அன்பு என்னும் பொருள் தரும் தமிழ்ப் பெயர்கள் — அன்புக்கும் காதலுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டுடன்

மதுரை மருத்துவமனை வராந்தாவில் ஒரு சிறு சச்சரவு

மகள் பிறந்த மூன்றாம் நாள். அப்பா பதிவுப் படிவத்தில் பெயரை எழுதத் தொடங்கினார் — 'காதலரசி'. அது அவருக்கு மிக அழகான ஒலியாகத் தோன்றியது; அவரும் அவர் மனைவியும் கல்லூரியில் சந்தித்துக் காதலித்துத் திருமணம் செய்தவர்கள். அந்தக் கதையை மகளின் பெயரிலேயே வைத்துவிடலாம் என்பது அவர் எண்ணம்.

படிவத்தைப் பாட்டி பார்த்தார். 'காதல் என்பது வேறு, அன்பு என்பது வேறு. நீங்கள் சொல்ல வருவது அன்பு. காதல் என்றால் அது தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் இடையே உள்ளது. குழந்தையின் பெயரில் அதை வைத்தால், இருபது வருடம் கழித்து யாராவது ஒருவர் அதைக் கேலி செய்வார்' என்றார். அப்பாவுக்கு அது தாக்கியது — ஏனெனில் அவர் இது வரை அந்த இரண்டு சொற்களையும் ஒரே பொருளுடையவை என்றுதான் நினைத்திருந்தார்.

இது ஒரு குடும்பத்தின் கதை அல்ல. 'அன்பு' என்ற பொருளில் பெயர் தேடும் பெற்றோரில் பெரும்பாலானோர் அன்பு, காதல், நேசம், பிரியம், பாசம் ஆகிய ஐந்து சொற்களையும் ஒன்றாகவே பயன்படுத்துகிறார்கள். தமிழில் அவை ஒன்றல்ல. ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி எல்லை உண்டு, தனித்தனி வேர் உண்டு, சிலவற்றுக்குத் தனி மொழிப் பின்னணியும் உண்டு.

அந்த வேறுபாட்டைத் தெரிந்துகொண்டு பெயர் வைப்பதற்கும், தெரியாமல் வைப்பதற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம் பெரியது. பாட்டி சொன்னது சரியா தவறா என்பதை முடிவு செய்யும் முன், சொற்கள் என்ன சொல்கின்றன என்று பார்ப்போம்.

இந்தப் பொருளின் தமிழ் வேர்கள்

அன்பு என்பது தமிழின் சொந்தச் சொல். அதன் எல்லை மிக அகலமானது — தாய் குழந்தையிடம் காட்டுவது, நண்பன் நண்பனிடம் காட்டுவது, ஒருவர் ஊரிடமும் மொழியிடமும் கடவுளிடமும் காட்டுவது எல்லாமே அன்புதான். திருக்குறளில் 'அன்புடைமை' என்று ஒரு அதிகாரமே உண்டு; 'அன்பின் வழியது உயிர்நிலை' என்று வள்ளுவர் சொல்வது இந்த அகன்ற பொருளில்தான். திருமூலர் 'அன்பே சிவம்' என்றபோதும் அது இதே சொல். எனவே அன்பு என்ற சொல்லைப் பெயரில் வைப்பது எந்த வயதிலும் எந்தச் சூழலிலும் சங்கடம் தராது.

காதல் என்பதும் தமிழ்ச் சொல்லே — ஆனால் அதன் எல்லை குறுகியது. சங்க அகப்பாடல்களில் காதல் என்பது தலைவன், தலைவி இருவருக்கும் இடையிலான உறவைக் குறிக்கும் சொல். இன்றைய பேச்சு வழக்கிலும் அதே பொருள்தான் நிலைத்திருக்கிறது. அதனால்தான் அன்பு-வுடன் தொடங்கும் பெயர்கள் நூற்றுக்கணக்கில் இருக்கும்போது, காதல்-உடன் தொடங்கும் பெயர்கள் விரல்விட்டு எண்ணக்கூடியவையாகவே இருக்கின்றன. காதலரசி போன்ற பெயர்களை வைக்கக் கூடாது என்று அர்த்தம் அல்ல; வைப்பவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதை அறிந்து வைக்க வேண்டும் என்பதே.

இனிமை என்பது மூன்றாவது வழி. அது நேரடியாக அன்பு அல்ல; இனிப்பு, மென்மை, செவிக்கு நல்லது என்று பொருள். இனியா, இனியன், இனிமொழி போன்ற பெயர்கள் இன்று மிக அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்குக் காரணம் இதுதான் — அவை அன்பைச் சொல்கின்றன, ஆனால் காதலின் நிழல் இல்லாமல் சொல்கின்றன. இதே வரிசையில் தேன், கனி ஆகிய சொற்களும் வருகின்றன; தேன்மொழி, கனிமொழி என்பவை 'இனிமையாகப் பேசுபவள்' என்ற பொருளில் அமைந்தவை.

