"நாளைக்கு தமிழ் மொழி பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்" — இரவு ஒன்பது மணிக்கு வரும் இந்த வாக்கியத்துக்கான முழுத் தீர்வு இங்கே. பத்து வரி, இருநூறு சொற்கள், நானூறு சொற்கள் என மூன்று தயார் கட்டுரைகளுடன், குழந்தைக்குக் கட்டுரை எழுதக் கற்றுத்தரும் வழிமுறையும் இதில் உள்ளது.
இரவு ஒன்பது மணி. சாப்பாடு முடிந்து சமையலறை அடங்கிய நேரத்தில், குழந்தை நோட்டைத் திறந்தபடி வந்து நிற்கிறது — "அம்மா, நாளைக்கு தமிழ் மொழி பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்னு மிஸ் சொல்லிட்டாங்க." நோட்டின் முதல் வரி காலியாக இருக்கிறது, பென்சில் கையில் இருக்கிறது, ஆனால் எங்கிருந்து தொடங்குவது என்றே தெரியவில்லை. நீங்கள் ஒரு கையால் அடுப்பை அணைத்துவிட்டு, மறு கையில் அலைபேசியை எடுத்து 'தமிழ் மொழி கட்டுரை' என்று தேடுகிறீர்கள். திரையில் வருகின்ற பக்கங்களில் பாதி விளம்பரம்; மீதியில் எந்த வகுப்புக்கு எழுதப்பட்டது என்றே தெரியாத ஒரே ஒரு நீண்ட பத்தி. வகுப்பு இரண்டு படிக்கும் குழந்தைக்கும் அதுவே, வகுப்பு ஒன்பது படிக்கும் மாணவனுக்கும் அதுவே.
இந்தப் பக்கம் அந்தச் சிரமத்தைக் குறைக்கும். தமிழ் மொழியின் சிறப்பு குறித்து மூன்று தனித்தனிக் கட்டுரைகள் இங்கே தயாராக இருக்கின்றன — வகுப்பு 1 முதல் 3 வரை உள்ள சிறுவர்களுக்குப் பத்து வரிகள், வகுப்பு 4 முதல் 6 வரை சுமார் இருநூறு சொற்கள், வகுப்பு 7 முதல் 10 வரை சுமார் நானூறு சொற்கள் கொண்ட விரிவான கட்டுரை. மூன்றும் ஒரே கட்டுரையை நீட்டி எழுதியவை அல்ல; ஒவ்வொன்றும் அந்த வயதுக்கு ஏற்ற சொற்களில் தனித்தனியே எழுதப்பட்டவை. அத்துடன், குழந்தை தானாக எழுதும்போது சேர்த்துக்கொள்ளக்கூடிய உண்மைத் தகவல்கள் ஓர் அட்டவணையாகவும், கட்டுரை எழுதக் கற்றுக்கொடுக்கும் வழிமுறை பெற்றோருக்கான தனிப் பகுதியாகவும் கீழே உள்ளன. நகல் எடுப்பது இதன் நோக்கம் அல்ல — படித்து, புரிந்து, தன் சொந்த வார்த்தைகளில் எழுதுவதே இலக்கு.
சிறு வகுப்பு மாணவர்களுக்கு எளிய, குறுகிய வாக்கியங்களே போதும். கீழே உள்ள பத்து வரிகளையும் குழந்தை முதலில் உரக்கப் படிக்கட்டும்; பிறகு நோட்டை மூடிவிட்டு, நினைவிலிருந்து எழுதிப் பழகட்டும். ஒவ்வொரு வரியும் ஒரு தனிக் கருத்தைச் சொல்கிறது என்பதை அவர்களுக்குக் காட்டுங்கள் — அதுவே பிறகு பெரிய கட்டுரை எழுதுவதற்கான அடித்தளமாக அமையும்.
1. தமிழ் என் தாய்மொழி; எங்கள் வீட்டில் அனைவரும் தமிழில்தான் பேசுகிறோம். 2. உலகின் மிகப் பழமையான மொழிகளுள் தமிழும் ஒன்று. 3. தமிழில் பன்னிரண்டு உயிர் எழுத்துகளும் பதினெட்டு மெய் எழுத்துகளும் உள்ளன. 4. திருவள்ளுவர் எழுதிய திருக்குறள் தமிழுக்குக் கிடைத்த பெரிய செல்வம். 5. பாரதியார் தமிழில் அழகான பாடல்களை எழுதினார். 6. தமிழ்நாட்டின் ஆட்சி மொழி தமிழ் மொழியே. 7. இலங்கை, சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளிலும் தமிழ் பேசப்படுகிறது. 8. தை மாதம் முதல் நாள் வரும் பொங்கலை நாம் தமிழர் திருநாள் என்று கொண்டாடுகிறோம். 9. நான் தினமும் தமிழ்ப் பாடம் படிக்கிறேன், தமிழ்க் கதைப் புத்தகங்களை விரும்பி வாசிக்கிறேன். 10. என் தாய்மொழியாகிய தமிழை நான் என்றும் நேசிப்பேன்; அதை நன்றாகக் கற்றுத் தேர்வேன்.
