தாத்தா பாட்டியுடன் வளர்ப்பு முரண்பாடுகள்: எதில் பிடிவாதம், எதில் விட்டுக்கொடுப்பு

மூன்று மாதக் குழந்தையும் ஒரு ஸ்பூன் சர்க்கரைத் தண்ணீரும்

குழந்தைக்கு மூன்று மாதம். நீங்கள் குளித்துவிட்டு அறைக்குள் வரும்போது, பாட்டி ஒரு சிறிய ஸ்பூனில் சர்க்கரைத் தண்ணீரைக் கலந்து குழந்தையின் வாயில் ஊற்றிக்கொண்டிருக்கிறார். வயிறு உப்பிக்கொண்டிருந்தது, இது கொடுத்தால் சரியாகிவிடும் என்கிறார். இரண்டு வாரம் முன்பு குழந்தை மருத்துவர் சொன்னது உங்கள் காதில் ஒலிக்கிறது — ஆறு மாதம் வரை தாய்ப்பால் மட்டும், தண்ணீர் கூட வேண்டாம்.

அந்த ஒரு நொடியில் இரண்டு விஷயங்களும் உண்மை. ஒன்று, பாட்டி உங்கள் குழந்தையை உயிருக்கு உயிராக நேசிக்கிறார். இரண்டு, அவர் இப்போது செய்வது தவறு. இந்த இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் மனதில் வைத்துக்கொள்வதுதான் இந்தக் கட்டுரையின் முழுப் பொருள்.

இந்திய வீடுகளில் மிக அதிகமாக நடக்கும் சண்டை இதுதான். ஆனால் இது உண்மையில் ஒரு சண்டை அல்ல; இது இரண்டு தலைமுறைகள் ஒரே குழந்தையை வேறு வேறு காலத்திலிருந்து பார்ப்பது. எல்லாவற்றிலும் ஜெயிக்க முயன்றால் வீடே போர்க்களமாகும். எதிலும் பேசாமல் விட்டால் குழந்தையின் பாதுகாப்பு பாதிக்கும். எனவே முதல் வேலை — எது பேச்சுவார்த்தைக்கு உரியது, எது இல்லை என்று உங்களுக்குள் தெளிவாக ஒரு கோடு போடுவது.

ஏன் இந்த முரண்பாடு வருகிறது

உங்கள் மாமியார் மூன்றோ நான்கோ குழந்தைகளை வளர்த்திருக்கலாம். அவர்கள் எல்லோரும் நல்லபடியாக வளர்ந்திருக்கிறார்கள். அவரைப் பொறுத்தவரை அதுவே ஆதாரம். நான் வளர்க்கவில்லையா என்ற கேள்விக்கு நேரடியான பதில் இல்லை — ஏனெனில் அது ஒரு கேள்வி அல்ல, ஒரு வலி. நீங்கள் அறிவுரையை மறுக்கும்போது, அவர் காதில் விழுவது அவரது தாய்மை முழுவதும் தவறு என்ற தீர்ப்பு.

முப்பது ஆண்டுகளில் பல விஷயங்கள் மாறியிருக்கின்றன. குழந்தையைக் குப்புறப் படுக்க வைப்பது நல்லது என்று ஒரு காலத்தில் நம்பப்பட்டது; இப்போது மல்லாக்கப் படுக்க வைப்பதுதான் பாதுகாப்பானது என்று தெரியும். திட உணவைத் தொடங்கும் வயது கூட முன்பு வேறாக இருந்தது. இவை பாட்டியின் தவறு அல்ல; அவர் கற்றது அன்றைக்குச் சரி என்றுதான் சொல்லப்பட்டது.

இதைப் புரிந்துகொண்டால் உரையாடலின் தொனியே மாறிவிடும். நீங்கள் தவறாக வளர்த்தீர்கள் என்பது ஒருபோதும் வேலைக்கு ஆகாது. இப்போது ஆலோசனை மாறிவிட்டது என்பது வேலைக்கு ஆகும். ஒரே தகவலைச் சொன்னாலும், முதல் வாக்கியம் கதவை அடைக்கிறது, இரண்டாவது திறக்கிறது.

இன்னொரு காரணமும் இருக்கிறது. பிரசவத்துக்குப் பிறகான முதல் மாதங்களில் ஒரு புதிய தாய் தன் மீதே நம்பிக்கை இல்லாமல் இருப்பார். அந்த நேரத்தில் வரும் ஒவ்வொரு ஆலோசனையும் ஒரு விமர்சனமாகக் கேட்கும். எனவே சில நாட்களில் பிரச்சினை பாட்டி சொன்னதில் இல்லை, அது உங்களைச் சென்று தொட்ட விதத்தில் இருக்கும். இதை உங்களுக்குள் ஒப்புக்கொள்வது தேவையற்ற சண்டைகளில் பாதியைக் குறைக்கும்.