நேசம், பிரியம், பாசம், ஆசை ஆகிய நான்கும் தமிழில் நன்கு கலந்துவிட்ட சொற்கள் — ஆனால் அவை வடமொழி வேரிலிருந்து வந்தவை. நேசம் ஸ்நேஹ என்பதிலிருந்தும், பிரியம் ப்ரிய என்பதிலிருந்தும், பாசம் பாஸ (கட்டு, பிணைப்பு) என்பதிலிருந்தும், ஆசை ஆஶா என்பதிலிருந்தும் தமிழுக்கு வந்தன. பயன்பாட்டில் அவை தமிழ்ச் சொற்களைப் போலவே ஒலிக்கின்றன, அது ஒரு குறையும் அல்ல. ஆனால் 'தூய தமிழ்ப் பெயர் வேண்டும்' என்று தேடுபவர்களுக்கு இது தெரிந்திருக்க வேண்டும். கருணை, தயை ஆகியவையும் இதே பட்டியலில் வரும்.

ஒரு சிறு குறிப்பு: பாசம் என்ற சொல் பேச்சு வழக்கில் 'அன்பு' என்ற பொருளில் வழங்கினாலும், அதன் மூலப் பொருள் 'பிணைப்பு' அல்லது 'கட்டு' என்பதே. சைவ சித்தாந்தத்தில் பதி, பசு, பாசம் என்ற மூன்றில் பாசம் என்பது ஆன்மாவைக் கட்டுவது. அர்த்தத்தில் நுட்பம் வேண்டும் என்று நினைக்கும் குடும்பங்கள் இதைக் கவனிக்கலாம்.

பெண் குழந்தைகளுக்கு — அன்பு, இனிமை, காதல் பொருளில்

கீழே உள்ள பெயர்கள் மூன்று வரிசைகளாகப் பிரிகின்றன — அன்பு-வில் தொடங்குபவை (அகன்ற அன்பு), இனிமை சார்ந்தவை (மென்மை, இனிய பேச்சு), வடமொழி வேர் கொண்டவை (நேசம், பிரியம், கருணை).

ஆண் குழந்தைகளுக்கு — அன்பு, இனிமை, கருணை பொருளில்

ஆண் பெயர்களில் அன்பு-வுடன் அரசு, செல்வன், மணி, வேந்தன், செழியன் போன்ற தமிழ்ப் பட்டச் சொற்கள் சேர்வது பழக்கம். இது தமிழ்நாட்டில் மிக நீண்ட காலமாக இருக்கும் பெயரமைப்பு முறை; புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது அல்ல.

தூய தமிழ்ப் பெயர்களா, வடமொழி வேரா?

மேலே உள்ள இரண்டு பட்டியல்களிலும் தமிழ் வேர் கொண்ட பெயர்களும் வடமொழி வேர் கொண்ட பெயர்களும் கலந்தே இருக்கின்றன. இது வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டது, ஏனெனில் இரண்டையும் தேடும் குடும்பங்கள் உண்டு.

தூய தமிழ் வேர்: அன்பு, காதல், இனிமை, இன்பம், தேன், கனி, மொழி, மலர், நிலா, அழகு, அரசு, அரசி, செல்வன், செல்வி, வேந்தன், செழியன், தமிழ். இந்தச் சொற்களால் அமைந்த எல்லாப் பெயர்களும் — அன்பரசி, அன்பழகன், இனியா, தேன்மொழி, கனிமொழி, இன்பன் — முழுக்கத் தமிழ்.

வடமொழி வேர்: நேசம், பிரியம், பாசம், ஆசை, கருணை, தயை, மோகம், ராஜ், ராணி, மணி (மணி என்பது நகை என்ற பொருளில்). எனவே நேசன், பிரியா, கருணாகரன், மோகன், அன்புராஜ் ஆகியவற்றில் ஒரு பகுதியாவது வடமொழியிலிருந்து வந்தது.

இதில் ஒன்று உயர்ந்தது, மற்றொன்று தாழ்ந்தது என்று சொல்வதற்கு எதுவும் இல்லை. கருணாநிதி என்பதும் அன்பழகன் என்பதும் தமிழ்நாட்டில் ஒரே அளவு வழக்கமான பெயர்கள். சிலருக்குத் தூய தமிழ்ப் பெயர் ஒரு அடையாள முடிவு; சிலருக்குக் குடும்பத்தில் தலைமுறையாக வரும் ஒலி முக்கியம். இரண்டுமே சரி. தெரியாமல் ஒன்றை நினைத்து மற்றொன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதுதான் தவிர்க்க வேண்டியது.

