சுதந்திர தினம் கட்டுரை: 10 வரி, சிறு, விரிவான கட்டுரை

'நாளைக்கு சுதந்திர தினம் கட்டுரை' — இந்தப் பக்கம் என்ன தருகிறது

ஆகஸ்ட் 15 நெருங்கும்போது பள்ளிகளில் கட்டுரை, பேச்சு, கவிதைப் போட்டிகள் நடக்கும். இந்தப் பக்கத்தில் மூன்று நீளங்களில் கட்டுரைகள் உள்ளன.

தேதிகளும் பெயர்களும் சரியாக இருக்க வேண்டியது முக்கியம் — கீழே உள்ள அட்டவணை அதற்கானது.

கூடவே கட்டுரையில் சேர்க்கக்கூடிய தலைவர்களின் வரிகளும், மாணவர்கள் அடிக்கடி செய்யும் தவறுகளின் பட்டியலும் உள்ளன. சுதந்திர தினத்திற்கும் குடியரசு தினத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு அதில் முதலாவது.

10 வரிக் கட்டுரை (வகுப்பு 1-3)

1. ஆண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் 15ஆம் தேதி நாம் சுதந்திர தினத்தைக் கொண்டாடுகிறோம்.

2. 1947ஆம் ஆண்டு இதே நாளில் இந்தியா ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்றது.

3. சுமார் 200 ஆண்டுகள் நாம் அடிமைப்பட்டிருந்தோம்.

4. மகாத்மா காந்தி அகிம்சை வழியில் போராட்டத்தை வழிநடத்தினார்.

5. நேதாஜி, பகத்சிங், வ.உ.சிதம்பரனார், பாரதியார் என்று பலர் பாடுபட்டனர்.

6. முதல் பிரதமராக ஜவகர்லால் நேரு பதவியேற்றார்.

7. அன்று செங்கோட்டையில் தேசியக்கொடி ஏற்றப்பட்டது.

8. இன்றும் பிரதமர் செங்கோட்டையில் கொடியேற்றி உரையாற்றுகிறார்.

9. பள்ளிகளில் கொடியேற்றம், இனிப்பு வழங்கல், கலை நிகழ்ச்சிகள் நடக்கின்றன.

10. சுதந்திரத்தைக் காப்பது ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமை.

சிறு கட்டுரை (வகுப்பு 4-6, சுமார் 200 சொற்கள்)

நள்ளிரவு 12 மணிக்கு நாடாளுமன்றத்தில் ஜவகர்லால் நேரு ஆற்றிய 'விதியுடன் ஒரு சந்திப்பு' உரை வரலாற்றில் நிலைத்துவிட்டது. உலகம் உறங்கும் நேரத்தில் இந்தியா விழித்தெழுந்தது என்று அவர் சொன்னார்.

1947ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15ஆம் தேதி இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தது. அதற்கு முன் சுமார் இருநூறு ஆண்டுகள் ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் கீழ் நம் நாடு இருந்தது. விடுதலை என்பது ஒரே நாளில் கிடைத்தது அல்ல — தலைமுறைகளின் தியாகத்தின் பலன்.

மகாத்மா காந்தி அகிம்சையையும் சத்தியாகிரகத்தையும் ஆயுதமாகக் கொண்டு போராடினார். ஒத்துழையாமை இயக்கம், உப்புச் சத்தியாகிரகம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் என்று பல போராட்டங்கள் நடந்தன. நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ், பகத்சிங், சந்திரசேகர ஆசாத், வ.உ.சிதம்பரனார், சுப்பிரமணிய பாரதியார் என்று எண்ணற்றோர் பங்களித்தனர்.

சுதந்திரம் கிடைத்த அன்று ஜவகர்லால் நேரு நாட்டின் முதல் பிரதமராகப் பதவியேற்றார். இன்றும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் பிரதமர் டெல்லி செங்கோட்டையில் தேசியக்கொடியை ஏற்றி உரையாற்றுகிறார். பள்ளிகளிலும் அலுவலகங்களிலும் கொடியேற்றம், தேசிய கீதம், கலை நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன.

தமிழகத்திலிருந்தும் ஏராளமானோர் இந்தப் போராட்டத்தில் பங்கேற்றனர். வ.உ.சிதம்பரனார் ஆங்கிலேயரின் கப்பல் வணிக ஏகபோகத்தை எதிர்த்துச் சொந்தக் கப்பல் நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார்; சிறையில் செக்கிழுத்தார். மகாகவி பாரதியார் தன் பாடல்களால் மக்களைத் தட்டியெழுப்பினார். திருப்பூர் குமரன் தேசியக்கொடியைக் கீழே விழவிடாமல் உயிர் நீத்தார்.

