இரவு ஒன்பது மணிக்கு "நாளைக்கு நூலகம் பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்" என்று குழந்தை சொன்னால், இந்த ஒரு பக்கம் போதும். வகுப்பு 1-3, 4-6, 7-10 என மூன்று நிலைகளுக்கும் தயார் கட்டுரைகள், சேர்க்கக்கூடிய உண்மைத் தகவல்கள், கட்டுரை எழுதக் கற்றுத்தர பெற்றோருக்கான வழிமுறை.
இரவு ஒன்பது மணி. சாப்பாடு முடிந்து, மறுநாள் பள்ளிக்கான சாப்பாட்டுப் பெட்டியை எடுத்து வைக்கும் நேரத்தில், குழந்தை நோட்டுப் புத்தகத்தோடு வந்து நிற்கிறது — "அம்மா, நாளைக்கு நூலகம் பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்; ஆசிரியர் இன்னைக்குத்தான் சொன்னாங்க." கையில் பேனா இருக்கிறது, தாள் வெள்ளையாகவே இருக்கிறது, தூக்கம் வேறு கண்ணைச் சுழற்றுகிறது. உடனே கைபேசியை எடுத்து "நூலகம் கட்டுரை தமிழில்" என்று தேடுகிறீர்கள். அந்த நேரத்தில் தேவைப்படுவது நீண்ட விளக்கம் அல்ல — வகுப்புக்கு ஏற்ற, உடனே பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு கட்டுரை.
இந்தப் பக்கம் அதைத்தான் தருகிறது. ஒன்று முதல் மூன்றாம் வகுப்புக்கு ஏற்ற பத்து வரிக் கட்டுரை, நான்கு முதல் ஆறாம் வகுப்புக்கான இருநூறு சொற்கள் அளவிலான சிறு கட்டுரை, ஏழு முதல் பத்தாம் வகுப்புக்கான நானூறு சொற்கள் கொண்ட விரிவான கட்டுரை — மூன்றும் தனித்தனியாக, முழுமையாக இங்கே இருக்கின்றன. அத்துடன் குழந்தை தானாகச் சேர்த்து எழுத உதவும் உண்மைத் தகவல் அட்டவணை, கட்டுரை எழுதக் கற்றுக்கொடுக்கப் பெற்றோருக்கான எளிய வழிமுறை, அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கான பதில்களும் உண்டு. இவை நகலெடுத்து எழுதுவதற்காக அல்ல; படித்து, புரிந்து, தன் சொந்த வார்த்தைகளில் எழுதுவதற்காக.
சிறு வகுப்புக் குழந்தைகளுக்கு எளிய, குறுகிய வாக்கியங்களே போதும். கீழே உள்ள பத்து வரிகளையும் ஒருமுறை உரக்கப் படிக்கச் சொல்லுங்கள்; பிறகு திரையை மூடிவிட்டு, நினைவில் நிற்பதை அவர்களே எழுதட்டும். ஓரிரு சொற்கள் மாறினாலும் பரவாயில்லை.
1. புத்தகங்கள் நிறைந்து இருக்கும் இடத்திற்கு நூலகம் என்று பெயர். 2. எங்கள் பள்ளியில் ஒரு நல்ல நூலகம் இருக்கிறது. 3. அங்கே அலமாரிகளில் புத்தகங்கள் வரிசையாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன. 4. கதைப் புத்தகங்கள், பாடப் புத்தகங்கள், படங்கள் நிறைந்த புத்தகங்கள் என பலவகை உண்டு. 5. வாரம் ஒருமுறை ஆசிரியர் எங்களை நூலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வார். 6. நூலகத்தில் யாரும் சத்தம் போடக் கூடாது; அமைதியாக உட்கார்ந்து படிக்க வேண்டும். 7. நூலகத்தைப் பராமரிப்பவரை நூலகர் என்று அழைப்போம். 8. எனக்குப் பிடித்த ஒரு புத்தகத்தை இரவல் வாங்கி வீட்டுக்குக் கொண்டு வருவேன். 9. படித்து முடித்ததும் அதைக் கிழிக்காமல், அழுக்காக்காமல் திருப்பித் தந்துவிடுவேன். 10. நல்ல புத்தகங்களைப் படிப்பதால் அறிவு பெருகும்; அதனால் நூலகம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.
