கொடை, அருள், வரம் — பரிசு என்னும் பொருள் தரும் தமிழ்ப் பெயர்கள்

பதினொரு வருடம் காத்திருந்த ஒரு வீடு

திருச்சிக்கு அருகில் ஒரு குடும்பம். திருமணமாகிப் பதினொரு வருடம் கழித்து அவர்களுக்குக் குழந்தை பிறந்தது. அந்த ஆண்டுகளில் அவர்கள் என்ன செய்யவில்லை — மருத்துவம், நேர்த்திக்கடன், பல ஊர்கள், பல மருத்துவமனைகள். குழந்தை பிறந்த பிறகு அம்மா சொன்ன ஒரே வாக்கியம்: 'இது எங்களுக்குக் கிடைத்த பரிசு.'

பெயர் வைக்கும்போது அவர்கள் ஒரு பட்டியலைத் தேடினார்கள் — 'கடவுளின் பரிசு' என்று பொருள் தரும் தமிழ்ப் பெயர்கள். இணையத்தில் கிடைத்த பட்டியல்களில் பாதிக்கு மேல் தமிழ்ப் பெயர்களே இல்லை; இருந்தவற்றுக்கும் தரப்பட்ட அர்த்தங்கள் தளத்திற்குத் தளம் மாறின. அதே பெயருக்கு ஒரு தளத்தில் 'கடவுளின் அன்பு' என்றும், இன்னொரு தளத்தில் 'ஒளி' என்றும் இருந்தது.

இந்தப் பொருளில் தமிழ் மிகவும் செல்வந்தமானது — ஆனால் சொற்கள் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்தக் கூடியவை அல்ல. அருள், கொடை, ஈகை, வரம், பரிசில், பேறு ஆகிய ஆறு சொல்லுக்கும் தனித்தனி இடம் உண்டு. யார் தருகிறார்கள், யாருக்குத் தருகிறார்கள், எதற்காகத் தருகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து சொல் மாறுகிறது.

அந்த வேறுபாட்டைச் சரியாகச் சொல்வதுதான் இந்தப் பக்கத்தின் வேலை.

இந்தப் பொருளின் தமிழ் வேர்கள்

அருள் என்பது தமிழின் சொந்தச் சொல், அதன் பொருள் மிகக் குறிப்பிட்டது — மேலிருந்து கீழ் நோக்கி வரும் கருணை. இறைவன் மனிதனுக்குத் தருவது அருள்; பெரியவர் சிறியவனுக்குத் தருவது அருள். சைவ, வைணவ பக்தி இலக்கியம் முழுவதும் இந்தச் சொல்லைச் சுற்றியே கட்டப்பட்டிருக்கிறது. வள்ளலார் இராமலிங்க அடிகளின் பாடல் தொகுப்பே 'திருவருட்பா' என்று பெயர் பெற்றது; அவரை அருட்பிரகாச வள்ளலார் என்று அழைத்தார்கள். சோழப் பேரரசர் முதலாம் ராஜராஜனின் இயற்பெயர் அருள்மொழிவர்மன் — 'அருள் நிறைந்த சொல்லை உடையவன்'.

கொடை என்பது வேறு. அது இறைவன் தருவது அல்ல, மனிதன் தருவது. கொடுத்தல் என்ற வினையிலிருந்து வந்த சொல். இதற்கு ஒரு உச்சரிப்புக் குறிப்பு: கொடை (குறில்) என்றால் ஈகை; கோடை (நெடில்) என்றால் வெயில் காலம். இரண்டும் வெவ்வேறு சொற்கள், எழுத்தில் ஒரு நெடிலால் மட்டுமே வேறுபடுபவை.

ஈகை என்பதும் தமிழ்ச் சொல்லே, ஆனால் அது கொடையைவிட நுட்பமானது. திருக்குறளில் 'ஈகை' என்று ஒரு அதிகாரம் உண்டு; அதில் வள்ளுவர் ஒரு எல்லையை வரையறுக்கிறார் — வறியவர்க்குக் கொடுப்பதே ஈகை, மற்றவை எல்லாம் திரும்பப் பெறும் நோக்கத்துடன் கொடுப்பவை என்று. அதாவது ஈகை என்பது பதிலுக்கு எதையும் எதிர்பாராத கொடுத்தல்.

