'பால் போதுமா' என்ற நள்ளிரவு சந்தேகம், சரியான latch, நனைந்த டயப்பர் கணக்கு, பம்ப் செய்த பால் சேமிப்பு நேரங்கள், முதல் பால் பற்றிய பழைய நம்பிக்கைகள் — புதிய தாய்மார்களின் உண்மையான கேள்விகளுக்கு எண்களோடு பதில் சொல்லும் வழிகாட்டி.
பிரசவம் முடிந்த மூன்றாவது இரவு — குழந்தை அரை மணி நேரத்துக்கு ஒருமுறை பால் கேட்டு அழுகிறது, வீட்டில் எல்லோரும் தூங்கிவிட்டார்கள், 'என் பால் பத்தலையோ, formula டப்பா வாங்கிடலாமா' என்ற எண்ணம் தலை தூக்கும் தருணம் — கிட்டத்தட்ட எல்லா புதிய அம்மாக்களுக்கும் இது நடக்கிறது. முதலில் ஒரு எண்ணை நினைவில் வையுங்கள்: பிறந்த முதல் நாளில் குழந்தையின் வயிறு ஒரு சிறு கோலிக்குண்டு அளவு — 5-7 மி.லி. மட்டுமே பிடிக்கும்; பத்தாம் நாளில்தான் அது ஒரு பெரிய எலுமிச்சை அளவுக்கு (60-80 மி.லி.) வளரும்.
அதனால்தான் அடிக்கடி பால் கேட்பது பஞ்சத்தின் அறிகுறி அல்ல — சின்ன வயிற்றின் இயல்பு. புதிதாக பிறந்த குழந்தை 24 மணி நேரத்தில் 8-12 முறை பால் குடிப்பது முற்றிலும் சாதாரணம்; மாலை-இரவு நேரங்களில் தொடர்ச்சியாக அடுத்தடுத்து குடிக்கும் cluster feeding-ம் இயல்பே. உண்மையில் இந்த அடிக்கடி உறிஞ்சுதல்தான் பால் சுரப்பை கூட்டும் இயந்திரம் — குழந்தை எவ்வளவு உறிஞ்சுகிறதோ அவ்வளவு பால் உற்பத்தி ஆகும்; இது தேவை-அளிப்பு கணக்கு.
பிரசவத்துக்கு பிறகு முதல் 2-4 நாட்கள் சுரக்கும் கெட்டியான மஞ்சள் நிற பால்தான் சீம்பால் (colostrum) — அளவில் ஒரு வேளைக்கு சில மி.லி.தான் இருக்கும், ஆனால் நோய் எதிர்ப்பு ஆன்டிபாடிகள் நிறைந்த இதை மருத்துவர்கள் 'குழந்தையின் முதல் தடுப்பூசி' என்றே சொல்வார்கள். பிறந்த முதல் ஒரு மணி நேரத்துக்குள் தாய்ப்பால் தொடங்குவதை WHO-வும் இந்திய குழந்தை மருத்துவர் சங்கமும் (IAP) வலியுறுத்துகின்றன — சிசேரியன் என்றாலும் இது பெரும்பாலும் சாத்தியமே; பிரசவத்துக்கு முன்பே மருத்துவமனையில் இதை கேட்டு வையுங்கள்.
வலியில்லாத பாலூட்டலின் ரகசியம் latch-இல் இருக்கிறது: குழந்தையின் வாய் அகலமாக திறந்து, காம்பு மட்டுமல்லாமல் அதைச் சுற்றியுள்ள கருவளையத்தின் (areola) பெரும்பகுதியும் வாய்க்குள் இருக்க வேண்டும்; தாடை மார்பை தொட்டு, மூக்கு லேசாக விலகி, உதடுகள் வெளிப்புறமாக மடிந்திருக்க வேண்டும். முதல் சில விநாடிகள் இழுப்பு உணர்வு இயல்பு, ஆனால் முழு feeding நேரமும் வலித்தால் latch சரியில்லை — சுண்டு விரலை வாயோரம் நுழைத்து மெதுவாக விடுவித்து மீண்டும் பிடிக்க வையுங்கள்.
