அறிவு, ஞானம் என்று பொருள் தரும் தமிழ்ப் பெயர்கள் — எது தமிழ், எது வடமொழி

தாத்தா காகிதத்தில் எழுதிக் கொடுத்த பெயர்

கோயம்புத்தூரில் ஒரு குடும்பம். குழந்தை பிறந்த மூன்றாம் நாள், தாத்தா ஒரு காகிதத்தில் ஒரே ஒரு பெயரை எழுதிக் கொடுத்தார் — ஞானசேகரன். அவரது தந்தை ஒரு தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர்; அந்தக் குடும்பத்தில் படிப்பு என்பது எப்போதுமே ஒரு பெரிய விஷயமாக இருந்திருக்கிறது. பெயருக்குப் பின்னால் ஒரு தலைமுறையின் கதை இருந்தது.

ஆனால் பெற்றோருக்கு அந்தப் பெயரைச் சொல்லும்போதே ஒரு தயக்கம். ஞானசேகரன் என்ற பெயர் அவர்களுக்கு அறுபது வயது மனிதரின் பெயராகவே ஒலித்தது. அதே சமயம் தாத்தா சொன்ன பொருளை அவர்களும் விரும்பினார்கள். இதுதான் அறிவு, ஞானம் என்ற பொருளில் பெயர் தேடும் பெரும்பாலான குடும்பங்களின் உண்மையான சிக்கல் — பொருள் மீது தகராறு இல்லை, ஒலி மீதுதான்.

இதற்கு ஒரு எளிய தீர்வு இருக்கிறது, ஆனால் அதை அறிந்துகொள்ள ஒரு விஷயத்தை முதலில் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அறிவு என்ற பொருளுக்குத் தமிழில் ஐந்து வேறுபட்ட சொற்கள் இருக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று மட்டுமே வடமொழியிலிருந்து வந்தது — அதுதான் இன்று மிக அதிகம் பயன்படுத்தப்படுவதும் கூட.

இந்தப் பொருளின் தமிழ் வேர்கள்

அறிவு என்பது தூய தமிழ்ச் சொல். அறி என்ற வினையிலிருந்து பிறந்தது — அறிதல், தெரிந்துகொள்ளுதல். சங்க இலக்கியத்திலேயே அறிவன் என்ற சொல் அறிவுடையவர், ஞானி என்ற பொருளில் வழங்குகிறது. இது நாம் நமக்குள் வளர்த்துக்கொள்ளும் அறிவு.

ஞானம் என்பது வடமொழியின் ஜ்ஞான என்ற சொல்லிலிருந்து தமிழுக்கு வந்தது. இதைத் தெளிவாகச் சொல்வது அவசியம், ஏனென்றால் தூய தமிழ்ப் பெயரையே தேடும் பல குடும்பங்கள் ஞானம் என்பதைத் தமிழ்ச் சொல் என்று நினைத்துத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஞானம் என்பதற்குப் பொருளிலும் ஒரு வேறுபாடு உண்டு — அது பொதுவான அறிவு அல்ல, ஆன்மிக உணர்தல், மெய்யறிவு என்ற ஆழமான பொருளையே பாரம்பரியமாகக் குறிக்கிறது.

புலமை என்பது மற்றொரு தூய தமிழ்ச் சொல் — கற்று, ஆழ்ந்து தேர்ந்த அறிவு. புலவர் என்ற சொல் இதிலிருந்து வந்ததே. கல்வி என்பதும் தமிழ்ச் சொல்லே; அது கற்றல் என்ற செயலைக் குறிக்கிறது. நுண்ணறிவு என்பது நுண் என்ற தமிழ்ச் சொல்லும் அறிவும் சேர்ந்த கூட்டுச்சொல் — நுணுக்கமான, கூர்மையான அறிதிறன்.

மதி என்ற சொல்லில்தான் ஒரு நுட்பம் இருக்கிறது. தமிழில் மதி என்பது நிலவைக் குறிக்கும் பழைய சொல்; அதே சமயம் அறிவு, சிந்திக்கும் திறன் என்ற பொருளிலும் மதி வழங்குகிறது. சுமதி என்றால் நல்ல அறிவு உடையவள்; மதிவாணன் என்றால் அறிவில் சிறந்தவன். எனவே மதி என்ற பெயர் இரண்டு பொருள்களையும் ஒரே சமயத்தில் சுமக்கிறது — நிலவும் அறிவும். இது குறையல்ல, ஒரு கூடுதல் அழகு; ஆனால் பெயருக்குப் பொருள் சொல்லும்போது எந்தப் பொருளை நீங்கள் மனத்தில் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதைச் சொல்லிவிடுவது நல்லது. விவேகம், புத்தி, மேதை ஆகிய சொற்கள் வடமொழி வேர் கொண்டவை.

