அருவி, பொருநை, பொன்னி, திரையன், சிந்துஜா — நீரையும் ஆற்றையும் கடலையும் பொருளாகக் கொண்ட 43 உண்மையான தமிழ்ப் பெயர்கள். ஆற்றுப் பெயர்களை மகளுக்கு வைப்பது ஏன் தமிழ்நாட்டில் இயல்பானது என்பதுடன்.
திருச்சிக்கு அருகில் ஒரு குடும்பம். தாத்தா பாட்டி வாழ்ந்த வீடு காவிரிக்கரையிலிருந்து நடந்து போகும் தூரத்தில் இருந்தது. பேரக்குழந்தைகள் விடுமுறைக்கு வரும்போது காலையில் ஆற்றங்கரைக்குப் போவது ஒரு வழக்கம் — தண்ணீர் இருந்தால் இறங்குவார்கள், இல்லாவிட்டால் மணலில் உட்கார்ந்து அது எப்படி இருந்தது என்று பாட்டி சொல்வதைக் கேட்பார்கள். இப்போது அந்தப் பேத்திக்குக் குழந்தை பிறக்கப் போகிறது, அவள் இருப்பது சிங்கப்பூரில்.
அவளுக்குத் தெரிந்தது ஒன்றுதான்: குழந்தையின் பெயரில் அந்த ஆறு இருக்க வேண்டும். ஆனால் 'காவிரி' என்று அப்படியே வைப்பது தன் தாத்தாவின் தலைமுறைக்கானது போலத் தோன்றுகிறது. இதற்கு ஒரு அழகான பதில் தமிழிலேயே இருக்கிறது என்பது அவளுக்குத் தெரியவில்லை — காவிரிக்குத் தமிழில் இன்னொரு பெயர் உண்டு, பொன்னி. 'பொன்னியின் செல்வன்' என்ற தலைப்பில் வரும் அதே பொன்னி. அது இன்று ஒரு நவீனப் பெண் பெயராகவே ஒலிக்கிறது.
நீர் என்ற பொருளைத் தேடும் பெற்றோருக்கு இணையம் தரும் பட்டியல்கள் பெரும்பாலும் இரண்டு வகை — ஒன்று, வடமொழி வேர் கொண்ட ஜலஜா, சாகர், வருண் போன்றவை; இரண்டு, கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பொருளுடன் கொடுக்கப்படும் பெயர்கள். இரண்டிலும் காணாமல் போவது தமிழின் சொந்த நீர்ச் சொற்கள்: அருவி, புனல், சுனை, ஓடை, ஆழி, திரை, பொருநை.
இந்தப் பக்கத்தில் இருப்பது நீர், ஆறு, கடல் ஆகிய மூன்று பொருள்களையும் உண்மையாகவே தரும் பெயர்கள் மட்டுமே. ஒரு எச்சரிக்கை முன்கூட்டியே: 'தென்றல்' இந்தப் பட்டியலில் இல்லை. அது அழகான பெயர்தான், ஆனால் அது காற்று, நீர் அல்ல. அதற்கான இடம் இயற்கைப் பெயர்கள் பக்கம்.
நீருக்குத் தமிழில் ஏராளமான சொற்கள் உண்டு, ஒவ்வொன்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட வகை நீரைக் குறிக்கிறது. நீர் என்பது பொதுச்சொல். புனல் என்றால் ஓடும் நீர், வெள்ளம். சுனை என்பது மலையில் ஊறும் நீர்நிலை. ஓடை என்பது சிறு நீரோடை. அருவி என்பது உயரத்திலிருந்து விழும் நீர்வீழ்ச்சி. கழி என்பது கடலோர உப்பங்கழி. இவற்றில் அருவி மட்டும் இன்று பெயராக நன்கு புழக்கத்தில் இருக்கிறது; மற்றவை சொற்களாகவே நின்றுவிட்டன.
