இசையும் கலையும் பொருளாகும் தமிழ்ப் பெயர்கள் — இசை, யாழ், பண், கலை, ஓவியம்

வீணை ஒலிக்கும் வீட்டில் பிறந்த குழந்தை

தஞ்சாவூரில் ஒரு வீடு. பாட்டி நாற்பது வருடமாக வீணை வாசித்துக் கற்பித்தவர்; அம்மா பரதநாட்டியம் ஆடியவர்; அப்பா இசைக்கும் சம்பந்தமே இல்லாத வங்கி ஊழியர். மகள் பிறந்தபோது வீட்டில் ஒரே கேள்வி — பெயரில் இசையை எப்படிக் கொண்டு வருவது.

முதலில் தேடியபோது கிடைத்த பட்டியல்கள் எல்லாம் ஒரே மாதிரி இருந்தன: சங்கீதா, கீதா, ராகினி, சுருதி, வீணா. அவை நல்ல பெயர்கள்தான், ஆனால் அவை அனைத்தும் ஒரே ஆற்றிலிருந்து வந்தவை. 'தமிழுக்கே சொந்தமான இசைச் சொற்கள் இல்லையா?' என்று பாட்டி கேட்டார். 'நான் வாசிக்கும் கருவிக்கு முன்னால் இங்கே யாழ் இருந்ததே, அதற்குப் பெயர் இல்லையா?'

இருக்கிறது. தமிழில் இசைக்கும் கலைக்குமான சொற்கள் மிக ஆழமானவை — இசை, யாழ், பண், நரம்பு, குழல், முழவு, ஆடல், பாடல், கூத்து, ஓவியம், சிற்பம். இவற்றில் பல இன்று பேச்சு வழக்கில் இல்லாததால் பெற்றோருக்கு நினைவுக்கு வருவதில்லை. ஆனால் பெயராக அவை மிக நன்றாக வேலை செய்கின்றன, ஏனெனில் அவை குறுகியவை, தெளிவாக ஒலிப்பவை, யாரும் தவறாக உச்சரிக்க முடியாதவை.

இந்தப் பக்கம் அந்தச் சொற்களைத் திறந்து வைக்கிறது — முதலில் ஒவ்வொன்றின் சரியான பொருள், பிறகு அவற்றிலிருந்து அமைந்த பெயர்கள்.

இந்தப் பொருளின் தமிழ் வேர்கள்

இசை என்பது தமிழின் சொந்தச் சொல், ஆனால் அதற்கு இரண்டு பொருள் உண்டு. முதல் பொருள் நமக்குத் தெரிந்தது — பாட்டு, சங்கீதம். இரண்டாவது பொருள் பலருக்குத் தெரியாதது — புகழ், கீர்த்தி. திருக்குறளில் 'ஈதல் இசைபட வாழ்தல்' என்று வள்ளுவர் சொல்லும்போது 'இசை' என்பது புகழையே குறிக்கிறது. எனவே இசை என்று மகளுக்குப் பெயர் வைத்தால், அதற்கு 'பாட்டு' என்றும் 'புகழ்' என்றும் இரண்டு அர்த்தம் உண்டு. இது ஒரு குறை அல்ல, ஒரு போனஸ்.

யாழ் என்பது பழந்தமிழரின் நரம்புக் கருவி — மேற்கத்திய வீணை அல்லது ஹார்ப் வகையைச் சேர்ந்தது. சங்க இலக்கியத்திலும் சிலப்பதிகாரத்திலும் யாழ் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது; யாழை வாசிக்கும் பாணன் ஒரு தனி வாழ்க்கை முறையாகவே இருந்தான். மரபு நூல்கள் நான்கு வகை யாழ்களைச் சொல்கின்றன — பேரியாழ், மகரயாழ், சகோடயாழ், செங்கோட்டியாழ். இவை நரம்புகளின் எண்ணிக்கையாலும் அமைப்பாலும் வேறுபட்டவை. இன்று யாழ் வழக்கொழிந்துவிட்டது, ஆனால் சொல் உயிரோடு இருக்கிறது — யாழினி, யாழரசி போன்ற பெயர்களில்.

பண் என்பது தமிழிசையின் மையச் சொல். இன்று நாம் ராகம் என்று சொல்வதற்கு நிகரான, அதற்கு முந்தைய தமிழ் அமைப்பு அது. தேவாரப் பதிகங்கள் இன்றும் பண் வாரியாகவே வகுக்கப்பட்டுள்ளன — நட்டபாடை, இந்தளம், குறிஞ்சி, செவ்வழி, சீகாமரம், கௌசிகம் என. இவற்றில் சில பெயர்கள் நிலப் பெயர்களோடு ஒத்திருப்பதைக் கவனியுங்கள்; பழந்தமிழ் இசை நிலத்தோடும் பொழுதோடும் பிணைந்திருந்தது.

