நாளைக்கே எழுதிக் கொடுக்க வேண்டிய நீர் சேமிப்பு கட்டுரை — 10 வரி, 200 சொல், 400 சொல் என மூன்று அளவுகளில் முழுமையான கட்டுரைகள் இங்கே. குழந்தையை நகலெடுக்க விடாமல், அவனே எழுதக் கற்றுக்கொடுக்கும் வழியும் சேர்ந்தே.
இரவு ஒன்பது மணி. சாப்பாடு முடிந்து தட்டைக் கழுவிக்கொண்டிருக்கும்போது, மகன் நோட்டுப் புத்தகத்தோடு வந்து நிற்கிறான் — "அம்மா, நாளைக்கு நீர் சேமிப்பு பற்றி கட்டுரை எழுதி வரணும்னு மிஸ் சொல்லிட்டாங்க." பாடப் புத்தகத்தைப் புரட்டினால் அந்தத் தலைப்பே அதில் இல்லை. கடிகாரம் ஓடுகிறது, குழந்தைக்குத் தூக்கம் வருகிறது, உங்கள் கையில் இருப்பது ஒரு கைபேசி மட்டுமே. அதில் "நீர் சேமிப்பு கட்டுரை" என்று தேடினால் வருவது எல்லாம் ஒரே மாதிரியான, எந்த வகுப்புக்கு எழுதப்பட்டது என்றே தெரியாத ஒரே ஒரு பெரிய பத்தி. இரண்டாம் வகுப்புக் குழந்தைக்கும் அதுதான், ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவனுக்கும் அதுதான். இது பல தமிழ் வீடுகளில் வாரம் ஒருமுறையாவது நடக்கும் காட்சி.
இந்தப் பக்கம் அந்தத் தேவைக்காகவே தயாரிக்கப்பட்டது. இங்கே நீர் சேமிப்பு பற்றி மூன்று வெவ்வேறு அளவுகளில் முழுமையான கட்டுரைகள் இருக்கின்றன — வகுப்பு 1 முதல் 3 வரை படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு எளிய 10 வரிக் கட்டுரை, வகுப்பு 4 முதல் 6 வரை சுமார் 200 சொற்களில் ஒரு சிறு கட்டுரை, வகுப்பு 7 முதல் 10 வரை சுமார் 400 சொற்களில் திருக்குறள் மேற்கோளுடன் ஒரு விரிவான கட்டுரை. அத்துடன், குழந்தை தன் கட்டுரையில் சேர்த்தால் மதிப்பெண் கூடும் என்பதற்கான உண்மைகள் அடங்கிய அட்டவணை, கட்டுரை எழுதக் கற்றுத்தரும் முறை பெற்றோருக்கு, கடைசியில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் — எல்லாம் ஒரே இடத்தில். நகலெடுத்துக் கொடுப்பதற்காக அல்ல; குழந்தை படித்துப் புரிந்து, தன் சொந்த வாக்கியங்களில் எழுதுவதற்காக.
சிறு வகுப்புக் குழந்தைகளுக்குப் பத்து எளிய வாக்கியங்கள் போதும். ஒவ்வொரு வரியும் குறுகியதாக, ஒரே ஒரு கருத்தை மட்டும் சொல்வதாக இருக்க வேண்டும்; நீளமான தொடர்கள் இந்த வயதில் தேவையில்லை. கீழே உள்ள பத்து வரிகளையும் குழந்தையிடம் ஒருமுறை சத்தமாகப் படிக்கச் சொல்லுங்கள்; பிறகு புத்தகத்தை மூடிவிட்டு, நினைவில் இருப்பதை அவனே எழுதட்டும். ஓரிரு சொற்கள் மாறினாலும் பரவாயில்லை — அதுதான் அவனுடைய கட்டுரை. வகுப்பு ஒன்று அல்லது இரண்டு படிக்கும் குழந்தையாக இருந்தால் முதல் ஐந்து வரிகளை மட்டும் எழுதச் சொல்லலாம்; மூன்றாம் வகுப்பு மாணவனுக்குப் பத்து வரிகளும் பொருத்தமாக இருக்கும். ஒவ்வொரு வரிக்கும் ஓர் எண் போட்டு, தனித்தனி வரியில் எழுதினால் ஆசிரியருக்குப் படிக்க எளிதாக இருக்கும்.