'ஆறு' என்ற சொல்லில் ஒரு நுட்பம் இருக்கிறது, இதைப் பல பெற்றோர் கவனிப்பதில்லை. ஆறு என்றால் நதி; ஆறு என்றால் எண் ஆறும்கூட; ஆறு என்றால் வழி என்றும் பொருள் உண்டு. அதனால் 'ஆறுமுகம்' என்ற பெயருக்கு ஆற்றோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை — அது ஆறு முகங்களை உடைய முருகனைக் குறிக்கிறது. ஆற்றுப் பொருள் வேண்டும் என்றால் ஆற்றின் சொந்தப் பெயரையே எடுப்பது தெளிவானது: பொன்னி, வைகை, பொருநை.
கடலுக்கும் அப்படியே. கடல் என்பது தூய தமிழ்ச் சொல். ஆழி என்பதும் கடலைக் குறிக்கும் தமிழ்ச் சொல்தான், ஆனால் அதே சொல் சக்கரம், மோதிரம் என்ற பொருள்களையும் தரும் — திருமாலின் ஆழி என்பது அவரது சக்கரம். எனவே 'ஆழி' என்று பெயர் வைத்தால் அதற்கு இரண்டு படிமங்கள் இருக்கும், இரண்டுமே நல்ல படிமங்கள். திரை என்றால் அலை; அதிலிருந்து வந்ததுதான் திரையன் என்ற பழம் தமிழ்ப் பெயர். வடமொழி வழி வந்தவை: சாகரம், சமுத்திரம், சிந்து, வாரி, ஜலம், நதி.
ஆற்றுப் பெயர்களை மகளுக்கு வைப்பது தமிழ்நாட்டில் மிக இயல்பான வழக்கம். காவிரி, வைகை, தாமிரபரணி, கங்கா, யமுனா, நர்மதா — இவை ஆற்றின் பெயர்களாகவும் பெண்களின் பெயர்களாகவும் ஒரே நேரத்தில் இருக்கின்றன. இதற்குக் காரணம் ஆறுகள் தமிழ் மரபில் தாய்மையின் உருவகமாகவே பார்க்கப்படுகின்றன. காவிரிக்குப் பொன்னி என்றும், தாமிரபரணிக்குப் பொருநை என்றும், வைகைக்கு வையை என்றும் தமிழ்ப் பெயர்கள் உண்டு — இந்த மூன்று தமிழ் வடிவங்களும் இன்று பெயர்களாக மிக அழகாக வேலை செய்கின்றன.
ஒரு கவனச் சிதறலைத் தவிர்க்க வேண்டும். 'கயல்' என்பது மீன், நீர் அல்ல; 'முத்து' கடலில் விளைவது, ஆனால் அது கடல் என்று பொருள் தரவில்லை. இந்தப் பட்டியலில் அவை நீரோடு தொடர்புடையவை என்ற தெளிவான குறிப்போடுதான் இடம்பெறுகின்றன.
ஆற்றுப் பெயர்களும், 'நீரில் பிறந்தது' என்று பொருள்படும் தாமரைப் பெயர்களும், மழையைக் குறிக்கும் பெயர்களும் இங்கே சேர்ந்தே இருக்கின்றன. நீரில் பிறந்தது என்று பொருள்படும் நீரஜா, ஜலஜா, வாரிஜா, அம்புஜா ஆகிய நான்கும் உண்மையில் ஒரே மலரையே — தாமரையையே — குறிக்கின்றன.