சுதந்திர தினம் கொண்டாட்டம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு நினைவூட்டல். சுதந்திரத்தைப் பெறுவது கடினம், காப்பது அதைவிடக் கடினம். ஒழுக்கம், கல்வி, ஒற்றுமை, சட்டத்தை மதித்தல் — இவற்றின் மூலமே மாணவர்களாகிய நாம் நாட்டிற்குப் பங்களிக்க முடியும்.

விரிவான கட்டுரை (வகுப்பு 7-10, சுமார் 400 சொற்கள்)

முன்னுரை: ஆகஸ்ட் 15 என்பது இந்தியாவின் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நாள். 1947ஆம் ஆண்டு இதே நாளில், சுமார் இருநூறு ஆண்டுகால அந்நிய ஆட்சி முடிவுக்கு வந்து, இந்தியா ஒரு சுதந்திர நாடாக உதயமானது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த நாளை நாம் கொண்டாடுவது வெறும் சடங்காக அல்ல — நமக்கு விடுதலையைப் பெற்றுத் தந்தவர்களை நினைவுகூரவே.

சுதந்திரம் என்ற சொல்: 'சுதந்திரம்' என்பது வெறும் ஆட்சி மாற்றம் அல்ல — அது தன் நாட்டை எப்படி ஆள்வது என்பதைத் தானே முடிவு செய்யும் உரிமை. அந்த உரிமையை நாம் ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் பயன்படுத்துகிறோம்; அதுவே 1947இன் தொடர்ச்சி.

அடிமைத்தனத்தின் காலம்: வணிகத்திற்காக வந்த கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி படிப்படியாக ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. 1857 சிப்பாய்க் கலகம் முதல் பெரும் எதிர்ப்பாக அமைந்தது; அதன் பிறகு ஆட்சி நேரடியாக பிரிட்டிஷ் அரசின் கீழ் வந்தது. அதிக வரி, கைத்தொழில் அழிப்பு, பஞ்சம், இனப் பாகுபாடு — இவை மக்களை ஒன்றிணைத்தன.

விடுதலைப் போராட்டம்: 1885இல் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தொடங்கப்பட்டது. காந்தியடிகள் தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து திரும்பிய பிறகு போராட்டத்தின் தன்மையே மாறியது — அகிம்சையும் சத்தியாகிரகமும் மக்கள் இயக்கமாயின. 1930 உப்புச் சத்தியாகிரகம், 1942 வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் ஆகியவை திருப்புமுனைகள். மறுபுறம் நேதாஜி இந்திய தேசிய ராணுவத்தை உருவாக்கி வேறு வழியில் போராடினார். பகத்சிங், சுகதேவ், ராஜகுரு போன்ற இளைஞர்கள் உயிரைத் தந்தனர்.

தமிழகத்தின் பங்கு: வ.உ.சிதம்பரனார் சொந்தக் கப்பல் நிறுவனத்தைத் தொடங்கி ஆங்கிலேயரின் வணிக ஆதிக்கத்தை எதிர்த்தார்; சிறை சென்று செக்கிழுத்தார். மகாகவி பாரதியார் தன் பாடல்களால் விடுதலை உணர்வைத் தூண்டினார். திருப்பூர் குமரன் கொடியைக் கீழே விழவிடாமல் உயிர் நீத்தார். வ.வெ.சு. ஐயர், சுப்பிரமணிய சிவா, ராஜாஜி என்று பலரின் பங்களிப்பு உண்டு.

சுதந்திரமும் அதன் விலையும்: 1947 ஆகஸ்ட் 15 அன்று விடுதலை கிடைத்தது, ஆனால் நாடு பிரிவினையையும் சந்தித்தது. லட்சக்கணக்கானோர் இடம்பெயர்ந்தனர். சுதந்திரம் மகிழ்ச்சியுடன் மட்டும் வரவில்லை என்பதை நினைவில் கொள்வது முக்கியம்.

பெண்களின் பங்கு: விடுதலைப் போராட்டம் ஆண்களின் போராட்டம் மட்டும் அல்ல. ராணி லட்சுமிபாய் 1857இல் போரிட்டார்; சரோஜினி நாயுடு, அருணா ஆசஃப் அலி, கஸ்தூரிபா காந்தி, தமிழகத்தில் அம்மு சுவாமிநாதன், ருக்மணி லட்சுமிபதி என்று பலர் சிறை சென்றனர். வீட்டுக்குள் இருந்த பெண்கள் தெருவுக்கு வந்து போராடியது அந்தக் காலகட்டத்தின் மிகப் பெரிய சமூக மாற்றங்களில் ஒன்று.

