சிறுநீர்ப்பை கட்டுப்பாடு என்பது வயதால் அல்ல, நரம்பு முதிர்ச்சியால் வருவது. எப்போது தொடங்குவது, முதல் வாரத்தை நாள் வாரியாக எப்படி திட்டமிடுவது, பாட்டி வீட்டில் விபத்து நடந்தால் என்ன சொல்வது — நடைமுறை வழிகாட்டி.
ஞாயிற்றுக்கிழமை பாட்டி வீட்டில் சொந்தக்காரர்கள் கூடியிருக்கிறார்கள். புது ஜட்டியில் பெருமையாக ஓடிக்கொண்டிருந்த இரண்டரை வயது மகள், ஹாலின் நடுவில் நின்று சூசு போட்டுவிடுகிறாள். நீங்கள் துடைக்க குனியும்போதே வரும் வாசகம்: 'உன்னை நான் ஒரு வயசுலயே பழக்கிட்டேன், இவளுக்கு இன்னும் ஆகலியா?' முகம் சிவக்கும் அந்த நிமிடத்தில்தான் பல அம்மாக்கள் அவசரப்பட்டு, பயிற்சியை கடுமையாக்கி, விஷயத்தை பின்னுக்கு தள்ளிவிடுகிறார்கள்.
உண்மை இதுதான்: சிறுநீர்ப்பை நிரம்பியதை உணர்ந்து அடக்கி வைக்கும் நரம்பு வளர்ச்சி பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கு 18-24 மாதத்துக்கு பிறகே முதிர்கிறது; பயிற்சி வெற்றி பெறும் வயது 18 மாதம் முதல் 3 வயது வரை பரவலாக இருக்கும். ஆய்வுகளில் தெரிவது — தயாராகும் முன்பே தொடங்கினால் பயிற்சி காலம் மாதக்கணக்கில் நீளும்; 2 வயதுக்கு பிறகு தயார் அறிகுறிகளுடன் தொடங்கியவர்களில் பலர் சில வாரங்களிலேயே முடித்துவிடுகிறார்கள். வேகம் அல்ல, தொடங்கும் நேரத் தேர்வுதான் வெற்றியின் ரகசியம்.
ஏழு அறிகுறிகள்: டயப்பர் 2 மணி நேரமாவது உலர்ந்தே இருக்கிறது; மலம் கழிக்க திரைக்கு பின்னாலோ மூலைக்கோ போய் ஒளிகிறார்; போட்ட பிறகு 'சூசு போச்சு' என்று சொல்கிறார்; நீங்கள் கழிவறைக்கு போகும்போது ஆர்வமாக பின்னாடி வருகிறார்; ஜட்டியை தானே இறக்க-ஏற்ற முடிகிறது; ஈரமான டயப்பரை உடனே கழற்ற துடிக்கிறார்; 'உட்காரு, எழுந்திரு' போன்ற எளிய வழிமுறைகளை பின்பற்றுகிறார். இதில் 4-5 அறிகுறிகள் தென்பட்டால் பச்சை விளக்கு.
1-2 அறிகுறிகள்தான் இருந்தால் 3-4 வாரம் காத்திருந்து மீண்டும் கவனியுங்கள். மேலும், வீட்டில் பெரிய மாற்றம் நடக்கும் காலத்தில் தொடங்காதீர்கள் — புது தம்பி/தங்கை பிறந்த மாதம், playschool தொடங்கிய முதல் வாரங்கள், வீடு மாற்றம், நீண்ட பயணம் — இவை எல்லாமே பயிற்சியை தோற்கடிக்கும் நேரங்கள். சரியான நேரத்தில் நடத்தும் ஒரு தீவிர வாரம், தவறான நேரத்தில் இழுக்கும் மூன்று மாதத்தை விட மேல்.
நடைமுறை குறிப்பு: முடிந்தால் வெயில்/கோடை காலத்தில் தொடங்குங்கள் — குறைந்த உடைகள், சீக்கிரம் காயும் தரை, அடிக்கடி குளியல் என எல்லாமே எளிது. உடையும் முக்கியம்: பட்டன்-ஜிப் பேண்ட் வேண்டாம்; தானே இழுத்து இறக்கக்கூடிய எலாஸ்டிக் ஷார்ட்ஸ்தான் பயிற்சி காலத்தின் சீருடை. 'சூசு' 'மலம்' என்று வீட்டில் ஒரே வார்த்தைகளை எல்லோரும் பயன்படுத்துவதும் குழப்பத்தை குறைக்கும்.
ஒரு பாட்டி சீட் வாங்கி கழிவறையில் வையுங்கள்; முதல் சில நாட்கள் துணியோடேயே அதில் உட்கார்ந்து பழக விடுங்கள் — இது 'பயப்பட வேண்டாத நாற்காலி' என்று உடம்புக்கு புரிய வேண்டும். நேரத்தின் அறிவியல்: சாப்பிட்ட 15-20 நிமிடத்தில் குடல் தானாக இயங்கும் (gastro-colic reflex) — அதனால் காலை டிபன், மதிய சாப்பாடு முடிந்த பிறகும், தூங்கி எழுந்த உடனும் அமர வைப்பதே வெற்றி வாய்ப்பு அதிகமுள்ள நேரங்கள். ஒரு அமர்வு 3-5 நிமிடம் போதும்; வராவிட்டால் வற்புறுத்தாமல் எழுப்பிவிடுங்கள்.