நான்காம் வகுப்பு முதல் ஆறாம் வகுப்பு வரை உள்ள மாணவர்களுக்கு ஏற்ற முழுக் கட்டுரை இது. முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை என மூன்று பத்திகளாகப் பிரிந்திருப்பதைக் கவனியுங்கள்.
நூலகம் என்பது புத்தகங்களின் இல்லம். பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்த நூல்கள் ஒரே இடத்தில் சேகரித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் இடமே நூலகம் ஆகும். நூல் என்றால் புத்தகம்; அகம் என்றால் இடம். விலை கொடுத்துப் புத்தகம் வாங்க இயலாதவரும் அறிவைப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே நூலகங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அதனால்தான் நூலகத்தை ஏழையின் பல்கலைக்கழகம் என்று சொல்கிறார்கள்.
நூலகங்கள் பல வகைப்படும். பள்ளி நூலகம், கல்லூரி நூலகம், ஊர்ப் பொது நூலகம், நடமாடும் நூலகம், மின்னணு நூலகம் என அவை விரிகின்றன. தமிழ்நாட்டில் அரசு பொது நூலகங்களில் உறுப்பினராகச் சேரக் கட்டணம் எதுவும் கிடையாது; அடையாள ஆவணத்தைக் காட்டி யார் வேண்டுமானாலும் சேரலாம். உறுப்பினர் அட்டையைக் காட்டிப் புத்தகங்களை இரவல் பெற்று, குறிப்பிட்ட நாட்களுக்குள் திருப்பித் தந்துவிட வேண்டும். நூலகத்தில் நாளிதழ்கள், இதழ்கள், அகராதிகள், போட்டித் தேர்வுக்கான நூல்களும் கிடைக்கும்.
நூலகத்தில் நடந்துகொள்ளும் முறையும் முக்கியம். அமைதி காக்க வேண்டும்; புத்தகங்களில் கோடு போடவோ, பக்கங்களைக் கிழிக்கவோ கூடாது; படித்த நூலை அதே இடத்தில் திரும்ப வைக்க வேண்டும். புத்தகங்கள் நமக்கு நல்ல நண்பர்கள். தினமும் சிறிது நேரம் நூலகத்தில் அமர்ந்து படித்தால் மொழி வளரும், அறிவு பெருகும், நல்ல எண்ணங்கள் மனதில் விதைக்கப்படும். எனவே ஒவ்வொரு மாணவனும் நூலகத்தைப் பயன்படுத்திப் பயன் பெற வேண்டும்.
ஏழாம் வகுப்பு முதல் பத்தாம் வகுப்பு வரையிலான மாணவர்களுக்கு ஏற்ற கட்டுரை. முன்னுரை, மூன்று உட்பகுதிகள், முடிவுரை என அமைந்துள்ளது; திருக்குறள் மேற்கோளும் ஓரிரு உண்மைத் தகவல்களும் இடம்பெற்றிருப்பதைக் கவனியுங்கள்.
முன்னுரை: மனிதனின் அறிவு தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்படுவது நூல்கள் வழியாகவே. கல்லிலும் ஓலையிலும் தொடங்கிய எழுத்து, காகிதத்தையும் கடந்து இன்று திரையிலும் பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அத்தகைய நூல்களைத் திரட்டி, முறைப்படுத்தி, அனைவரும் பயன்படுத்தும் வகையில் பாதுகாத்து வைக்கும் அறிவுக் களஞ்சியமே நூலகம். "கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின் நிற்க அதற்குத் தக" என்கிறார் திருவள்ளுவர். குற்றமற, முழுமையாகக் கற்க வேண்டும் என்று அவர் சொல்லும் அந்தக் கல்விக்குப் பாடப் புத்தகங்களைத் தாண்டிய பரந்த வாசிப்பு தேவை; அதற்குரிய களம் நூலகம்.