இன்று எப்படிக் கொண்டாடப்படுகிறது: ஒவ்வொரு ஆண்டும் பிரதமர் டெல்லி செங்கோட்டையில் தேசியக்கொடியை ஏற்றி நாட்டு மக்களுக்கு உரையாற்றுகிறார்; 21 குண்டுகள் முழங்க மரியாதை செலுத்தப்படுகிறது. மாநிலத் தலைநகரங்களில் முதலமைச்சர்கள் கொடியேற்றுகிறார்கள். பள்ளிகளிலும் அலுவலகங்களிலும் கொடியேற்றம், தேசிய கீதம், இனிப்பு வழங்கல், கலை நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுகின்றன. தேசியக்கொடியை மதிப்பதற்கான நடைமுறை விதிகளும் உண்டு — கொடி தரையில் படக் கூடாது, கிழிந்த கொடியைப் பயன்படுத்தக் கூடாது.

சுதந்திரத்தின் அர்த்தம் இன்று: அன்று சுதந்திரம் என்பது அந்நிய ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை. இன்று அது வேறு அர்த்தங்களைப் பெறுகிறது — வறுமையிலிருந்து விடுதலை, கல்வியின்மையிலிருந்து விடுதலை, சாதி மற்றும் பாலின பாகுபாட்டிலிருந்து விடுதலை. இந்தப் போராட்டங்கள் இன்னும் தொடர்கின்றன, மேலும் அவற்றில் நமக்கும் பங்கு உண்டு.

நாம் இழந்தவை: விடுதலைக்காக உயிர் நீத்தவர்களின் எண்ணிக்கையை யாரும் முழுமையாகக் கணக்கிட முடியாது. ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை, சிறைவாசம், நாடு கடத்தல், சொத்துப் பறிமுதல் — இவற்றைக் கடந்துதான் அந்தத் தலைமுறை நமக்கு இந்த நாட்டைத் தந்தது. ஆகஸ்ட் 15 அன்று கொடியேற்றும்போது நாம் நினைவுகூர வேண்டியது அந்த விலையை.

இளைஞர்களின் தியாகம்: பகத்சிங், சுகதேவ், ராஜகுரு மூவரும் இருபதுகளின் தொடக்கத்திலேயே தூக்கிலிடப்பட்டனர். சந்திரசேகர ஆசாத் தன்னைச் சுட்டுக்கொண்டார். இந்தியாவின் விடுதலை என்பது முதியவர்களின் அரசியல் மட்டும் அல்ல — அது இளைஞர்களின் உயிர்த்தியாகமும் சேர்ந்தது. இன்று அதே வயதில் நாம் படிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றிருக்கிறோம் என்பதே அவர்களின் பரிசு.

முடிவுரை: இன்று நாம் அனுபவிக்கும் கல்வி, வாக்குரிமை, கருத்துச் சுதந்திரம் — இவை அனைத்தும் யாரோ ஒருவர் விலை கொடுத்து வாங்கியவை. மாணவர்களாகிய நாம் செய்யக்கூடிய சிறந்த மரியாதை, நமது கடமையை நேர்மையாகச் செய்வதுதான். 'சுதந்திரம் என் பிறப்புரிமை' என்ற வாக்கியத்தை நினைவில் வைத்து, அதற்குரிய பொறுப்பையும் ஏற்போம்.

ஒரே பார்வையில்

கட்டுரையில் பயன்படுத்தக்கூடிய மேற்கோள்களும் முழக்கங்களும்

'சுதந்திரம் என் பிறப்புரிமை; அதை நான் அடைந்தே தீருவேன்' — பாலகங்காதர திலகர்.

'எனக்கு இரத்தம் கொடுங்கள், நான் உங்களுக்கு சுதந்திரம் தருகிறேன்' — நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ்.

'ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே, ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம் என்று' — மகாகவி பாரதியார்.

'வாழ்க பாரதம், வளர்க தமிழ்.'

'சுதந்திரத்தைப் பெறுவது கடினம்; காப்பது அதைவிடக் கடினம்.'

'வந்தே மாதரம் — தாய்நாட்டை வணங்குகிறேன்.'

'நாட்டின் எதிர்காலம் வகுப்பறையில் உருவாகிறது.'

'நமக்குக் கிடைத்த சுதந்திரம் ஒரு பரிசு அல்ல, ஒரு பொறுப்பு — அதை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்த வேண்டும்.'

'ஒவ்வொரு குடிமகனும் நேர்மையாக இருந்தால் அதுவே சிறந்த தேசபக்தி.'

'கொடி ஏற்றுவது ஒரு நாள்; நாட்டை மதிப்பது ஒவ்வொரு நாளும்.'

