அட்மிஷன் இன்டர்வியூவில் குழந்தை தமிழில் பதில் சொன்னதும் வீட்டில் 'இனி இங்கிலீஷ் மட்டும்தான்' என்று முடிவெடுக்கும் அம்மாக்களுக்கு — OPOL முறை, ரீகாஸ்ட் நுணுக்கம், பாட்டி வீடியோ கால், ஒரு வார வீட்டு மொழி திட்டம் என இரண்டு மொழிகளையும் தக்கவைக்கும் நடைமுறை வழிகாட்டி.
எல்.கே.ஜி அட்மிஷன் இன்டர்வியூ. டீச்சர் சிரித்துக்கொண்டே "What is your name?" என்று கேட்க, மூன்றரை வயது குழந்தை தெளிவாக "என் பேரு அக்ஷரா" என்கிறது. அம்மாவின் வயிற்றில் ஒரு சுருக்கம் — 'தமிழில் பதில் சொல்லிவிட்டாளே, சீட் போய்விடுமோ?' வீடு திரும்பும் வழியிலேயே பல வீடுகளில் எடுக்கப்படும் முடிவு இதுதான்: "இனிமே வீட்டுல இங்கிலீஷ் மட்டும்தான்." சென்னை, கோவை, மதுரை என நகரம் எதுவானாலும் இந்தக் காட்சி நடக்காத குடும்பம் குறைவு.
ஆனால் அந்த முடிவின் விலை பெரியது: வீட்டு மொழி நின்றுபோனால், முதலில் நிற்பது பாட்டி-பேரக்குழந்தை உரையாடல்தான்; பத்து வருடத்தில் குழந்தைக்கு தமிழ் 'புரியும், ஆனால் பேச வராது' என்ற நிலை வந்துவிடும். உண்மையில் கேட்க வேண்டிய கேள்வி "தமிழா, இங்கிலீஷா?" அல்ல — பள்ளி தினமும் 6-7 மணி நேரம் ஆங்கிலம் தருகிறது; வீடு தமிழுக்கு எத்தனை நிமிடம் தருகிறது என்பதுதான்.
"ரெண்டு மொழி கத்துக்கொடுத்தா குழந்தை குழம்பிடும்" என்பது பல தசாப்த ஆராய்ச்சிகளால் மறுக்கப்பட்ட கருத்து. ஒரே வாக்கியத்தில் "அம்மா, ball வேணும்!" என்று இரு மொழிகளைக் கலப்பது (code-mixing) மொழிக் கோளாறு அல்ல — உலகெங்கும் இருமொழிக் குழந்தைகள் கடந்து செல்லும் இயல்பான கட்டம்; பெரியவர்களே 'சாப்பிட்டு hand wash பண்ணு' என்று கலந்துதான் பேசுகிறோம்.
சொல் வளத்தைக் கணக்கிடும்போது இரு மொழிகளையும் சேர்த்துக் கணக்கிட வேண்டும் — 18 மாதக் குழந்தை 25 தமிழ் சொல் + 25 ஆங்கிலச் சொல் பேசினால் அது 50 சொல் வளம்; ஒற்றை மொழிக் குழந்தைக்கு இணையான வளர்ச்சிதான். முதல் சொல் சுமார் 12 மாதத்தில், இரு சொல் இணைப்பு சுமார் 24 மாதத்தில் — இந்த மைல்கற்கள் இருமொழிக் குழந்தைகளுக்கும் அதே காலக்கட்டத்தில்தான். இரண்டு மொழிகளிலுமே சொற்கள் வரவில்லை என்றால் மட்டுமே அது கவனிக்க வேண்டிய தாமதம் — அப்போது இருமொழியைக் குறை சொல்லாமல் பேச்சு பயிற்சியாளரை (speech therapist) அணுகுங்கள்.
