'நாளைக்கு என் பள்ளி பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்' — இரவு ஒன்பது மணிக்கு இந்த வாக்கியம் கேட்டால் இந்தப் பக்கம் ஒன்றே போதும். மூன்று நீளங்களில் முழுமையான தயார் கட்டுரைகள், குழந்தை சேர்க்கக்கூடிய சொந்தக் கருத்துகள், பெற்றோருக்கான கற்பித்தல் வழிமுறை ஆகியவை இங்கே உள்ளன.
படுக்கைக்குப் போகும் நேரத்தில், நோட்டுப் புத்தகத்தைத் திறந்தபடி குழந்தை சொல்லும் ஒரு வாக்கியம் இருக்கிறது — 'அம்மா, நாளைக்கு என் பள்ளியைப் பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்.' அந்த நேரத்தில் ஆசிரியரைத் தொடர்பு கொள்ள முடியாது; கடைக்குச் சென்று வழிகாட்டி நூல் வாங்கவும் முடியாது. கையில் இருக்கும் கைபேசியில் 'என் பள்ளி கட்டுரை தமிழில்' என்று தேடி, கிடைக்கும் ஏதோ ஒரு பத்தியை அப்படியே பார்த்து எழுதச் சொல்வதுதான் பல வீடுகளில் நடக்கிறது. அடுத்த நாள் நோட்டு திரும்பி வரும்போது, 'இது உன்னுடைய பள்ளியைப் பற்றியதே இல்லையே' என்று ஆசிரியர் சிவப்பு மையில் எழுதியிருப்பார்.
இந்தப் பக்கம் அந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்கிறது. இங்கே மூன்று வெவ்வேறு நீளங்களில் முழுமையான 'என் பள்ளி' கட்டுரைகள் தயாராக இருக்கின்றன — வகுப்பு ஒன்று முதல் மூன்று வரை உள்ள சிறியவர்களுக்குப் பத்து வரிகள், வகுப்பு நான்கு முதல் ஆறு வரை சுமார் இருநூறு சொற்கள், வகுப்பு ஏழு முதல் பத்து வரை முன்னுரை–உள்ளடக்கம்–முடிவுரை என்ற அமைப்பில் சுமார் நானூறு சொற்கள். அத்துடன், குழந்தை தன் சொந்தப் பள்ளியைப் பற்றிச் சேர்க்கக்கூடிய கருத்துகளின் அட்டவணை, பெற்றோர் எப்படிக் கற்றுத் தர வேண்டும் என்ற நடைமுறை வழிமுறை, தேர்வில் அதிக மதிப்பெண் பெறுவது எப்படி என்ற கேள்வி–பதில் பகுதி ஆகியவையும் தொடர்ந்து வருகின்றன. நகலெடுக்கச் சொல்லாமல், படித்துவிட்டுச் சொந்த வாக்கியங்களில் எழுதச் சொல்வதுதான் இந்தப் பக்கத்தின் நோக்கம்.
சிறிய வகுப்புக் குழந்தைகளுக்கு நீளமான வாக்கியங்கள் தேவையில்லை; பத்து எளிய வரிகள் போதும். கீழே உள்ள வரிகளை முதலில் நீங்கள் உரக்கப் படித்துக் காட்டுங்கள். பிறகு பள்ளியின் பெயரை மட்டும் மாற்றிக் குழந்தையை எழுதச் சொல்லுங்கள். ஒவ்வொரு வரியையும் நோட்டில் தனித்தனி வரியாக, எண் போட்டு எழுதினால் பார்ப்பதற்கும் அழகாக இருக்கும்; ஆசிரியருக்கும் திருத்த எளிதாக இருக்கும்.
1. என் பள்ளியின் பெயர் __________. 2. என் பள்ளி எங்கள் ஊரில் இருக்கிறது. 3. நான் தினமும் காலையில் சீருடை அணிந்து பள்ளிக்குச் செல்கிறேன். 4. என் பள்ளிக் கட்டிடம் பெரியது; வகுப்பறைகள் சுத்தமாக இருக்கும். 5. என் வகுப்பறையில் கரும்பலகையும் மேசை நாற்காலிகளும் உள்ளன. 6. என் ஆசிரியர்கள் அன்பாகப் பாடம் சொல்லித் தருகிறார்கள். 7. என் பள்ளியில் ஒரு நூலகம் உள்ளது; நான் அங்கே கதைப் புத்தகங்கள் படிப்பேன். 8. விளையாட்டு மைதானத்தில் நான் நண்பர்களுடன் விளையாடுவேன். 9. மதிய உணவு சுவையாக இருக்கும்; சாப்பிட்ட பிறகு நான் கை கழுவுவேன். 10. என் பள்ளி எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்; நான் நன்றாகப் படித்து நல்ல பெயர் எடுப்பேன்.
