
या आठवड्यात बाळ एक अद्भुत गोष्ट शोधते — स्वतःचेच हात. तासन्तास त्यांच्याकडे पाहणे, मूठ तोंडाकडे नेणे — हा खेळ नव्हे; शरीराचा नकाशा बनतो आहे.
सातव्या आठवड्यातले सर्वात गोड दृश्य: बाळ स्वतःचीच मूठ डोळ्यांसमोर धरून एकटक पाहते आहे — जणू विचारते आहे, ही वस्तू कोणाची, आणि नेहमी इथेच होती का?
हे पाहणे मोठा अभ्यास आहे. मेंदू शरीराचा नकाशा काढतो आहे — हा हात माझा, मी तो हलवू शकतो, तो तोंडापर्यंत जातो. पुढे खेळणी धरणारा, पुस्तके पकडणारा डोळे-हाताचा ताळमेळ — त्याचे पहिले पान हेच.
मूठ चोखणेही याच शोधाचा भाग — आणि स्वतःला शांत करण्याची (सेल्फ-सूदिंग) पहिली युक्ती. ते भुकेचेही चिन्ह असू शकते आणि नुसता दिलासाही; फरक बाकीच्या खुणांवरून ओळखा, घड्याळावरून नव्हे.
आवाजांच्या 'गप्पा' आता पूर्ण मैफल — तुम्ही बोला, बाळ 'अ-गू'ने उत्तर देते, तुम्ही पुन्हा, ते पुन्हा. हा आळीपाळीचा खेळ जितका चालेल तितका चांगला — भाषा याच देवाण-घेवाणीतून बनते, एकतर्फी ऐकवण्यातून नव्हे.
नजर आता पूर्ण अर्धवर्तुळ (180°) मापते, आणि चेहऱ्यांची आवड स्पष्ट — जगातल्या कोणत्याही वस्तूहून रंजक अजूनही तुमचा चेहरा. डोळे आता एकत्र चालतात; वारंवारचा तिरळेपणा आता घटत जायला हवा.
मान-खांद्याची ताकद चढते आहे — टमी टाइममध्ये 45° आता बऱ्यापैकी टिकते, कडेवर सरळ धरल्यावर डोके कमी झुलते. हातापायांच्या हालचाली झटक्यांतून निघून गोल-मुलायम होत आहेत.
झोपेचे तुकडे जुळण्याच्या दिशेने — रात्रीची मोठी खेप आणि दिवसाच्या तीन-चार झोपा यांचा ढाचा दुरून दिसू लागतो. अजून 'वेळापत्रक' लादू नका — दिवस-रात्रीचा फरक शिकवत राहा, इतकेच.
दुधाचा पुरवठा आता शहाणा झाला आहे — स्तन सतत भरलेले-जड राहणे घटते, आणि अनेक आया हे 'दूध घटले' असे वाचतात. वाचन चूक: डायपर आणि वजन ठीक असले की पुरवठा ठीक; शरीराने फक्त मागणीचा हिशेब शिकला आहे.
कामावर परतायचा विचार आता सुरू होऊ शकतो — जिची रजा छोटी आहे तिच्यासाठी हा आठवडा नियोजनाचा: दूध काढून ठेवण्याची (पम्पिंग) सुरुवात, बाळाला वाटी-चमच्याने/बाटलीने एका फीडची सवय, आणि सांभाळणाऱ्याची व्यवस्था. काढलेले दूध खोलीच्या तापमानाला सुमारे चार तास, फ्रिजमध्ये सुमारे चार दिवस टिकते — 'चाराचा नियम' लक्षात ठेवण्याजोगा.
स्वतःच्या शरीरासाठी या आठवड्याचे एक काम: दिवसातून दोनदा दहा-दहा कीगल पक्के. शिंक-खोकल्यावेळच्या थेंबांची तक्रार याच व्यायामाने महिन्यांत जाते — आणि तो कुठेही, कोणालाही न सांगता होतो.
हातांच्या शोधाला खेळ द्या — मनगटावर हलका खुळखुळा बांधा (देखरेखीत), किंवा ठळक रंगाचे मोजे घाला: हलवले की आवाज/रंग — 'हे मी करतो आहे'चा पहिला आनंद हाच.
गप्पांच्या खेळात 'नक्कल' जोडा — बाळाच्या आवाजाची हुबेहूब नक्कल करा, मग एक नवा आवाज द्या. थांबून वाट पाहणे विसरू नका — उत्तराची शांतताही अभ्यास आहे.
10-आठवड्यांच्या लसींची तारीख कॅलेंडरवर आहे ना — पेंटा-2, OPV-2, रोटा-2? ट्रॅकर पाहा, कार्ड पाहा.
घराचे भाषा-धोरण स्पष्ट करा — घरात ज्या भाषा आहेत, त्या साऱ्या बोला, बेधडक. दोन-तीन भाषांचे घर बाळाला गोंधळवत नाही, श्रीमंत करते; फक्त प्रत्येक भाषा जिवंत गप्पांतून यावी, स्क्रीनमधून नव्हे. (स्क्रीनचा नियम अजून सरळ: या वयात शून्य.)
