'உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம்' — உழவர் பற்றி மூன்று வெவ்வேறு நீள கட்டுரைகள், கட்டுரையில் சேர்க்கக்கூடிய உண்மைகள் அட்டவணை, குழந்தைக்கு எழுதக் கற்றுத் தரும் வழி.
பொங்கல் நெருங்கும் நாட்களில் தமிழ்ப் பள்ளிகளில் அதிகம் கொடுக்கப்படும் கட்டுரைத் தலைப்புகளில் ஒன்று உழவர். இரவு உணவு முடிந்த பிறகு குழந்தை நோட்டைத் திறந்து 'நாளைக்கு விவசாயி பற்றி கட்டுரை எழுதணும், ஒரு பக்கம்' என்று சொல்லும்போது, நகரத்தில் வளரும் பல குழந்தைகளுக்கு வயலைப் பார்த்த அனுபவம்கூட இருக்காது. அப்போது அப்பாவோ அம்மாவோ செல்பேசியில் 'உழவர் கட்டுரை தமிழில்' என்று தேடுவது வழக்கம்.
இந்தப் பக்கத்தில் மூன்று தனித்தனிக் கட்டுரைகள் தரப்பட்டுள்ளன — வகுப்பு 1-3க்கு எளிய பத்து வரி, வகுப்பு 4-6க்கு சுமார் இருநூறு சொற்கள் கொண்ட சிறு கட்டுரை, வகுப்பு 7-10க்கு முன்னுரை, உள்ளடக்கம், முடிவுரை என்ற அமைப்பில் சுமார் நானூறு சொற்கள் கொண்ட விரிவான கட்டுரை. மூன்றும் ஒரே கருத்தை நீட்டியவை அல்ல; ஒவ்வொன்றும் அந்த வயதுக்கு ஏற்ற சொல்லாடலில் தனியாக எழுதப்பட்டவை.
கூடவே, கட்டுரையில் சேர்த்தால் மதிப்பெண் கூடும் உண்மைகளின் அட்டவணை, குழந்தைக்கு எழுதக் கற்றுத் தரும் பெற்றோர் வழிகாட்டி, அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கான பதில்களும் உள்ளன. வாய்ப்பு இருந்தால் ஒரு விடுமுறையில் குழந்தையை ஒரு வயலுக்கோ, சந்தைக்கோ அழைத்துச் செல்லுங்கள் — பார்த்த ஒரு காட்சி நூறு வரிகளை விட நன்றாக நினைவில் நிற்கும்.
சிறு குழந்தைகளுக்கு நீளமான வாக்கியங்கள் தேவையில்லை. கீழே உள்ள பத்து வரிகளைப் படித்துக் காட்டி, ஒவ்வொரு வரியிலும் உள்ள படத்தை மனதில் நினைத்துப் பார்க்கச் சொல்லுங்கள்.
1. உழவர் நமக்கு உணவு தருபவர். 2. அவர் கிராமத்தில் வயலில் வேலை செய்கிறார். 3. அதிகாலையில் எழுந்து வயலுக்குச் செல்கிறார். 4. மாடுகளையும் டிராக்டரையும் கொண்டு நிலத்தை உழுகிறார். 5. நெல், கரும்பு, காய்கறி, பழங்கள் விளைவிக்கிறார். 6. வயலுக்கு நீர் பாய்ச்சி, களை எடுத்து, பயிரைக் காக்கிறார். 7. வெயில், மழை பாராமல் கடினமாக உழைக்கிறார். 8. அவர் விளைவிக்கும் தானியம்தான் நம் வீட்டு சாதமாக மாறுகிறது. 9. உழவர் இல்லாவிட்டால் நமக்கு உணவே இல்லை. 10. அதனால் உழவரை நாட்டின் முதுகெலும்பு என்று கூறுகிறோம்.
இந்தப் பத்து வரிகளை எழுதிய பிறகு, குழந்தை விரும்பினால் ஒரு வயல் படமோ, மாடும் ஏரும் உள்ள படமோ வரைந்து வண்ணம் தீட்டலாம். சிறு வகுப்புகளில் இதற்கும் மதிப்பெண் உண்டு. 'உழவர்' என்ற சொல்லில் ழகரம் வருவதால் சிறு குழந்தைகள் அதை 'உளவர்' அல்லது 'உலவர்' என்று எழுதிவிடுவார்கள்; அந்தச் சொல்லை மட்டும் இரண்டு மூன்று முறை தனியாக எழுதிப் பழக வையுங்கள்.
