणारी सुस्ती; झटके; आणि पहिल्या आठवड्यात वाढत जाणारी कावीळ — त्वचा व डोळे पिवळे दिसणे. कावीळ 'उन्हात ठेवून' बरी करण्याच्या भरवशावर राहू नका; बिलिरुबिन तपासणीच खरे उत्तर देते. शंका असेल तेव्हा 'उगीच दाखवले' हे 'उशिरा दाखवले'पेक्षा नेहमीच चांगले.
"डोळ्यांत काजळ घातल्याने डोळे मोठे होतात" — बाजारातल्या काजळात अनेकदा शिसे आढळते आणि तेच बोट डोळ्यांना संसर्गही देऊ शकते; डोळ्यांचा आकार जनुकांवरून ठरतो, काजळावरून नाही. "गुटी दिल्याने पोट साफ राहते" — एक वर्षाखालील बाळाला मध, गुटी, घुटी, जन्म-घुटी काहीही नको; मधातून इन्फंट बोट्युलिझम नावाचा गंभीर आजार होऊ शकतो आणि गुटीतल्या घटकांची शुद्धता कुणालाच माहीत नसते.
"नाक रोज ओढून नीट केले की धारदार होते" — नाकाचे मऊ हाड ओढून-दाबून आकार बदलत नाही, उलट इजा होऊ शकते. नाळेच्या खुंटावर राख-हळद-तेल लावण्याची प्रथाही याच यादीत — कोरडी नाळ हीच सुरक्षित नाळ. पण आजीच्या सगळ्याच गोष्टी मोडीत काढू नका: हलक्या हाताची रोजची मालिश, बाळाला पोटाशी घेऊन दिलेली ऊब, आणि 'बाळंतिणीने विश्रांती घ्यावी' हा आग्रह — या तिन्हींवर डॉक्टरांचीही सही असते.
प्रश्न: बाळ सारखे शिंकते आणि उचक्या देते, सर्दी झाली का? — नाही; शिंका आणि उचक्या हे नवजात बाळाचे नेहमीचे प्रतिक्षिप्त प्रकार आहेत. ताप, खोकला किंवा श्वासाचा त्रास जोडीला असेल तरच डॉक्टरांना दाखवा.
प्रश्न: उन्हाळ्यात बाळाला पाणी द्यावे का? — नाही. सहा महिने पूर्ण होईपर्यंत आईचे दूध (किंवा डॉक्टरांनी सांगितलेले फॉर्म्युला) यातूनच बाळाची तहानही भागते; पाण्याने पोट भरून दूध कमी जाते आणि जंतुसंसर्गाचा धोका वाढतो.
प्रश्न: बाळाला रोज मालिश करावी का? — हलक्या हाताने रोजची मालिश चालते, फायद्याचीही आहे; फक्त नाळेचा खुंट गळून जागा कोरडी होईपर्यंत त्या भागाला हात लावू नका आणि दाब नेहमीच अगदी हलका ठेवा.
प्रश्न: पाजल्यानंतर बाळ थोडे दूध काढते, काळजीचे आहे का? — घोटभर दूध बाहेर येणे (पझेटिंग) नेहमीचे आहे; ढेकर नीट काढा. पण जोरात चिळकांडीसारखी उलटी वारंवार होत असेल, उलटीत हिरवा-पिवळा रंग असेल किंवा वजन वाढत नसेल, तर डॉक्टरांना दाखवा. ही सर्व माहिती सर्वसाधारण असून बालरोगतज्ज्ञांच्या सल्ल्याची जागा घेत नाही.