சர்நேம் ஒன்று வேண்டும், ஆனால் அது ஜாதிப் பெயராக இருக்கக் கூடாது — வெளிநாட்டில் வாழும் தமிழ்ப் பெற்றோரிடம் அடிக்கடி எழும் கேள்வி இது. தமிழ்க் குடும்பங்கள் உண்மையில் பயன்படுத்திய ஏழு வழிகள், அவற்றின் நடைமுறை விளைவுகள், பிறப்பைப் பதிவு செய்யும் முன் முடிவு செய்ய வேண்டியவை.
அமெரிக்காவில் ஒரு மகப்பேறு மருத்துவமனையின் பதிவுப் படிவம். First Name, Middle Name, Last Name என்று மூன்று கட்டங்கள். முதல் குழந்தையை எதிர்பார்த்திருக்கும் ஒரு தமிழ்த் தம்பதி மூன்றாவது கட்டத்தில் வந்து நின்றுவிட்டார்கள். இருவருக்கும் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு குடும்பப் பெயர் தேவைப்பட்டதே இல்லை; ஊரில் தந்தையின் பெயரின் முதல் எழுத்து போதுமானதாக இருந்தது. ஆனால் இந்தக் கட்டத்தை வெறுமையாக விட்டுவிட முடியாது. இங்கே அவர்கள் என்ன தட்டச்சு செய்கிறார்களோ, அதுதான் இனி அவர்கள் குடும்பத்தின் பெயர்.
அவர்கள் தங்கள் நிலையை இப்படி விவரித்தார்கள். சர்நேம் என்ற எண்ணமே எங்களுக்குப் பிடித்திருக்கிறது — ஒரு குடும்பம் ஒன்றாக அடையாளம் காணப்படுகிறது, இன்னும் இரண்டு தலைமுறைகள் கழித்துப் பிறக்கும் ஒரு குழந்தை தன் வேரைத் தேட நினைத்தால் ஒரு பிடிமானம் இருக்கிறது. ஆனால் ஜாதிப் பெயரைச் சர்நேமாக வைக்க எங்களுக்கு விருப்பமில்லை. என்றாவது ஒரு நாள் இந்தியா திரும்பப் போகிறோம். புதிதாக ஒரு குடும்பப் பெயரை நாங்களே உருவாக்கிக்கொண்டால், நாளை தமிழ்நாட்டில் அது சிக்கலாகிவிடுமா?
அந்தக் கேள்விக்குப் பல்வேறு தமிழ்ப் பெற்றோரிடமிருந்து பதில்கள் வந்தன — கருத்துகளாக அல்ல, தாங்கள் உண்மையில் என்ன செய்தோம் என்ற அனுபவங்களாக. இந்தப் பக்கம் அவற்றைத் தொகுக்கிறது. இது எந்த முடிவு சரி என்று விவாதிக்கும் கட்டுரை அல்ல. பாரம்பரியச் சமூகப் பெயர்களைத் தொடரும் குடும்பங்கள் தவறு என்றும் இது சொல்லவில்லை. ஒரு குடும்பம் ஏற்கெனவே ஒரு முடிவை எடுத்துவிட்டது; அதை நன்றாகச் செய்வது எப்படி என்பது மட்டுமே இங்கு பேசப்படுகிறது.
தமிழில் பரவலாக இருப்பது தந்தைவழிப் பெயர் முறை. தந்தையின் முதல் பெயர் குழந்தையின் இனிஷியலாகவோ, அல்லது பெயருக்குப் பின் வரும் இரண்டாவது சொல்லாகவோ இடம்பெறும். ரகுநாதனின் மகன் கண்ணன் என்றால், அவன் ரா. கண்ணன் அல்லது கண்ணன் ரகுநாதன். அந்தக் கண்ணனுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தால், அவனுடைய பெயரில் இனி ரகுநாதன் இல்லை — க. முருகன் என்று கண்ணனின் பெயர்தான் இடம்பிடிக்கும்.
இதுதான் அந்தத் தம்பதி கவனித்த வேறுபாடு. இந்த முறையில் இரண்டாவது பெயர் ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது. அது ஒரு படி மட்டுமே பின்னால் சுட்டுகிறது — அப்பா யார் என்பதை மட்டும். ஐரோப்பிய அர்த்தத்தில் ஒரு குடும்பப் பெயர் என்பது தலைமுறைகள் தாண்டி மாறாமல் நிற்பது; அதனால்தான் அதை வைத்து வம்சாவளியைப் பின்தொடர முடிகிறது. தமிழ் முறை அந்த வேலையைச் செய்யத் தயாரிக்கப்பட்டதே இல்லை. இது குறை அல்ல, வெவ்வேறு நோக்கம்.
