தமிழ்ப் புத்தாண்டு குழந்தைகளுடன்: கண்ணி, மாங்காய்ப் பச்சடி, ஆறு சுவைகள் — ஒரு நடைமுறை வழிகாட்டி

கண்ணித் தட்டு நேற்று இரவே தயாராகிவிட்டது

சித்திரை முதல் தேதிக்கு முந்தைய இரவு. மணி பதினொன்று. அம்மா ஒரு வெண்கலத் தட்டை எடுத்து, அதில் வெற்றிலை, பாக்கு, மஞ்சள் கிழங்கு, இரண்டு வாழைப்பழம், ஒரு மாங்காய், சில நாணயங்கள், ஒரு தங்கச் சங்கிலி, ஒரு சின்னக் கண்ணாடி என்று ஒவ்வொன்றாக அடுக்கி வைக்கிறார். அருகில் நாளை காலை போட வேண்டிய புது உடை மடித்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏழு வயது மகன் தூங்காமல் அதைப் பார்த்துக்கொண்டு நிற்கிறான்.

‘காலையில கண்ண முழிச்சதும் முதல்ல இதைத்தான் பாக்கணும்’ என்று அம்மா சொல்கிறார். ‘ஏன்?’ என்று அவன் கேட்கிறான். அதற்கு மட்டும் பதில் வருவதில்லை. அம்மாவுக்கும் அவருடைய பாட்டி அப்படித்தான் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார் — காரணம் சொல்லப்படவில்லை, செய்முறை மட்டும் கைமாறியிருக்கிறது. இது பெரும்பாலான வீடுகளில் நடப்பதுதான்.

பண்டிகைகள் குழந்தைகளுக்குச் சலிப்பாகிப் போவது இங்கேதான். சடங்கு தெரிகிறது, அர்த்தம் தெரிவதில்லை. அவர்கள் புது உடை போட்டுக்கொண்டு, சாப்பிட்டுவிட்டு, அறைக்குள் போய்விடுகிறார்கள். சித்திரை முதல் நாளை அவர்களுடைய நாளாகவும் மாற்ற முடியும் — ஒவ்வொரு சடங்குக்கும் ஒரு சின்ன விளக்கமும், அவர்கள் கையால் செய்ய ஒரு வேலையும் கொடுத்தால் போதும்.

தமிழ்ப் புத்தாண்டு என்றால் என்ன — ஒரு குழந்தையிடம் சொல்லும் விதம்

தமிழ் மாதங்களில் முதல் மாதம் சித்திரை. அதன் முதல் நாள்தான் தமிழ்ப் புத்தாண்டு — ஆங்கிலக் காலண்டரில் இது பொதுவாக ஏப்ரல் நடுப்பகுதியில், பெரும்பாலும் பதினான்காம் தேதி வருகிறது. இது பருவகாலம் சார்ந்த, விவசாயம் சார்ந்த ஒரு ஆண்டுத் தொடக்கம். குழந்தையிடம் சொல்ல எளிய வாக்கியம்: ‘புது நோட்டுப் புத்தகம் ஆரம்பிக்கிற மாதிரி, வருஷத்துக்கும் ஒரு புது பக்கம் இன்னிக்கு ஆரம்பிக்குது.’

இதே காலகட்டத்தில் இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் இலங்கையிலும் புத்தாண்டு கொண்டாடப்படுகிறது — கேரளத்தில் விஷு, பஞ்சாபில் பைசாகி, அசாமில் பிகு. நாள் ஏறக்குறைய ஒன்றாக இருப்பதற்குக் காரணம் சூரியனின் நிலை சார்ந்த கணக்கு. இதைச் சொன்னால் குழந்தைக்கு ஒரு விஷயம் புரியும் — இது நம் வீட்டு விஷயம் மட்டுமல்ல, ஒரு பரந்த பருவகால நிகழ்வு.