நான்காம் வகுப்பு முதல் ஆறாம் வகுப்பு வரை உள்ள மாணவர்களுக்கு ஏற்ற அளவு இது. மூன்று சிறு பத்திகள்; ஒவ்வொரு பத்தியும் ஒரே ஒரு கருத்தை மட்டும் பேசுகிறது. கோடிட்ட இடங்களில் உங்கள் பள்ளியின் பெயரையும் விவரங்களையும் நிரப்பிக்கொள்ளுங்கள்.
நான் படிக்கும் பள்ளியின் பெயர் __________. இது எங்கள் ஊரின் நடுவில், பெரிய மரங்கள் சூழ்ந்த அமைதியான இடத்தில் அமைந்துள்ளது. எங்கள் வீட்டிலிருந்து நடந்தே செல்லும் தூரம்தான். ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் நான் சீருடை அணிந்து, புத்தகப் பையை எடுத்துக்கொண்டு, நேரத்திற்கு முன்பே பள்ளியை அடைந்துவிடுவேன். மணி அடித்ததும் அனைவரும் திடலில் வரிசையாக நின்று பிரார்த்தனையும் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தும் பாடுவோம்; தலைமையாசிரியர் அன்றைய அறிவிப்புகளைச் சொல்வார். பிறகு நாங்கள் ஒழுங்காக வகுப்பறைக்குச் செல்வோம்.
என் பள்ளியில் ஒன்றாம் வகுப்பு முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரை வகுப்புகள் உள்ளன. வகுப்பறைகள் காற்றோட்டமாகவும் சுத்தமாகவும் இருக்கும். எங்களுக்குத் தமிழ், ஆங்கிலம், கணிதம், அறிவியல், சமூக அறிவியல் ஆகிய பாடங்கள் கற்பிக்கப்படுகின்றன. புரியாத பாடத்தை ஆசிரியர்கள் மீண்டும் மீண்டும் விளக்கிச் சொல்வார்கள். பள்ளியில் ஒரு நூலகம் உள்ளது; அங்கே கதைப் புத்தகங்களும் அறிவியல் நூல்களும் அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன. விளையாட்டு மைதானத்தில் நாங்கள் கபடி, கால்பந்து, ஓட்டப்பந்தயம் ஆகியவற்றைப் பயில்கிறோம். மதிய வேளையில் சுவையான சத்துணவு வழங்கப்படுகிறது.
ஆண்டுதோறும் என் பள்ளியில் பல விழாக்கள் நடக்கும். ஆசிரியர் தினம், சுதந்திர தினம், குடியரசு தினம் ஆகிய நாட்களில் நாங்கள் பாட்டுப் பாடுவோம்; நடனம் ஆடுவோம். பேச்சுப் போட்டி, ஓவியப் போட்டி, கட்டுரைப் போட்டி ஆகியவற்றிலும் பங்கேற்போம். ஆண்டு விழாவில் மேடையேறிப் பரிசு பெறும்போது மிகவும் பெருமையாக இருக்கும். என் பள்ளி எனக்கு இரண்டாவது வீடு போன்றது; ஆசிரியர்கள் பெற்றோரைப் போலவே எங்களைக் கவனித்துக்கொள்கிறார்கள். நல்ல அறிவையும் நல்ல பழக்கங்களையும் நல்ல நண்பர்களையும் தந்த என் பள்ளியை நான் என்றும் மறக்க மாட்டேன். வளர்ந்து பெரியவனான பிறகும் என் பள்ளிக்குப் பெருமை சேர்க்கும் வகையில் நடந்துகொள்வேன்.