या आठवड्यातल्या महत्त्वाच्या गोष्टी एका ठिकाणी. तुमच्या बाळानुसार डॉक्टर यात बदल सांगू शकतात.
| गोष्ट | सातव्या आठवड्यात |
|---|---|
| मुख्य घटना | हातांचा शोध — पाहणे, तोंडाकडे नेणे |
| गप्पा | 'अ-गू'ची आळीपाळी — भाषेची खरी शाळा |
| नजर | 180°चा पाठलाग; डोळे आता एकत्र |
| ताकद | टमी टाइममध्ये 45° टिकाऊ |
| आई | स्तन हलके = पुरवठ्याची समज, कमतरता नव्हे |
| नियोजन | कामावर परतणाऱ्यांसाठी पम्पिंगची सुरुवात |
| स्क्रीन | या वयात शून्य — गप्पा हीच स्क्रीन |
पक्की यादी तीच — तीन महिन्यांखालचा ताप, दूध सोडणे, जलद श्वास, सुस्ती, झटके: त्याच क्षणी रुग्णालय.
वाढीच्या बाजूची नजर: सात आठवड्यांवर बाळ कोणत्याही आवाजाला काहीच प्रतिक्रिया देत नसेल, नजर अजिबात भिडवत नसेल, किंवा एका बाजूचे हात-पाय कमी/आखडलेले वाटत असतील — यांतले काहीही पुढच्या भेटीपर्यंत ढकलण्याची गोष्ट नाही. लवकर सापडलेल्या प्रत्येक गोष्टीचा उपचार-सराव चांगला चालतो.
हा लेख फक्त सर्वसाधारण माहितीसाठी आहे. तो वैयक्तिक वैद्यकीय सल्ल्याची जागा घेऊ शकत नाही. तुमच्या बाळाची तब्येत, जन्माच्या वेळची परिस्थिती आणि तपासण्यांचा पूर्ण तपशील पाहून सल्ला देऊ शकतील ते तुमचे बालरोगतज्ज्ञ किंवा जवळच्या आरोग्य केंद्रातील डॉक्टरच.
जन्म तारीख द्या — राष्ट्रीय वेळापत्रकातली प्रत्येक लस कॅलेंडरवरची तारीख बनून दिसेल, आणि राहिलेली लस नाव घेऊन समोर येईल. याच आठवड्यांत सहा आठवड्यांची मोठी भेट येते.
हे भारत सरकारचे राष्ट्रीय लसीकरण वेळापत्रक (National Immunization Schedule) आहे. यातल्या सर्व लसी प्राथमिक आरोग्य केंद्र, अंगणवाडी आणि सरकारी रुग्णालयांत मोफत मिळतात. तुम्ही केलेल्या खुणा तुमच्याच फोनमध्ये राहतात — आम्हाला पाठवल्या जात नाहीत. हे लसीकरण कार्डाला पर्याय नाही; कार्ड दर वेळी सोबत न्या.
प्रश्न: बाळ मूठ फार चोखते — भुकेले राहते का? — प्रत्येक चोखणे भूक नव्हे. भुकेच्या बाकी खुणा पाहा — तोंड उघडून शोधणे, स्तनाकडे वळणे, चुळबुळ. त्या नसतील तर हे दिलाशाचे चोखणे — आणि ती चांगली गोष्ट.
प्रश्न: अंगठा चोखायची सवय लागेल? — या वयात 'सवयी'ची चिंता व्यर्थ — सेल्फ-सूदिंग वाढीचा भाग आहे. सवयीचा विषय वर्षांनंतरचा; आत्ता अडवणे म्हणजे बाळाचे एक हत्यार काढून घेणे.
प्रश्न: 'अ-गू'ला उत्तर देताना बोबडे बोलावे की 'नीट'? — दोन्ही. लांबवलेले, चढ-उताराचे बोलणे बाळाचे लक्ष सर्वात जास्त धरते आणि शब्दही खरे राहतात — 'हो! बोललास! अजून सांग?' हाच सूर योग्य. मुद्दाम बिघडवलेल्या शब्दांची गरज नाही, पण नुकसानही सिद्ध नाही — सहज राहा.
प्रश्न: कानामागे/डोक्यावर पिवळसर खपल्या दिसतात — काय आहे? — क्रॅडल कॅप — तेलग्रंथींची नेहमीची, त्रास न देणारी गोष्ट. आंघोळीआधी खोबरेल तेल लावून मऊ करून हलक्या हाताने धुवा; नखाने खरवडू नका. वाढली, लाल झाली, पसरली — तेव्हा डॉक्टर.
प्रकाशक: theAsianparent संपादकीय टीम
बाळाचा सहावा आठवडा: पहिल्या मोठ्या लसी — आणि आईची स्वतःची तपासणी
बाळाचा आठवा आठवडा: दोन महिने पूर्ण — रडण्याचा उतार सुरू
बाळ पालथे पडायला लागते: कधी, आणि त्या दिवसापासून घर कसे बदलते
बाळाचा अकरावा आठवडा: पकडीची सुरुवात आणि लाळेचा पूर
बाळाचा चौथा आठवडा: महिना पूर्ण — पहिल्या 'कू'ची तयारी