1. நீர் நமக்கு உயிர் போன்றது. 2. நீர் இல்லாமல் எந்த உயிரும் வாழ முடியாது. 3. நாம் தினமும் குடிக்கவும், குளிக்கவும், சமைக்கவும், துணி துவைக்கவும் நீரைப் பயன்படுத்துகிறோம். 4. ஆறு, ஏரி, குளம், கிணறு ஆகியவற்றில் இருந்து நமக்கு நீர் கிடைக்கிறது. 5. மழை பெய்தால்தான் ஆறுகளும் ஏரிகளும் நிரம்பும். 6. பல் துலக்கும்போதும் கை கழுவும்போதும் குழாயை மூடி வைக்க வேண்டும். 7. வாளியில் நீர் பிடித்துக் குளித்தால் நிறைய நீர் மிச்சமாகும். 8. ஒழுகும் குழாயை உடனே சரிசெய்ய வேண்டும். 9. மழைநீரைச் சேகரித்து நிலத்தில் இறங்கச் செய்ய வேண்டும். 10. நீரைச் சேமித்தால் நாமும் நம் நாடும் நன்றாக இருக்கும்.
நீர் இயற்கை நமக்குத் தந்த மிகப் பெரிய செல்வம். காற்றைப் போலவே நீரும் இல்லாமல் எந்த உயிரும் வாழ முடியாது. மனிதன், விலங்கு, பறவை, மரம், செடி என அனைத்துக்கும் நீர் தேவை. நாம் குடிக்கவும், சமைக்கவும், குளிக்கவும், துணி துவைக்கவும், வீட்டைச் சுத்தம் செய்யவும், விவசாயம் செய்யவும் நீரைப் பயன்படுத்துகிறோம். தொழிற்சாலைகளும் நீர் இல்லாமல் இயங்க முடியாது. அதனால்தான் "நீரே உயிர்" என்று நம் பெரியவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
ஆனால் நமக்குக் கிடைக்கும் நல்ல தண்ணீர் மிகக் குறைவு. உலகில் உள்ள நீரில் பெரும்பாலானது கடல் நீர்; அதைக் குடிக்கவோ பயிருக்குப் பாய்ச்சவோ முடியாது. மழை பெய்தால்தான் ஆறுகளும் ஏரிகளும் கிணறுகளும் நிரம்பும். தமிழ்நாட்டில் மழை பெரும்பாலும் அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரை வரும் வடகிழக்குப் பருவமழையில் கிடைக்கிறது. அந்த மழை சரியாகப் பெய்யாத ஆண்டுகளில் ஏரிகள் வறண்டு, ஊர்களுக்கு லாரியில் தண்ணீர் கொண்டு வர வேண்டியிருக்கிறது. 2019 ஆம் ஆண்டு கோடையில் சென்னை நகரம் கடுமையான தண்ணீர்த் தட்டுப்பாட்டைச் சந்தித்தது; நகருக்கு நீர் தரும் ஏரிகள் கிட்டத்தட்ட வறண்டுவிட்டன.
நீரைச் சேமிப்பது கடினமான வேலை அல்ல; சிறிய பழக்கங்களே போதும். பல் துலக்கும்போதும் கை கழுவும்போதும் குழாயை மூடி வைக்க வேண்டும். குழாயின் கீழ் நின்று குளிக்காமல் வாளியில் நீர் பிடித்துக் குளிக்க வேண்டும். ஒழுகும் குழாயை உடனே சரிசெய்ய வேண்டும்; ஒரு சொட்டு சொட்டாக ஒழுகும் குழாய் நாள் முழுவதும் நிறைய நீரை வீணாக்கிவிடும். காய்கறி கழுவிய நீரைச் செடிகளுக்கு ஊற்றலாம். ஒவ்வொரு வீட்டிலும் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்பு இருக்க வேண்டும்; தமிழ்நாட்டில் 2003 ஆம் ஆண்டு முதல் அது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. நம் ஊரில் உள்ள ஏரிகளையும் குளங்களையும் குப்பை போடாமல் பாதுகாப்பதும் நம் கடமை. ஒவ்வொருவரும் ஒரு சொட்டு நீரைச் சேமித்தால், அது சேர்ந்து ஒரு ஏரியாகும். நாம் இன்று சேமிக்கும் நீரே நாளைய தலைமுறைக்குக் கிடைக்கும் நீர்.