ஒரு தகவலை நேர்மையாகச் சொல்லிவிடுவது நல்லது. தமிழ்ப் புத்தாண்டு எந்த நாளில் வர வேண்டும் என்பது தமிழ்நாட்டில் அரசு அளவில் மாற்றப்பட்டு, பின்னர் மீண்டும் மாற்றப்பட்ட வரலாறு உண்டு. ஒரு கட்டத்தில் தை முதல் நாள் என்று சட்டப்படி அறிவிக்கப்பட்டது; பின்னர் அது நீக்கப்பட்டு சித்திரை முதல் நாள் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. இன்று பெரும்பாலான வீடுகளும் பஞ்சாங்கங்களும் சித்திரை முதல் நாளையே பின்பற்றுகின்றன. இதில் யார் சரி என்று தீர்ப்பு சொல்வது இந்தப் பக்கத்தின் வேலை அல்ல.

கண்ணி: காலையில் கண்ணில் முதலில் படுவது

கண்ணி என்பது ஒரு எளிய யோசனை. புத்தாண்டு காலையில் கண் விழித்ததும் முதலில் பார்ப்பது நல்லதாகவும் அழகாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதே அது. அதற்காக முந்தைய இரவே ஒரு தட்டில் பழங்கள், பூக்கள், தானியங்கள், நாணயம், நகை, கண்ணாடி, புது உடை என்று அடுக்கி வைப்பார்கள். காலையில் குழந்தையின் கண்ணை மூடிக்கொண்டு அழைத்து வந்து, விளக்கின் வெளிச்சத்தில் அதைப் பார்க்கச் சொல்வார்கள்.

இதில் குழந்தைகளுக்கு மிகவும் பிடிக்கும் பகுதி — கண்ணை மூடிக்கொண்டு நடந்து வருவது. அதை ஒரு விளையாட்டாகவே வைத்துக்கொள்ளலாம். ‘முதல்ல பாக்குறது நல்லதா இருந்தா, மத்த நாள் முழுக்க நல்லதா இருக்கும்னு நம்புறோம்’ என்பது ஐந்து வயதுக் குழந்தைக்கும் புரியும் விளக்கம். நம்பிக்கை என்ற வார்த்தையை உண்மையாகவே பயன்படுத்துங்கள்; உத்தரவாதம் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.

கண்ணிக்குப் பிறகு அன்றைய காலைப் பொழுது ஒரு வரிசையில் நகரும். வாசலில் கோலம், வாசற்படியில் மாவிலைத் தோரணம், எண்ணெய்க் குளியல், புது உடை, கோயில், மதியம் விருந்து. சில வீடுகளில் பஞ்சாங்கம் படித்துக் காட்டுவார்கள்; பல வீடுகளில் பெரியவர்கள் குழந்தைகளுக்குக் கையில் காசு கொடுத்து ஆசி சொல்வார்கள். இந்த வரிசையை முந்தைய நாளே குழந்தையிடம் சொல்லிவிட்டால், அவர்களுக்கு அடுத்து என்ன வரும் என்று தெரியும் — காத்திருப்பு சலிப்பாக இருக்காது.

தட்டில் என்ன வைப்பது என்பது ஒவ்வொரு வீட்டிலும் மாறும். கீழே இருப்பது தமிழ்நாட்டில் பொதுவாகக் காணப்படும் பட்டியல், அவற்றை ஒரு குழந்தையிடம் எப்படி விளக்கலாம் என்பதோடு சேர்த்து. உங்கள் வீட்டு வழக்கம் இதிலிருந்து வேறுபட்டால் அதுவே சரி.

மாங்காய்ப் பச்சடி: ஆறு சுவைகளும் ஒரே கிண்ணத்தில்

புத்தாண்டு அன்று செய்யப்படும் மாங்காய்ப் பச்சடி ஒரு சாதாரணப் பக்க உணவு அல்ல. இனிப்புக்கு வெல்லம், புளிப்புக்குப் பச்சை மாங்காய், உவர்ப்புக்கு உப்பு, கார்ப்புக்கு மிளகாய் அல்லது மிளகு, கசப்புக்கு வேப்பம்பூ என்று சுவைகள் வேண்டுமென்றே ஒன்றாகச் சேர்க்கப்படுகின்றன. துவர்ப்புச் சுவை மாங்காயின் தோலிலிருந்தும் வேப்பம்பூவிலிருந்தும் வருகிறது என்று சொல்வார்கள்; செய்முறை வீட்டுக்கு வீடு மாறும்.

