மழை நாள் மாலையில் 'போர் அடிக்குது' என்ற சண்டைக்கும் ஃபோன் இழுபறிக்கும் மாற்று — 84 புளியங்கொட்டைகளில் தொடங்கும் பள்ளாங்குழி, தாயக்கட்டை, 3 புலி 15 ஆடு, ஐங்கல், கோலப் புள்ளி கணிதம்: விதிகள், வயது வாரியான வழிகாட்டி, வாரச் சுழற்சி அட்டவணையுடன்.
அக்டோபர் மாலை, வெளியே அடை மழை; பூங்காவும் இல்லை, சைக்கிளும் இல்லை. "போர் அடிக்குது!" என்று ஏழு வயது மகள் அரை மணி நேரத்தில் மூன்றாவது முறை சொல்கிறாள்; அம்மாவின் ஃபோனை இழுக்கிறாள்; கொடுக்காவிட்டால் அழுகை, கொடுத்தால் குற்ற உணர்வு. அப்போது பீரோ மேல் அடுக்கிலிருந்து பாட்டி எடுத்து வருகிறார் — மரத்தில் செதுக்கிய, இரு வரிசைக் குழிகள் கொண்ட ஒரு பழைய பலகை, ஒரு டப்பா நிறையப் புளியங்கொட்டை. "வா, பள்ளாங்குழி ஆடலாம்." அன்று மாலை ஃபோன் யாருக்கும் ஞாபகம் வரவில்லை.
இந்தக் காட்சியில் இருப்பது வெறும் நாஸ்டால்ஜியா அல்ல. பொம்மைக் கடை பில் இல்லாமல், சார்ஜர் இல்லாமல், தலைமுறைகளை ஒரே பாயில் உட்காரவைக்கும் விளையாட்டுத் தொகுப்பு ஒவ்வொரு தமிழ் வீட்டு நினைவிலும் ஏற்கனவே இருக்கிறது — தேவை விதிகளை நினைவுபடுத்திக்கொள்வதும், வாரத்தில் அதற்கு ஓர் இடம் கொடுப்பதும்தான்.
பள்ளாங்குழி: இரு வரிசை, வரிசைக்கு 7 என 14 குழிகள்; பொதுவான முறையில் ஒவ்வொரு குழியிலும் 6 காய் — மொத்தம் 84 புளியங்கொட்டை அல்லது சோழி. ஒரு குழியின் காய்களை அள்ளி, அடுத்தடுத்த குழிகளில் ஒவ்வொன்றாகப் போட்டுக்கொண்டே போவது; கை காலியானதும் அடுத்த குழியை அள்ளுவது; காலி குழிக்கு அடுத்த குழியின் காய்கள் நமக்குச் சேருவது — இது அடிப்படை ஓட்டம். ஆடும் குழந்தை ஒவ்வொரு முறையும் எண்ணுகிறது, எத்தனை காய் எங்கே விழும் என்று முன்கூட்டியே கணிக்கிறது — கூட்டல்-கழித்தலும் மனக்கணக்கும் விளையாட்டுக்குள் மறைந்திருக்கின்றன. பலகை இல்லையென்றால் முட்டை அட்டைத் தட்டு (egg tray) + புளியங்கொட்டை போதும்.
தாயம்: நான்கு பக்கத் தாயக்கட்டையை (அல்லது சோழிகளை) உருட்டி, விழும் எண்ணுக்கு ஏற்பக் காய்களை நகர்த்தி வீடு சேர்ப்பது. இதில் குழந்தை கற்பது எண்ணிக்கை மட்டும் அல்ல — எந்தக் காயை நகர்த்துவது என்ற முடிவெடுப்பு, வெட்டுப்படும்போது வரும் ஏமாற்றத்தைச் சமாளிப்பது, தன் முறைக்காகக் காத்திருப்பது. ஆடு புலி ஆட்டம் இன்னும் ஒரு படி மேலே: 3 புலிக்கு எதிராக 15 ஆடு — புலி ஆட்டைத் தாண்டி வெட்ட, ஆடுகள் கூட்டாகச் சேர்ந்து புலியை முடக்க வேண்டும்; எட்டு வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு இது வீட்டுச் செஸ்.
ஐங்கல் (அஞ்சாங்கல்): ஐந்து சிறு கற்கள் — ஒன்றை மேலே தூக்கிவிட்டு, அது காற்றில் இருக்கும்போது தரையில் உள்ளவற்றை முதலில் ஒவ்வொன்றாக, பிறகு இரண்டிரண்டாக, மூன்று-ஒன்றாக என்று படிப்படியாக அள்ளிப் பிடிப்பது. கை-கண் ஒருங்கிணைப்புக்கும் விரல் நுண் தசைகளுக்கும் (எழுத்துப் பயிற்சிக்கு அடித்தளம்) இதை விடச் சிறந்த இலவசப் பயிற்சி இல்லை. வீட்டுக்குள் பாண்டி ஆட வேண்டுமானால் தரையில் பெயிண்டர் டேப்பால் கட்டம் போட்டால் போதும்.