கூடுதலாக, கவனத்தை மாற்றும் திறன், ஒரு வேலையில் இருந்து இன்னொன்றுக்குத் தாவும் நெகிழ்வு போன்றவற்றில் இருமொழிக் குழந்தைகள் சிறு முன்னிலை பெறுவதாகவும் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. ஆனால் அதற்காக அல்ல தமிழ் தேவை — பாட்டியிடம் கதை கேட்கவும், ஊர்ப் பக்கம் உறவுகளோடு உட்காரவும், தன் அடையாளத்தை உணரவும்தான்.
OPOL (One Person One Language): ஒருவர் ஒரே மொழியில் நிலையாகப் பேசுவது — அம்மா எப்போதும் தமிழில், அப்பா எப்போதும் ஆங்கிலத்தில் என்பது போல. கலப்புத் திருமணக் குடும்பங்களுக்கும், பெற்றோரில் ஒருவர் ஆங்கிலத்தில் அதிக சரளம் உள்ளவருக்கும் இது பொருந்தும். வெற்றியின் ரகசியம் கண்டிப்பல்ல, நிலைத்தன்மை — குழந்தை எந்த முகத்திடம் எந்த மொழி என்பதைத் தானாகப் பொருத்திக்கொள்ளும்.
தமிழ்நாட்டு ஆங்கில வழிப் பள்ளிக் குடும்பங்களுக்கு அதைவிட எளிதான முறை 'வீட்டு மொழி தமிழ்' (Minority Language at Home): வீட்டுக்குள் அனைவரும் தமிழ், பள்ளியும் வெளியுலகமும் ஆங்கிலத்தைப் பார்த்துக்கொள்ளும். பள்ளியில் வாரம் 30+ மணி நேரம் ஆங்கிலம் கிடைக்கும் குழந்தைக்கு ஆங்கிலம் 'பின்தங்கும்' அபாயம் கிட்டத்தட்ட இல்லை; அபாயம் முழுக்க தமிழ் பக்கம்தான் — அதனால் வீட்டின் மணி நேரங்களை தமிழுக்குக் கொடுப்பதே சரியான சமநிலை.
எந்த முறை தேர்ந்தாலும் 100% கறாராக இருக்கத் தேவையில்லை — 80% நிலைத்தன்மை போதும். "தமிழ்ல பேசுனாதான் சாப்பாடு" போன்ற தண்டனை வேண்டவே வேண்டாம்; மொழி பயத்தோடு இணைந்தால் குழந்தை அதை முழுவதுமாக ஒதுக்கிவிடும்.
மிக முக்கியமான நுணுக்கம் — ரீகாஸ்ட் (recast): குழந்தை "Amma, I want ball!" என்றால், "தமிழ்ல சொல்லு!" என்று கட்டாயப்படுத்தாமல், "பந்து வேணுமா? இந்தா பந்து" என்று அதே கருத்தைத் தமிழில் திருப்பிச் சொல்லிக் கொடுங்கள். திரும்பத் திரும்பக் கட்டாயப்படுத்தினால் எதிர்ப்பு வளரும்; ரீகாஸ்ட் செய்தால் சொற்கள் அழுத்தமில்லாமல் பதியும். குழந்தை ஆங்கிலத்தில் பதில் சொன்னாலும் நீங்கள் தமிழிலேயே தொடர்ந்தால் போதும் — 'புரிதல்' முதலில் வளர்ந்து, பேச்சு பின்னால் வரும்.
பாட்டி-தாத்தா இருக்கும் குடும்பம் ஒரு இலவச மொழிப் பள்ளி வைத்திருக்கிறது. தினமும் அல்லது வாரம் மூன்று நாள் 10 நிமிட வீடியோ கால் — பாட்டி தன் சிறு வயதுக் கதை, ஊர்க் கதை, ஒரு பழமொழி சொல்லட்டும்; இது சொல்வளத்தோடு உறவையும் கட்டும். பள்ளாங்குழி விளையாடும்போது காய்களை தமிழில் எண்ணுவது, கோலம் போடும்போது புள்ளிகளை 'ஒண்ணு ரெண்டு மூணு' என்று சேர்த்து எண்ணுவது, கடைக்குப் போகும்போது "அங்கிள், ஒரு கிலோ தக்காளி குடுங்க" என்று குழந்தையே கேட்க வைப்பது — இவை பாடமில்லாத பாடங்கள்.