பேச்சுவார்த்தைக்கு இடமில்லாதவை — இங்கே உறுதியாக நில்லுங்கள்

கீழே உள்ளவை பழக்கம் சார்ந்த விஷயங்கள் அல்ல; பாதுகாப்பு சார்ந்தவை. இவற்றில் அன்பாகவே இருங்கள், ஆனால் அசையாதீர்கள். இவை உங்கள் விருப்பம் அல்ல, குழந்தை மருத்துவர் சொல்லும் அடிப்படை என்பதைத் தெளிவாக வையுங்கள்.

இந்தப் பட்டியலைச் சுருக்கமாக வைத்திருப்பதே ஒரு உத்தி. பத்து விஷயங்களில் பிடிவாதமாக இருந்தால் ஒன்றிலும் நீங்கள் ஜெயிக்க மாட்டீர்கள். ஐந்து விஷயங்களில் மட்டும் உறுதியாக இருந்தால், அந்த ஐந்தும் முக்கியம் என்பது வீட்டில் எல்லோருக்கும் புரியும்.

இவற்றைச் சொல்லும்போது ஒரு வாக்கியத்தை மனப்பாடம் செய்து வையுங்கள்: இது என் கருத்து அல்ல, குழந்தை மருத்துவர் சொன்னது. இந்த ஒரு வரி விவாதத்தை உங்களுக்கும் பாட்டிக்கும் இடையிலான போட்டியிலிருந்து வெளியே எடுத்துச் செல்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் விளக்கம் கொடுக்க வேண்டியதில்லை; அதே வரியை அமைதியாக, ஆனால் மாறாமல் திரும்பச் சொல்லுங்கள்.

விட்டுவிடலாம் — இவை உங்கள் குழந்தையைப் பாதிக்காது

இப்போது இன்னொரு பட்டியல். இவற்றில் நீங்கள் ஜெயித்தால் கூட லாபம் ஒன்றுமில்லை; உறவு மட்டும் தேய்ந்திருக்கும். வாரம் ஒருமுறை கொஞ்சம் செல்லம் கொடுக்கப்படுவது ஒரு குழந்தையையும் கெடுத்ததில்லை.

ஒரு எளிய சோதனை வையுங்கள்: இது குழந்தையின் உடலுக்கோ பாதுகாப்புக்கோ ஆபத்தா, அல்லது என் விருப்பத்துக்கு எதிரானது மட்டுமா? இரண்டாவது பதில் வந்தால், மௌனமாகச் சிரித்துவிட்டுக் கடந்து போங்கள். அந்தச் சிறிய விட்டுக்கொடுப்புகள்தான் முக்கியமான விஷயத்தில் உங்கள் குரலுக்கு எடை கொடுக்கும்.

குழந்தைகள் நினைப்பதை விட வலிமையானவர்கள். வீட்டில் இரண்டு வெவ்வேறு முறைகள் இருந்தாலும் அவர்கள் குழம்பிப் போவதில்லை; தாத்தா வீட்டில் ஒரு வழக்கம், அம்மா வீட்டில் இன்னொரு வழக்கம் என்பதைச் சிறு வயதிலேயே கற்றுக்கொள்கிறார்கள். உண்மையில் அவர்களைக் குழப்புவது இரண்டு முறைகள் அல்ல, அந்த முறைகளைப் பற்றி வளர்ந்தவர்கள் தினமும் சண்டையிடுவதுதான்.

பெரியவரை அவமானப்படுத்தாமல் எப்படி மறுப்பது

விதி ஒன்று: எல்லோர் முன்னிலையிலும் திருத்தாதீர்கள். விருந்தினர்கள், சொந்தக்காரர்கள், வேலைக்காரர்கள் இருக்கும்போது ஒரு பெரியவரைத் திருத்துவது தகவலாக அல்ல, அவமானமாகவே சென்று சேரும். அந்த நேரத்தில் குழந்தையை அமைதியாக எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; பேச்சு பிறகு, தனியாக.

விதி இரண்டு: யார் பேசுகிறார்கள் என்பது என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதை விட முக்கியம். உங்கள் மாமியாரிடம் கணவர் பேசட்டும். உங்கள் அம்மாவிடம் நீங்கள் பேசுங்கள். அவரவர் தாயிடம் அவரவர் பேசுவது பல ஆண்டுகளின் மனத்தாங்கலைத் தவிர்க்கிறது. இது கோழைத்தனம் அல்ல, தந்திரம்.

விதி மூன்று: நீங்கள் தவறு என்று சொல்லாமல், எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது என்று சொல்லுங்கள். மாமி, இது சரியில்லை என்பதற்குப் பதிலாக, மாமி, இதைப் பார்த்ததும் எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது, டாக்டரிடம் ஒரு வார்த்தை கேட்டுவிடலாமா என்று கேளுங்கள். முதல் வாக்கியம் அவரை எதிரியாக்குகிறது; இரண்டாவது உங்கள் இருவரையும் ஒரே பக்கம் நிறுத்துகிறது.

