தேசிய ஒருமைப்பாடு கட்டுரை: 10 வரி, சிறு, விரிவான கட்டுரை

'நாளைக்கு தேசிய ஒருமைப்பாடு கட்டுரை' — இந்தப் பக்கம் என்ன தருகிறது

தேசிய ஒருமைப்பாடு வாரம் நவம்பர் மாதம் அனுசரிக்கப்படுகிறது; சர்தார் படேலின் பிறந்த நாளான அக்டோபர் 31 தேசிய ஒற்றுமை தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

மூன்று நீளங்களில் கட்டுரைகள் கீழே — வகுப்புக்கு ஏற்றதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

இந்தத் தலைப்பில் மேற்கோள் ஒன்று கட்டுரையின் தரத்தை உயர்த்தும்; தமிழ் இலக்கியத்திலிருந்தே பொருத்தமான வரிகள் உள்ளன. அவற்றையும், தவிர்க்க வேண்டிய தவறுகளையும் கீழே கொடுத்திருக்கிறோம்.

10 வரிக் கட்டுரை (வகுப்பு 1-3)

1. இந்தியா பல மொழிகள், மதங்கள், பண்பாடுகள் கொண்ட நாடு.

2. இத்தனை வேற்றுமைகளுக்கு நடுவேயும் நாம் ஒரே நாடாக இருக்கிறோம்.

3. இதுவே 'வேற்றுமையில் ஒற்றுமை' எனப்படுகிறது.

4. நமது அரசியலமைப்புச் சட்டம் அனைவருக்கும் சம உரிமை தருகிறது.

5. மொழி, மதம், சாதி பெயரால் பிரிவினை கூடாது.

6. சர்தார் வல்லபாய் படேல் சமஸ்தானங்களை இணைத்து இந்தியாவை ஒன்றிணைத்தார்.

7. தேசியக்கொடி, தேசிய கீதம் நம் அனைவரையும் இணைக்கின்றன.

8. விழாக்களை அனைவரும் சேர்ந்து கொண்டாடுவது ஒற்றுமையை வளர்க்கும்.

9. மாணவர்கள் நண்பர்களிடையே பாகுபாடு பார்க்கக் கூடாது.

10. ஒற்றுமையே நமது நாட்டின் பலம்.

சிறு கட்டுரை (வகுப்பு 4-6, சுமார் 200 சொற்கள்)

ஒரு வெளிநாட்டவர் இந்தியாவைப் பார்த்து முதலில் கேட்கும் கேள்வி இதுதான் — இத்தனை வேறுபாடுகளுடன் இது எப்படி ஒரே நாடாக இருக்கிறது? பதில் எளிது: இங்கே ஒற்றுமை என்பது ஒரே மாதிரி இருப்பதில் இல்லை, ஒருவரையொருவர் ஏற்றுக்கொள்வதில் இருக்கிறது.

இந்தியாவில் இருபத்திரண்டு அரசு அங்கீகரித்த மொழிகள், நூற்றுக்கணக்கான வட்டார மொழிகள், பல மதங்கள், வேறுபட்ட உணவு, உடை, பண்பாடு உண்டு. காஷ்மீரிலிருந்து கன்னியாகுமரி வரை, குஜராத்திலிருந்து அருணாச்சலம் வரை வாழ்க்கை முறை மாறுகிறது. இருந்தும் நாம் ஒரே நாடு — இதுவே இந்தியாவின் தனித்தன்மை.

இந்த ஒற்றுமையை உருவாக்கியது வரலாறும் அரசியலமைப்புச் சட்டமும். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு 560க்கும் மேற்பட்ட சமஸ்தானங்களை ஒரே நாடாக இணைத்தவர் சர்தார் வல்லபாய் படேல்; அதனால்தான் அவரது பிறந்த நாள் தேசிய ஒற்றுமை தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. நமது அரசியலமைப்பு மொழி, மதம், சாதி, பாலினம் எதன் அடிப்படையிலும் பாகுபாடு காட்டக் கூடாது என்று உறுதி செய்கிறது.

ஆனால் ஒற்றுமைக்குச் சவால்களும் உண்டு. மத, மொழி, சாதி வேறுபாடுகளைத் தூண்டிவிடும் பேச்சுகள், பொய்யான தகவல்களைப் பரப்புதல், பிராந்திய வெறுப்பு — இவை நாட்டைப் பலவீனப்படுத்துகின்றன. வேறுபாட்டை அழிப்பது ஒற்றுமை அல்ல; வேறுபாட்டை மதிப்பதே ஒற்றுமை.

இந்திய ரயில்வே, தேசியக்கொடி, தேசிய கீதம், ஒரே அரசியலமைப்பு — இவை நடைமுறையில் நாட்டை இணைக்கும் கயிறுகள். ஒரு தமிழ் மாணவர் டெல்லியில் படிக்கச் செல்வதும், ஒரு வடமாநிலத் தொழிலாளி சென்னையில் பணிபுரிவதும் இயல்பாக நடப்பது இந்த ஒற்றுமையின் அடையாளம்.

மாணவர்களாகிய நாம் பள்ளியிலேயே இதைத் தொடங்கலாம் — வேறு மொழி பேசும் நண்பரிடம் நட்பு கொள்வது, வேறு மதத்தின் விழாவுக்கு வாழ்த்து சொல்வது, யாரையும் அவரது பின்னணியால் கேலி செய்யாமல் இருப்பது. இந்தச் சிறிய செயல்களே ஒரு பெரிய நாட்டைப் பிணைக்கின்றன.

விரிவான கட்டுரை (வகுப்பு 7-10, சுமார் 400 சொற்கள்)

முன்னுரை: உலகில் இத்தனை வேறுபாடுகளுடன் ஒரே ஜனநாயக நாடாக நீடிக்கும் நாடுகள் அரிது. இந்தியாவில் இருபத்தெட்டு மாநிலங்கள், எட்டு யூனியன் பிரதேசங்கள், இருபத்திரண்டு அரசு மொழிகள், அனைத்து முக்கிய மதங்கள் — இவை அனைத்தும் ஒரே தேசியக்கொடியின் கீழ். இந்த இணைப்பையே தேசிய ஒருமைப்பாடு என்கிறோம்.

நாட்டின் வரைபடத்தைப் பார்த்தால் இமயமலை முதல் கன்னியாகுமரி வரை, பாலைவனம் முதல் மழைக்காடு வரை நிலமே வேறுபடுகிறது. அதற்கேற்ப உணவும் உடையும் மொழியும் வேறுபடுவது இயற்கை. அந்த வேறுபாடுகளை அழிக்க முயல்வது ஒற்றுமை அல்ல — அது இழப்பு.

வேற்றுமையில் ஒற்றுமை: ஒரு தமிழர் பொங்கல் கொண்டாடுகிறார், ஒரு பஞ்சாபி பைசாகி, ஒரு அசாமியர் பிஹு — மூன்றும் அறுவடைத் திருவிழாக்கள். உணவு, உடை, மொழி வேறுபட்டாலும் மனித உணர்வுகள் ஒன்றே. இந்த வேறுபாடு நமது பலவீனம் அல்ல, செல்வம். ஒவ்வொரு மொழியும் ஒரு இலக்கியப் பொக்கிஷம்; ஒவ்வொரு பண்பாடும் ஒரு அறிவுக் களஞ்சியம்.

வரலாற்றுப் பின்னணி: விடுதலைப் போராட்டமே முதல் பெரிய ஒற்றுமை. மொழி, மதம், மாநிலம் கடந்து மக்கள் ஒரே இலக்குக்காக ஒன்றுபட்டனர். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு சர்தார் வல்லபாய் படேல் 560க்கும் மேற்பட்ட சமஸ்தானங்களை இந்திய ஒன்றியத்துடன் இணைத்தார் — அவரை 'இரும்பு மனிதர்' என்று அழைப்பது இதனால்தான். டாக்டர் அம்பேத்கர் தலைமையில் உருவான அரசியலமைப்புச் சட்டம் அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் சம உரிமையை உறுதி செய்தது.

சவால்கள்: மதவாதம், சாதிவெறி, மொழிப் பூசல், பிராந்தியவாதம், பயங்கரவாதம் — இவை ஒற்றுமைக்கு எதிரானவை. இன்று சமூக ஊடகங்களில் பரவும் பொய்யான தகவல்கள் மிக விரைவாக வெறுப்பைப் பரப்புகின்றன; ஒரு செய்தியைப் பகிரும் முன் அது உண்மையா என்று சரிபார்ப்பது இன்றைய தலைமுறையின் புதிய பொறுப்பு. பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வும் ஒரு பிரிவினைக் காரணமாகிறது.

அரசியலமைப்பின் உறுதி: சட்டப்பிரிவு 14 சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்கிறது; பிரிவு 15 மதம், இனம், சாதி, பாலினம், பிறப்பிடம் அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டுவதைத் தடை செய்கிறது; பிரிவு 51A ஒவ்வொரு குடிமகனின் அடிப்படைக் கடமைகளைப் பட்டியலிடுகிறது — அதில் ஒற்றுமையைப் பேணுவதும் ஒன்று. இவை வெறும் வாசகங்கள் அல்ல; நீதிமன்றத்தில் நிற்கக்கூடிய உரிமைகள்.