காதலுக்கு ஐந்து நிலங்கள் — சங்க இலக்கியம் சொல்வது

தமிழில் காதல் என்பது ஒரு உணர்ச்சி மட்டுமல்ல; அது ஒரு முழு இலக்கிய அமைப்பு. சங்கப் பாடல்கள் அகம், புறம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டன. அகம் என்பது காதல் வாழ்க்கை; புறம் என்பது போர், கொடை, வீரம் போன்ற வெளி வாழ்க்கை.

அகத்தை மீண்டும் ஐந்து நிலங்களாகப் பிரித்தார்கள் — குறிஞ்சி (மலையும் மலை சார்ந்த இடமும்), முல்லை (காடும் காடு சார்ந்த இடமும்), மருதம் (வயலும் வயல் சார்ந்த இடமும்), நெய்தல் (கடலும் கடல் சார்ந்த இடமும்), பாலை (வெயில் காய்ந்த இடம்). ஒவ்வொரு நிலமும் காதலின் ஒரு நிலையைக் குறித்தது: குறிஞ்சி சந்திப்பையும், முல்லை காத்திருப்பையும், மருதம் ஊடலையும், நெய்தல் பிரிவின் வருத்தத்தையும், பாலை பிரிவையும் குறித்தது.

இது இன்றைய பெயர்த் தேர்வுக்கு எப்படி உதவும்? காதல் என்ற சொல்லை நேரடியாகப் பெயரில் வைக்கத் தயங்கும் குடும்பங்கள், இந்த நிலப் பெயர்களையே பெயராக வைக்கலாம் — முல்லை, மருதம், நெய்தல், கயல் என. அவை காதலின் மொழியிலிருந்து வந்தவை, ஆனால் யாரும் அப்படிப் படிக்க மாட்டார்கள். மகள் வளர்ந்து சங்க இலக்கியம் படிக்கும்போது மட்டும் அவளுக்கு அது புரியும் — அது ஒரு அழகான பரிசு.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: அன்புக்கும் காதலுக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன? — அன்பு என்பது எல்லா வகையான பிணைப்பையும் குறிக்கும் அகன்ற சொல்: தாய்-சேய், நண்பர்கள், ஊர், மொழி, இறைவன் என எதன் மீதும் அன்பு செலுத்தலாம். காதல் என்பது தலைவன்-தலைவி உறவைக் குறிக்கும் குறிப்பிட்ட சொல். அதனால் குழந்தைப் பெயர்களில் அன்பு பரவலாகவும், காதல் மிகக் குறைவாகவும் பயன்படுகிறது.

கேள்வி: காதலரசி என்று பெயர் வைக்கலாமா? — வைக்கலாம், அது சரியான தமிழ்ப் பெயர்தான். ஆனால் அதன் பொருள் 'காதலுக்கு அரசி' என்பதே; பள்ளியிலும் பணியிடத்திலும் அது கவனத்தை ஈர்க்கும் என்பதைத் தெரிந்து முடிவெடுங்கள். அதே ஒலியை மென்மையாக விரும்பினால் அன்பரசி, இனியா, தேன்மொழி ஆகியவை நெருக்கமான மாற்றுகள்.

கேள்வி: இனியா, இனியன் என்ற பெயர்களின் சரியான பொருள் என்ன? — இனிமை என்ற தமிழ்ச் சொல்லிலிருந்து வந்தவை. இனியா என்றால் இனிமையானவள்; இனியன் என்றால் இனிமையானவன். இது சுவையின் இனிமை மட்டுமல்ல — பேச்சின் இனிமை, குணத்தின் மென்மை ஆகியவற்றையும் குறிக்கும். இருபாலருக்கும் தனித்தனி வடிவம் இருப்பதால் இது நடைமுறையில் மிக வசதியான வேர்ச்சொல்.

கேள்வி: நேசம், பிரியம் ஆகியவை தமிழ்ச் சொற்கள் இல்லையா? — இன்று அவை முழுக்கத் தமிழ் வழக்கில் கலந்துவிட்டன, ஆனால் அவற்றின் வேர் வடமொழி — நேசம் ஸ்நேஹ என்பதிலிருந்தும், பிரியம் ப்ரிய என்பதிலிருந்தும் வந்தவை. நீங்கள் தூய தமிழ்ப் பெயரைத் தேடுகிறீர்கள் என்றால் அன்பு, இனிமை, தேன், கனி ஆகிய வேர்களைப் பயன்படுத்துங்கள்; அது ஒரு விருப்பமே தவிர விதி அல்ல.