பரிசில் என்பது சங்க காலச் சொல். புலவன் அரசனைப் பாடுகிறான்; அரசன் அவனுக்குப் பொன்னும் யானையும் தேரும் தருகிறான் — அதுவே பரிசில். பரிசில் தேடிச் செல்பவர்களைப் 'பரிசிலர்' என்றார்கள். இன்றைய 'பரிசு' இதன் சுருங்கிய வடிவம்.

வரம் என்பது வடமொழியிலிருந்து (வர) வந்த சொல் — வேண்டிப் பெறப்படும் பேறு. அதேபோல் தானம், பிரசாதம், கிருபை ஆகியவையும் வடமொழி வேர் கொண்டவை. நேர்மையாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், தமிழ்நாட்டில் 'கடவுள் தந்த பரிசு' என்று பொருள்படும் பெயர்களில் பெரும்பாலானவை தமிழ் வேர் கொண்டவை அல்ல — தேவதத்தன் (தேவனால் தரப்பட்டவன்) என்பது முழுக்க வடமொழி; தேவசகாயம் (இறைவனே துணை) என்பது கிறித்தவ மரபில் வழங்கும் பெயர். இவை தமிழ்நாட்டுப் பெயர்கள்தான், ஆனால் தமிழ்ச் சொற்கள் அல்ல. அருள், கொடை, ஈகை, பரிசில் ஆகியவையே இந்தப் பொருளில் தமிழுக்குச் சொந்தமான வேர்கள்.

பெண் குழந்தைகளுக்கு — அருள், கொடை, வரம் பொருளில்

அருள் என்ற சொல்லுடன் சேரும்போது சில பெயர்களில் எழுத்து மாறுவதைக் கவனியுங்கள் — அருள் + செல்வி = அருட்செல்வி. இது தமிழின் புணர்ச்சி விதி; இரண்டு எழுத்து வடிவங்களும் சரியானவையே.

ஆண் குழந்தைகளுக்கு — அருள், கொடை, வள்ளல் மரபில்

இந்தப் பட்டியலில் பாரி, ஆய், அதியமான் போன்ற வரலாற்றுப் பெயர்கள் உண்டு. அவை கடையெழு வள்ளல்கள் என்று அழைக்கப்படும் சங்க காலக் கொடையாளிகளின் பெயர்கள்; அவற்றை இன்று பெயராக வைப்பவர்கள் குறைவே, ஆனால் அவை உண்மையான பெயர்கள்.

தூய தமிழ்ப் பெயர்களா, வடமொழி வேரா?

இந்தப் பொருளில் இந்தக் கேள்வி வழக்கத்தைவிட முக்கியமானது, ஏனெனில் 'கடவுளின் பரிசு' என்று பொருள் தரும் பெயர்களில் நல்ல பகுதி தமிழிலிருந்து வந்தவை அல்ல.

தூய தமிழ் வேர்: அருள், கொடை, ஈகை, பரிசில், பேறு, இறை, திரு, வள்ளல், நிதி, செல்வன், செல்வி, மொழி, மலர். எனவே அருள்மொழி, அருளரசி, அருட்செல்வன், இன்னருள், இறையருள், திருவருள், கொடையரசி, வள்ளல் ஆகியவை முழுக்கத் தமிழ்.

வடமொழி வேர்: வரம், தானம், பிரசாதம், கிருபை, பாக்யம், தேவ, தத்த, ராஜ், குமார். எனவே வரதன், வரலட்சுமி, கிருபா, கிருபாகரன், பாக்கியம், தேவதத்தன் ஆகியவற்றின் வேர் வடமொழி. தேவசகாயம் என்பது தமிழ்நாட்டுக் கிறித்தவ மரபில் நீண்ட காலமாக வழங்கும் பெயர் — சொல்லமைப்பு வடமொழி, பயன்பாட்டு மரபு கிறித்தவம்.

மீண்டும் சொல்கிறோம் — இதில் சரி தவறு இல்லை. அருள்தாஸ், தேவசகாயம் போன்ற பெயர்கள் தமிழ்நாட்டுக் கிறித்தவக் குடும்பங்களில் தலைமுறைகளாக இருப்பவை; அருள்மொழி, அருட்பிரகாசம் போன்றவை சைவ மரபில் ஆழமாக வேரூன்றியவை. உங்கள் குடும்ப மரபு எது என்பதைப் பொறுத்தே தேர்வு அமைய வேண்டும், இணையப் பட்டியலின் வரிசையைப் பொறுத்து அல்ல.