பயன்படுத்தும் வாக்கியங்கள்: காலையில் 'சூசு வர மாதிரி இருந்தா அம்மா கிட்ட சொல்லு, சரியா?'; வெற்றி பெற்றால் குறிப்பிட்டு பாராட்டு — 'நீயே சொல்லி பாட்டியில பண்ணியே, சூப்பர்!'; ஒரு ஸ்டிக்கர் அட்டவணை வைக்கலாம், ஆனால் சாக்லேட்-பொம்மை என பரிசு ஏற்றம் வேண்டாம். ஃபிளஷ் சத்தம் பயமுறுத்தினால் குழந்தையே அழுத்தி 'டாடா' சொல்லும் விளையாட்டாக மாற்றுங்கள் — பயம் விளையாட்டில் கரையும்.
நாள் 1-2: வீட்டிலேயே இருங்கள்; பகல் முழுவதும் டயப்பர் இல்லாமல் ஜட்டி மட்டும். ஒவ்வொரு 45-60 நிமிடத்துக்கும் ஒரு முறை + தூங்கி எழுந்ததும் + சாப்பிட்ட பிறகும் பாட்டியில் அமர வையுங்கள். நாள் ஒன்றுக்கு 3-6 விபத்துகள் நடக்கும் — அது திட்டத்தின் பகுதி, தோல்வி அல்ல. நாள் 3-4: ஜட்டியுடன் தொடர்ந்து, நினைவூட்டல்களை கொஞ்சம் குறையுங்கள்; 'பாட்டி டைம்!' என்ற ஒரே சொற்றொடர் போதும். நாள் 5-7: பாட்டியில் போன பிறகு 30-60 நிமிட சின்ன வெளியூர் பயணங்கள்; பையில் 2 செட் மாற்று உடை.
வாங்க வேண்டிய பட்டியல்: பாட்டி சீட் 2 (ஒன்று பாட்டி/தாத்தா வீட்டுக்கு), காட்டன் ஜட்டி 8-10, படுக்கைக்கு waterproof விரிப்பு, மாற்று உடை பை, துடைக்கும் துணிகள். வாரம் முடிவில் கணக்கு பாருங்கள்: பத்தில் 7-8 முறை பாட்டியில் போனால் தொடருங்கள்; கிட்டத்தட்ட எல்லாமே விபத்து + குழந்தை அழுத்தத்தில் இருந்தால், 2-4 வாரம் நிறுத்திவிட்டு மீண்டும் தொடங்குங்கள். இடைநிறுத்தம் தோல்வி அல்ல — அது 'இன்னும் தயாராகவில்லை' என்ற தகவல், அவ்வளவே.
குழந்தை daycare அல்லது playschool போகிறவரா? தொடங்கும் முன்பே அங்கு சொல்லி ஒரே முறையை பேசி வையுங்கள் — வீட்டில் ஜட்டி, பள்ளியில் டயப்பர் என்று மாறி மாறி போனால் பயிற்சி இரட்டிப்பு நீளும். பாட்டி-தாத்தா வீட்டிலும் இதே 45-60 நிமிட நினைவூட்டல் முறையை பின்பற்ற சொல்லுங்கள்; அங்கு ஒரு பாட்டி சீட் இருப்பதே பாதி வேலையை முடித்துவிடும்.
விபத்து நடந்தால் சொல்ல வேண்டியது இவ்வளவுதான்: 'பரவாயில்ல. சூசு பாட்டியில போடணும். அடுத்த தடவை சேர்ந்து பண்ணலாம்' — சமமான, சலனமில்லாத குரலில். திட்டுவது, முகம் சுளிப்பது, உறவினர்கள் முன் கிண்டல் செய்வது — இவை பாட்டியையே பயமுறுத்தும் பொருளாக மாற்றி பயிற்சியை வாரக்கணக்கில் பின்னுக்கு தள்ளும். சுத்தம் செய்ய குழந்தையையும் ஒரு துணி கொடுத்து உதவ சொல்லலாம் — தண்டனையாக அல்ல, பொறுப்பாக. புது குழந்தை பிறப்பு, பள்ளி தொடக்கம் போன்ற மாற்றங்களில் நன்றாக பழகியவர்கள் கூட திடீரென பின்வாங்குவது சகஜம் — ஒரு வாரம் நினைவூட்டல் முறைக்கு திரும்பினால் சரியாகிவிடும்.