இன்னொரு விஷயத்தையும் சொல்லிவிடுவது நல்லது — இது தமிழுக்கு மட்டும் உரிய வினோதம் அல்ல. ஐஸ்லாந்தில் இன்றுவரை பெரும்பாலானவர்களுக்குக் குடும்பப் பெயர் இல்லை; தந்தையின் பெயரோடு மகன் என்றால் son, மகள் என்றால் dóttir சேர்க்கப்படுகிறது — Jóhansson, Jóhansdóttir. அரபு மரபில் ibn, bin என்பவை அதே வேலையைச் செய்கின்றன. உலகில் பல சமூகங்கள் குடும்பப் பெயர் இல்லாமலேயே இயங்குகின்றன. குறுகியது நம் மரபு அல்ல, படிவங்கள்.
இந்தக் கேள்விக்கு வந்த பதில்களைத் தொகுத்தால் ஏழு வழிகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. இவற்றில் எதுவும் மற்றதைவிட உயர்ந்ததோ தாழ்ந்ததோ அல்ல. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு நடைமுறை விளைவு உண்டு; அதைத் தெரிந்துகொண்டு தேர்ந்தெடுப்பதுதான் முக்கியம்.
அட்டவணையில் சேர்க்கப்படாத ஒரு தேர்வையும் குறிப்பிட வேண்டும். கோத்திரப் பெயரையோ குலதெய்வத்தின் பெயரையோ குடும்பப் பெயராக வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று சிலர் பரிந்துரைத்தார்கள். அது நிச்சயம் ஒரு வழிதான். ஆனால் இவை இரண்டுமே ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தோடு தொடர்புடையவை; சமூக அடையாளத்தைச் சுமக்காத ஒரு பெயரைத்தான் தேடுகிறோம் என்று தெளிவாக இருக்கும் குடும்பத்துக்கு அவை அந்தத் தேவையை நிறைவேற்றாமல் போகலாம். இது ஒரு உண்மைக் குறிப்பு, தீர்ப்பு அல்ல.
| வழி | எப்படி வேலை செய்கிறது | கவனிக்க வேண்டியவை |
|---|---|---|
| தந்தையின் பெயரை நிரந்தரமாக்குதல் | இப்போது இருக்கும் தந்தையின் முதல் பெயரை எடுத்து, அதை இனி சுழலாத நிரந்தரக் குடும்பப் பெயராக்குவது. குழந்தைக்கும், அதன் குழந்தைகளுக்கும் அதே பெயரே தொடரும். | பல குடும்பங்கள் இதைத்தான் செய்திருக்கின்றன; மிகக் குறைவான மாற்றம், உறவினர்களுக்கு விளக்குவதும் எளிது. ஆனால் ஒரு தலைமுறையின் ஆண் பெயரே நிரந்தரமாகிறது என்பதை முன்கூட்டியே ஏற்க வேண்டும். |
| பூர்வீக ஊர்ப் பெயர் | குடும்பத்தின் சொந்த ஊரின் பெயரைப் பெயருக்கு முன்னால் வைப்பது. தெலுங்கு, கன்னடக் குடும்பங்களில் பரவலான வழக்கம் — ஜவகல் ஸ்ரீநாத் என்ற கிரிக்கெட் வீரரின் பெயரில் ஜவகல் என்பது குடும்பத்தின் ஊர். | இடத்தோடு உண்மையான தொடர்பு இருப்பதால் கதை சொல்ல எளிது. ஆனால் சில ஊர்ப் பெயர்கள் மிக நீளமானவை, சர்நேமாக ஒலிக்க சிரமமானவை. சில பகுதிகளில் ஓர் ஊர்ப் பெயரே ஒரு சமூகத்தைச் சுட்டிவிடும் — உங்கள் ஊருக்கு அது பொருந்துமா என்று யோசியுங்கள். |
| இரு பெற்றோரின் பெயர்களைச் சேர்த்தல் | அப்பா, அம்மா இருவரின் பெயர்களிலிருந்து ஒரு புதிய சொல்லை உருவாக்குவது, அல்லது இரண்டையும் இணைத்து ஒரு கூட்டுப் பெயராக வைப்பது. | இரு பக்கத்துக்கும் சமமான இடம் தரும் தேர்வு. ஆனால் இது தானாகவே அடுத்த தலைமுறைக்குச் செல்லாது — இதை ஒரு முறை உருவாக்கிவிட்டு நிரந்தரமாக்கப் போகிறோமா, அல்லது ஒவ்வொரு தலைமுறையும் புதிதாகச் செய்யுமா என்பதை இப்போதே முடிவு செய்யுங்கள். |