முன்னுரை: "நீரின்று அமையாது உலகெனின் யார்யார்க்கும் வானின்று அமையாது ஒழுக்கு" என்று வான்சிறப்பு அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுகிறார். நீர் இல்லையென்றால் இவ்வுலகமே இயங்காது என்ற உண்மையை இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நம் முன்னோர்கள் உணர்ந்திருந்தார்கள். ஆனால் இன்று, குழாயைத் திறந்தால் நீர் வருகிறது என்ற ஒரே காரணத்தால் அது எல்லையற்ற செல்வம் என்று நாம் நினைத்துவிடுகிறோம். உண்மையில், நாம் பயன்படுத்தக்கூடிய நன்னீர் மிகச் சிறிய அளவே. உலகில் உள்ள நீரில் சுமார் தொண்ணூற்று ஏழு விழுக்காடு கடல் நீர்; அதைக் குடிக்கவோ, பயிருக்குப் பாய்ச்சவோ, தொழிற்சாலைகளில் பயன்படுத்தவோ முடியாது. மீதமுள்ள நன்னீரிலும் பெரும்பகுதி துருவப் பகுதிகளிலும் மலை உச்சிகளிலும் பனிப்பாறைகளாக உறைந்திருக்கிறது. ஆறு, ஏரி, கிணறு, நிலத்தடி நீர் என நமக்கு உண்மையில் எஞ்சுவது ஒரு துளியே. அந்தத் துளியைத்தான் உலகில் உள்ள அத்தனை உயிர்களும் பங்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது என்பதை உணர்ந்தால், நீர் சேமிப்பு ஏன் அவசியம் என்பது தெளிவாகும்.
தமிழ்நாட்டின் நிலை: நம் மாநிலத்தின் ஆண்டு சராசரி மழையளவு சுமார் தொள்ளாயிரம் மில்லிமீட்டர் அளவில்தான் இருக்கிறது; அதிலும் பெரும் பங்கு அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரையிலான வடகிழக்குப் பருவமழையில் ஒரு சில வாரங்களில் கொட்டித் தீர்ந்துவிடுகிறது. அந்த மழைநீரைத் தேக்கிவைக்கத் தவறினால், அது வீணாகக் கடலில் கலந்துவிடும். காவிரி, வைகை, தாமிரபரணி, பாலாறு எனப் பெயர் சொல்லும் ஆறுகள் இருந்தும், பருவமழை பொய்த்த ஆண்டுகளில் நாம் தவிக்கிறோம். 2019 ஆம் ஆண்டு கோடையில் சென்னைக்கு நீர் வழங்கும் பூண்டி, சோழவரம், செம்பரம்பாக்கம், ரெட் ஹில்ஸ் ஆகிய ஏரிகள் கிட்டத்தட்ட வறண்ட நிலையில், ரயில் மூலம் தண்ணீர் கொண்டு வரப்பட்டது. அலுவலகங்கள் மூடப்பட்டன, உணவகங்கள் இயங்க முடியாமல் தவித்தன, குடிநீர் லாரிக்காக மக்கள் இரவு முழுவதும் காத்திருந்தார்கள். நீர்ப் பஞ்சம் என்பது தொலைவில் இருக்கும் பிரச்சினை அல்ல, நம் வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டிருக்கும் எச்சரிக்கை என்பதை அந்தக் கோடை நமக்குக் கற்பித்தது. நகரங்கள் பெருகப் பெருக நிலத்தடி நீரை அளவுக்கு அதிகமாக உறிஞ்சுவதும், ஏரிகளும் குளங்களும் தூர்ந்து போவதும் இந்நிலையை மேலும் மோசமாக்குகின்றன.