இரவு தூங்கும் முன் 15 நிமிடத் தமிழ்க் கதை என்பதை மட்டும் விடாமல் வையுங்கள் — தினம் 15 நிமிடம் என்றால் வருடத்தில் 90 மணி நேரத்துக்கும் மேலான தரமான தமிழ் உள்ளீடு. அத்துடன் தமிழ் சிறுவர் பாடல்கள், தாலாட்டு, வயதுக்கேற்ற தமிழ் படக் கதைப் புத்தகங்கள் — ஆங்கிலப் புத்தக அடுக்கு வளர்வது போலவே தமிழ் அடுக்கும் வளரட்டும்.
தினமும் நிலையாக: காலை தயாராகும் நேர உரையாடல் முழுக்கத் தமிழில்; இரவு 15 நிமிடத் தமிழ்க் கதை; பகலில் ஒரு ஆங்கிலப் படப்புத்தகம் 10 நிமிடம் வாசிப்பு. வாரத் திட்டம்: திங்கள்-புதன்-வெள்ளி பாட்டி/தாத்தா வீடியோ கால் 10 நிமிடம்; சனிக்கிழமை சமையலறை உதவியாளர் நாள் — காய்கறி பெயர், அளவு, சுவை எல்லாம் தமிழில்; ஞாயிறு மாலை பள்ளாங்குழி அல்லது தாயம் + ஒரு தமிழ் பாடல் நேரம். பள்ளி நாட்களில் ஆங்கிலத்துக்கு தனி நேரம் ஒதுக்கத் தேவையில்லை — அதை பள்ளியே பார்த்துக்கொள்ளும்.
இந்தத் திட்டத்தை மூன்று மாதம் தொடர்ந்து பாருங்கள். வெற்றியின் அடையாளம் தேர்வு மதிப்பெண் அல்ல — விளையாடிக்கொண்டிருக்கும்போது குழந்தை தானாக ஒரு தமிழ் சொல்லைப் போடுவது, பாட்டியிடம் தன்னிச்சையாக ஒரு கேள்வி கேட்பது, கதையின் அடுத்த பக்கத்தை 'அப்புறம் என்னாச்சு?' என்று தமிழில் கேட்பது. அது நடந்தால் திட்டம் வேலை செய்கிறது.
வீட்டில் இரண்டு குழந்தைகள் இருந்தால் ஒரு உண்மையை முன்கூட்டியே எதிர்பாருங்கள்: மூத்தவர் பள்ளிக்குப் போக ஆரம்பித்த சில மாதங்களில் உடன்பிறந்தவர்களுக்குள் விளையாட்டு மொழி ஆங்கிலமாக மாறும் — உலகெங்கும் இருமொழிக் குடும்பங்களில் நடக்கும் திருப்பம் இது; தோல்வி அல்ல. அதை வலுக்கட்டாயமாகத் தடுக்க முயலாமல், பெற்றோர்-குழந்தை உரையாடலையும் பாட்டி நேரத்தையும் இரவுக் கதையையும் தமிழில் உறுதியாக வைத்திருங்கள்; ஞாயிறு ஆட்ட நேரத்தை 'தமிழ் நேரம்' என்று அறிவித்துவிட்டால், பள்ளாங்குழி எண்ணிக்கையும் சொல் விளையாட்டும் இருவரையும் தமிழுக்குள் இழுத்து வந்துவிடும்.