வலி தொடர்ந்தால் அதை 'பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டிய விஷயம்' என்று நினைக்க வேண்டாம் — காம்பு வெடிப்புக்கு முன்பே உதவி கேளுங்கள். பெரிய அரசு மருத்துவமனைகள் உட்பட பல மருத்துவமனைகளில் lactation ஆலோசகர்கள் இருக்கிறார்கள்; டிஸ்சார்ஜுக்கு முன் ஒரு முறை latch-ஐ சரிபார்த்து காட்டச் சொல்லுங்கள். மடியில் வைத்து (cradle), அக்குளில் இடுக்கி (football), பக்கவாட்டில் படுத்து — வெவ்வேறு நிலைகளை முயன்று உங்களுக்கு வசதியானதை கண்டறியுங்கள்; சிசேரியன் தாய்மார்களுக்கு படுத்த நிலை பெரும்பாலும் எளிதாக இருக்கும்.
மார்பின் 'நிறைவு உணர்வை' வைத்து பால் அளவை கணிக்க வேண்டாம் — 4-6 வாரங்களில் உடல் தேவைக்கு ஏற்ப உற்பத்தியை சரிசெய்துகொள்வதால் மார்பு மென்மையாகிவிடும்; அது பால் குறைந்ததின் அறிகுறி அல்ல. உண்மையான அளவுகோல்கள் மூன்று: ஐந்தாம் நாளுக்கு பிறகு நாளொன்றுக்கு 6-8 நனைந்த டயப்பர்கள்; இரண்டு வாரத்துக்குள் பிறப்பு எடையை மீண்டும் அடைந்து பிறகு சீரான எடை ஏற்றம் (வளர்ச்சி அட்டையில் மருத்துவர் உறுதி செய்வார்); பால் குடிக்கும்போது 'குலுக் குலுக்' என்ற விழுங்கும் சத்தமும், குடித்த பிறகு அமைதியான திருப்தியும்.
திடீரென குழந்தை அடிக்கடி பால் கேட்கத் தொடங்கினால் அது பெரும்பாலும் வளர்ச்சி பாய்ச்சல் (growth spurt) — 3 வாரம், 6 வாரம், 3 மாதம் என்ற காலகட்டங்களில் இது வழக்கம்; இரண்டு-மூன்று நாட்கள் அடிக்கடி ஊட்டினால் சுரப்பு தானாக கூடி சரியாகிவிடும். இந்த நாட்களில்தான் 'பால் பத்தலை' என்று formula சேர்க்கும் தவறு அதிகம் நடக்கிறது — வெளியிலிருந்து பால் சேர்த்தால் குழந்தை உறிஞ்சுவது குறைந்து, உண்மையிலேயே சுரப்பு குறையத் தொடங்கும். Formula தேவையா என்ற முடிவை எடை வளர்ச்சியை பார்த்து மருத்துவர்தான் சொல்ல வேண்டும்.
இந்தியாவில் Maternity Benefit சட்டப்படி 26 வாரங்கள் வரை சம்பளத்துடன் மகப்பேறு விடுப்பு உண்டு — ஆனால் அதற்கு முன்பே திரும்ப வேண்டியவர்களும், நீண்ட பயண நேரம் உள்ளவர்களும் வேலைக்கு போவதற்கு 2-3 வாரங்கள் முன்பே பம்ப் பழக்கத்தை தொடங்குங்கள்: காலை முதல் feeding முடிந்த பிறகு பம்ப் செய்தால் அதிக பால் கிடைக்கும். சேமிப்பு நேரங்களை டப்பாவில் ஒட்டி வையுங்கள்: அறை வெப்பநிலையில் சுமார் 4 மணி நேரம், ஃப்ரிட்ஜில் 4 நாட்கள் வரை, freezer-இல் 6 மாதங்கள் வரை. ஒவ்வொரு பையிலும் தேதி எழுதி, பழையதை முதலில் பயன்படுத்துங்கள்.