எழுதும்போது தவிர்க்க வேண்டியவை

சுதந்திர தினத்தையும் குடியரசு தினத்தையும் குழப்புவது. ஆகஸ்ட் 15 — விடுதலை; ஜனவரி 26 — அரசியலமைப்புச் சட்டம். இது மிகப் பொதுவான தவறு.

ஒரு தலைவரை மட்டும் பேசி மற்றவர்களை மறப்பது. காந்தி, நேரு, படேல், நேதாஜி, பகத்சிங், வ.உ.சி., பாரதியார் — பலரின் பங்கும் சேர்ந்ததே விடுதலை.

பிரிவினையைப் பற்றி எழுதும்போது எந்தச் சமூகத்தையும் குற்றம் சாட்டுவது. வரலாற்று நிகழ்வை நடுநிலையாக, மனித இழப்பாகச் சொல்வதே சரியான வழி.

பெற்றோருக்கு: கட்டுரை எழுத கற்றுத்தரும் வழி

சுதந்திர தினத்திற்கும் குடியரசு தினத்திற்கும் உள்ள வேறுபாட்டைக் குழந்தை அறிந்திருக்கிறதா என்று பாருங்கள் — ஆகஸ்ட் 15 விடுதலை, ஜனவரி 26 அரசியலமைப்பு. கட்டுரையிலும் தேர்விலும் இது அடிக்கடி கேட்கப்படுகிறது.

தமிழகத் தலைவர்களில் ஒருவரைப் பற்றி ஒரு வரி சேர்த்தால் கட்டுரை உள்ளூருடன் இணைகிறது — வ.உ.சி., பாரதியார், திருப்பூர் குமரன்.

வீட்டில் மூத்தவர்களிடம் கேட்கச் சொல்லுங்கள். 1947ஐ நேரில் அறியாதவர்களாக இருந்தாலும், அவர்களுடைய பெற்றோர் சொன்ன கதைகள் இருக்கும் — கட்டுரைக்கு அது உயிரூட்டும்.

கொடியேற்றத்தைப் பார்க்கச் செல்லும்போது ஏன் அது நடக்கிறது என்று விளக்குங்கள். நேரில் பார்த்த ஒரு நிகழ்வை விவரிக்கும் கட்டுரை எப்போதும் வேறுபடும்.

'சுதந்திரம் என்றால் உனக்கு என்ன அர்த்தம்?' என்று கேளுங்கள். பள்ளிக்குச் செல்லும் உரிமை, விரும்பியதைப் படிக்கும் உரிமை என்று குழந்தை சொல்வதே முடிவுரையாக அமையும் — மனப்பாடம் செய்த வரியைவிட அது வேறுபடும்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

**இந்தியா எப்போது சுதந்திரம் அடைந்தது?** 1947ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15ஆம் தேதி.

**முதல் பிரதமர் யார்?** ஜவகர்லால் நேரு.

**சுதந்திர தினத்திற்கும் குடியரசு தினத்திற்கும் என்ன வேறுபாடு?** ஆகஸ்ட் 15 — விடுதலை பெற்ற நாள்; ஜனவரி 26 — அரசியலமைப்புச் சட்டம் அமலுக்கு வந்த நாள்.

**கொடியேற்றத்தில் என்ன வேறுபாடு?** சுதந்திர தினத்தில் கொடி கீழிருந்து மேலே ஏற்றப்படுகிறது; குடியரசு தினத்தில் ஏற்கெனவே மேலே இருக்கும் கொடி விரிக்கப்படுகிறது.

**கட்டுரையை எத்தனை சொற்களில் எழுத வேண்டும்?** வகுப்பைப் பொறுத்தது — சிறு வகுப்புகளுக்கு 10 வரி, நடுநிலைக்கு 200 சொல், உயர் வகுப்புகளுக்கு 400-500 சொல் என்பது பொதுவான எதிர்பார்ப்பு. ஆசிரியர் சொன்ன அளவே இறுதி.

**தமிழகத்திலிருந்து யாரைக் குறிப்பிடலாம்?** வ.உ.சிதம்பரனார், சுப்பிரமணிய பாரதியார், திருப்பூர் குமரன், வ.வெ.சு. ஐயர், ராஜாஜி — ஒருவரையேனும் சேர்ப்பது கட்டுரையை உள்ளூருடன் இணைக்கும்.

**தேசியக்கொடி பற்றி என்ன தெரிந்திருக்க வேண்டும்?** காவி, வெள்ளை, பச்சை நிறங்களும் நடுவே 24 ஆரங்கள் கொண்ட அசோகச் சக்கரமும். கொடி தரையில் படக் கூடாது என்பது முக்கியமான மரியாதை விதி.