நாம் தினமும் உண்ணும் சாதம், இட்லி, தோசை, காய்கறி, பழம் அனைத்தும் எங்கிருந்து வருகின்றன? கடையிலிருந்து அல்ல — வயலிலிருந்து. அந்த வயலில் உழைப்பவர்தான் உழவர். அதனால்தான் உழவரை 'உலகுக்கு உணவளிப்பவர்' என்றும், 'நாட்டின் முதுகெலும்பு' என்றும் அழைக்கிறோம். இந்தியா ஒரு வேளாண் நாடு; இன்றும் ஏராளமான குடும்பங்கள் வேளாண்மையையே வாழ்வாதாரமாகக் கொண்டுள்ளன.
உழவரின் நாள் விடியற்காலையிலேயே தொடங்குகிறது. நிலத்தை உழுது, வரப்புகளைச் சரி செய்து, விதைத்து, நாற்று நட்டு, நீர் பாய்ச்சி, களை எடுத்து, உரமிட்டு, பூச்சிகளிடமிருந்து பயிரைக் காப்பாற்றி, இறுதியில் அறுவடை செய்கிறார். வெயிலோ மழையோ அவருக்கு விடுமுறை இல்லை. அறுவடை முடிந்ததும் தானியத்தைக் காயவைத்து, மூட்டைகளாகக் கட்டி, சந்தைக்குக் கொண்டு செல்கிறார்.
ஆனால் மழை பொய்த்தால், வெள்ளம் வந்தால், பூச்சி தாக்கினால், அல்லது சந்தையில் நல்ல விலை கிடைக்காவிட்டால் அவரது ஓராண்டு உழைப்பே வீணாகிவிடும். விதை, உரம், மின்சாரம், கூலி என்று செலவுகள் ஒருபுறம்; வானத்தைப் பார்த்துக் காத்திருக்கும் கவலை மறுபுறம். இத்தனை சிரமங்களுக்கு நடுவிலும் அவர் மனம் தளராமல் அடுத்த பருவத்தில் மீண்டும் விதைக்கிறார். அந்த நம்பிக்கைதான் உழவரின் மிகப் பெரிய பலம்.
'உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்' என்று திருவள்ளுவர் உழவரைப் புகழ்ந்தார். பாரதியாரும் 'உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம்' என்று பாடினார். உழவரை மதிப்பது என்பது பெரிய செயலல்ல — உணவை வீணாக்காமல் இருப்பது, தட்டில் எடுத்ததை முழுதாக உண்பது, விவசாயப் பொருட்களுக்கு நேர்மையான விலை தருவது. தை மாதத்தில் நாம் கொண்டாடும் பொங்கல் பண்டிகை உழவர் திருநாள் என்று அழைக்கப்படுவதும் இந்த நன்றியின் அடையாளமே. நான் பெரியவனான பிறகு, விவசாயிகளுக்குப் பயன்படும் ஏதாவது ஒரு வழியில் உதவ வேண்டும் என்பதே என் ஆசை.
முன்னுரை: மனித வாழ்வுக்கு இன்றியமையாதவை உணவு, உடை, உறையுள் என்பர். இம்மூன்றில் முதன்மையானது உணவு; அந்த உணவை உற்பத்தி செய்து தருபவர் உழவர். மருத்துவரோ, பொறியாளரோ, ஆசிரியரோ, ஆட்சியாளரோ யாராக இருந்தாலும் ஒரு வேளை உணவுக்காக உழவரையே சார்ந்திருக்க வேண்டும். அதனால்தான் திருவள்ளுவர், 'சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால் உழந்தும் உழவே தலை' (குறள் 1031) என்று உழவுத் தொழிலுக்கு முதலிடம் தந்தார். எத்தனை தொழில்கள் இருந்தாலும் உலகம் ஏரின் பின்னால்தான் சுற்றி வருகிறது என்பது அதன் பொருள்.