இதன் பொருள் நேரடியானது — வரப்போகும் ஆண்டில் எல்லாச் சுவைகளும் இருக்கும். இதை ஒரு எட்டு வயதுக் குழந்தையிடம் சொல்வதற்கு இதைவிட நல்ல வாய்ப்பு கிடைக்காது. ‘கசப்பு மட்டும் வேணாம்னு எடுத்துட முடியாது; அதுவும் இதுலயே இருக்கு’ என்று ஒரு ஸ்பூன் கொடுத்துச் சொல்லுங்கள். சுவைத்துப் பார்த்த பிறகு சொல்லும் பாடம் நினைவில் நிற்கும்.

சிறு குழந்தைகளுக்கு ஒரு நடைமுறைக் குறிப்பு. ஒரு வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைக்கு இதில் வெல்லம், உப்பு, மிளகாய் இருப்பதால் கொடுக்க வேண்டாம். ஒன்று முதல் மூன்று வயது வரை காரம் இல்லாத ஒரு சிறு ஸ்பூன் போதும். வேப்ப எண்ணெயை மருந்தாகச் சிறு குழந்தைக்குக் கொடுக்கும் வழக்கம் சில வீடுகளில் இருக்கிறது — அது பச்சடியில் சேர்க்கும் ஒரு சிட்டிகை வேப்பம்பூவிலிருந்து முற்றிலும் வேறு விஷயம், சிறு குழந்தைகளுக்கு அது பாதுகாப்பானது அல்ல.

வயதுக்கு ஏற்ற பங்கு: இந்த நாள் அவர்களுடையதாகவும் இருக்கட்டும்

‘உள்ள போ, அடுப்புப் பக்கம் வராதே’ என்பதுதான் பண்டிகை நாளில் குழந்தைகள் அதிகம் கேட்கும் வாக்கியம். வேலை நிறைந்த காலைப் பொழுதில் அது புரிந்துகொள்ளக்கூடியது. ஆனால் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் ஒரு பொறுப்பைக் கொடுத்தால், அவர்கள் பார்வையாளர்களாக இல்லாமல் பங்கேற்பாளர்களாக மாறுகிறார்கள். அந்தப் பொறுப்பு அவர்கள் வயதுக்கு ஏற்றதாக இருக்க வேண்டும், அவ்வளவுதான்.

பன்னிரண்டு வயதுக்கு மேல் உள்ள குழந்தைகளுக்கு வேறொரு பங்கும் உண்டு — கேட்டு எழுதுவது. பாட்டியிடம் ‘உங்க சின்ன வயசுல புத்தாண்டு எப்படி இருக்கும்?’ என்று ஒரே ஒரு கேள்வியைக் கேட்கச் சொல்லுங்கள். பதில் பத்து நிமிடம் நீளும். அந்தப் பத்து நிமிடம்தான் அந்தக் குழந்தை இந்தப் பண்டிகையோடு உண்மையாக இணையும் இடம் — சடங்கை விட, கதைதான் அதிகம் ஒட்டிக்கொள்ளும்.

ஒரு விஷயத்தை மட்டும் நினைவில் வையுங்கள் — அவர்கள் போடும் கோலம் கோணலாக இருக்கும், அவர்கள் கட்டும் மாலை சமமாக இருக்காது. அதைத் திருத்தாமல் அப்படியே விட்டுவிடுங்கள். ‘இது நான் செஞ்சது’ என்று அவர்கள் மாலை வரை சொல்லிக்கொண்டிருப்பார்கள். இந்த நாள் அவர்கள் நினைவில் தங்குவதற்கான வழி அதுதான்.

விருந்தும் சிறு குழந்தைகளும்: கவனிக்க வேண்டிய சில விஷயங்கள்

புத்தாண்டு விருந்தில் பாயசம், சர்க்கரைப் பொங்கல், வடை, அவியல், வேப்பம்பூ ரசம் என்று வரிசையாக இருக்கும். ஒரு வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைக்கு இவற்றில் சர்க்கரையும் உப்பும் சேர்ந்தவை வேண்டாம்; அவர்களுக்குத் தாய்ப்பாலும் வழக்கமான உணவும் போதும். ஒரு வயதுக்குக் கீழ் தேன் கொடுக்கவே கூடாது என்பது தனி விதி — அது சிறு குழந்தைகளுக்குப் பாதுகாப்பானது அல்ல.