உயர் வகுப்புகளில் கட்டுரைக்கு மதிப்பெண் அளிக்கும்போது ஆசிரியர்கள் கருத்துகளை மட்டுமல்ல, அமைப்பையும் மொழிநடையையும் பார்க்கிறார்கள். எனவே கீழே உள்ள கட்டுரை முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை என்ற முறையான அமைப்பில் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஒரு திருக்குறளும் இடம்பெற்றுள்ளது — பொருத்தமான இடத்தில் ஒரு மேற்கோள் வந்தால் கூடுதல் மதிப்பெண் நிச்சயம்.
முன்னுரை: மனிதனை மனிதனாக்குவது கல்வி; அந்தக் கல்வியை முதன்முதலில் முறையாகத் தருகின்ற இடம் பள்ளி. வீட்டில் தாய் சொல்லித் தரும் அன்பான பாடங்களுக்குப் பிறகு, அறிவையும் ஒழுக்கத்தையும் ஒருங்கே கற்பிப்பது பள்ளிக்கூடமே. 'கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக' என்று திருவள்ளுவர் கூறினார். கற்க வேண்டியவற்றைக் குற்றமற்றுக் கற்றுக்கொள்ளவும், கற்றபடி வாழவும் நமக்கு அடித்தளம் அமைத்துத் தருவது நான் பயிலும் __________ பள்ளியே. ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம் அதன் வகுப்பறைகளில்தான் உருவாகிறது என்பார்கள்; அந்த வகையில் ஒவ்வொரு பள்ளியும் ஒரு சிறிய நாடு போன்றது. என் பள்ளியைப் பற்றி எழுதுவது என்பது என்னை உருவாக்கிய இடத்தைப் பற்றி எழுதுவதாகும்.
பள்ளியின் அமைப்பு: என் பள்ளி ஊரின் அமைதியான பகுதியில், விசாலமான மைதானத்துடன் அமைந்துள்ளது. வளாகத்தின் இருபுறமும் வேப்ப மரங்களும் பூஞ்செடிகளும் நிழல் தருகின்றன. கட்டிடத்தில் காற்றோட்டமான வகுப்பறைகள், அறிவியல் ஆய்வகம், கணினி அறை, நூலகம், தலைமையாசிரியர் அறை ஆகியவை உள்ளன. நூலகத்தில் இலக்கியம், அறிவியல், வரலாறு, பொது அறிவு சார்ந்த நூல்கள் வரிசையாக அடுக்கப்பட்டுள்ளன; வாரம் ஒருமுறை வரும் நூலகப் பாட வேளையில் நாங்கள் விரும்பிய நூலைப் படிக்கலாம். தினமும் காலையில் இறைவணக்கத்துடனும் தேசிய கீதத்துடனும் எங்கள் பாடங்கள் தொடங்குகின்றன. வளாகத்தில் குடிநீர் வசதி, சுத்தமான கழிவறைகள், கைகழுவும் இடம் ஆகியவை உள்ளன; அவற்றைச் சுத்தமாகப் பராமரிப்பதில் மாணவர்களாகிய எங்களுக்கும் பங்கு உண்டு. மைதானத்தின் ஓரத்தில் நாங்களே உருவாக்கிய சிறு மூலிகைத் தோட்டம் ஒன்றும் இருக்கிறது.
ஆசிரியர்களும் செயல்பாடுகளும்: என் பள்ளியின் உண்மையான செல்வம் ஆசிரியர்கள்தான். பாடத்தை நடத்துவதோடு நிற்காமல், நேர்மை, கடின உழைப்பு, சக மாணவர்களிடம் அன்பு ஆகிய பண்புகளையும் அவர்கள் எங்களுக்குக் கற்பிக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் ஐந்தாம் நாள் ஆசிரியர் தினத்தை நாங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடுகிறோம். பேச்சுப் போட்டி, கட்டுரைப் போட்டி, அறிவியல் கண்காட்சி, விளையாட்டுப் போட்டிகள் என ஆண்டு முழுவதும் செயல்பாடுகள் தொடர்கின்றன. சுற்றுலா அழைத்துச் செல்லும் நாட்களில் புத்தகத்தில் படித்தவற்றை நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. மாணவர் தலைவர் தேர்வு, சுத்தப் பணி, மரக்கன்று நடும் நிகழ்ச்சி போன்றவற்றின் மூலம் தலைமைப் பண்பும் சமூகப் பொறுப்பும் எங்களுக்குள் வளர்கின்றன. தமிழ்நாட்டு அரசுப் பள்ளிகளில் வழங்கப்படும் சத்துணவுத் திட்டமும், 2022 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பரில் தொடங்கப்பட்ட காலை உணவுத் திட்டமும் ஏழை மாணவர்கள் பசியின்றிப் படிக்க வழிவகுக்கின்றன. 2009 ஆம் ஆண்டு கல்வி உரிமைச் சட்டத்தின்படி ஆறு முதல் பதினான்கு வயது வரை உள்ள ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் இலவசக் கட்டாயக் கல்வி பெறும் உரிமை உண்டு என்பதை எண்ணும்போது, பள்ளி என்பது ஒரு சலுகை அல்ல, ஒவ்வொரு குழந்தையின் உரிமை என்பது புரிகிறது.