கோலம் விளையாட்டு அல்ல என்று நினைக்க வேண்டாம் — 5 புள்ளி 5 வரிசையில் தொடங்கி புள்ளி வைத்து, சுற்றி வளைத்து இணைப்பது சுத்தமான வடிவியல்: சமச்சீர், வரிசை, எண்ணுதல். காலையில் அம்மா/பாட்டியுடன் வாசலில் 10 நிமிடக் கோலம் என்பது கணித வகுப்பும் பிணைப்பு நேரமும் ஒன்றாக. இதற்கெல்லாம் நேரம் அமையாத நாளில் சொல் விளையாட்டு எப்போதும் தயார்: ஒருவர் சொல்லும் தமிழ்ச் சொல்லின் கடைசி எழுத்தில் அடுத்தவர் புதுச் சொல் தொடங்க வேண்டும் ('மரம்' → 'மம்பழம்' அல்ல, 'மழை'!) — சமையல் செய்யும்போதும், பயணத்திலும், மின்வெட்டு நேரத்திலும் ஆடலாம்; சொல்வளம் தானே கூடும்.
2-4 வயது: முழு விதிகள் இன்னும் சிக்கலாக இருக்கும் — பள்ளாங்குழிக் காய்களை நிறம்/அளவு வாரியாகப் பிரித்துப் போடுவது, குழிக்கு இரண்டு காய் என்று எண்ணிப் போடுவது, பலூன் வாலிபால் (இரு நாற்காலிக்கு நடுவே துணி கட்டி பலூனைத் தரையில் விழவிடாமல் அடிப்பது), சோப்புத் தண்ணீர் குமிழி. முக்கிய எச்சரிக்கை: புளியங்கொட்டை, சோழி, சிறு கற்கள் எல்லாம் மூன்று வயதுக்குக் கீழ் தொண்டையில் சிக்கும் அளவு — இந்த வயதில் எந்த ஆட்டமும் பெரியவர் உட்கார்ந்திருக்கும்போதுதான்.
5-7 வயது: பள்ளாங்குழி எளிய முறை, டேப் பாண்டி, ஐங்கலின் முதல் படிகள், சொல் விளையாட்டு, கோலப் புள்ளி இணைப்பு. தோற்றால் அழுகை வரும் வயது இது — 'தோற்றாலும் இன்னொரு ஆட்டம் இருக்கு' என்பதைப் பழக்குவதே இந்த வயதின் மிகப்பெரிய பாடம். 8-12 வயது: தாயம் முழு விதிகளுடன், ஆடு புலி ஆட்டம், பள்ளாங்குழியில் உத்தி வைத்து ஆடுவது, குடும்ப சாம்பியன்ஷிப் நடத்துவது. இந்த வயதில் குழந்தையே பாட்டியிடம் புது உத்தி கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பிக்கும் — ஆசிரியர்-மாணவர் இடம் மாறும் அழகு இதில்தான்.
திங்கள்: சொல் விளையாட்டு — சமையல்/சாப்பாட்டு நேரத்தில் 15 நிமிடம். செவ்வாய்: ஐங்கல் அல்லது ஐந்து நிமிடக் கை வேகப் போட்டி. புதன்: பள்ளாங்குழி — குழந்தை vs பாட்டி. வியாழன்: பலூன் வாலிபால் அல்லது டேப் பாண்டி (உடல் அசைவு நாள்). வெள்ளி: கோலப் புள்ளி — நாளை காலை வாசல் கோலத்தை குழந்தையே டிசைன் செய்யட்டும். சனி: குடும்ப ஆட்ட இரவு — தாயம்/ஆடு புலி, வெற்றியாளருக்கு அடுத்த வார மெனுவில் ஒரு டிஷ் தேர்வு உரிமை. ஞாயிறு: குழந்தையின் சாய்ஸ் — எதை மறுபடி ஆடலாம் என்று அவரே முடிவு செய்யட்டும்.
நாளொன்றுக்கு 20-30 நிமிதம் போதும்; முக்கியம் நேர அளவல்ல, அந்த நேரத்தில் பெற்றோர் ஃபோனும் டிவியும் இல்லாமல் முழுக் கவனத்துடன் இருப்பதுதான். வாரத்தில் ஒரே ஒரு வேளையை — உதாரணமாக சனி இரவு 8-9 — 'திரை இல்லாத குடும்ப நேரம்' என்று அறிவித்து அதை பெரியவர்களும் கடைப்பிடித்தால், குழந்தைக்குச் சொல்லித்தர வேண்டியதே இல்லை; பார்த்துக் கற்றுக்கொள்ளும்.
மழை நாள்/மின்வெட்டு அவசர டப்பா ஒன்றைத் தயாராக வைத்திருப்பது திட்டத்தை உயிரோடு வைக்கும் நடைமுறை யோசனை: ஒரு பெட்டியில் பள்ளாங்குழிக் காய்கள் (அல்லது பொட்டுக்கடலை), தாயக்கட்டை, ஐந்து சிறு கற்கள், சாக்பீஸ், பெயிண்டர் டேப், இரண்டு பலூன் — மொத்தச் செலவு ₹200-க்குள். டப்பா குழந்தை கை எட்டும் உயரத்தில் இருக்கட்டும்; "போர் அடிக்குது" என்ற குரல் கேட்டதும் யோசிக்காமல் அதைக் காட்டினால் போதும். வாரம் மாறும்போது 'ஆட்ட மேனேஜர்' பொறுப்பைக் குழந்தையிடமே கொடுத்து அட்டவணையை அவரே எழுத வைத்தால், திட்டம் அம்மாவின் கட்டளையாக இல்லாமல் குழந்தையின் சொந்தத் திட்டமாக மாறிவிடும்.