பாயசத்திலும் இனிப்புகளிலும் முழு முந்திரி, பாதாம், திராட்சை இருக்கும். ஐந்து வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைக்கு முழுப் பருப்புகளைக் கொடுக்க வேண்டாம் — அவை தொண்டையில் சிக்கிக்கொள்ளும். பொடி செய்தோ நன்கு நறுக்கியோ கொடுங்கள். திராட்சையை நீளவாக்கில் இரண்டாக வெட்டுங்கள். குழந்தை சாப்பிடும்போது ஓடவோ சிரிக்கவோ விடாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடச் சொல்லுங்கள்.

காலையில் எண்ணெய்க் குளியல் வழக்கம் உள்ள வீடுகளில், தண்ணீரின் சூட்டை உங்கள் முழங்கையால் சோதித்த பிறகே குழந்தையை உட்கார வையுங்கள். கொதிக்கும் எண்ணெய்ச் சட்டி அடுப்பில் இருக்கும் நேரத்தில் சமையலறையில் குழந்தைகள் வேண்டாம். கோயில் கூட்டத்தில் சிறு குழந்தையை இடுப்பிலோ கையைப் பிடித்தோ வைத்திருங்கள்; பெரிய குழந்தைக்கு, தொலைந்து போனால் யாரிடம் போவது என்பதை முன்கூட்டியே சொல்லி வையுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: தமிழ்ப் புத்தாண்டு எப்போது வரும்? — சித்திரை மாதத்தின் முதல் நாள். ஆங்கிலக் காலண்டரில் இது பொதுவாக ஏப்ரல் பதினான்காம் தேதி; சில ஆண்டுகளில் ஒரு நாள் முன்னும் பின்னும் மாறலாம். சரியான தேதிக்கு அந்த ஆண்டின் பஞ்சாங்கத்தைப் பாருங்கள். பள்ளி விடுமுறை அறிவிப்பையும் சேர்த்துப் பார்த்துக்கொள்வது நடைமுறையில் உதவும்.

கேள்வி: குழந்தை வேப்பம்பூவைச் சாப்பிட மறுக்கிறது; வற்புறுத்த வேண்டுமா? — வேண்டாம். கசப்பு ஒரு கற்றுக்கொள்ளும் சுவை; பல முறை சிறிதளவு பார்த்த பிறகுதான் பழகும். வெல்லம் அதிகமுள்ள பகுதியிலிருந்து ஒரு துளி எடுத்துக் கொடுத்துப் பாருங்கள். வற்புறுத்தினால் அடுத்த ஆண்டு அந்தக் கிண்ணத்தையே தவிர்ப்பார்கள். ஒரு வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைக்கு இது வேண்டவே வேண்டாம்.

கேள்வி: எங்கள் வீட்டில் கண்ணி வைக்கும் வழக்கம் இல்லை; இதைப் புதிதாகத் தொடங்கலாமா? — தாராளமாக. கண்ணிக்கு விலையுயர்ந்த பொருட்கள் தேவையில்லை — ஒரு தட்டு, சில பழங்கள், ஒரு விளக்கு, குழந்தையின் புது உடை போதும். சடங்குகள் காலப்போக்கில் மாறுவதும் புதிதாகச் சேர்வதும் இயல்பானது. உங்கள் குடும்பத்துக்கு எது பொருந்துகிறதோ அதைச் செய்யுங்கள்.

கேள்வி: புத்தாண்டுத் தேதி பற்றி பள்ளியில் ஒரு விவாதம் நடந்தது; குழந்தையிடம் என்ன சொல்வது? — நடந்ததை எளிமையாகச் சொல்லுங்கள். இந்தத் தேதி ஒரு காலத்தில் அரசு அளவில் மாற்றப்பட்டது, பின்னர் மீண்டும் சித்திரை முதல் நாளுக்கே வந்தது. ஒரே விஷயத்தில் வெவ்வேறு கருத்துகள் இருக்கலாம் என்பதை ஒரு குழந்தை நன்றாகவே புரிந்துகொள்ளும். எந்தத் தரப்பு சரி என்று நீங்கள் தீர்ப்புச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை.