आहार आणि पोषण

पहिल्याच चमच्याला बाळाने तोंड फिरवले तरी हार मानू नका — नाचणी सत्वाचे नेमके प्रमाण, तीन दिवसांचा नियम, पहिल्या आठवड्याचा तयार तक्ता आणि मीठ-साखर-मध का टाळायचे याची कारणे, सगळे एका जागी.

ऑफिसच्या फ्रिजमध्ये एक बाटली — कामावर परत जाणाऱ्या प्रत्येक आईचा हा रोजचा प्रश्न. किती वेळ टिकते आणि कसे हाताळायचे, हे एकदा नीट समजले की बाकी सोपे.

'अजून पाजतेस?' — हा प्रश्न कोणत्याही समारंभात विचारला जातो. उत्तर एकाच वाक्यात आहे: दोन वर्षे किंवा त्याहून पुढे, आणि ते तुम्ही दोघे ठरवाल.

रात्री दोन वाजता तिसऱ्यांदा बाळ उठले की एकच शंका येते — दूध पुरत नसेल का? त्याचे उत्तर छातीत नाही; ते डायपरमध्ये आणि वजनाच्या तक्त्यात आहे.

औषधाच्या दुकानातल्या कपाटासमोर उभे राहिल्यावर दहा डबे दिसतात आणि प्रत्येकावर वेगळा दावा. निवडीपेक्षा तयारीची पद्धत जास्त महत्त्वाची आहे — आणि तीच कोणी सांगत नाही.

तराजूवर बाळ आणि बाहेर आजी — 'शेजारचे बाळ याच्यापेक्षा जाड आहे'. पण वाढ एका आकड्याने ठरत नाही, आणि तुलना हे मोजमाप नाही.

'एवढासा घास दिला तर काय होते?' — हा प्रश्न प्रत्येक घरात येतो. उत्तर आकड्यांत आहे, आणि नात्यांतही.

डबा भरलेला परत येतो याचे कारण अनेकदा मेनू नसून नियोजन असते — मधल्या सुट्टीची दहा मिनिटे, पदार्थाचा आकार आणि थंड झाल्यावरची चव. थालीपीठापासून नाचणी लाडवापर्यंत, फ्रीजवर चिकटवण्याजोगा आठवड्याचा तक्ता.

दूध पुरते आहे की नाही हे छातीच्या आकारावरून नाही, तर 24 तासांतल्या सहा ओल्या डायपरवरून कळते. कोलोस्ट्रमपासून ऑफिसातल्या पम्पिंगपर्यंत — नव्या आईला आकड्यांसह उत्तरे देणारी मार्गदर्शिका.