சேமிக்கும் வழிகள்: நீர் மேலாண்மையில் நம் முன்னோர்கள் நம்மைவிடத் திறமையானவர்கள். ஏரி, குளம், ஊருணி, கண்மாய் என ஒவ்வோர் ஊரிலும் நீரைத் தேக்கும் அமைப்புகளை அவர்கள் உருவாக்கி வைத்திருந்தார்கள். அந்த நீர்நிலைகளைத் தூர்வாரிப் பாதுகாப்பதே இன்றைய தேவை. அதனாலேயே தமிழ்நாட்டில் 2003 ஆம் ஆண்டு முதல் அனைத்துக் கட்டிடங்களிலும் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்பு கட்டாயமாக்கப்பட்டது; இதைக் கட்டாயமாக்கிய முதல் மாநிலங்களுள் தமிழ்நாடும் ஒன்று. விவசாயத்தில் சொட்டு நீர்ப் பாசனம், தெளிப்பு நீர்ப் பாசனம் போன்ற முறைகளைப் பயன்படுத்தினால் குறைந்த நீரில் அதிக விளைச்சல் பெறலாம். வீட்டளவில், ஒழுகும் குழாயை உடனே சரிசெய்வது, வாளியில் நீர் பிடித்துக் குளிப்பது, காய்கறி கழுவிய நீரைச் செடிகளுக்கு ஊற்றுவது, தேவையின்றி குழாயைத் திறந்து வைக்காமல் இருப்பது என ஒவ்வொரு சிறிய செயலும் மிகப் பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கும். ஒரு சொட்டு சொட்டாக ஒழுகும் குழாய் நாள் முழுவதும் வீணாக்கும் நீரின் அளவை நினைத்துப் பார்த்தாலே இதன் முக்கியத்துவம் புரியும்.
முடிவுரை: நீரைச் சேமிப்பது என்பது அரசின் வேலை மட்டுமல்ல; அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமை. ஆண்டுதோறும் மார்ச் 22 ஆம் நாள் உலக நீர் நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. அன்று ஒரு நாள் மட்டும் பேசி முடித்துவிடாமல், ஆண்டு முழுவதும் நீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்தும் பழக்கத்தை நாம் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். மாணவர்களாகிய நாம் வீட்டிலும் பள்ளியிலும் நீர் வீணாவதைத் தடுக்கலாம்; நண்பர்களுக்கும் அயலகத்தாருக்கும் இதன் அவசியத்தை எடுத்துச் சொல்லலாம். இன்று நாம் சேமிக்கும் ஒவ்வொரு துளியும் நாளைய தலைமுறையின் தாகத்தைத் தணிக்கும். "நீரைச் சேமிப்போம், வாழ்வைக் காப்போம்" என்பதே நம் உறுதிமொழியாக இருக்கட்டும்.
ஒரே மாதிரியான கருத்துகளை எல்லா மாணவர்களும் எழுதும்போது, ஓரிரு உண்மைகளைச் சேர்க்கும் கட்டுரை தனித்துத் தெரியும். கீழே உள்ள அட்டவணையில் இருந்து குழந்தையின் வகுப்புக்கு ஏற்ற இரண்டு அல்லது மூன்று செய்திகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவனுடைய சொந்த வாக்கியத்தில் எழுதச் சொல்லுங்கள். எல்லாவற்றையும் ஒன்றாகச் சேர்த்துவிட வேண்டாம் — கட்டுரை பட்டியலாக மாறிவிடும். சிறு வகுப்பினருக்கு ஒன்று போதும்; உயர் வகுப்பினர் ஒரு திருக்குறள் மேற்கோளுடன் இரண்டு உண்மைகளைச் சேர்த்தால் நல்ல மதிப்பெண் கிடைக்கும். ஆண்டு, இடம், எண் ஆகியவற்றைச் சரியாக எழுதுகிறானா என்பதை மட்டும் ஒருமுறை சரிபார்த்துவிடுங்கள் — தவறான தகவலைவிட, தகவலே இல்லாத கட்டுரை மேல். இந்த உண்மைகளை நடுப்பகுதியில், அதாவது உள்ளடக்கப் பத்தியில் சேர்ப்பதே பொருத்தமாக இருக்கும்.