நூலகங்களின் பெருமை: நூலகம் என்பது புத்தகங்களைக் குவித்து வைத்திருக்கும் அறை மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூகத்தின் நினைவுக் கிடங்கு. இத்துறையில் தமிழ்நாடு நெடிய பாரம்பரியம் கொண்டது. சென்னையில் 1896-ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட கன்னிமாரா பொது நூலகம், இந்தியாவில் வெளியிடப்படும் ஒவ்வொரு நூலின் ஒரு பிரதியையும் பெற்றுப் பாதுகாக்கும் நான்கு தேசிய நூல் சேமிப்பு நூலகங்களுள் ஒன்றாகும். 1948-ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட சென்னை பொது நூலகச் சட்டம், இந்தியாவிலேயே முதன்முதலில் கொண்டுவரப்பட்ட பொது நூலகச் சட்டம் என்ற சிறப்பைப் பெற்றது; அதன் விளைவாகவே மாநிலம் முழுவதும் ஊர்தோறும் பொது நூலகங்கள் பரவின. 2010-இல் சென்னையில் திறக்கப்பட்ட அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகம், ஆசியாவின் பெரிய நூலகங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
நூலகத்தின் பயன்கள்: விலை கொடுத்து வாங்க இயலாத நூல்களைப் படிக்கும் வாய்ப்பை நூலகம் இலவசமாகத் தருகிறது. தமிழ்நாட்டு அரசு பொது நூலகங்களில் உறுப்பினர் சேர்க்கைக்குக் கட்டணம் இல்லை என்பதால், பொருளாதாரம் ஒருபோதும் வாசிப்புக்குத் தடையாவதில்லை. பாட நூல்களுடன் நாளிதழ்கள், இதழ்கள், அகராதிகள், களஞ்சியங்கள், போட்டித் தேர்வு நூல்கள் என அனைத்தும் ஒரே கூரையின் கீழ் கிடைக்கின்றன. அமைதியான சூழலில் அமர்ந்து படிக்கும்போது கவனம் கூடுகிறது. வாசிப்பால் சொல்வளம் பெருகுகிறது, கற்பனை விரிகிறது, பிற மனிதர்களின் வாழ்க்கையை அறிவதால் மனிதநேயம் வளர்கிறது. இந்திய நூலகவியலின் தந்தை எனப் போற்றப்படும் ச. ரா. ரங்கநாதன் வகுத்த ஐந்து விதிகளில் முதன்மையானது, நூல்கள் பயன்படுத்துவதற்கே என்பதுதான்.
மாணவரின் கடமை: நூலகத்தைப் பயன்படுத்த ஒழுக்கமும் தேவை. அமைதி காத்தல், நூல்களைக் கிழிக்காமலும் அழுக்காக்காமலும் கையாளுதல், குறித்த நாளில் திருப்பித் தருதல், படித்த நூலை உரிய இடத்தில் வைத்தல் ஆகியவை ஒவ்வொரு வாசகனின் கடமை. இன்று கைபேசியும் இணையமும் நம் நேரத்தை விழுங்கும் நிலையில் நூலகப் பழக்கம் குறைந்து வருவது வருத்தத்திற்குரியது. மின்னணு நூலகங்களும் இணைய நூல்களும் வந்தபோதிலும், ஒரு நூலைக் கையில் ஏந்திப் பக்கம் பக்கமாகப் படிக்கும் அனுபவத்திற்கு ஈடு இணை இல்லை. வாரத்தில் ஒரு நாளையாவது நூலகத்திற்கு ஒதுக்குவது நல்ல பழக்கம்.
முடிவுரை: நல்ல நண்பனைப் போலவும் நல்ல ஆசிரியரைப் போலவும் என்றும் நமக்குத் துணை நிற்பவை நூல்கள். அவற்றைத் தேடி நாம் செல்லும் இடம் நூலகம். ஆண்டுதோறும் நவம்பர் பதினான்காம் நாள் முதல் இருபதாம் நாள் வரை தேசிய நூலக வாரம் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது; ஆகஸ்ட் பன்னிரண்டாம் நாள் தேசிய நூலகர் தினம். இவை வெறும் நாட்கள் அல்ல; வாசிப்பை நினைவூட்டும் மணியோசைகள். நூலகத்தை நேசிப்போம்; நூல்களை நண்பராக்குவோம்.
ஒரே மாதிரியான கட்டுரைகள் நூற்றுக்கணக்கில் ஆசிரியரின் மேசைக்கு வரும்போது, ஒரு சரியான உண்மைத் தகவல் இருக்கும் கட்டுரை தனித்துத் தெரியும். கீழே உள்ள செய்திகளில் குழந்தையின் வகுப்புக்கு ஏற்ற ஒன்றிரண்டை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களது சொந்த வாக்கியமாக மாற்றி எழுதச் சொல்லுங்கள். எல்லாவற்றையும் அள்ளிப் போட்டால் கட்டுரை ஒரு பட்டியலாகிவிடும். ஆண்டு எண்களைச் சேர்க்கும்போது சரியாக எழுதப்பட்டுள்ளதா என ஒருமுறை சரிபார்க்கச் சொல்லுங்கள்.
| உண்மை | விவரம் |
|---|---|
| தமிழ்நாடு அரசு நூலகங்களில் உறுப்பினர் கட்டணம் இல்லை | அடையாள ஆவணத்தைக் காட்டி யார் வேண்டுமானாலும் இலவசமாக உறுப்பினராகச் சேர்ந்து நூல்களை இரவல் பெறலாம். |
| கன்னிமாரா பொது நூலகம், சென்னை | 1896-ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது; இந்தியாவில் வெளியாகும் ஒவ்வொரு நூலின் பிரதியையும் பெறும் நான்கு தேசிய நூல் சேமிப்பு நூலகங்களுள் ஒன்று. |
| அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகம் | 2010-ஆம் ஆண்டு சென்னையில் திறக்கப்பட்டது; ஆசியாவின் பெரிய நூலகங்களுள் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. |
| இந்தியாவின் முதல் பொது நூலகச் சட்டம் | 1948-இல் இயற்றப்பட்ட சென்னை பொது நூலகச் சட்டம்; இதன் பயனாகவே மாநிலம் முழுவதும் பொது நூலக வலையமைப்பு உருவானது. |
| இந்திய நூலகவியலின் தந்தை | ச. ரா. ரங்கநாதன்; நூலகவியலின் ஐந்து விதிகளை வகுத்தவர். முதல் விதி, நூல்கள் பயன்படுத்துவதற்கே. |
| தேசிய நூலகர் தினம் | ஆகஸ்ட் 12 — ச. ரா. ரங்கநாதனின் பிறந்த நாள் இந்நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. |
| தேசிய நூலக வாரம் | இந்தியாவில் நவம்பர் 14 முதல் 20 வரை கொண்டாடப்படுகிறது. |
| இரவல் பெறும் முறை | உறுப்பினர் அட்டையைக் காட்டி நூலைப் பெறலாம்; குறிப்பிட்ட நாட்களுக்குள் திருப்பித் தர வேண்டும். |
| நூலகங்களின் வகைகள் | பள்ளி நூலகம், கல்லூரி நூலகம், ஊர்ப் பொது நூலகம், நடமாடும் நூலகம், மின்னணு நூலகம். |
முதலில் ஒரு விஷயம் — இந்தக் கட்டுரையை அப்படியே பார்த்து எழுதச் சொல்லாதீர்கள். நகலெடுத்து எழுதும் குழந்தை, தேர்வு அறையில் தனியாக அமரும்போது ஒன்றும் நினைவுக்கு வராமல் தவிக்கும். செய்ய வேண்டியது இதுதான்: கட்டுரையை இருமுறை உரக்கப் படிக்கச் சொல்லுங்கள்; பிறகு கைபேசியை மூடிவிட்டு, நினைவில் நிற்பதை மட்டும் தன் சொந்த வாக்கியங்களில் எழுதச் சொல்லுங்கள். வார்த்தைகள் மாறுவது தவறல்ல; அதுதான் உண்மையான கற்றல்.
அடுத்தது மூன்று புள்ளித் திட்டம். எழுதத் தொடங்கும் முன், ஒரு தாளில் மூன்று தலைப்புகளை எழுதச் சொல்லுங்கள் — முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை. முன்னுரையில் நூலகம் என்றால் என்ன என்பதற்கு ஒரு வரி; உள்ளடக்கத்தில் வகைகள், பயன்கள், நடந்துகொள்ளும் முறை என மூன்று கருத்துகள்; முடிவுரையில் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற ஒரு வரி. இந்தச் சட்டகம் ஒருமுறை பழகிவிட்டால், எந்தத் தலைப்பு கொடுத்தாலும் குழந்தையால் கட்டுரை எழுத முடியும்.
மூன்றாவதாக, ஒரு சொந்த வரி. எல்லாக் கட்டுரையும் ஒரே மாதிரி இருக்கும்போது, தனிப்பட்ட அனுபவத்தைச் சொல்லும் ஒரு வாக்கியம் ஆசிரியரின் கவனத்தை ஈர்க்கும். "எங்கள் பள்ளி நூலகத்தில் நான் படித்த முதல் கதைப் புத்தகம் இதுதான்" அல்லது "ஞாயிற்றுக்கிழமை தோறும் அப்பாவுடன் எங்கள் ஊர் நூலகத்திற்குச் செல்வேன்" என்பது போன்ற ஒரு வரியை குழந்தையிடமே கேட்டுப் பெற்று, கட்டுரையின் இறுதிப் பகுதியில் சேர்க்கச் சொல்லுங்கள்.