உழவரின் உழைப்பு: உழவரின் ஒரு நாள் சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்பே தொடங்குகிறது. மாடுகளுக்குத் தீனி வைத்து, வயலுக்குச் சென்று நீர்ப் பாய்ச்சலைப் பார்த்து, உழுது, விதைத்து, நாற்று நடுகிறார். பயிர் வளரும் காலம் முழுவதும் களை எடுத்தல், உரமிடுதல், பூச்சி மேலாண்மை என்று ஓய்வில்லாத வேலை. அறுவடைக் காலத்தில் இரவு பகல் பாராமல் உழைத்து, தானியத்தைக் காயவைத்து, மூட்டைகளாகக் கட்டி, சந்தைக்குக் கொண்டு செல்கிறார். ஏர், கலப்பை, மண்வெட்டி, அரிவாள் என்ற பாரம்பரியக் கருவிகளுடன் இன்று டிராக்டர், அறுவடை இயந்திரம், சொட்டுநீர்ப் பாசனம் போன்ற நவீன வசதிகளும் சேர்ந்திருக்கின்றன. அவரது உழைப்புக்குத் துணையாக நிற்பவை அவர் வளர்க்கும் கால்நடைகள்; காளைகளையும் பசுக்களையும் அவர் குடும்ப உறுப்பினர்களைப் போலவே பேணுகிறார். அதனால்தான் பொங்கல் பண்டிகையில் ஒரு நாள் முழுவதும் மாடுகளுக்கே உரியதாக மாட்டுப்பொங்கலாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
தமிழ்நாட்டு வேளாண்மை: காவிரி பாயும் தஞ்சாவூர், திருவாரூர், நாகப்பட்டினம் ஆகிய டெல்டா மாவட்டங்கள் 'தமிழ்நாட்டின் நெற்களஞ்சியம்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இங்கு குறுவை, சம்பா, தாளடி என்று பருவங்களுக்கேற்ப நெல் சாகுபடி நடைபெறுகிறது. கரும்பு, நிலக்கடலை, பருத்தி, தென்னை, வாழை, மஞ்சள், மலைப் பகுதிகளில் தேயிலையும் காபியும் என்று தமிழ்நாட்டின் விளைச்சல் பன்முகத் தன்மை கொண்டது. ஆறு, ஏரி, குளம், கிணறு என்று நம் முன்னோர் உருவாக்கிய நீர் நிலைகளே இந்த வேளாண்மையின் அடித்தளம். மேட்டூர் அணை திறக்கப்படும் நாள் டெல்டா மாவட்ட உழவர்களுக்குப் பண்டிகை நாளுக்குச் சமம்; அன்றுதான் குறுவைப் பருவப் பணிகள் உற்சாகமாகத் தொடங்கும். திருவள்ளுவரும் உழவு அதிகாரத்தில், 'உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றெல்லாம் தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்' என்று உழைத்து உண்பவரின் தன்மானத்தை உயர்த்திப் பேசுகிறார்.
உழவர் சந்திக்கும் சிக்கல்கள்: இத்தனை முக்கியத்துவம் இருந்தும் உழவரின் வாழ்க்கை எளிதானது அல்ல. மழை பொய்த்தால் வறட்சி; அளவுக்கு அதிகமாகப் பெய்தால் வெள்ளம். பூச்சித் தாக்குதல், விதை மற்றும் உர விலை உயர்வு, அறுவடைக்குப் பின் சேமிக்க இடமின்மை, இடைத்தரகர்களால் விளைபொருளுக்கு உரிய விலை கிடைக்காமை, கடன் சுமை — இவை உழவரை வருத்தும் நிலையான பிரச்சினைகள். இளைஞர்கள் வேளாண்மையை விட்டு நகரங்களுக்குச் செல்வதும் கவலைக்குரியது. மண் பரிசோதனை, சொட்டுநீர்ப் பாசனம், இயற்கை வேளாண்மை, விவசாயக் கூட்டுறவு அமைப்புகள், நேரடிச் சந்தை போன்றவை இச்சிக்கல்களைக் குறைக்க உதவும் வழிகள்.
முடிவுரை: 'ஜெய் ஜவான், ஜெய் கிசான்' — வீரனுக்கும் உழவனுக்கும் சம மரியாதை என்று முன்னாள் பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரி கூறியது இன்றும் பொருத்தமானது. உழவரை மதிப்பது என்பது வெறும் சொல்லில் அல்ல; உணவை வீணாக்காமல் இருப்பதிலும், விளைபொருளுக்கு நேர்மையான விலை கிடைக்க ஆதரவு தருவதிலும், வேளாண்மையைத் தாழ்வான தொழிலாகக் கருதாமல் இருப்பதிலும் இருக்கிறது. உழவன் ஏர் பிடிக்கும் வரைதான் உலகம் உண்ணும் என்பதை ஒவ்வொருவரும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பள்ளி மாணவர்களாகிய நாம் செய்யக்கூடியது எளிது — மதிய உணவில் ஒரு பருக்கையையும் வீணாக்காமல் இருப்பது, வீட்டுத் தோட்டத்தில் ஒரு காய்கறியை நாமே வளர்த்துப் பார்ப்பது, உழவரின் உழைப்பைக் குறைத்து மதிப்பிடும் பேச்சை ஒருபோதும் ஏற்காமல் இருப்பது. உணவைப் போற்றுவதே உழவரைப் போற்றுவதாகும்.