"விளையாண்டா படிப்பு கெட்டுப்போகும்" — இது பாட்டி காலத்துக் கருத்தும் அல்ல, இன்றைய மதிப்பெண் பதற்றத்தின் கருத்து; ஆராய்ச்சி நேர்மாறாகச் சொல்கிறது. விளையாட்டின் வழியே கற்றல் (play-based learning) குழந்தையின் கவனம், நினைவாற்றல், சிக்கல் தீர்க்கும் திறன் அனைத்தையும் வளர்க்கிறது; பள்ளாங்குழி எண்ணுவதும் ஆடு புலி உத்தியும் வொர்க்ஷீட்டை விடக் குறைந்த பாடங்கள் அல்ல. தினமும் விளையாடும் குழந்தைதான் வகுப்பில் உட்கார்ந்து கவனிக்கவும் முடிகிறது.
திரை விஷயத்தில் இன்றைய வழிகாட்டுதல்கள் தெளிவானவை: இரண்டு வயதுக்குக் கீழ் திரை வேண்டாம் (வீடியோ கால் தவிர); 2-5 வயதில் நாளொன்றுக்கு அதிகபட்சம் ஒரு மணி நேரம், அதுவும் பெரியவருடன் சேர்ந்து. திரையை முழு வில்லன் ஆக்கவும் வேண்டாம் — பிரச்சனை திரையின் அளவும், அது விழுங்கும் விளையாட்டு-தூக்க-உரையாடல் நேரமும்தான். இங்கு பாட்டியின் அணுகுமுறைதான் அறிவியலுக்கு நெருக்கம்: பொழுது போக ஆள் வேண்டும், ஆட்டம் வேண்டும், கதை வேண்டும் — கருவி அல்ல.
கேள்வி: பள்ளாங்குழிப் பலகை எங்கே வாங்குவது? — கைவினைப் பொருள் கடைகள், கோயில் திருவிழாக் கடைகள், ஆன்லைனில் மரப் பலகை ₹300-800 வரம்பில் கிடைக்கும். வாங்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டாம் — 14 குழி முட்டை அட்டைத் தட்டு அல்லது தரையில் சாக்பீஸால் வரைந்த 14 வட்டம் + 84 புளியங்கொட்டை/பொட்டுக்கடலை போதும்; சுவை அதே தான்.
கேள்வி: ஒரே குழந்தை — யாருடன் விளையாடும்? — பள்ளாங்குழி, தாயம் எல்லாம் இரண்டு பேர் ஆட்டம்தான்; அந்த 'இரண்டாவது ஆள்' பெற்றோர்/பாட்டி/தாத்தாவாக இருப்பதே இந்த விளையாட்டுகளின் உண்மையான மதிப்பு — பிணைப்பு நேரம் தானாக அமைகிறது. ஐங்கல், கோலம், சொற்சங்கிலி (தானே புதுச் சொல் யோசிப்பது) போன்றவற்றைத் தனியாகவும் பயிற்சி செய்யலாம்.
கேள்வி: குழந்தை தோற்றதும் ஆட்டத்தையே தூக்கி எறிகிறதே? — வளர்ச்சியின் ஒரு கட்டம்; சமாளிக்க சில வழிகள்: ஆட்டத்துக்கு முன் 'ஜெயிச்சாலும் தோத்தாலும் இன்னொரு ரவுண்டு' என்று விதி வையுங்கள்; வேண்டுமென்றே தோற்றுக் கொடுக்காதீர்கள் — எப்போதாவது நியாயமாகத் தோற்பதுதான் பாடம்; தோற்ற உடன் "அடுத்த தடவை என்ன வேற மாதிரி ஆடுவே?" என்று உத்தியைப் பேசுங்கள். சில வாரங்களில் மாற்றம் தெரியும்.
கேள்வி: இதற்கெல்லாம் நேரம் எங்கே? — நாளில் 20 நிமிடம் போதும் என்பதுதான் பதில்; அதுவும் தனி நேரமாக இருக்கத் தேவையில்லை. சமையலின் போது சொல் விளையாட்டு, சாப்பாட்டுக்குப் பின் ஒரு பள்ளாங்குழி ரவுண்டு, படுக்கைக்கு முன் ஐங்கல் — இருக்கும் நேரத்துக்குள்ளேயே ஆட்டம் நுழையும். தொடர்ந்து ஒரு மாதம் செய்தால், "போர் அடிக்குது" என்ற வார்த்தைக்கு பதில் "இன்னைக்கு என்ன ஆட்டம்?" என்ற கேள்வி வரும் — அதுதான் வெற்றி.