| தாயின் பெயர் | தாயின் முதல் பெயரையே குடும்பப் பெயராக எடுத்துக்கொள்வது. | தமிழ்க் குடும்பங்களில் இது இப்போது அதிகரித்து வருகிறது. தந்தையின் பெயரைப் போலவே இதுவும் ஒரு தலைமுறையின் பெயர்தான் — சுழற்சியை நிறுத்த வேண்டுமானால் இதுவே நிரந்தரம் என்று தெளிவாக முடிவு செய்ய வேண்டும். |
| முன்னோரின் பெயரைச் சுருக்குதல் | தாத்தா அல்லது கொள்ளுத்தாத்தாவின் பெயரைச் சுருக்கி ஒரு குடும்பப் பெயராக்குவது — ஜெயகோவிந்தன் என்ற தாத்தாவின் பெயர் 'ஜெயம்' ஆவது போல. | குடும்ப நினைவைச் சுமக்கும், அதே சமயம் குறுகிய, எழுத எளிதான பெயர் கிடைக்கும். சுருக்கிய வடிவம் ஏற்கெனவே ஒரு பொதுவான முதல் பெயராக இருந்தால், படிவங்களில் குழப்பம் வரலாம் — சோதித்துப் பாருங்கள். |
| இயற்கை அல்லது பண்புச் சொல் | எந்தச் சமூகத் தொடர்பும் இல்லாத ஒரு தமிழ்ச் சொல்லைப் புதிதாகத் தேர்ந்தெடுப்பது — வேம்பு, கடல், தென்றல், அறம் போன்றவை. | சமூக அடையாளம் எதுவும் ஒட்டாத தூய்மையான தேர்வு; பொருள் சொல்லவும் அழகாக இருக்கும். ஆனால் பொதுவான ஒரு சொல் சர்நேமாக இருக்கும்போது, படிவங்களில் அதை முதல் பெயர் என்று தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு உண்டு. |
| முற்றிலும் புதிய, புனையப்பட்ட பெயர் | எந்த முன் குறிப்பும் இல்லாத, குடும்பம் தானே உருவாக்கிக்கொள்ளும் ஒரு புதிய சொல். | அதிகபட்ச சுதந்திரம்; எந்தச் சமூகக் குறியீடும் இல்லை. ஆனால் இதன் பின்னால் கதை இல்லாததால் இரு நாடுகளிலும் அடிக்கடி விளக்க வேண்டியிருக்கும். வைப்பதற்கு முன், அது ஏற்கெனவே ஏதேனும் ஒரு சமூகப் பட்டப் பெயராக இருக்கிறதா என்று ஒருமுறை தேடிப் பாருங்கள். |
இதைச் செய்த தமிழ்க் குடும்பங்கள் தெரிவிக்கும் அனுபவம் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறது — சட்டரீதியான தடை எதையும் அவர்கள் சந்திக்கவில்லை. பிறப்புப் பதிவின்போது எந்தச் சர்நேமை அளிக்கிறோமோ அதுவே ஆவணங்களில் ஏறுகிறது; அது எங்கிருந்து வந்தது, அதற்குப் பின்னால் என்ன வரலாறு உள்ளது என்று யாரும் கேட்பதில்லை. இது சட்ட ஆலோசனை அல்ல; குடும்பங்கள் சொன்ன அனுபவம் மட்டுமே. உங்கள் நிலைமையில் ஏதேனும் சந்தேகம் இருந்தால் பதிவு அலுவலகத்திலேயே கேட்டுத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள்.
தமிழ்நாட்டு அன்றாட வாழ்க்கையில் சர்நேம் பெரிதாகப் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை என்பதும் இதற்குக் காரணம். பள்ளியில், அலுவலகத்தில், மருத்துவமனையில் — பதிவேட்டில் என்ன இருக்கிறதோ அதுவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு குடும்பம் சொன்னது கவனிக்கத்தக்கது: அவர்கள் வீட்டில் மூன்று பேருக்கு மூன்று வெவ்வேறு சர்நேம்கள் உள்ளன, இதுவரை எந்தச் சிக்கலும் வந்ததில்லை.