உறைந்த பாலை ஃப்ரிட்ஜின் கீழ் தட்டில் இரவு முழுவதும் வைத்து மெதுவாக உருக்குங்கள் அல்லது வெதுவெதுப்பான நீரில் பையை வைத்து சூடாக்குங்கள் — microwave கூடாது (சம அளவில் சூடாகாது, சத்தும் குறையும்); உருக்கிய பாலை 24 மணி நேரத்துக்குள் பயன்படுத்த வேண்டும், மறுபடி உறைய வைக்கக்கூடாது. வேலை நேரத்தில் ஒவ்வொரு 3-4 மணி நேரத்துக்கும் 15-20 நிமிடம் பம்ப் செய்தால் சுரப்பு நிலைத்திருக்கும்; வீட்டில் இருக்கும் நேரங்களில், குறிப்பாக இரவில், நேரடியாக பாலூட்டுவதை தொடருங்கள் — பம்பை விட குழந்தையின் உறிஞ்சுதலே சுரப்பை சிறப்பாக தக்கவைக்கும்.
'முதல் பால் கெட்ட பால், பிழிந்து கொட்டிவிட்டு அப்புறம்தான் கொடுக்கணும்' — சில பகுதிகளில் இன்னும் இருக்கும் இந்த பழக்கம் மருத்துவ ரீதியாக முற்றிலும் தவறு; சீம்பால்தான் குழந்தைக்கு கிடைக்கும் முதல் நோய் எதிர்ப்பு கவசம், ஒரு துளி கூட வீணாக்கக்கூடாது. அதே போல பிறந்த குழந்தைக்கு தேன், சர்க்கரை தண்ணீர், வேறு எந்த திரவமும் தாய்ப்பாலுக்கு முன் கொடுக்கும் பழக்கமும் (pre-lacteal feeds) கூடாது — 1 வயதுக்குக் கீழ் தேன் botulism அபாயம்; முதல் 6 மாதங்கள் தாய்ப்பால் தவிர வேறு எதுவும் தேவையில்லை.
'வெந்தய கஞ்சி குடிச்சாதான் பால் சுரக்கும், பூண்டு ரசம் கட்டாயம்' — வெந்தயம், பூண்டு, முருங்கைக்கீரை போன்றவை பாலூட்டும் தாயின் உணவில் இருப்பது நல்லதே; ஆனால் பால் சுரப்பின் உண்மையான இயந்திரம் உணவல்ல — அடிக்கடி உறிஞ்சுதலும் சரியான latch-ம்தான். சத்தான வீட்டு உணவை சாப்பிடுங்கள் (பாலூட்டும் காலத்தில் சுமார் 500 கலோரி கூடுதல் தேவை), தண்ணீர் தாகத்துக்கு ஏற்ப குடியுங்கள் — ஆனால் கஞ்சி குடித்தும் குழந்தையின் டயப்பர் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்தால் கஞ்சியை கூட்டுவதல்ல தீர்வு, feeding முறையை சரிபார்ப்பதுதான்.
'மார் சின்னதா இருந்தா பால் குறைவு' — மார்பின் அளவுக்கும் பால் உற்பத்திக்கும் தொடர்பே இல்லை; அளவை தீர்மானிப்பது கொழுப்பு திசு, உற்பத்தியை தீர்மானிப்பது சுரப்பி திசுவும் உறிஞ்சுதலின் அடுக்கடி தன்மையும். 'பாலூட்டினா உடம்பு கெட்டுப்போகும்' என்பதும் தவறு — பாலூட்டுதல் கர்ப்பப்பை சுருங்க உதவும், நீண்டகாலத்தில் தாய்க்கு சில புற்றுநோய் அபாயங்களையும் குறைக்கும் என ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. பாட்டிமார்களின் உண்மையான பங்களிப்பு — வீட்டு வேலையை பகிர்ந்து அம்மாவுக்கு ஓய்வு கொடுப்பது; அதுதான் பாலூட்டலுக்கு மிகப்பெரிய உதவி.