| பெயர் | ஆங்கிலம் | பொருள் |
|---|---|---|
| அருவி | Aruvi | மலையிலிருந்து விழும் நீர்வீழ்ச்சி (தூய தமிழ்) |
| காவிரி | Kaviri | தமிழ்நாட்டின் பேராறு |
| பொன்னி | Ponni | காவிரி ஆற்றின் தமிழ்ப் பெயர் |
| வைகை | Vaigai | மதுரையின் ஆறு |
| வையை | Vaiyai | வைகை ஆற்றின் இலக்கிய வடிவம் |
| பொருநை | Porunai | தாமிரபரணி ஆற்றின் தமிழ்ப் பெயர் |
| தாமிரபரணி | Thamirabarani | நெல்லை மாவட்டத்தின் ஆறு |
| நதியா | Nadhiya | நதி, ஆறு |
| கங்கா | Ganga | கங்கை ஆறு |
| யமுனா | Yamuna | யமுனை ஆறு |
| நர்மதா | Narmada | நர்மதை ஆறு |
| சரயு | Sarayu | சரயு ஆறு |
| சரஸ்வதி | Saraswathi | நீர்நிலைகளை உடையவள்; ஒரு பழம் நதியின் பெயர் |
| சிந்து | Sindhu | ஆறு; கடல் |
| சிந்துஜா | Sinthuja | கடலில் பிறந்தவள் |
| அலைமகள் | Alaimagal | அலைகளின் மகள்; கடலில் தோன்றிய திருமகள் |
| மணிமேகலை | Manimekalai | காப்பியத் தலைவி; கடல் தெய்வம் மணிமேகலா அளித்த பெயர் |
| நீரா | Neera | நீர் |
| நீரஜா | Neeraja | நீரில் பிறந்தது — தாமரை |
| ஜலஜா | Jalaja | நீரில் பிறந்தது — தாமரை |
| வாரிஜா | Varija | நீரில் பிறந்தது — தாமரை |
| அம்புஜா | Ambuja | நீரில் பிறந்தது — தாமரை |
| தீர்த்தா | Theertha | புனித நீர், நீர்த்துறை |
| மாரி | Maari | மழை (தூய தமிழ்) |
| மழை | Mazhai | மழை; சமீபகாலத்தில் வழக்கத்துக்கு வந்த பெயர் |
| நித்திலா | Nithila | முத்து; கடல் தரும் செல்வம் (தூய தமிழ்) |
| பவளம் | Pavalam | பவளம்; கடலில் விளைவது |
நேர்மையாகச் சொல்ல வேண்டிய ஒன்று: நீர் என்று பொருள்படும் ஆண் பெயர்கள் வடமொழி வேரைச் சார்ந்தே அதிகம் இருக்கின்றன — வருணன், சாகர், சமுத்திரம், கங்காதரன். தமிழ்ப் பக்கத்தில் நீர் ஆண் பெயர்களுக்குள் வரும் வழிகள் இரண்டு: மழையைக் குறிக்கும் 'மாரி' தொடர்பான பெயர்கள், அலையைக் குறிக்கும் 'திரை' தொடர்பான பெயர்கள்.
| பெயர் | ஆங்கிலம் | பொருள் |
|---|---|---|
| திரையன் | Thiraiyan | அலைகளுக்கு உரியவன்; தொண்டைமான் இளந்திரையனின் பெயர் |
| இளந்திரையன் | Ilanthiraiyan | இளையவனான திரையன்; பழந்தமிழ்ச் சிற்றரசன் பெயர் |
| ஆழி | Aazhi | கடல்; சக்கரம் |
| சேது | Sethu | கடலின் மேல் அமைந்த பாலம், அணை |
| சேதுபதி | Sethupathi | சேதுவின் தலைவன்; இராமநாதபுரத்து அரச பட்டப்பெயர் |
| மாரிமுத்து | Maarimuthu | மழை + முத்து |
| மாரியப்பன் | Mariyappan | மாரி என்னும் மழைத் தெய்வம் சார்ந்தவன் |
| மாரிச்செல்வன் | Maariselvan | மாரி அளித்த செல்வம் |
| வைகைச்செல்வன் | Vaigaiselvan | வைகை ஆற்றின் செல்வன் |
| முத்து | Muthu | முத்து; கடலில் விளைவது |
| வருணன் | Varunan | நீருக்கும் கடலுக்கும் உரிய தெய்வம் (வடமொழி) |
| வருண் | Varun | வருணன் என்பதன் குறு வடிவம் (வடமொழி) |
| சாகர் | Sagar | கடல் (வடமொழி) |
| சாகரன் | Sagaran | கடலுக்கு உரியவன் (வடமொழி) |
| சமுத்திரம் | Samuthiram | பெருங்கடல் (வடமொழி) |
| கங்காதரன் | Gangadharan | கங்கையைச் சடையில் தாங்கியவன், சிவன் (வடமொழி) |
| நீரஜ் | Neeraj | நீரில் பிறந்தது — தாமரை (வடமொழி) |
இந்தப் பொருளில் தமிழ்-வடமொழிப் பிரிவு மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது, அதனால் விரும்புவோருக்கு இது எளிது.