ஆனால் ஒரு விஷயத்தில் மட்டும் அவசரம் தேவை. குடும்பப் பெயரை பிறப்பைப் பதிவு செய்வதற்கு முன்பே முடிவு செய்துவிடுங்கள். பிறகு மாற்றுவது கடினம் — குறிப்பாக பத்தாம் வகுப்புச் சான்றிதழ் வந்த பிறகு, அதுவே அடுத்த ஆவணங்கள் அனைத்துக்கும் அடிப்படையாகிவிடும். பெயரை எந்த வடிவத்தில் பதிவு செய்வது, இனிஷியலா சர்நேமா, ஆங்கில எழுத்துக்கூட்டலை எப்படி நிலைநிறுத்துவது என்பதற்கு எங்கள் இனிஷியலா சர்நேமா என்ற வழிகாட்டியைப் பாருங்கள்; பெயர் சூட்டு விழாவைத் திட்டமிட எங்கள் பெயர் சூட்டு விழா வழிகாட்டி உதவும்.
இந்தக் கேள்வி பெரும்பாலும் வெளிநாட்டிலிருந்துதான் எழுகிறது, காரணம் இல்லாமல் இல்லை. வெளிநாட்டில் ஒரு பொதுவான குடும்பப் பெயர் நிஜமாகவே வேலைக்கு வருகிறது. பள்ளிப் பதிவேடுகள், மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள், பயண ஆவணங்கள் — இவை அனைத்தும் ஒரே சர்நேமை வைத்தே ஒரு குடும்பத்தை ஒன்றாக இணைக்கின்றன. விமான நிலைய குடிநுழைவுக் கட்டத்தில் அப்பா, அம்மா, குழந்தை மூவரும் ஒரே குடும்பம் என்பதைக் காட்ட ஒரு பொதுவான பெயர் இருப்பது நேரத்தையும் விளக்கங்களையும் மிச்சப்படுத்துகிறது.
ஒரு பெற்றோர் சொன்ன அனுபவம் இதை நன்றாகச் சுருக்கிச் சொல்கிறது. அவர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஒரு பொதுவான சர்நேமை வைத்தபோது, சுற்றியிருந்தவர்கள் தேவையில்லாத மேற்கத்திய பழக்கம் என்று விமர்சித்தார்களாம். ஆண்டுகள் கழித்து, அதே நண்பர்களில் பலர் நாங்களும் அப்படிச் செய்திருக்கலாமே என்று சொன்னார்கள் என்கிறார்.
தலைகீழ் சிக்கலையும் கவனியுங்கள். தமிழ்நாட்டில் சரளமாக ஒலிக்கும் ஒரு பெயர் வெளிநாட்டில் சிரமமாக இருக்கலாம் — நீளமான ஊர்ப் பெயர்கள், ழ, ற போன்ற ஒலிகள் கொண்ட சொற்கள் அங்கே தினமும் சிதைக்கப்படும். மாறாக, வெளிநாட்டில் எளிதாக இருக்கும் ஒரு மிகக் குறுகிய புனையப்பட்ட பெயர், தமிழ்நாட்டில் ஒரு முதல் பெயர் போலவே ஒலித்து குழப்பலாம். இரண்டு நாடுகளிலும் அது எப்படி இயங்கும் என்பதை ஒரே சமயத்தில் யோசித்துத் தேர்ந்தெடுங்கள்.
முதலில், குழந்தையின் முழுப் பெயரை உரக்கச் சொல்லிப் பாருங்கள் — ஆவணங்களில் எந்த வரிசையில் வருமோ அதே வரிசையில். பிறகு தலைகீழ் வரிசையிலும் சொல்லிப் பாருங்கள், ஏனெனில் மேற்கத்திய படிவங்கள் பெரும்பாலும் சர்நேமை முதலில் கேட்கும். இரண்டு வரிசைகளிலும் அது இயல்பாக ஒலிக்க வேண்டும்.