ஒரு குழந்தைக்குத் தாய் எப்படியோ, அப்படித்தான் ஒரு மனிதனுக்குத் தாய்மொழி. அம்மாவின் மடியில் இருந்து நாம் முதன்முதலில் கேட்ட மொழி, முதன்முதலில் திக்கித் திக்கிப் பேசிய மொழி நமது தாய்மொழி. நமக்கு அது தமிழ். தமிழ் வெறும் பேசுவதற்கான கருவி மட்டுமல்ல; பாட்டி சொல்லும் கதைகளையும், ஊர்த் திருவிழாப் பாடல்களையும், நம் பண்பாட்டையும் நம்மிடம் கொண்டுவந்து சேர்க்கும் பாலமும் அதுவே. அதனால்தான் தமிழை நாம் உயிரினும் மேலானது என்று போற்றுகிறோம்.
தமிழ் உலகின் மிகப் பழமையான மொழிகளுள் ஒன்று. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழில் சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் எழுதப்பட்டன. தமிழின் தொன்மையையும் இலக்கிய வளத்தையும் பாராட்டி, 2004ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு தமிழைச் செம்மொழியாக அறிவித்தது; இந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்ற முதல் இந்திய மொழி தமிழ்தான். திருவள்ளுவர் இயற்றிய திருக்குறள், இளங்கோவடிகள் பாடிய சிலப்பதிகாரம் போன்ற நூல்கள் இன்றும் உலகம் முழுவதும் படிக்கப்படுகின்றன. தமிழில் பன்னிரண்டு உயிர் எழுத்துகளும், பதினெட்டு மெய் எழுத்துகளும், ஆய்த எழுத்து ஒன்றும் உள்ளன; இவை சேர்ந்து மொத்தம் இருநூற்று நாற்பத்தேழு எழுத்துகள் ஆகும்.
தமிழ் இன்று தமிழ்நாட்டின் ஆட்சி மொழியாக மட்டுமின்றி, இலங்கை மற்றும் சிங்கப்பூர் நாடுகளின் அரசு மொழிகளுள் ஒன்றாகவும் திகழ்கிறது. மலேசியா உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் வாழும் தமிழர்கள் தங்கள் மொழியை இன்றும் பேணி வளர்த்து வருகிறார்கள். ஆங்கிலம் கற்பது நமக்குத் தேவைதான்; ஆனால் அதற்காகத் தாய்மொழியை மறந்துவிடுவது சரியல்ல. நாம் தமிழில் பேசுவோம், தமிழில் படிப்போம், தமிழ்ப் புத்தகங்களை விரும்பி வாசிப்போம். "யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்" என்று பாரதியார் பாடியது எவ்வளவு உண்மை! நம் தாய்மொழியைக் காப்பது நம் ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும்.
முன்னுரை: மொழி என்பது மனிதனுக்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய கொடை. எண்ணங்களைப் பரிமாறவும், அறிவைத் தலைமுறைக்குத் தலைமுறை கடத்தவும், ஒரு சமுதாயத்தை ஒன்றிணைக்கவும் மொழியே கருவியாக இருக்கிறது. உலகில் வழங்கும் ஆயிரக்கணக்கான மொழிகளுள், தொன்மையிலும் இலக்கிய வளத்திலும் தனித்து நிற்பது நமது தமிழ். "தமிழுக்கு அமுதென்று பேர்" என்று பாரதிதாசன் பாடியது வெறும் புகழ்ச்சி அல்ல; இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இடையறாது வாழ்ந்து, இன்றும் இளமை குன்றாமல் வழங்கிவரும் ஒரு மொழியின் உண்மையான அடையாளம் அது.