பெண் குழந்தைகளுக்கான பெயர்கள்

அறிவு என்ற பொருளில் பெண் குழந்தைகளுக்குப் பெயர் வைப்பது தமிழில் மிகப் பழைய வழக்கம். சங்க காலப் புலவர்களில் பெண்களும் இருந்தார்கள் — ஔவையார், காக்கைப்பாடினியார், வெள்ளிவீதியார் என்று. கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு என்று ஔவையார் சொன்னதாக வழங்கும் வரி இன்றும் தமிழ்ப் பள்ளிச் சுவர்களில் எழுதப்படுகிறது.

இந்தப் பட்டியலில் கலைமகள், நாமகள் என்ற இரண்டு பெயர்கள் இருக்கின்றன. இவை கல்வித் தெய்வத்தைக் குறிக்கும் தூய தமிழ்ப் பெயர்கள் — சரஸ்வதி என்ற வடமொழிப் பெயருக்கு இணையானவை. தமிழ் வேர் கொண்ட பெயரையே விரும்பும் குடும்பங்களுக்கு இவை பெரும்பாலும் தெரியாமலே போய்விடுகின்றன.

ஆண் குழந்தைகளுக்கான பெயர்கள்

அறிவன் என்ற பெயரை முதலில் கவனியுங்கள். இது சங்க இலக்கியத்திலேயே இடம்பெறும் சொல்; அறிவுடைநம்பி என்பது புறநானூற்றுக் காலத்திய ஒரு பெயர். இரண்டு அசைகள், தூய தமிழ், இன்றைய ஒலிக்கு முற்றிலும் பொருந்தக்கூடியது.

தூய தமிழ்ப் பெயர்களா, வடமொழி வேரா?

இந்தப் பக்கத்தில் இதுவே மிக முக்கியமான பகுதி. அறிவு, மதி, கலை, நா, புலமை, நுண்ணறிவு ஆகிய வேர்களிலிருந்து வந்த அனைத்துப் பெயர்களும் தூய தமிழ் — அறிவன், அறிவழகன், அறிவரசி, அறிவுச்செல்வி, மதி, சுமதி என்பதில் உள்ள மதி, மதிவாணன், கலைமகள், நாமகள், கலைச்செல்வி, கலைவேந்தன். இவற்றில் ஒரு வடமொழிச் சொல்லும் இல்லை.

ஞானம், வித்யா, மேதா, விவேகம், சரஸ்வதி, பாரதி ஆகிய அனைத்தும் வடமொழி வேர் கொண்டவை. ஞானம் என்பது ஜ்ஞான என்ற சொல்லின் தமிழ் வடிவம். இது ஒரு புதிய கடன் அல்ல — சைவ சமய இலக்கியத்தின் வழியாக ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ஞானம் தமிழில் இருக்கிறது, திருஞானசம்பந்தர் என்ற பெயரே அதற்குச் சான்று. ஆனால் சொல்லின் வேர் என்ன என்பதைத் தெரியாமல் தேர்ந்தெடுப்பதற்கும், தெரிந்து தேர்ந்தெடுப்பதற்கும் வேறுபாடு உண்டு.

எனவே தூய தமிழ்ப் பெயரையே விரும்பும் குடும்பம் ஞானம் என்ற வேரைத் தவிர்த்து அறிவு, மதி, கலை என்ற வேர்களை நோக்கிச் செல்வது நல்லது. மறுபுறம், சைவ மரபோடு நெருங்கிய தொடர்பு உள்ள குடும்பங்களுக்கு ஞானம் என்ற சொல் வடமொழியிலிருந்து வந்தது என்பது ஒரு தடையே அல்ல — அது அவர்களின் பாடல்களிலும் வழிபாட்டிலும் நூற்றாண்டுகளாக இருக்கும் சொல். இரண்டு நிலைப்பாடுகளுமே முழுமையானவை.

ஞானப்பால் — ஒரு குழந்தையின் பெயருக்குப் பின்னால்

ஞானசம்பந்தன் என்ற பெயருக்குப் பின்னால் தமிழ்ச் சைவ மரபின் மிக அறியப்பட்ட கதைகளுள் ஒன்று இருக்கிறது. சீர்காழியில் ஒரு தந்தை தன் மூன்று வயது மகனைக் குளக்கரையில் விட்டுவிட்டு நீராடச் சென்றார். தந்தையைக் காணாமல் அந்தக் குழந்தை அழத் தொடங்கியது. அப்போது உமையம்மை தோன்றி அந்தக் குழந்தைக்குப் பாலூட்டினாள் என்பது மரபு; அது ஞானப்பால் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தந்தை திரும்பி வந்து யார் உனக்குப் பால் கொடுத்தது என்று கேட்டபோது, அந்தக் குழந்தை பேசவில்லை — பாடியது. தோடுடைய செவியன் என்று தொடங்கும் அந்தப் பாடல்தான் தேவாரத்தின் தொடக்கம் என்று சொல்லப்படுகிறது. அதன் பிறகு அவர் திருஞானசம்பந்தர் ஆனார்.