| உண்மை | விவரம் |
|---|---|
| மழைநீர் சேகரிப்பு கட்டாயம் | தமிழ்நாட்டில் 2003 ஆம் ஆண்டு முதல் அனைத்துக் கட்டிடங்களிலும் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்பு கட்டாயமாக்கப்பட்டது; இதைக் கட்டாயமாக்கிய முதல் மாநிலங்களுள் தமிழ்நாடும் ஒன்று. |
| 2019 சென்னை நீர்த் தட்டுப்பாடு | 2019 கோடையில் சென்னைக்கு நீர் தரும் பூண்டி, சோழவரம், செம்பரம்பாக்கம், ரெட் ஹில்ஸ் ஏரிகள் கிட்டத்தட்ட வறண்டன; நகருக்கு ரயில் மூலம் தண்ணீர் கொண்டு வரப்பட்டது. |
| வடகிழக்குப் பருவமழை | தமிழ்நாட்டுக்குக் கிடைக்கும் மழையில் பெரும் பங்கு அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரையிலான வடகிழக்குப் பருவமழையில் பெய்கிறது. |
| ஆண்டு சராசரி மழையளவு | தமிழ்நாட்டின் ஆண்டு சராசரி மழையளவு சுமார் 900 மில்லிமீட்டர் அளவில் இருக்கிறது. |
| உலகின் நீர் இருப்பு | உலகில் உள்ள நீரில் சுமார் 97 விழுக்காடு கடல் நீர்; மீதமுள்ள நன்னீரிலும் பெரும்பகுதி பனிப்பாறைகளில் உறைந்திருப்பதால், நாம் பயன்படுத்தக்கூடிய நீர் மிகச் சிறிய பங்கே. |
| உலக நீர் நாள் | ஆண்டுதோறும் மார்ச் 22 ஆம் நாள் உலக நீர் நாளாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. |
| தமிழ்நாட்டின் ஆறுகள் | காவிரி, வைகை, தாமிரபரணி, பாலாறு ஆகியவை தமிழ்நாட்டின் முக்கிய ஆறுகள். |
| பாரம்பரிய நீர்நிலைகள் | பழங்காலத் தமிழ்நாட்டில் ஏரி, குளம், ஊருணி, கண்மாய் என நீரைச் சேமிக்கும் சிறந்த முறைகள் இருந்தன. |
| திருக்குறள் மேற்கோள் | "நீரின்று அமையாது உலகு" — வான்சிறப்பு அதிகாரத்தில் திருவள்ளுவர் நீரின் இன்றியமையாமையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். |
முதல் விதி: இந்தக் கட்டுரையை அப்படியே பார்த்து எழுதச் சொல்லாதீர்கள். நகலெடுத்து எழுதிய கட்டுரையால் அன்றைக்கு வீட்டுப்பாடம் முடியும், ஆனால் தேர்வு அறையில் அதே குழந்தை வெற்றுத் தாளைப் பார்த்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கும். சரியான முறை இதுதான் — வகுப்புக்கு ஏற்ற கட்டுரையைக் குழந்தை ஒருமுறை சத்தமாகப் படிக்கட்டும். பிறகு கைபேசியை மூடி வையுங்கள். "இப்போ உனக்கு என்னென்ன ஞாபகம் இருக்கு, சொல்லு" என்று வாய்மொழியாகச் சொல்லச் சொல்லுங்கள். அப்படிச் சொன்னதை மட்டும் அவனே எழுதட்டும். மூன்று கருத்துகள் விடுபட்டாலும் பரவாயில்லை; எழுதியது அவனுடைய சொந்த மொழியில் இருக்கும்.
இரண்டாவது, மூன்று பகுதித் திட்டத்தைக் கற்றுக் கொடுங்கள் — முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை. எழுதத் தொடங்கும் முன், ஒரு தாளின் ஓரத்தில் மூன்று தலைப்புகளை எழுதி, ஒவ்வொன்றின் கீழும் இரண்டு சொற்களை மட்டும் குறித்து வைக்கச் சொல்லுங்கள். எடுத்துக்காட்டாக: முன்னுரை — "நீரே உயிர்", உள்ளடக்கம் — "மழை, ஏரி, சேமிப்பு வழிகள்", முடிவுரை — "நாளைய தலைமுறை". இந்தச் சிறிய குறிப்புச் சட்டகம் இருந்தால், குழந்தை எந்தத் தலைப்பிலும் தானாக எழுத முடியும். இதுவே கட்டுரை எழுதக் கற்றுக்கொள்வதன் உண்மையான பாடம்.