முடிவுரை: பள்ளி என்பது வெறும் கட்டிடம் அல்ல; அது ஒரு குழந்தையின் எதிர்காலம் வடிவமைக்கப்படும் பட்டறை. எழுத்தையும் எண்ணையும் மட்டும் அல்லாமல், நேரம் தவறாமை, சுத்தம், பொறுப்புணர்வு, பிறரை மதிக்கும் பண்பு ஆகியவற்றையும் நான் என் பள்ளியில்தான் கற்றுக்கொண்டேன். இடைவேளையில் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து சாப்பிட்ட உணவும், தோற்றபோது ஆசிரியர் தோளில் தட்டிக்கொடுத்த ஊக்கமும் எப்போதும் மறக்க முடியாதவை. நான் அங்கே பெற்ற அறிவும், பழகிய நட்பும், கற்ற ஒழுக்கமும் என் வாழ்நாள் முழுவதும் என்னுடன் இருக்கும். படித்து முடித்து வெளியே சென்றாலும், என் பள்ளியின் பெயருக்குப் பெருமை சேர்க்கும் வகையில் வாழ்வேன் என்பதே என் உறுதி.
மேலே உள்ள கட்டுரைகள் அனைத்துப் பள்ளிகளுக்கும் பொருந்தும் வகையில் எழுதப்பட்டவை. ஆனால் ஆசிரியர் உண்மையில் எதிர்பார்ப்பது உங்கள் குழந்தையின் சொந்தப் பள்ளியைப் பற்றிய வரிகளைத்தான். கீழே உள்ள அட்டவணையில் இருக்கும் தலைப்புகளை ஒவ்வொன்றாகக் குழந்தையிடம் கேளுங்கள் — 'உன் பள்ளியில் மைதானம் இருக்கா? நூலகம் இருக்கா? உனக்குப் பிடித்த ஆசிரியர் யார்?' கிடைக்கும் பதில்களை அப்படியே ஒன்று அல்லது இரண்டு வாக்கியங்களாக மாற்றிக் கட்டுரையில் சேர்த்தால், அது நகலெடுத்த கட்டுரையாக இல்லாமல் சொந்தக் கட்டுரையாக மாறிவிடும். அட்டவணையில் உள்ள ஒன்பது தலைப்புகளில் ஐந்தைத் தேர்ந்தெடுத்தாலே ஒரு நல்ல கட்டுரைக்குத் தேவையான கருத்துகள் கிடைத்துவிடும்.