கடையெழு வள்ளல்கள் — கொடைக்கு ஒரு தமிழ் வரலாறு

கொடை என்ற சொல்லுக்குத் தமிழில் ஒரு உறுதியான வரலாற்று அடித்தளம் உண்டு. சங்க காலத்தின் இறுதியில் ஏழு சிற்றரசர்கள் தங்கள் தாராளத்தால் புலவர்களால் பாடப்பட்டார்கள். அவர்களை 'கடையெழு வள்ளல்கள்' என்று தமிழ் மரபு அழைக்கிறது — பாரி, காரி, ஓரி, ஆய், அதியமான், பேகன், நள்ளி.

இவர்களைப் பற்றிய பாடல்கள் வெறும் புகழ்ச்சி அல்ல; அவை குறிப்பிட்ட செயல்களைப் பதிவு செய்கின்றன. பாரி தன் தேரைப் பற்றுக்கோடு இல்லாமல் படர்ந்த முல்லைக் கொடிக்குக் கொடுத்தான் என்று பாடப்படுகிறான். பேகன் குளிரில் நடுங்கியது என்று நினைத்து ஒரு மயிலுக்குத் தன் போர்வையைப் போர்த்தினான் என்று பாடப்படுகிறான். அதியமான் ஔவையாருக்குத் தன்னிடம் இருந்த அரிய நெல்லிக்கனியைத் தந்தான் என்பது மிகப் பிரபலமான கதை.

இந்தக் கதைகளின் பொதுவான இழை ஒன்று — கொடை என்பது கொடுப்பவனுக்கு வசதியாக இருக்கும்போது கொடுப்பது அல்ல; கொடுப்பவனுக்கே தேவைப்படும் ஒன்றைக் கொடுப்பது. திருக்குறள் ஈகை அதிகாரம் சொல்வதும் அதுவே. குழந்தைக்குப் பாரி என்றோ அதியமான் என்றோ பெயர் வைப்பது இன்று அரிது; ஆனால் அந்தப் பெயர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் கருத்து — கொடுத்தலே சிறப்பு என்பது — அருள், கொடை, ஈகை என்று தொடங்கும் ஒவ்வொரு பெயரிலும் இருக்கிறது.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: அருளுக்கும் கொடைக்கும் என்ன வேறுபாடு? — அருள் என்பது இறைவனிடமிருந்தோ மேலான ஒருவரிடமிருந்தோ வருவது; அதைக் கேட்டுப் பெற முடியாது, தானாக வருவது. கொடை என்பது மனிதன் மனிதனுக்குத் தருவது; அது ஒரு செயல், ஒரு பண்பு. 'கடவுள் தந்த குழந்தை' என்ற பொருள் வேண்டும் என்றால் அருள் சார்ந்த பெயரே சரியானது.

கேள்வி: 'கடவுளின் பரிசு' என்று பொருள் தரும் தூய தமிழ்ப் பெயர் ஏதேனும் உண்டா? — உண்டு. இறையருள், திருவருள், அருள்மொழி, அருட்செல்வன், இன்னருள் ஆகியவை முழுக்கத் தமிழ் வேர் கொண்டவை, பொருளும் நேரடியானது. தேவதத்தன், தேவப்பிரசாத் போன்றவை அதே பொருளைத் தந்தாலும் வடமொழி வழி வந்தவை.

கேள்வி: அருள்மொழி என்ற பெயர் ஆணுக்கா, பெண்ணுக்கா? — இரண்டுக்கும். வரலாற்றில் அது ஆண் பெயராகவே அறியப்படுகிறது — முதலாம் ராஜராஜ சோழனின் இயற்பெயர் அருள்மொழிவர்மன். இன்றைய தமிழ்நாட்டில் அருள்மொழி என்ற சுருக்க வடிவம் பெண்களுக்கும் பரவலாக வழங்குகிறது. ஆண் குழந்தைக்கு அருள்மொழிவர்மன் என்ற முழு வடிவமும் தேர்வாக இருக்கலாம்.

கேள்வி: கொடை என்ற சொல்லைப் பெயரில் வைக்கலாமா? — கொடை என்ற சொல் தனியாகப் பெயராக வழங்குவது அரிது; கொடையரசி, கொடைவேந்தன் போன்ற கூட்டுப் பெயர்களாகவே வருகிறது. எழுதும்போது ஒரு கவனம் தேவை — கொடை (குறில்) என்றால் ஈகை, கோடை (நெடில்) என்றால் வெயில் காலம். ஆவணங்களில் இந்த ஒரு நெடில் தவறு பெயரின் பொருளையே மாற்றிவிடும்.