மூன்றாவது, ஒரு சொந்த வரியைச் சேர்க்கச் சொல்லுங்கள். "எங்கள் தெருவில் காலை ஆறு மணிக்குத்தான் தண்ணீர் வரும்; அம்மா குடங்களை வரிசையாக வைத்துக் காத்திருப்பார்" என்பது போன்ற ஒரு வரி இருந்தால், அந்தக் கட்டுரை உடனே தனித்துத் தெரியும். ஆசிரியர்கள் அப்படிப்பட்ட நேரடி அனுபவ வரிகளுக்கு மதிப்பெண் அதிகம் தருவார்கள். கடைசியாக, கையெழுத்தும் எழுத்துப் பிழையும். ண, ன, ங ஆகியவற்றையும், ல, ள, ழ ஆகியவற்றையும், ர, ற ஆகியவற்றையும் குழந்தைகள் அடிக்கடி மாற்றி எழுதுவார்கள் — "நீர்", "வாழ்வு", "ஏரி" போன்ற சொற்களை ஒருமுறை பயிற்சித் தாளில் எழுதிப் பாருங்கள். வரிகளுக்கு இடையே இடம் விட்டு, பத்திகளைப் பிரித்து எழுதினாலே கட்டுரை படிக்கத் தூய்மையாக இருக்கும்.
கேள்வி: ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவனுக்குக் கட்டுரை எவ்வளவு நீளம் இருக்க வேண்டும்? — பொதுவாக 150 முதல் 200 சொற்கள், அதாவது இரண்டு அல்லது மூன்று பத்திகள் போதுமானவை. நீளத்தைவிட அமைப்புதான் முக்கியம்: தலைப்பை அறிமுகப்படுத்தும் முன்னுரை, கருத்துகளைச் சொல்லும் நடுப்பகுதி, ஒரு வரி முடிவுரை. இந்தப் பக்கத்தில் உள்ள சிறு கட்டுரையை அப்படியே எடுத்துக்கொள்ளலாம். உங்கள் பள்ளியில் வரி எண்ணிக்கை குறிப்பிட்டிருந்தால் அதையே பின்பற்றுங்கள்.
கேள்வி: வீட்டுப்பாடத்துக்கும் தேர்வுக்கும் ஒரே கட்டுரையைப் பயன்படுத்தலாமா? — கருத்துகள் ஒன்றுதான், பயன்படுத்தலாம். ஆனால் தேர்வில் நேரம் குறைவு என்பதால், விரிவான கட்டுரையை அப்படியே எழுத முடியாது. குழந்தையிடம் ஒரு "சுருக்கப் பதிப்பை" முன்கூட்டியே பயிற்சி செய்யச் சொல்லுங்கள் — முன்னுரை இரண்டு வரி, உள்ளடக்கம் ஆறு வரி, முடிவுரை இரண்டு வரி. அதே கருத்துகள், குறைந்த சொற்களில். ஒரு திருக்குறள் வரியை நினைவில் வைத்திருந்தால் தேர்வில் அது கூடுதல் மதிப்பெண் தரும்.
கேள்வி: கட்டுரையை மனப்பாடம் செய்வது எப்படி? — முழுக் கட்டுரையையும் வார்த்தைக்கு வார்த்தை மனப்பாடம் செய்வது தவறான வழி; ஒரு சொல் மறந்தால் மொத்தமும் நின்றுவிடும். அதற்குப் பதிலாக ஏழு அல்லது எட்டு முக்கியச் சொற்களை மட்டும் ஒரு வரிசையில் நினைவில் வைக்கச் சொல்லுங்கள் — "நீரே உயிர், கடல் நீர், பருவமழை, சென்னை, ஏரி குளம், மழைநீர் சேகரிப்பு, சிறு பழக்கங்கள், நாளைய தலைமுறை". இந்த எட்டுச் சொற்களை வைத்துக் குழந்தை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் புதிதாகக் கட்டுரை எழுதிவிடும்.
கேள்வி: கட்டுரையில் அதிக மதிப்பெண் பெறுவது எப்படி? — நான்கு விஷயங்கள் மதிப்பெண்ணை உயர்த்தும். ஒன்று, தெளிவான முன்னுரை-உள்ளடக்கம்-முடிவுரை அமைப்பு. இரண்டு, தலைப்புக்குப் பொருத்தமான ஒரு திருக்குறள் அல்லது பழமொழி. மூன்று, ஒரு உண்மைச் செய்தி — எடுத்துக்காட்டாக 2003 முதல் தமிழ்நாட்டில் மழைநீர் சேகரிப்பு கட்டாயம் என்பது. நான்கு, பிழையில்லாத எழுத்தும் நேர்த்தியான கையெழுத்தும். எழுதி முடித்ததும் ஒருமுறை படித்துப் பார்க்கும் பழக்கத்தை மட்டும் குழந்தைக்குக் கற்றுக் கொடுத்தால் போதும் — பாதிப் பிழைகள் தானாகக் குறைந்துவிடும்.