தூய தமிழ்: அருவி, ஆழி, திரையன், இளந்திரையன், பொன்னி, பொருநை, வையை, வைகை, காவிரி, மாரி, மாரிமுத்து, மாரிச்செல்வன், மழை, முத்து, நித்திலா, பவளம், அலைமகள், வைகைச்செல்வன். இவற்றில் பொன்னி, பொருநை, அருவி, ஆழி ஆகியவை குறுகியவை, உச்சரிக்க எளியவை, ஆங்கிலத்தில் எழுதும்போது குழப்பம் தராதவை — வெளிநாட்டில் வாழும் குடும்பங்களுக்கு இது ஒரு நடைமுறை நன்மை.
வடமொழி வேர்: வருணன், வருண், சாகர், சாகரன், சமுத்திரம், கங்காதரன், நீரஜ், நீரஜா, ஜலஜா, வாரிஜா, அம்புஜா, சிந்து, சிந்துஜா, தீர்த்தா, சரயு, நர்மதா, யமுனா, கங்கா, சரஸ்வதி, நதியா. மணிமேகலை, சேது, சேதுபதி ஆகியவை கலப்பு வேர் கொண்டவை — சொல் வடமொழியிலிருந்து வந்தாலும் அவற்றின் வரலாறு முழுக்கத் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தது. இரண்டில் எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் தவறு எதுவும் இல்லை; தெரிந்துகொண்டு தேர்ந்தெடுப்பதுதான் இங்கே முக்கியம்.
சங்க இலக்கியம் நிலத்தை ஐந்தாகப் பிரித்தபோது, கடலுக்கும் கடல் சார்ந்த நிலத்துக்கும் அது கொடுத்த பெயர் நெய்தல் — அங்கே பூக்கும் நீர்மலரின் பெயர். ஒவ்வொரு நிலத்துக்கும் ஒரு உணர்வு ஒதுக்கப்பட்டது; நெய்தலுக்கு உரியது இரங்கல், அதாவது பிரிந்தவரை எண்ணி வருந்துதல். கடற்கரையில் நின்று கடலைப் பார்த்துக் காத்திருக்கும் ஒரு பெண்ணின் படிமம் தமிழ்க் கவிதையில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வருகிறது.
அந்த நிலத்தின் தலைவனுக்குச் சங்கப் பாடல்கள் தனிப் பெயர்களை வைத்திருந்தன — துறைவன், சேர்ப்பன், கொண்கன், புலம்பன். ஒவ்வொன்றும் 'கடற்கரைக்கு உரியவன்' என்ற பொருளையே சற்று வேறு கோணத்தில் சொல்கிறது. இவை இன்று குழந்தைப் பெயர்களாக வழக்கத்தில் இல்லை; ஆனால் தமிழில் கடலைச் சுற்றி எவ்வளவு சொல்வளம் இருந்தது என்பதற்கு இவை ஒரு சான்று.