பின்வருவனவற்றில் எது இருந்தாலும் தாமதிக்காமல் மருத்துவர் அல்லது lactation ஆலோசகரை அணுகுங்கள்: மார்பில் ஒரு பகுதி சிவந்து, கட்டியாகி, சூடாக வலித்து, உடன் காய்ச்சலும் இருந்தால் (mastitis அறிகுறி — சிகிச்சை தேவை, ஆனால் பாலூட்டலை நிறுத்த வேண்டியதில்லை); காம்பு வெடிப்பு-ரத்தம் தொடர்ந்தால்; குழந்தைக்கு நாளொன்றுக்கு 6-க்கும் குறைவான நனைந்த டயப்பர்கள்; இரண்டு வாரத்திலும் பிறப்பு எடை திரும்பவில்லை என்று மருத்துவர் சொன்னால்; குழந்தையின் மஞ்சள் காமாலை கூடிக்கொண்டே போனால்; குழந்தை மிகவும் சோர்வாக பால் குடிக்காமல் இருந்தால்.
தாயின் மனநிலையும் இதே பட்டியலில் சேரும்: தொடர்ந்த அழுகை, குழந்தையுடன் பிணைப்பே இல்லாத உணர்வு, தூக்கமின்மை-பசியின்மை இரண்டு வாரத்துக்கு மேல் நீடித்தால் அது வெறும் 'களைப்பு' அல்ல — மகப்பேறு மனச்சோர்வாக (postpartum depression) இருக்கலாம்; இதுவும் காய்ச்சல் போன்ற சிகிச்சை தேவைப்படும் ஒரு நிலையே. உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல; அரசு மருத்துவமனை, குழந்தை மருத்துவர், தாய்மார் ஆதரவு குழுக்கள் என எங்கு வேண்டுமானாலும் தொடங்கலாம் — முக்கியம் தொடங்குவதுதான்.
கேள்வி: அம்மாவுக்கு சளி-காய்ச்சல் என்றால் பால் கொடுக்கலாமா? — கொடுக்கலாம், கொடுப்பதுதான் நல்லது; உங்கள் உடல் உருவாக்கும் ஆன்டிபாடிகள் பால் வழியே குழந்தைக்கு போய் பாதுகாப்பு தரும். கை கழுவுதல், தேவைப்பட்டால் மாஸ்க் — இவை போதும். எந்த மருந்து எடுத்தாலும் 'பாலூட்டுகிறேன்' என்று மருத்துவரிடம் சொல்லிவிட்டு எடுங்கள்.
கேள்வி: எத்தனை மாதம் தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டும்? — WHO பரிந்துரை: முதல் 6 மாதங்கள் தாய்ப்பால் மட்டும்; பிறகு திட உணவுடன் சேர்த்து 2 வயது வரை அல்லது அதற்கு மேலும் தொடரலாம். எத்தனை நாள் கொடுத்தாலும் அது குழந்தைக்கு லாபமே — 6 மாதம் முடிந்ததும் நிறுத்த வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை.
கேள்வி: பாட்டில் கொடுத்தால் குழந்தை மார்பை மறுக்குமா (nipple confusion)? — முதல் 4-6 வாரங்களில், latch நன்கு பழகும் முன், பாட்டில்-pacifier தவிர்ப்பது நல்லது. பம்ப் செய்த பாலை சிறு ஸ்பூன், சிறு டம்ளர் அல்லது நம் பாரம்பரிய பாலாடை (paladai) மூலமும் கொடுக்கலாம் — மருத்துவமனையில் செவிலியரிடம் முறையை கேட்டு பழகுங்கள்.
கேள்வி: பாலூட்டும் அம்மா என்ன சாப்பிட கூடாது? — பெரும்பாலான வீட்டு உணவுகள் எல்லாம் சாப்பிடலாம்; 'காரம், கத்தரிக்காய், மீன் கூடாது' போன்ற பரவலான தடைகளுக்கு அறிவியல் ஆதாரம் இல்லை. மது தவிர்க்கவும்; காபி-டீ தினம் 2 கப்புக்குள் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். குறிப்பிட்ட உணவை நீங்கள் சாப்பிட்ட பிறகு குழந்தைக்கு தொடர்ந்து தடிப்பு-வயிற்று கோளாறு தென்பட்டால் மட்டும் அதை மருத்துவரிடம் சொல்லுங்கள். இந்த கட்டுரை பொது தகவலுக்கே; தனிப்பட்ட ஆலோசனைக்கு மருத்துவரே சரியான நபர்.