மலம் தனி கதை: சூசு பாட்டியில் போட்டாலும் மலத்துக்கு மட்டும் டயப்பர் கேட்கும் குழந்தைகள் நிறைய — இது பிடிவாதம் அல்ல, பயம். படிப்படி வழி: முதலில் டயப்பருடன் கழிவறைக்குள் நின்று போகட்டும், பிறகு டயப்பருடன் பாட்டியில் அமர்ந்து, கடைசியில் டயப்பர் இல்லாமல். எச்சரிக்கை ஒன்று — மலத்தை அடக்கி வைக்க ஆரம்பித்தால் மலச்சிக்கல்-வலி-மேலும் அடக்குதல் என்ற சுழல் உருவாகும்; மலம் கட்டியாக, வலியுடன் போனால் தண்ணீர்-பழங்களை கூட்டி, சரியாகவில்லை என்றால் குழந்தை மருத்துவரிடம் சொல்லுங்கள்.
'ஆறு மாசத்துலயே உக்கார வெச்சு பழக்கிட்டேன்' — அன்று நடந்தது குழந்தையின் சுய கட்டுப்பாடு அல்ல; பெரியவர்கள் நேரம் கணித்து பிடித்த திறமை. டயப்பர் இல்லாத, துணி துவைப்பே பெரும் சுமையான காலத்தில் அது புத்திசாலித்தனமான தேவை. ஆனால் குழந்தை தானே உணர்ந்து, அடக்கி, சொல்லிவிட்டு போகும் உண்மையான கட்டுப்பாடு நரம்பு முதிர்ச்சிக்கு பிறகே சாத்தியம் — எந்த காலத்திலும், எந்த குழந்தைக்கும்.
'டயப்பர் போட்டா சோம்பேறி ஆயிடுவான்' — இதில் பாதி உண்மை உண்டு: பகலில் டயப்பர் இல்லாமல் இருப்பது ஈர உணர்வை உணர்த்தி பயிற்சிக்கு உதவும் என்பது சரிதான்; ஆனால் அதற்காக அவமானப்படுத்துவது எதற்கும் உதவாது. 'அக்கா பொண்ணு எப்பவோ கத்துகிட்டா' போன்ற ஒப்பீடுகள் குழந்தையின் மன அழுத்தத்தை கூட்டி பயிற்சியை மெதுவாக்கும். பாட்டியின் உண்மையான பலம் வேறு இடத்தில் — நேரத்துக்கு சாப்பாடு-தூக்கம் என்ற அவரது கண்டிப்பான தினசரி ஒழுங்கு, பாட்டி நேரங்களை கணிக்க கூடியதாக்குகிறது; அது அப்படியே அறிவியல்தான்.
கேள்வி: இரவு டயப்பர் எப்போது நிறுத்தலாம்? — பகல் கட்டுப்பாடு வந்த பிறகும் இரவு கட்டுப்பாடு வர மாதங்கள் முதல் சில வருடங்கள் கூட ஆகலாம்; 4-5 வயது வரை இரவு டயப்பர் முற்றிலும் சாதாரணம். தொடர்ந்து 2 வாரம் காலையில் டயப்பர் உலர்ந்திருந்தால் இரவு முயற்சி தொடங்கலாம் — படுக்கும் முன் தண்ணீர் குறைத்து, ஒரு முறை கழிவறை. 5-6 வயதுக்கு மேலும் தொடர்ந்தால், குறிப்பாக பகல் சிக்கலும் சேர்ந்தால், மருத்துவரிடம் பேசுங்கள்.
கேள்வி: பாட்டியில் உட்காரவே மறுக்கிறார், என்ன செய்வது? — வற்புறுத்தலை உடனே நிறுத்துங்கள்; போராட்டமான ஒவ்வொரு அமர்வும் பயிற்சியை பின்னுக்கு தள்ளும். 2-4 வாரம் முழு இடைவெளி விடுங்கள்; அந்த நேரத்தில் பொம்மையை பாட்டியில் உட்கார வைத்து விளையாடலாம், நீங்கள் கழிவறை போகும்போது சகஜமாக பார்க்க விடலாம். ஆர்வம் அவர்களிடமிருந்து திரும்பி வந்த பிறகே மீண்டும் தொடங்குங்கள்.
கேள்வி: பையனுக்கு தாமதமாகுமா? — சராசரியாக பெண் குழந்தைகள் ஆண் குழந்தைகளை விட 2-3 மாதம் முன்னதாக முடிக்கிறார்கள் — பெரிய வித்தியாசம் இல்லை. ஆண் குழந்தைகளுக்கு முதலில் இரண்டையும் உட்கார்ந்தே பழக்குங்கள்; நின்று சூசு போடுவது எல்லாம் நன்றாக பழகிய பிறகு அப்பா காட்டும் அடுத்த கட்டம்.
கேள்வி: பள்ளி சேர்க்கைக்குள் ஆகணுமே, அழுத்தமா இருக்கு? — முதலில் பள்ளியிடம் நேரடியாக பேசுங்கள்; பெரும்பாலான playschools விபத்துகளை எதிர்பார்த்தே இயங்குகின்றன. சேர்க்கைக்கு 6-8 வாரம் முன் தயார் அறிகுறிகள் இருந்தால் வாரம்-1 திட்டத்தை நடத்துங்கள்; அறிகுறிகளே இல்லாமல் அழுத்தம் கொடுத்தால் பழகியதும் கலைந்துவிடும் — பள்ளியிடம் சில வாரம் டயப்பர் அனுமதி கேட்பது அவமானம் இல்லை.