தமிழின் தொன்மைக்கு அதன் இலக்கியங்களே சான்று. இன்று நமக்குக் கிடைக்கும் தமிழின் மிகப் பழமையான இலக்கண நூல் தொல்காப்பியம்; எழுத்து, சொல், பொருள் என மூன்று அதிகாரங்களில் மொழியை முறைப்படுத்தி வைத்த அரிய நூல் அது. சங்க காலத்தில் எழுந்த எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகிய தொகுப்புகள் அன்றைய மக்களின் காதலையும், வீரத்தையும், இயற்கையோடு அவர்கள் கொண்டிருந்த உறவையும் நமக்குக் காட்டுகின்றன. திருவள்ளுவர் இயற்றிய திருக்குறள் நூற்று முப்பத்து மூன்று அதிகாரங்களில், ஒவ்வொன்றிலும் பத்துக் குறள்களாக, மொத்தம் ஆயிரத்து முந்நூற்று முப்பது குறள்களைக் கொண்டு, அறம் பொருள் இன்பம் என வாழ்வின் அனைத்துப் பக்கங்களையும் தொட்டுச் செல்கிறது. சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும் ஐம்பெருங்காப்பியங்களுள் அடங்கி, தமிழ்க் காப்பிய மரபின் உயரத்தைக் காட்டி நிற்கின்றன.
தமிழின் தொன்மையையும் இலக்கியச் செழுமையையும் ஏற்று, 2004ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு தமிழைச் செம்மொழியாக அறிவித்தது; இந்தப் பெருமையைப் பெற்ற முதல் இந்திய மொழி தமிழ்தான். எழுத்து அமைப்பிலும் தமிழ் நேர்த்தியானது. பன்னிரண்டு உயிர் எழுத்துகள், பதினெட்டு மெய் எழுத்துகள், ஆய்த எழுத்து ஒன்று — இவை சேர்ந்து உருவாகும் உயிர்மெய் எழுத்துகளுடன் மொத்தம் இருநூற்று நாற்பத்தேழு எழுத்துகள். ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் ஒரே ஒலி என்பதால், தமிழில் எழுதுவதும் படிப்பதும் மிக எளிது. இன்று தமிழ், தமிழ்நாட்டின் ஆட்சி மொழியாக மட்டுமல்லாமல் புதுச்சேரியின் ஆட்சி மொழியாகவும், இலங்கை மற்றும் சிங்கப்பூரின் அரசு மொழிகளுள் ஒன்றாகவும் விளங்குகிறது. மலேசியா உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் வாழும் தமிழர்கள் தங்கள் மொழியையும் பண்பாட்டையும் இன்றளவும் காத்து வருகிறார்கள். ஆண்டுதோறும் பிப்ரவரி இருபத்தொன்றாம் நாள் கொண்டாடப்படும் உலகத் தாய்மொழி நாள், தன் மொழியைக் காப்பது ஒவ்வொரு சமுதாயத்தின் உரிமையும் கடமையும் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
ஆனால் ஒரு மொழி வாழ்வது அரசு ஆவணங்களில் அல்ல; வீட்டுப் பேச்சிலும், நாம் படிக்கும் புத்தகங்களிலும்தான். இன்று பல வீடுகளில் குழந்தைகள் தமிழில் பேசுகிறார்கள்; ஆனால் தமிழில் படிக்கவும் எழுதவும் தயங்குகிறார்கள். ஆங்கிலம் கற்பது இன்றைய தேவை என்பதில் ஐயமில்லை; ஆயினும் அதற்காகத் தாய்மொழியை விட்டுவிடுவது, வேரை வெட்டிவிட்டு மரத்தை வளர்க்க நினைப்பதற்குச் சமம். "எண்ணென்ப ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும் கண்ணென்ப வாழும் உயிர்க்கு" என்கிறார் வள்ளுவர். எண்ணும் எழுத்தும் வாழும் உயிர்களுக்குக் கண்கள் என்றால், அந்த எழுத்து நமக்கு முதலில் தமிழ் எழுத்தாகவே இருக்க வேண்டும். தினமும் ஒரு தமிழ்ப் பக்கம் படிப்பது, ஒரு புதிய தமிழ்ச் சொல்லைக் கற்பது, வீட்டில் தமிழ்க் கதைப் புத்தகங்களை வாசிப்பது — இவையே மொழியைக் காக்கும் எளிய, ஆனால் வலிமையான வழிகள்.
முடிவுரை: தமிழ் நமக்கு முன்னோர் விட்டுச்சென்ற சொத்து; அதைக் காப்பதும், வளர்ப்பதும், அடுத்த தலைமுறையிடம் குறையாமல் ஒப்படைப்பதும் நம் ஒவ்வொருவரின் கடமை. மொழியை நேசிப்பது என்பது பிற மொழிகளை வெறுப்பது அல்ல; தன் வேரை அறிந்து, தலைநிமிர்ந்து நிற்பது. பேசுவோம் தமிழில், படிப்போம் தமிழில், எழுதுவோம் தமிழில் — அப்போதுதான் இந்தச் செம்மொழி இன்னும் பல நூற்றாண்டுகள் இளமையோடு வாழும்.