கடைசியாக, கையெழுத்தும் எழுத்துப் பிழையும். தேர்வில் மதிப்பெண் குறைவதற்கு மிகப் பெரிய காரணங்கள் புரியாத கையெழுத்தும் சிறிய பிழைகளுமே. வரிகள் நேராக இருக்கின்றனவா, பத்திகள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளனவா, தலைப்பு அடிக்கோடிடப்பட்டுள்ளதா என்று பாருங்கள். ழ, ள, ல ஆகியவற்றிலும், ண, ன, ந ஆகியவற்றிலும் குழப்பம் வருவது இயல்பு; எழுதி முடித்ததும் ஒருமுறை சத்தமாகப் படிக்கச் சொன்னால் பாதிப் பிழைகள் குழந்தைக்கே தெரிந்துவிடும்.
கேள்வி: ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவனுக்குக் கட்டுரை எவ்வளவு நீளம் இருக்க வேண்டும்? — பொதுவாக நான்கு முதல் ஆறாம் வகுப்பு வரை நூற்றைம்பது முதல் இருநூறு சொற்கள் போதுமானவை; அதாவது நோட்டுப் புத்தகத்தில் ஒன்றரை முதல் இரண்டு பக்கங்கள். மூன்று பத்திகளாகப் பிரித்து எழுதுவது சிறந்தது. நீளத்தை விடக் கருத்து முக்கியம் — பத்து வரிகளில் பத்து வெவ்வேறு கருத்துகள் இருப்பது, இருபது வரிகளில் ஒரே கருத்தைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்வதை விட எப்போதும் சிறந்தது.
கேள்வி: வீட்டுப்பாடத்திற்கு எழுதிய அதே கட்டுரையையே தேர்வுக்கும் பயன்படுத்தலாமா? — கருத்துகளை அப்படியே பயன்படுத்தலாம்; ஆனால் வாக்கியங்களை அச்சுப்போல மனப்பாடம் செய்து எழுதுவது நல்லதல்ல. தேர்வில் கேள்வி சற்று மாறி வரலாம் — நூலகம் என்பதற்குப் பதிலாக வாசிப்பின் சிறப்பு, எனக்குப் பிடித்த இடம், புத்தகங்கள் நம் நண்பர்கள் என்று கேட்கப்படலாம். கருத்துகள் மனதில் இருந்தால் எந்தக் கேள்விக்கும் அவற்றைத் திருப்பி அமைத்து எழுத முடியும்.
கேள்வி: கட்டுரையை எப்படி மனப்பாடம் செய்வது? — முழுக் கட்டுரையையும் மனப்பாடம் செய்யத் தேவையில்லை; சட்டகத்தை மட்டும் நினைவில் வையுங்கள். ஒவ்வொரு பத்திக்கும் ஒரு திறவுச்சொல் — விளக்கம், வகைகள், பயன்கள், கடமைகள், முடிவு — என ஐந்து சொற்களை நினைவில் வைத்தால் போதும். ஒரு திருக்குறள் அல்லது மேற்கோள், ஓரிரு ஆண்டு எண்கள் ஆகியவற்றை மட்டும் அப்படியே நினைவில் வையுங்கள். முதல் வாக்கியத்தையும் கடைசி வாக்கியத்தையும் நன்கு பழகினால் தொடக்கமும் முடிவும் தடுமாறாது.
கேள்வி: கட்டுரையில் அதிக மதிப்பெண் பெற என்ன செய்ய வேண்டும்? — தலைப்பை நடுவில் எழுதி அடிக்கோடிடுங்கள்; முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை எனப் பத்திகளாகப் பிரியுங்கள்; பொருத்தமான ஒரு திருக்குறளையோ பழமொழியையோ சேருங்கள்; சரியான ஓரிரு உண்மைத் தகவல்களைக் குறிப்பிடுங்கள்; கையெழுத்தைத் தெளிவாக வையுங்கள். கொடுக்கப்பட்ட நேரத்தை விடச் சற்று முன்னதாக எழுதி முடித்து, இரண்டு நிமிடம் ஒதுக்கிப் பிழைகளைத் திருத்திப் படித்தால் மதிப்பெண் நிச்சயம் கூடும்.