கீழே உள்ள தகவல்களில் இரண்டு மூன்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து கட்டுரையில் சேர்த்தால் போதும். அனைத்தையும் அடுக்கினால் கட்டுரை பட்டியலாக மாறிவிடும்; ஆசிரியர்கள் விரும்புவது தொடர்ச்சியான, சிந்தனையுள்ள எழுத்தையே. இங்குள்ள தகவல்கள் அனைத்தும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டவை; ஊகமான எண்களையோ சதவீதங்களையோ கட்டுரையில் எழுத வேண்டாம்.
| தலைப்பு | கட்டுரையில் சேர்க்கக்கூடிய விவரம் |
|---|---|
| நெற்களஞ்சியம் | காவிரி பாயும் தஞ்சாவூர், திருவாரூர், நாகப்பட்டினம் மாவட்டங்கள் தமிழ்நாட்டின் நெற்களஞ்சியம் என அழைக்கப்படுகின்றன. |
| நெல் சாகுபடிப் பருவங்கள் | தமிழ்நாட்டில் குறுவை, சம்பா, தாளடி என்ற பருவங்களில் நெல் பயிரிடப்படுகிறது. |
| முக்கியப் பயிர்கள் | நெல், கரும்பு, நிலக்கடலை, பருத்தி, தென்னை, வாழை, மஞ்சள், மக்காச்சோளம். |
| வேளாண் கருவிகள் | ஏர், கலப்பை, மண்வெட்டி, அரிவாள், கடப்பாறை; நவீனக் கருவிகளாக டிராக்டர், அறுவடை இயந்திரம். |
| நீர் ஆதாரங்கள் | ஆறு, ஏரி, குளம், கிணறு, ஆழ்துளைக் கிணறு, மழைநீர்; நீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்த சொட்டுநீர்ப் பாசனம். |
| உழவர் திருநாள் | தை மாதத்தில் கொண்டாடப்படும் பொங்கல் பண்டிகை தமிழ்நாட்டில் உழவர் திருநாள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. |
| திருக்குறள் | 'சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால் உழந்தும் உழவே தலை' (குறள் 1031). |
| முழக்கம் | 'ஜெய் ஜவான், ஜெய் கிசான்' — லால் பகதூர் சாஸ்திரி; 'உழவுக்கும் தொழிலுக்கும் வந்தனை செய்வோம்' — பாரதியார். |
| சிக்கல்கள் | வறட்சி, வெள்ளம், பூச்சித் தாக்குதல், உர விலை உயர்வு, சேமிப்பு வசதி இன்மை, கடன் சுமை. |
நகலெடுப்பதைத் தவிர்க்க எளிய முறை ஒன்று இருக்கிறது — 'படி, மூடு, சொல், எழுது'. மேலே உள்ள கட்டுரையை ஒன்றாகப் படியுங்கள். பிறகு திரையை மூடிவிட்டு, 'உழவரைப் பற்றி நினைவில் இருக்கும் நான்கு விஷயங்களைச் சொல்' என்று கேளுங்கள். குழந்தை சொல்வதை அப்படியே எழுதச் சொல்லுங்கள். வார்த்தைகள் சொந்தமாக இருக்கும்போது தேர்வு அறையிலும் அதே நினைவு வேலை செய்யும்.
மூன்று பகுதித் திட்டத்தை நோட்டின் ஓரத்தில் எழுதிக் கொள்ளச் சொல்லுங்கள். முன்னுரை: உழவர் யார், ஏன் முக்கியம். உள்ளடக்கம்: அவரது ஒரு நாள் உழைப்பு, தமிழ்நாட்டுப் பயிர்கள், அவர் சந்திக்கும் சிரமங்கள் என மூன்று பத்தி. முடிவுரை: நாம் என்ன செய்ய வேண்டும். இப்படி எலும்புக்கூட்டை முதலில் அமைத்துவிட்டால், எழுதும்போது 'அடுத்து என்ன எழுதுவது' என்ற தயக்கம் வராது.