| தலைப்பு | சேர்க்கக்கூடிய கருத்துகள் |
|---|---|
| பள்ளியின் பெயரும் இடமும் | நான் படிக்கும் பள்ளியின் பெயர் __________. இது __________ ஊரில், எங்கள் வீட்டிலிருந்து சிறிது தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. |
| கட்டிடமும் வகுப்பறைகளும் | எங்கள் பள்ளிக் கட்டிடம் __________ தளங்களைக் கொண்டது. வகுப்பறைகள் காற்றோட்டமாகவும் சுத்தமாகவும் இருக்கும்; சுவர்களில் படங்களும் வரைபடங்களும் ஒட்டப்பட்டுள்ளன. |
| ஆசிரியர்கள் | எங்கள் ஆசிரியர்கள் பொறுமையுடன் பாடம் நடத்துகிறார்கள். எனக்குப் பிடித்த ஆசிரியர் __________; அவர் __________ பாடத்தை மிக எளிதாக விளக்குவார். |
| நூலகம் | பள்ளியில் ஒரு நூலகம் உள்ளது. அங்கே கதை, வரலாறு, அறிவியல் நூல்கள் உள்ளன; வாரம் ஒருமுறை நூலகப் பாட வேளையில் நான் புத்தகம் படிப்பேன். |
| விளையாட்டு மைதானம் | பரந்த மைதானத்தில் கபடி, கால்பந்து, கோ-கோ, ஓட்டப்பந்தயம் ஆகியவற்றைப் பயில்கிறோம். ஆண்டுதோறும் விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடைபெறும். |
| சத்துணவும் காலை உணவும் | மதிய வேளையில் சத்துணவு வழங்கப்படுகிறது; அரசுப் பள்ளிகளில் காலை உணவும் தரப்படுகிறது. அதனால் எந்த மாணவரும் பசியுடன் படிக்க வேண்டியதில்லை. |
| விழாக்களும் போட்டிகளும் | ஆசிரியர் தினம், சுதந்திர தினம், குடியரசு தினம், ஆண்டு விழா ஆகியவற்றைக் கொண்டாடுகிறோம். நான் __________ போட்டியில் பங்கேற்றுப் பரிசு பெற்றேன். |
| தோட்டமும் சுத்தமும் | பள்ளி வளாகத்தில் ஒரு சிறு தோட்டம் உள்ளது; நாங்களே செடிகளுக்கு நீர் ஊற்றுவோம். வகுப்பறையைச் சுத்தமாக வைத்திருப்பது எங்கள் பொறுப்பு. |
| எனக்குப் பிடித்தது | என் பள்ளியில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது __________. ஏனென்றால் __________. |
முதல் விதி — அப்படியே பார்த்து எழுதச் சொல்லாதீர்கள். இணையத்தில் கிடைத்த கட்டுரையை நேரடியாக நகலெடுக்கும் குழந்தை, அதே கட்டுரையைத் தேர்வு அறையில் தனியாக எழுத முடியாமல் திணறும். சரியான முறை மிக எளிது: முதலில் நீங்கள் கட்டுரையை உரக்கப் படியுங்கள்; பிறகு குழந்தையைப் படிக்கச் சொல்லுங்கள்; அதன்பின் திரையை மூடிவிட்டு, 'உனக்கு நினைவில் இருப்பதை உன்னுடைய வார்த்தையில் எழுது' என்று சொல்லுங்கள். சில வரிகள் தடுமாறினாலும் பரவாயில்லை — அது குழந்தையின் சொந்த எழுத்து; அதுதான் வளரும்.
இரண்டாவது — மூன்று புள்ளித் திட்டம். எழுதத் தொடங்கும் முன், ஒரு வெற்றுத் தாளில் மூன்று தலைப்புகளை மட்டும் எழுதச் சொல்லுங்கள்: முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை. முன்னுரையில் ஒரு வாக்கியம், உள்ளடக்கத்தில் நான்கு அல்லது ஐந்து கருத்துகள், முடிவுரையில் ஒரு வாக்கியம் என்று குறிப்புகளாக எழுதிவிட்டால், கட்டுரை தானாகவே ஒழுங்காக வளரும். இந்தப் பழக்கம் தேர்வு அறையில் நேரத்தையும் மிச்சப்படுத்தும்; எந்தத் தலைப்பு வந்தாலும் குழந்தை பயப்படாது.
மூன்றாவது — ஒரு சொந்த வரி. வகுப்பில் உள்ள எல்லா மாணவர்களும் ஒரே மாதிரி 'என் பள்ளி பெரியது, ஆசிரியர்கள் நல்லவர்கள்' என்று எழுதும்போது, 'எங்கள் பள்ளி மைதானத்தின் ஓரத்தில் ஒரு பழைய புளியமரம் உண்டு; இடைவேளையில் அதன் நிழலில்தான் நாங்கள் அமர்ந்து பேசுவோம்' என்று ஒரு தனிப்பட்ட வரி வந்தால், ஆசிரியர் நிச்சயம் அதை வட்டமிட்டு மதிப்பெண் தருவார். குழந்தையிடம் அப்படி ஒரே ஒரு வரியை மட்டும் கேட்டுப் பெற்று, கட்டுரையின் நடுவில் சேர்க்கச் சொல்லுங்கள்.