"வீட்டுலயும் இங்கிலீஷ் பேசுனாதான் பள்ளியில முன்னேறுவான்" — இன்றைய நகர்ப்புற நம்பிக்கை இது; ஆனால் மொழியியல் ஆராய்ச்சி நேர் எதிராகச் சொல்கிறது. தாய்மொழியில் ஆழமான அடித்தளம் உள்ள குழந்தைக்கு இரண்டாம் மொழி கற்றல் எளிதாகிறது — ஒரு மொழியில் கற்ற கருத்துகள் (எண்ணுதல், காரண-காரியம், கதை அமைப்பு) இன்னொரு மொழிக்குத் தாமாகவே கடத்தப்படுகின்றன. தடுமாறும் ஆங்கிலத்தில் பேசும் பெற்றோரை விட, வளமான தமிழில் பேசும் பெற்றோர் தரும் மொழி உள்ளீடுதான் குழந்தையின் மொத்த மொழித் திறனுக்கு நல்லது.
"ரெண்டு மொழி பேச்சைத் தாமதப்படுத்தும்" என்ற பயத்துக்கும் ஆதாரம் இல்லை — இருமொழிக் குழந்தைகளின் பேச்சு மைல்கற்கள் ஒற்றைமொழிக் குழந்தைகளின் காலக்கட்டத்திலேயே வருகின்றன. வேடிக்கை என்னவென்றால், 'குழந்தையோட நம்ம பாஷையிலேயே பேசு, கதை சொல்லு' என்று பாட்டி காலம் காலமாகச் சொன்னதுதான் இன்று ஆராய்ச்சி நிரூபித்திருக்கும் முடிவு. பழமொழிகள், சொலவடைகள், தாலாட்டு — இவற்றின் வழியாகக் கடத்தப்பட்ட மொழி வளத்தை மாற்றக்கூடிய ஆப் எதுவும் இன்னும் வரவில்லை.
கேள்வி: இரண்டு மொழி கற்பித்தால் பேச்சு தாமதமாகுமா? — ஆகாது; இரு மொழிச் சொற்களையும் சேர்த்துக் கணக்கிட்டால் வளர்ச்சி இயல்பாகவே இருக்கும். இரண்டு மொழிகளிலுமே 18 மாதத்தில் சொற்கள் இல்லை, 2 வயதில் சொல் இணைப்பு இல்லை என்றால் — காரணம் இருமொழி அல்ல — குழந்தை மருத்துவர்/பேச்சு பயிற்சியாளரிடம் காட்டுங்கள்.
கேள்வி: குழந்தை தமிழ் புரிந்துகொண்டும் ஆங்கிலத்திலேயே பதில் சொல்கிறதே? — இது மிகச் சாதாரண நிலை; புரிதல் (passive) முதலில், பேச்சு (active) பின்னால். நீங்கள் தமிழிலேயே தொடருங்கள், ரீகாஸ்ட் செய்யுங்கள், பாட்டி போன்ற 'தமிழ் மட்டும்' பேசும் நபர்களுடன் நேரம் கூட்டுங்கள் — கட்டாயப்படுத்தினால்தான் பின்னடைவு.
கேள்வி: எந்த வயதில் இரண்டாம் மொழியைத் தொடங்கலாம்? — பிறப்பிலிருந்தே இரண்டையும் கேட்கலாம்; தனித் தொடக்க வயது எதுவும் தேவையில்லை. ஏற்கனவே 6-7 வயதாகிவிட்டதா? தாமதம் இல்லை — அன்றாட உரையாடல், கதை, பாட்டி நேரம் என்று இப்போது தொடங்கினாலும் பேசும் அளவுக்கு வர முடியும்.
கேள்வி: தமிழ் எழுதப் படிக்க எப்போது கற்பிக்கலாம்? — முதலில் பேச்சு, பிறகு எழுத்து. 3-5 வயதில் பேச்சுத் தமிழை வளப்படுத்திவிட்டு, 5-6 வயதில் உயிர் எழுத்து 12-லிருந்து விளையாட்டாகத் தொடங்குங்கள் — மணலில் எழுதுவது, எழுத்து அட்டைகள், பெயர் எழுதுவது. பேச்சுத் தமிழ் பலமாக இருந்தால் எழுத்து வேகமாக வரும்.