கலை என்ற சொல்லுக்கு மூன்று வேறுபட்ட பொருள் உண்டு, இது பெற்றோரைக் குழப்பும் இடம். ஒன்று: நுண்கலை, ஆற்றல், தேர்ச்சி. இரண்டு: அறிவுத் துறை, பயிலப்படும் பாடம் — 'அறுபத்துநான்கு கலைகள்' என்பது இந்தப் பொருளில். மூன்று: கலை என்றால் ஆண் மான் (கலைமான்). பெயராக வைக்கும்போது முதல் இரண்டு பொருள்களே எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன.

மற்ற சொற்கள்: ஓவியம் என்றால் சித்திரம், வரைபடம் — முழுக்கத் தமிழ். ஆடல் என்பது நடனத்தின் தமிழ்ச் சொல்; கூத்து என்பது ஆட்டமும் நாடகமும் கலந்த பழைய வடிவம். முழவு, தண்ணுமை, பறை ஆகியவை தோற்கருவிகள். இதற்கு எதிராக நடனம், சங்கீதம், ராகம், நாதம், கீதம், வீணை, சித்திரம், சிற்பம் ஆகியவை வடமொழி வழி வந்தவை. இரண்டு பட்டியலிலிருந்தும் அழகான பெயர்கள் கிடைக்கும்.

பெண் குழந்தைகளுக்கு — இசை, யாழ், கலை, ஓவியம்

இந்தப் பட்டியலில் யாழினி, இசைமொழி போன்ற தூய தமிழ்ப் பெயர்களும், சங்கீதா, வீணா போன்ற வடமொழி வேர் கொண்ட வழக்கமான பெயர்களும் சேர்ந்தே இருக்கின்றன.

ஆண் குழந்தைகளுக்கு — இசை, ஆடல், ஓவியம், சிற்பம்

ஆண் பெயர்களில் இசை, கலை ஆகியவற்றுடன் அரசு, செல்வன், வேந்தன், மணி சேரும் அமைப்பு பரவலானது. இதனுடன் ஓவியன், சிற்பி, பாவலன், புலவன் போன்ற தொழில் சார்ந்த பழந்தமிழ்ச் சொற்களும் இன்று பெயர்களாகப் பயன்படுகின்றன.

தூய தமிழ்ப் பெயர்களா, வடமொழி வேரா?

இசைப் பெயர்களில் இந்தக் கேள்வி மற்ற பொருள்களைவிட அதிகமாக எழுகிறது, ஏனெனில் நாம் இன்று பயன்படுத்தும் கர்நாடக இசைச் சொற்கள் பெரும்பாலும் வடமொழி வழியாக வந்தவை.

தூய தமிழ் வேர்: இசை, யாழ், பண், நரம்பு, குழல், முழவு, பறை, முரசு, ஆடல், பாடல், கூத்து, ஓவியம், பா, புலமை, கலை. இவற்றிலிருந்து அமைந்த இசைமொழி, யாழினி, இன்னிசை, ஓவியா, ஓவியன், பாவலன், புலவன், கூத்தன், முரசொலி, கலைச்செல்வி ஆகியவை முழுக்கத் தமிழ்.

வடமொழி வேர்: சங்கீதம், கீதம், ராகம், நாதம், சுரம், ஸ்ருதி, வீணை, நடனம், நிருத்தம், சித்திரம், சிற்பம், வேணு. எனவே சங்கீதா, கீதா, வீணா, சுருதி, சித்ரா, நர்த்தகி, நடேசன், முரளி ஆகியவை வடமொழி வழி வந்தவை.

சில பெயர்கள் இரண்டும் கலந்தவை — நடராஜன் என்பது நடம் (வடமொழி) மற்றும் ராஜன் (வடமொழி) சேர்ந்தது, ஆனால் அது குறிக்கும் சிதம்பரம் கோயில் தமிழ்நாட்டின் மையம். சிற்பி என்பது சிற்பம் (வடமொழி ஶில்ப) என்பதிலிருந்து வந்தாலும் தமிழ் வடிவம் பெற்றுவிட்டது. இவற்றை மிக இறுக்கமாகப் பிரிக்க முயல வேண்டாம்; தெரிந்து தேர்ந்தெடுத்தால் போதும்.