கடைசியாக — கையெழுத்தும் எழுத்துப் பிழையும். ஒவ்வொரு பத்தியையும் தனியாகப் பிரித்து, ஓரப் பகுதியை விட்டு எழுதச் சொல்லுங்கள். எழுதி முடித்ததும் ஒருமுறை திருப்பிப் படிக்கச் சொல்லி, 'ண–ன', 'ழ–ள–ல', 'ற–ர' வேறுபாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டுங்கள். பிழையை நீங்களே திருத்தாமல், 'இந்த வரியில் ஒரு பிழை இருக்கிறது, கண்டுபிடி' என்று சொன்னால் குழந்தை அதைத் தானே கற்றுக்கொள்ளும். வெட்டித் திருத்தாத, சுத்தமான தாள் ஆசிரியருக்கு நல்ல எண்ணத்தைத் தரும்.
கேள்வி: ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவனுக்குக் கட்டுரை எவ்வளவு நீளம் இருக்க வேண்டும்? — பொதுவாக நான்காம் வகுப்பு முதல் ஆறாம் வகுப்பு வரை உள்ள மாணவர்களுக்கு நூற்றைம்பது முதல் இருநூறு சொற்கள், அதாவது மூன்று சிறு பத்திகள் போதுமானவை; நோட்டுப் புத்தகத்தில் சுமார் ஒரு பக்கம். நீளத்தை விட அமைப்புதான் முக்கியம் — தொடக்கம், நடுப்பகுதி, முடிவு ஆகிய மூன்றும் இருந்தால் குறைந்த சொற்களிலும் முழு மதிப்பெண் கிடைக்கும். தேர்வுத் தாளில் அந்தக் கேள்விக்கு எத்தனை மதிப்பெண் என்பதைப் பார்த்து நீளத்தை முடிவு செய்யலாம்.
கேள்வி: வீட்டுப்பாடத்திற்கு எழுதிய அதே கட்டுரையைத் தேர்விலும் எழுதலாமா? — கண்டிப்பாக எழுதலாம்; அதுதான் சரியான வழியும் கூட. ஒரே கட்டுரையை ஒரு மாத இடைவெளியில் மூன்று முறை எழுதிப் பழகினால், தேர்வு அறையில் யோசித்து நேரத்தை வீணாக்க வேண்டியிருக்காது. ஆனால் தேர்வில் கேள்வி சற்று மாறி 'என் பள்ளி நூலகம்' அல்லது 'என் பள்ளி ஆண்டு விழா' என்று வரலாம். அதனால் வாக்கியங்களை மனப்பாடம் செய்யாமல், கருத்துகளை நினைவில் வைக்கப் பழக்குங்கள்.
கேள்வி: கட்டுரையை மனப்பாடம் செய்வது எப்படி? — முழுக் கட்டுரையையும் ஒரே மூச்சில் மனப்பாடம் செய்யச் சொல்லாதீர்கள்; அது சோர்வையே தரும். ஒவ்வொரு பத்திக்கும் ஒரு முக்கியச் சொல்லை மட்டும் நினைவில் வைக்கச் சொல்லுங்கள் — பெயர், கட்டிடம், ஆசிரியர்கள், விளையாட்டு, விழா, முடிவு என ஆறு சொற்கள் போதும். அந்த ஆறு சொற்களை வரிசையாக நினைவில் வைத்திருந்தால், மீதியை குழந்தை தானே வாக்கியமாக்கிக்கொள்ளும். இது நினைவாற்றலுக்கும் மொழி வளர்ச்சிக்கும் ஒருசேர உதவும்.
கேள்வி: கட்டுரையில் அதிக மதிப்பெண் பெறுவது எப்படி? — நான்கு விஷயங்கள் மதிப்பெண்ணை உயர்த்தும்: தெளிவான முன்னுரையும் முடிவுரையும், பொருத்தமான இடத்தில் ஒரு திருக்குறள் அல்லது பழமொழி, தனிப்பட்ட ஒரு சொந்த அனுபவ வரி, பிழையில்லாத நேர்த்தியான கையெழுத்து. பத்திகளாகப் பிரித்து எழுதப்பட்ட அமைப்பும், வெட்டித் திருத்தாத தாளும் ஆசிரியருக்கு நல்ல எண்ணத்தைத் தரும். இந்த நான்கையும் பழக்கமாக்கிவிட்டால், எந்தத் தலைப்பு வந்தாலும் மாணவர் தயாராக இருப்பார்.