ஆறுகளுக்கும் இலக்கியத்தில் தனி இடம் உண்டு. பரிபாடல் என்னும் சங்க நூலில் வையை ஆற்றைப் பற்றி மட்டுமே தனிப் பாடல்கள் இருக்கின்றன — ஆற்றில் நீராடும் மக்கள், ஆற்றுப் பெருக்கு, கரையோர விழாக்கள் என்று. காவிரி பொன்னி என்று அழைக்கப்பட்டதன் பின்னால் ஒரு எளிய காரணம் இருக்கிறது: அது கொண்டு வந்த வண்டல் நிலத்தைப் பொன்னாக்கியது. உங்கள் மகளுக்குப் பொன்னி என்று பெயர் வைத்தால், அது வெறும் ஆற்றின் பெயர் அல்ல — வளம் தரும் ஆறு என்ற பொருளையும் சேர்த்தே கொடுக்கிறீர்கள்.
கேள்வி: ஆற்றின் பெயரைக் குழந்தைக்கு வைப்பது சரியா? — முற்றிலும் சரி, அது தமிழ்நாட்டில் நீண்ட காலமாக இருக்கும் வழக்கமும்கூட. காவிரி, வைகை, கங்கா, யமுனா என்று ஆற்றுப் பெயர்களைச் சுமக்கும் பெண்கள் ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் இருக்கிறார்கள். ஒரே ஒரு நடைமுறைக் குறிப்பு: தாமிரபரணி போன்ற நீளமான பெயர்கள் பள்ளியிலும் ஆவணங்களிலும் சுருக்கப்பட்டுவிடும். அதே ஆற்றைக் குறிக்கும் குறுகிய தமிழ் வடிவமான பொருநை இந்தச் சிக்கலைத் தவிர்க்கிறது.
கேள்வி: 'ஆழி' என்றால் கடலா, சக்கரமா? — இரண்டுமே. ஆழி என்ற தமிழ்ச் சொல்லுக்குக் கடல் என்பது ஒரு பொருள்; சக்கரம், வளையம், மோதிரம் என்பது இன்னொரு பொருள். திருமாலின் கையில் இருக்கும் சக்கரமும் ஆழிதான். இது ஒரு குறையல்ல, ஒரு வசதி — பெயருக்கு இரண்டு நல்ல படிமங்கள் கிடைக்கின்றன. யாராவது கேட்டால் நீங்கள் எந்தப் பொருளை மனதில் வைத்தீர்கள் என்று சொல்லிவிடலாம்.
கேள்வி: தென்றல், கயல் — இவை நீர்ப் பெயர்கள் தானே? — இல்லை, இரண்டும் அல்ல. தென்றல் என்பது தென் திசையிலிருந்து வரும் மென்காற்று; அது காற்றின் பெயர். கயல் என்பது ஒரு மீன் வகை — நீரில் வாழ்வது, ஆனால் நீர் என்று பொருள் தராதது. இரண்டும் மிக அழகான பெயர்கள், இரண்டையும் தாராளமாக வைக்கலாம்; வெறுமனே 'நீர் என்று பொருள்' என்று யாராவது சொன்னால் அது சரியல்ல என்பதை மட்டும் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.
கேள்வி: நீரஜா, ஜலஜா, வாரிஜா — இவற்றுக்கு என்ன வித்தியாசம்? — பொருளில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. மூன்றுமே 'நீரில் பிறந்தது' என்று பொருள்படும் வடமொழிச் சொற்கள், மூன்றுமே தாமரையைக் குறிக்கின்றன; வேறுபாடு நீருக்கான வேர்ச்சொல்லில் மட்டுமே (நீர், ஜலம், வாரி). எனவே இவற்றுள் தேர்வு செய்வது பொருளைப் பொறுத்தது அல்ல, ஒலியைப் பொறுத்தது. உங்கள் குடும்பப் பெயரோடு சேர்த்து மூன்றையும் உரக்கச் சொல்லிப் பாருங்கள் — எது இயல்பாக வருகிறதோ அதுவே சரி.