மாணவர்களின் பங்கு: பள்ளி என்பது ஒரு சிறிய இந்தியா. அங்கே பல மொழி, பல மதம், பல பொருளாதாரப் பின்னணி கொண்ட குழந்தைகள் ஒன்றாகப் படிக்கிறார்கள். அங்கே கற்கும் பாடம் வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும். வேறு மாநிலத்தின் மொழியில் ஒரு பாடலைக் கற்பது, வேறு மதத்தின் விழாவைப் புரிந்துகொள்வது, யாரையும் பின்னணியால் கேலி செய்யாமல் இருப்பது — இவை சிறிய செயல்கள் அல்ல.

நம்மை இணைப்பவை: தேசியக்கொடி, தேசிய கீதம், அரசியலமைப்புச் சட்டம், ஒரே நீதித்துறை, ஒரே தேர்தல் ஆணையம், ரயில் மற்றும் தபால் அமைப்பு — இவை நடைமுறையில் நாட்டை இணைக்கும் கயிறுகள். திரைப்படம், விளையாட்டு, குறிப்பாகக் கிரிக்கெட் — மொழி தெரியாத இரண்டு பேரையும் ஒரே அணிக்கு ஆதரவாக நிற்க வைக்கின்றன. இந்தச் சிறிய இணைப்புகளே பெரிய ஒற்றுமையின் அடித்தளம்.

தமிழ் இலக்கியத்தின் பங்களிப்பு: 'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்' என்று கணியன் பூங்குன்றனார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுதினார் — உலகமே ஊர், அனைவரும் உறவினர் என்பது இந்திய ஒருமைப்பாட்டின் மிகப் பழமையான வரையறை. பாரதியார் 'ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா' என்று பாடினார். ஒற்றுமை என்பது இறக்குமதி செய்யப்பட்ட கருத்து அல்ல; அது நமது இலக்கியத்திலேயே உள்ளது.

மொழிகளும் மதங்களும்: இந்தியாவில் இருபத்திரண்டு அரசு மொழிகளும், நூற்றுக்கணக்கான வட்டார வழக்குகளும் உள்ளன; தமிழ் உலகின் தொன்மையான செம்மொழிகளில் ஒன்று. இந்து, இஸ்லாம், கிறித்தவம், சீக்கியம், பௌத்தம், சமணம் என்று பல மதங்கள் இங்கே வாழ்கின்றன; சில இங்கேயே தோன்றின, சில வெளியிலிருந்து வந்து இங்கே இடம் பெற்றன. இந்த ஏற்றுக்கொள்ளும் தன்மையே இந்தியப் பண்பாட்டின் அடையாளம்.

முடிவுரை: 'பல்வேறு மலர்கள் சேர்ந்த மாலை போன்றது இந்தியா' என்பார்கள். ஒவ்வொரு மலரும் தனித்தன்மையுடன் இருக்கிறது; ஆனால் அவற்றை இணைக்கும் நூல் ஒன்றே. அந்த நூல்தான் தேசிய ஒருமைப்பாடு. அது அறுந்தால் மாலை சிதறும். எனவே வேறுபாடுகளைக் கொண்டாடுவோம், ஒற்றுமையைக் காப்போம்.

ஒரே பார்வையில்

கட்டுரையில் பயன்படுத்தக்கூடிய மேற்கோள்களும் முழக்கங்களும்

'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்' — கணியன் பூங்குன்றனார்.

'ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா' — மகாகவி பாரதியார்.

'வேற்றுமையில் ஒற்றுமையே இந்தியாவின் பலம்.'

'ஒற்றுமையே பலம்; பிரிவினையே வீழ்ச்சி.'

'பல மொழி, பல மதம், ஒரே நாடு.'

'மாலையின் அழகு மலர்களில்; மாலையின் பலம் அதை இணைக்கும் நூலில்.'

'நாம் வேறுபட்டவர்கள்; ஆனால் நாம் வேறல்ல.'

'ஒற்றுமை என்பது ஒரே குரலில் பேசுவது அல்ல; ஒருவர் குரலை மற்றவர் கேட்பது.'

'இந்தியா ஒரு நாடு மட்டுமல்ல; அது ஒரு பெரிய குடும்பம்.'

'மொழி வேறு, மனம் ஒன்று; நாடு ஒன்று.'