கட்டுரைக்கு மதிப்பெண் கூடுவது அழகான வாக்கியங்களால் மட்டுமல்ல; சரியான தகவல்களாலும்தான். கீழே உள்ள அட்டவணையில் தமிழ் மொழி பற்றிய உறுதியான உண்மைகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. குழந்தை எழுதும் கட்டுரையின் நீளத்துக்கு ஏற்ப, இதிலிருந்து இரண்டு அல்லது மூன்று தகவல்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்துச் சேர்க்கச் சொல்லுங்கள் — அனைத்தையும் அள்ளிப் போட்டால் கட்டுரை ஒரு பட்டியலாக மாறிவிடும். ஒரு தகவலைச் சேர்க்கும்போது, அதை ஏன் சேர்க்கிறோம் என்பதை ஒரு வாக்கியத்தில் விளக்கவும் சொல்லிக் கொடுங்கள்.
| உண்மை | விவரம் |
|---|---|
| செம்மொழி அந்தஸ்து | 2004ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசு தமிழைச் செம்மொழியாக அறிவித்தது; இந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்ற முதல் இந்திய மொழி தமிழ். |
| மிகப் பழமையான இலக்கண நூல் | தொல்காப்பியம் — இன்று கிடைக்கும் தமிழின் மிகத் தொன்மையான இலக்கண நூல். |
| சங்க இலக்கியம் | எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகிய தொகுப்புகள் சங்க காலப் பாடல்களைக் கொண்டவை. |
| திருக்குறள் | திருவள்ளுவர் இயற்றியது; 133 அதிகாரங்கள், ஒவ்வொரு அதிகாரத்திலும் 10 குறள்கள், மொத்தம் 1330 குறள்கள். |
| காப்பியங்கள் | சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை ஆகியவை ஐம்பெருங்காப்பியங்களுள் அடங்கும். |
| தமிழ் எழுத்துகள் | 12 உயிர் எழுத்துகள், 18 மெய் எழுத்துகள், ஆய்த எழுத்து ஒன்று; உயிர்மெய் சேர்த்து மொத்தம் 247 எழுத்துகள். |
| ஆட்சி மொழி | தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரியின் ஆட்சி மொழி; இலங்கை, சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளின் அரசு மொழிகளுள் ஒன்று. |
| உலகளாவிய பரவல் | மலேசியா உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் தமிழ் பேசப்படுகிறது. |
| சிறப்பு நாள்கள் | பிப்ரவரி 21 — உலகத் தாய்மொழி நாள்; தை முதல் நாள் — தமிழர் திருநாள் (பொங்கல்). |
முதல் விதி: இந்தக் கட்டுரையை அப்படியே பார்த்து எழுதச் சொல்லாதீர்கள். ஆசிரியருக்கு நகல் உடனே தெரிந்துவிடும்; அதைவிட முக்கியம், குழந்தைக்கு எழுதும் திறன் வளராமலே போய்விடும். செய்ய வேண்டியது இதுதான் — கட்டுரையை இரண்டு முறை உரக்கப் படிக்கச் சொல்லுங்கள், பிறகு நோட்டை மூடிவிட்டு "இதில் என்ன சொல்லியிருக்கு?" என்று கேளுங்கள். அவர்கள் வாயால் சொல்வதைத்தான் எழுத வைக்க வேண்டும். சொற்கள் சற்று எளிமையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை; அது அவர்களுடைய சொந்தக் கட்டுரையாக இருக்கும்.
இரண்டாவது, மூன்று புள்ளித் திட்டத்தைக் கற்றுக்கொடுங்கள் — முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை. எழுதத் தொடங்குவதற்கு முன், ஒரு தாளில் இந்த மூன்றையும் தலைப்புகளாகப் பிரித்து, ஒவ்வொன்றின் கீழும் இரண்டு மூன்று சொற்களில் குறிப்பு எழுதச் சொல்லுங்கள். முன்னுரையில் தலைப்பை அறிமுகப்படுத்துவது, உள்ளடக்கத்தில் விவரங்களைச் சொல்வது, முடிவுரையில் தன் சொந்தக் கருத்தைச் சொல்வது. இந்தப் பழக்கம் ஒருமுறை வந்துவிட்டால், எந்தத் தலைப்புக் கொடுத்தாலும் குழந்தையால் தானாக எழுத முடியும்.