சொந்த அனுபவம் ஒரு வரி சேர்க்கச் சொல்லுங்கள். 'எங்கள் ஊரில் தாத்தாவின் வயலில் நெல் அறுவடையைப் பார்த்தேன்', 'சந்தையில் விவசாயி நேரடியாகக் காய்கறி விற்பதைப் பார்த்தேன்' — இப்படி ஒரு வரி இருந்தால் கட்டுரை உயிர்பெறும். ஊருக்குப் போகும் வாய்ப்பு இல்லாவிட்டாலும், அரிசி மூட்டையின் மீது இருக்கும் ஊர்ப் பெயரைப் பார்த்து, 'இது எங்கிருந்து வந்தது?' என்று பேசுவதே ஒரு நல்ல தொடக்கம். பால்கனியில் ஒரு தொட்டியில் கொத்தமல்லியோ கீரையோ விதைத்து, முளைப்பதை குழந்தையே கவனிக்கட்டும்; ஒரு பயிர் வளர எத்தனை நாள் காத்திருக்க வேண்டும் என்பது அப்போது அனுபவமாக மாறும்.
எழுத்துப் பிழையிலும் கையெழுத்திலும் சிறிது நேரம் செலவிடுங்கள். 'உழவு', 'ஏர்', 'அறுவடை', 'விளைச்சல்', 'பாசனம்' போன்ற சொற்களில் ழகரம், ளகரம், றகரம் தவறுகள் அடிக்கடி வரும். எழுதி முடித்ததும் குழந்தையையே உரக்கப் படிக்கச் சொன்னால் பல பிழைகள் அவளுக்கே தெரியும். பத்திகளுக்கு இடையே ஒரு வரி இடைவெளி, மேற்கோளை மேற்கோள் குறியில் எழுதுதல், தலைப்புக்கு அடிக்கோடு — இந்தச் சிறிய ஒழுங்குகள் மொழித் தேர்வில் நிச்சயம் மதிப்பெண் சேர்க்கும். திருத்தும்போது தவறுகளை மட்டும் சுட்டிக்காட்டாமல், நன்றாக வந்த ஒரு வாக்கியத்தையும் பாராட்டுங்கள்.
கேள்வி: 'உழவர்' கட்டுரையும் 'விவசாயி' கட்டுரையும் வேறு வேறா? — இல்லை, இரண்டும் ஒரே தலைப்புதான். 'உழவர்' என்பது தூய தமிழ்ச் சொல்; 'விவசாயி' என்பது வழக்கில் உள்ள சொல். ஆசிரியர் எந்தச் சொல்லைக் கொடுத்தாரோ அதே சொல்லைத் தலைப்பிலும் கட்டுரையிலும் பயன்படுத்துங்கள். 'உழவர் சிறப்பு', 'உழவரின் ஒரு நாள்' போன்ற தலைப்புகளுக்கும் இதே கருத்துகளையே சிறிது மாற்றி எழுதலாம்.
கேள்வி: நகரத்தில் வளரும் என் குழந்தைக்கு வயலைப் பற்றி எதுவும் தெரியாதே? — அதுதான் இந்தக் கட்டுரையின் மதிப்பு. காணொளிகளில் நெல் அறுவடையை ஒன்றாகப் பாருங்கள்; வீட்டில் இருக்கும் அரிசி, பருப்பு, காய்கறியைக் காட்டி 'இது எப்படி நம் வீட்டுக்கு வந்தது' என்று பேசுங்கள். வாரச் சந்தையில் நேரடியாக விற்கும் விவசாயியிடம் இரண்டு கேள்வி கேட்கச் சொல்லுங்கள். இப்படிப் பார்த்த ஒரு காட்சி கட்டுரையில் தானாக இடம்பெறும்.
கேள்வி: புள்ளிவிவரங்கள் சேர்க்கலாமா? — உறுதியாகத் தெரிந்தால் மட்டுமே சேருங்கள். தவறான எண்ணை எழுதுவதை விட எழுதாமல் விடுவதே பாதுகாப்பானது. 'நெற்களஞ்சியம் தஞ்சாவூர்', 'குறுவை, சம்பா, தாளடி பருவங்கள்' போன்ற உறுதியான தகவல்களே கட்டுரைக்குப் போதும். தேவைப்பட்டால் பாடநூலில் உள்ள எண்ணை மட்டும் பயன்படுத்துங்கள்.
கேள்வி: எத்தனை திருக்குறள் சேர்க்கலாம்? — ஒன்று போதும், அதிகபட்சம் இரண்டு. குறளை எழுதிய பிறகு அதன் பொருளை ஒரு வாக்கியத்தில் சொல்வது முக்கியம் — அப்போதுதான் குழந்தைக்குப் புரிந்திருக்கிறது என்பது ஆசிரியருக்குத் தெரியும். குறள் எண்ணை உறுதியாகத் தெரிந்தால் மட்டும் எழுதுங்கள்; சந்தேகம் இருந்தால் எண்ணின்றி குறளை மட்டும் எழுதலாம்.