எழுதும்போது தவிர்க்க வேண்டியவை

ஒற்றுமை என்றால் அனைவரும் ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும் என்று எழுதுவது. ஒற்றுமை என்பது வேறுபாட்டை அழிப்பது அல்ல, மதிப்பது.

எந்த ஒரு மதத்தையோ மொழியையோ மாநிலத்தையோ குறை சொல்வது. இந்தத் தலைப்பில் அது கட்டுரையின் நோக்கத்திற்கே எதிரானது, மேலும் மதிப்பெண்ணையும் இழக்கச் செய்யும்.

பொது வாசகங்களுடன் நிறுத்திவிடுவது. 'நாம் ஒற்றுமையாக இருக்க வேண்டும்' என்பதைவிட, பள்ளியில் அது எப்படித் தெரிகிறது என்று ஒரு உதாரணம் சொல்வது வலிமையானது.

அரசியல் கட்சிகளின் பெயரையோ தற்போதைய சர்ச்சைகளையோ கட்டுரையில் இழுப்பது. பள்ளிக் கட்டுரையின் தளம் அரசியல் அல்ல — அரசியலமைப்பும் பண்பாடும்.

பெற்றோருக்கு: கட்டுரை எழுத கற்றுத்தரும் வழி

'உன் வகுப்பில் எத்தனை மொழி பேசும் நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள்?' என்று கேளுங்கள். அந்தப் பட்டியலே கட்டுரையின் மிகச் சிறந்த தொடக்கம்.

வேறு மாநிலத்திலிருந்து வந்த ஒரு உணவு, ஒரு விழா, ஒரு பாடல் — வீட்டில் ஏதேனும் ஒன்றைச் சுட்டிக் காட்டுங்கள். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை புத்தகக் கருத்தாக இல்லாமல் அனுபவமாகும்.

செய்திகளைப் பகிரும் முன் சரிபார்ப்பது ஏன் முக்கியம் என்ற உரையாடலுக்கு இது ஒரு நல்ல தருணம் — இது இன்றைய குழந்தைகளுக்கு நேரடியாகப் பொருந்தும் பாடம்.

இந்தத் தலைப்பில் மேற்கோள் ஒன்று மனப்பாடம் இருந்தால் போதும் — 'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்'. அதை எழுதிவிட்டு, அதன் பொருளைச் சொந்த வார்த்தையில் விளக்கச் சொல்லுங்கள்; அதுவே ஒரு பத்தியாகும்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

**தேசிய ஒற்றுமை தினம் எப்போது?** அக்டோபர் 31 — சர்தார் வல்லபாய் படேலின் பிறந்த நாள்.

**'வேற்றுமையில் ஒற்றுமை' என்றால் என்ன?** மொழி, மதம், பண்பாடு வேறுபட்டாலும் ஒரே நாடாக, ஒரே மக்களாக இருப்பது.

**சர்தார் படேலை ஏன் 'இரும்பு மனிதர்' என்கிறோம்?** சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு 560க்கும் மேற்பட்ட சமஸ்தானங்களை இந்தியாவுடன் இணைத்த உறுதியான தலைமைக்காக.

**கட்டுரையில் என்ன மேற்கோள் சேர்க்கலாம்?** 'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்' — கணியன் பூங்குன்றனாரின் இந்த வரி இந்தத் தலைப்புக்கு மிகப் பொருத்தமானது.

**தேசிய ஒருமைப்பாடு வாரம் எப்போது?** நவம்பர் 19 முதல் 25 வரை அனுசரிக்கப்படுகிறது; பள்ளிகளில் கட்டுரை, பேச்சு, ஓவியப் போட்டிகள் அப்போது நடத்தப்படுகின்றன.

**தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்கு எதிரானவை எவை?** மதவாதம், சாதிவெறி, மொழிப் பூசல், பிராந்தியவாதம், மற்றும் பொய்யான தகவல்களைப் பரப்புதல்.

**ஒருமைப்பாட்டை வளர்க்க மாணவர்கள் என்ன செய்யலாம்?** வேறு மொழி பேசும் நண்பர்களுடன் பழகுவது, பிற மாநிலப் பண்பாடுகளைத் தெரிந்துகொள்வது, யாரையும் பின்னணியால் கேலி செய்யாமல் இருப்பது, பொய்யான செய்திகளைப் பகிராமல் இருப்பது.

**இந்தியாவில் எத்தனை அரசு மொழிகள் உள்ளன?** அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் 22 மொழிகள் இடம்பெற்றுள்ளன; தமிழ் அவற்றில் ஒன்று, மேலும் செம்மொழி அந்தஸ்தும் பெற்றது.