மூன்றாவது, ஒரு சொந்த வரி. "எங்கள் வீட்டில் தாத்தா தினமும் ஒரு திருக்குறள் சொல்லிக் கொடுப்பார்", "நான் பள்ளியில் தமிழ்ப் பேச்சுப் போட்டியில் கலந்துகொண்டேன்" — இப்படி ஒரு தனிப்பட்ட வாக்கியம் சேர்ந்தால் கட்டுரை உயிர்ப்போடு இருக்கும், மற்ற மாணவர்களின் கட்டுரையிலிருந்து தனித்துத் தெரியும். ஆசிரியர்கள் இதைக் கண்டிப்பாகக் கவனிக்கிறார்கள்.
நான்காவது, கையெழுத்தும் எழுத்துப் பிழையும். எழுதி முடித்ததும் ஒருமுறை தானே படித்துப் பார்க்கச் சொல்லுங்கள் — புள்ளி விடுபட்டதா, ஒற்று எழுத்து சரியாக வந்ததா, 'ண-ன-ந', 'ல-ள-ழ', 'ர-ற' ஆகியவை மாறிவிட்டனவா என்று பார்க்கச் சொல்லுங்கள். வரிகளுக்கு இடையே இடம் விடுவது, பத்திகளைப் பிரித்து எழுதுவது, தலைப்பை நடுவில் எழுதி அடிக்கோடிடுவது — இந்தச் சிறு பழக்கங்களே தேர்வில் மதிப்பெண்ணை உயர்த்தும். தினமும் ஐந்து நிமிடம் நகல் எழுதும் பயிற்சி கையெழுத்தை நேர்த்தியாக்கும்.
கேள்வி: வகுப்பு 5 மாணவனுக்குக் கட்டுரை எவ்வளவு நீளம் இருக்க வேண்டும்? — பொதுவாக 150 முதல் 200 சொற்கள், அதாவது நோட்டில் இரண்டு அல்லது மூன்று பத்திகள் போதுமானவை. நீளத்தைவிட அமைப்பு முக்கியம் — முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை மூன்றும் இருக்கிறதா என்பதைப் பாருங்கள். உங்கள் பள்ளியில் ஆசிரியர் குறிப்பிட்ட சொல் எண்ணிக்கையைச் சொல்லியிருந்தால், அதையே பின்பற்றுவது நல்லது.
கேள்வி: வீட்டுப்பாடத்திற்கு எழுதிய அதே கட்டுரையைத் தேர்வுக்கும் பயன்படுத்தலாமா? — ஆம், பயன்படுத்தலாம்; உண்மையில் அதுதான் சிறந்த வழி. வீட்டுப்பாடமாக ஒருமுறை எழுதி, ஆசிரியர் திருத்தித் தந்த பிறகு அதே கட்டுரையைச் செம்மைப்படுத்தி வைத்துக்கொள்ளுங்கள். தேர்வில் நேரம் குறைவாக இருக்கும் என்பதால், அதிலிருந்து சில வாக்கியங்களைக் குறைத்து, சுருக்கமாக எழுதப் பழகுவதும் அவசியம்.
கேள்வி: கட்டுரையை மனப்பாடம் செய்வது எப்படி? — முழுக் கட்டுரையையும் வார்த்தை வார்த்தையாக மனப்பாடம் செய்ய வேண்டாம்; ஒரு வார்த்தை மறந்தாலும் குழந்தை குழம்பிவிடும். மாறாக, ஒவ்வொரு பத்திக்கும் ஒரு முக்கியச் சொல்லை மட்டும் நினைவில் வைக்கச் சொல்லுங்கள் — 'தாய்மொழி', 'தொன்மை', 'இலக்கியம்', 'கடமை' என. அந்தச் சொற்களை வரிசையாக நினைவில் வைத்துக்கொண்டால், விவரங்களைத் தன் சொந்த வாக்கியங்களில் நிரப்பிவிடுவார்கள். தேர்வுக்கு இதுவே பாதுகாப்பான முறை.
கேள்வி: கட்டுரையில் அதிக மதிப்பெண் பெறுவது எப்படி? — நான்கு விஷயங்கள் மதிப்பெண்ணைக் கூட்டும்: தலைப்புக்கு நேரடியாகப் பொருந்தும் தொடக்கம், சரியான ஓரிரு உண்மைத் தகவல்கள், பொருத்தமான ஒரு குறள் அல்லது பழமொழி, மற்றும் தெளிவான முடிவுரை. இவற்றோடு எழுத்துப் பிழையின்றி, நேர்த்தியான கையெழுத்தில் எழுதினால் முழு மதிப்பெண்ணுக்கு நெருக்கமாகச் செல்லலாம். கட்டுரையை நீட்ட வேண்டும் என்பதற்காக ஒரே கருத்தைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வதை மட்டும் தவிர்க்கச் சொல்லுங்கள்.