பண் — ராகத்திற்கு முந்தைய தமிழ் அமைப்பு

தமிழ் இசைக்கு ஒரு தனி வரலாறு உண்டு, அதை அறிந்த பெற்றோருக்குப் பெயர்த் தேர்வு இன்னும் அர்த்தமுள்ளதாகும். பழந்தமிழ் இசையின் அடிப்படை அலகு பண். ஒரு பண் என்பது குறிப்பிட்ட சுரங்களின் தொகுப்பு, குறிப்பிட்ட உணர்ச்சியைத் தூண்டுவது — இன்றைய ராகம் என்ற கருத்துக்கு மிக நெருக்கமானது.

தேவாரம் பாடிய மூவரின் பதிகங்கள் இன்றும் பண் வாரியாகவே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. நட்டபாடை, இந்தளம், குறிஞ்சி, செவ்வழி, சீகாமரம், கௌசிகம் என்பன அப்படிச் சொல்லப்படும் பண்களில் சில. குறிஞ்சி என்ற பண்ணின் பெயருக்கும் குறிஞ்சி என்ற மலை நிலத்தின் பெயருக்கும் உள்ள ஒற்றுமை தற்செயலானது அல்ல — பழந்தமிழ் இசை நிலம், பொழுது, உணர்வு மூன்றோடும் இணைந்திருந்தது.

யாழ் இந்த இசையின் முதன்மைக் கருவியாக இருந்தது. மரபு நூல்கள் பேரியாழ், மகரயாழ், சகோடயாழ், செங்கோட்டியாழ் என நான்கு வகைகளைச் சொல்கின்றன; அவை நரம்புகளின் எண்ணிக்கையால் வேறுபட்டவை என்றும் குறிக்கின்றன. கருவி இன்று இல்லை — அதை மீட்டெடுக்க முயற்சிகள் நடந்தாலும், தொடர்ச்சி அறுந்துவிட்டது. ஆனால் சொல் இருக்கிறது. யாழினி என்று மகளுக்குப் பெயர் வைப்பது, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒலித்த ஒரு கருவியின் பெயரைத் திரும்பப் புழக்கத்திற்குக் கொண்டுவருவது.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: இசை என்ற பெயருக்கு உண்மையான பொருள் என்ன? — இரண்டு பொருள் உண்டு. முதன்மைப் பொருள் பாட்டு, சங்கீதம். ஆனால் பழந்தமிழில் இசை என்றால் புகழ் என்றும் பொருள்; திருக்குறளில் 'ஈதல் இசைபட வாழ்தல்' என்பதில் இசை என்பது புகழையே குறிக்கிறது. எனவே இந்தப் பெயருக்கு இரண்டு நல்ல அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன.

கேள்வி: யாழினி என்ற பெயர் புதிதாக உருவாக்கப்பட்டதா? — யாழ் என்பது சங்க காலத்திலிருந்தே தமிழில் இருக்கும் கருவியின் பெயர். அதனுடன் -இனி என்ற பெண்பால் விகுதி சேர்த்து யாழினி என்ற வடிவம் அமைந்துள்ளது. இது தமிழின் இயல்பான சொல்லாக்க முறை; வேர் உண்மையானது, வடிவம் நவீனமானது. இதே அமைப்பில்தான் நிலவினி, தமிழினி போன்ற பெயர்களும் உருவாகின்றன.

கேள்வி: கலை என்ற பெயருக்கு 'மான்' என்று பொருள் இருப்பது சிக்கலா? — இல்லை. கலை என்ற சொல்லுக்கு நுண்கலை, அறிவுத் துறை, ஆண் மான் என மூன்று பொருள் உண்டு; ஆனால் பெயராக வரும்போது — கலைவாணி, கலைச்செல்வன், கலையரசி — முதல் இரண்டு பொருள்களே எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. இது தமிழில் மிகச் சாதாரணமான ஒரு பல்பொருள் நிலை.

கேள்வி: சங்கீதா, கீதா போன்ற பெயர்களைத் தவிர்க்க வேண்டுமா? — அப்படி எந்தத் தேவையும் இல்லை. அவை வடமொழி வேர் கொண்டவை என்பது உண்மை, ஆனால் தமிழ்நாட்டில் தலைமுறைகளாகப் பயன்பாட்டில் இருப்பவை. தூய தமிழ் வேண்டும் என்பது உங்கள் விருப்பமாக இருந்தால் மட்டும் இசை, இன்னிசை, யாழினி, ஓவியா ஆகியவற்றுக்கு மாறுங்கள் — இரண்டு தேர்வுமே சரியானவை.