இந்தக் கதையின் நுட்பம் என்னவென்றால், அது அறிவைக் கற்பதாகச் சொல்லவில்லை — கிடைப்பதாகச் சொல்கிறது. ஞானம் என்ற சொல்லுக்கும் அறிவு என்ற சொல்லுக்கும் உள்ள வேறுபாடும் இதுவே. அறிவு என்பது சேர்ப்பது; ஞானம் என்பது உணர்வது. உங்கள் குழந்தைக்கு எந்தப் பொருளை வாழ்த்தாகச் சூட்ட விரும்புகிறீர்கள் என்பதை இது தெளிவாக்கும்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: அறிவு, ஞானம் — தூய தமிழ்ப் பெயர் வேண்டுமானால் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது? — அறிவு. ஞானம் என்பது வடமொழியின் ஜ்ஞான என்ற சொல்லிலிருந்து வந்தது; அது தமிழில் ஆழமாக வேரூன்றியிருந்தாலும் அதன் வேர் தமிழ் அல்ல. அறிவன், அறிவழகன், அறிவரசி, அறிவுச்செல்வி என்ற பெயர்கள் அதே பொருளைத் தூய தமிழில் தருகின்றன. கலை, மதி ஆகிய வேர்களும் இதே வகையில் முழுமையாகத் தமிழ்.

கேள்வி: மதி என்றால் நிலவா, அறிவா? — இரண்டும். தமிழில் மதி என்ற சொல் இரண்டு பொருள்களையும் தருகிறது, இது ஒரு குழப்பம் அல்ல — பழைய இலக்கியத்திலிருந்தே இருக்கும் இரட்டைப் பொருள். சுமதி, மதிவாணன், அறிவுமதி போன்ற கூட்டுப் பெயர்களில் அறிவு என்ற பொருளே முன்னிற்கிறது. நிலவு என்ற பொருளை முன்னிலைப்படுத்த விரும்பினால் மதிநிலா, மதிமுகம் போன்ற கூட்டுகள் பயன்படுகின்றன. பெயர்ச் சடங்கின்போது நீங்கள் எந்தப் பொருளைச் சொல்கிறீர்களோ அதுவே அந்தக் குழந்தையின் பெயர்க் கதையாகும்.

கேள்வி: ஞானசேகரன் மாதிரிப் பெயர்கள் பழையதாக ஒலிக்கின்றன. அதே பொருளில் நவீன மாற்று உண்டா? — உண்டு, அதுவும் நிறைய. பொருளை மாற்றாமல் ஒலியை மட்டும் மாற்றுவதுதான் தீர்வு. ஞானசேகரன் என்பதற்குப் பதிலாக ஞானவேல், அறிவன், மதிவாணன், விவேகன் — நான்கும் இரண்டு அல்லது மூன்று அசைகள் மட்டுமே கொண்டவை. தாத்தாவின் விருப்பமான பொருளும் காப்பாற்றப்படும், குழந்தையின் பெயர் அதன் தலைமுறைக்கும் பொருந்தும். பல குடும்பங்கள் தாத்தாவின் பெயரை இடைப்பெயராக வைத்து இதைத் தீர்த்துக்கொள்கின்றன.

கேள்வி: கல்வித் தெய்வத்தின் பெயரை வைப்பது சரியா, தமிழில் மாற்றுப் பெயர் உண்டா? — சரஸ்வதி என்ற பெயர் தமிழ்நாட்டில் தலைமுறைகளாக வழங்கும் பெயர். தமிழ் வேர் கொண்ட மாற்றைத் தேடினால் கலைமகள், நாமகள் என்ற இரண்டு பெயர்களும் அதே தெய்வத்தையே குறிக்கின்றன — கலைமகள் என்றால் கலைகளின் மகள், நாமகள் என்றால் நாவின் மகள். கலைவாணி என்பதும் அதே வரிசையில் வருவது. இவை மிகக் குறைவாகப் பயன்படுத்தப்படுவதால் பள்ளியில் அதே பெயருடன் இன்னொரு குழந்தை இருக்கும் வாய்ப்பும் குறைவு.