இரண்டாவது, நீளத்தைச் சரிபாருங்கள். சில படிவங்களில் சர்நேம் கட்டத்துக்கு எழுத்து வரம்பு உண்டு; மிக நீளமான பெயர் அங்கே வெட்டப்படும். மூன்றாவது, ஆங்கில எழுத்துக்கூட்டலைத் தீர்மானித்து அதை ஒரே வடிவமாகப் பூட்டி வையுங்கள் — ஒரு காகிதத்தில் எழுதி, பிறப்புச் சான்றிதழ் முதல் பாஸ்போர்ட், பள்ளிப் பதிவேடு வரை எல்லா இடத்திலும் அதே எழுத்துக்கூட்டல் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். பெயர் தொடர்பான பெரும்பாலான சிக்கல்கள் பெயரால் அல்ல, முரணால் வருபவை.
நான்காவது, இந்தப் பெயரை அடுத்த குழந்தைகளும் சுமப்பார்களா, அடுத்த தலைமுறையும் தொடருமா என்று இப்போதே முடிவு செய்யுங்கள் — ஒரு குடும்பப் பெயரின் முழுப் பயனும் அந்தத் தொடர்ச்சியில்தான் இருக்கிறது. கடைசியாக, ஒரு நேர்மையான கேள்வி: இந்தப் பெயரை என் குழந்தை இரு நாடுகளிலும் தினமும் விளக்கிக்கொண்டே இருக்க வேண்டியிருக்குமா? விளக்க வேண்டியிருந்தாலும் பரவாயில்லை — ஆனால் அது தெரிந்தே எடுக்கும் முடிவாக இருக்கட்டும்.
கேள்வி: எந்தக் குடும்ப வரலாறும் இல்லாத, முற்றிலும் புதிய ஒரு சர்நேமை நாங்களே உருவாக்கிக்கொள்ளலாமா? — ஆம், தமிழ்க் குடும்பங்கள் அப்படிச் செய்திருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு குடும்பப் பெயரும் ஒரு காலத்தில் யாரோ ஒருவரால் முதன்முதலில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதுதான். வரலாறு பின்னால் இருக்கிறதா என்பது அல்ல முக்கியம் — அது இன்றிலிருந்து மாறாமல் தொடர்கிறதா என்பதுதான். அந்தத் தொடர்ச்சிதான் பிற்காலத்தில் வம்சாவளியைக் காட்டும்.
கேள்வி: தமிழ்நாட்டுப் பள்ளிகளோ அரசு அலுவலகங்களோ இதை ஏற்க மறுக்குமா? — அப்படி நடந்ததாக இந்தக் குடும்பங்கள் யாரும் சொல்லவில்லை. பிறப்புச் சான்றிதழிலும் ஆதாரிலும் என்ன இருக்கிறதோ அதையே பள்ளிகளும் அலுவலகங்களும் பயன்படுத்துகின்றன. ஆவணங்களுக்கு இடையே முரண் இருந்தால் மட்டுமே கேள்விகள் எழும் — எனவே எல்லா ஆவணங்களிலும் ஒரே வடிவத்தை வையுங்கள்.
கேள்வி: இரண்டு குழந்தைகளுக்கும் ஒரே சர்நேம் இருக்க வேண்டுமா? — கட்டாயம் இல்லை, ஆனால் அதுவே பயனுள்ளது. உடன்பிறந்தவர்களுக்கு ஒரே குடும்பப் பெயர் இருந்தால், பள்ளிப் பதிவு முதல் காப்பீடு, பயணம் வரை எல்லா இடத்திலும் அவர்கள் ஒரே குடும்பம் என்பது தானாகவே தெரிகிறது. வெவ்வேறு சர்நேம்கள் இருந்தாலும் வாழ்க்கை நடக்கும் — மூன்று பேருக்கு மூன்று சர்நேம் வைத்திருக்கும் ஒரு குடும்பமும் இருக்கிறது — ஆனால் சேர்ந்திருப்பதன் நன்மையை இழக்கிறீர்கள்.
கேள்வி: பிறகு வேண்டுமானால் மாற்றிக்கொள்ளலாமா? — சட்டப்படி வழிகள் உண்டு, ஆனால் நேரமும் ஆவணங்களும் அதிகம் தேவைப்படும். குழந்தை சிறியதாக இருக்கும்போது ஒப்பீட்டளவில் எளிது; பத்தாம் வகுப்புச் சான்றிதழ் வந்த பிறகு உயர்கல்வி, பான், பாஸ்போர்ட், வேலை ஆவணங்கள் அனைத்தும் அதை அடிப்படையாகக் கொள்வதால் மாற்றம் நீண்ட நடைமுறையாகிவிடும். எனவே இப்போதே, பிறப்புப் பதிவுக்கு முன்பே, நிதானமாக முடிவு செய்யுங்கள்.