விதி நான்கு: நேரத்தைப் பாருங்கள். இரவு இரண்டு மணிக்குக் குழந்தை அழும்போது யாரும் யாருடைய கருத்தையும் ஏற்கும் நிலையில் இருக்க மாட்டார்கள். அமைதியான ஒரு மதிய நேரம், ஒரு டம்ளர் காபி, ஒரு விஷயம் மட்டும் — அப்படித் தொடங்குங்கள். ஒரே பேச்சில் ஐந்து குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்காதீர்கள்.

விதி ஐந்து: அவருக்கு ஒரு பங்கு கொடுங்கள். எல்லாவற்றிலும் வேண்டாம் என்று மட்டும் கேட்கும் ஒரு பாட்டி வீட்டில் தேவையற்றவராக உணர்கிறார். குழந்தையைத் தூங்க வைப்பது, தாலாட்டுப் பாடுவது, மசாஜ் செய்வது, முதல் உணவு சமைப்பது — ஏதாவது ஒன்று முழுக்க அவருடையதாக இருக்கட்டும். மதிப்பு கிடைத்த ஒருவர் மறுப்பையும் எளிதாக ஏற்கிறார்.

மருத்துவரை நடுநிலைக் குரலாகப் பயன்படுத்துங்கள்

இந்த ஒரு உத்தி மற்ற எல்லாவற்றையும் விட நன்றாக வேலை செய்யும். அடுத்த பரிசோதனைக்குப் பாட்டியையும் கூட்டிச் செல்லுங்கள். நீங்கள் சொல்வதை அவர் மறுக்கலாம்; வெள்ளை அங்கி அணிந்த ஒருவர் அவர் முன்னிலையில் சொல்வதை அவ்வளவு எளிதாக மறுக்க மாட்டார். வீட்டுக்குள் நீங்கள் மருமகள்; அங்கே நீங்கள் இருவரும் ஒரே பக்கம் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள்.

மருத்துவரிடம் பாட்டியே கேட்கட்டும் என்பதுதான் இன்னும் சிறந்தது. வீட்டில் இதைப் பற்றி ஒரு சந்தேகம் இருக்கிறது, நீங்களே சொல்லுங்கள் என்று திருப்பிவிடுங்கள். தடுப்பூசி அட்டை, மருத்துவமனை கொடுத்த அறிவுரைத் தாள், எடை பதிவேடு — இவற்றை வீட்டில் தெரியும் இடத்தில் வையுங்கள். எழுதப்பட்ட ஒரு தாள் மருமகளின் வார்த்தையை விட எடையானது; இது நியாயமில்லை, ஆனால் இதுதான் நடைமுறை.

சில நேரம் பிரச்சினை குழந்தையைப் பற்றியதே அல்ல. குழந்தை ஒல்லியாக இருக்கிறது என்ற வாக்கியம், உண்மையில் நீ சரியாகக் கவனிக்கவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டாக இருக்கலாம். தினமும், ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் விமர்சனம் தொடர்ந்தால் அது வளர்ப்பு முரண்பாடு அல்ல; அது வேறொரு பிரச்சினை. அப்போது பேச வேண்டியது பாட்டியிடம் அல்ல, உங்கள் கணவரிடம் — இருவரும் ஒரே பதிலைச் சொல்லும் வரை வீட்டில் எதுவும் மாறாது.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: நான் சொன்னதை மீறி பாட்டி மறைவாகச் சர்க்கரைத் தண்ணீரோ தேனோ கொடுத்துவிட்டால் என்ன செய்வது? — முதலில் அமைதியாக இருங்கள், பிறகு தனியாகப் பேசுங்கள். மறைவாகச் செய்யப்படுகிறது என்றால் நேரடி மறுப்பு வேலை செய்யவில்லை என்று அர்த்தம். அடுத்த கட்டம் மருத்துவரிடம் அவரையும் அழைத்துச் செல்வது. அதுவும் பலிக்கவில்லை என்றால், குழந்தை உங்கள் பார்வையின்றி இருக்கும் நேரத்தைக் குறைப்பதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை — இது தண்டனை அல்ல, தற்காலிக ஏற்பாடு.

கேள்வி: குழந்தை ஒல்லியாக இருக்கிறது, பால் போதவில்லை என்று தினமும் சொல்கிறார்களே? — எடையைப் பேச்சால் முடிவு செய்ய முடியாது. குழந்தை மருத்துவரின் வளர்ச்சி விளக்கப்படத்தில் பதிவாகும் எடை மட்டுமே இதற்கான பதில். ஒவ்வொரு பரிசோதனையிலும் பதிவான எடையை வீட்டில் காட்டுங்கள். ஒரு கோடு மேலே ஏறிக்கொண்டிருந்தால் விவாதம் அங்கேயே முடிந்துவிடும். எடை ஏறவில்லை என்றால் அதுவும் மருத்துவரிடம் பேச வேண்டிய விஷயம்தான்.

கேள்வி: கணவர் இடையில் தலையிட மறுக்கிறார், நீயே சமாளி என்கிறார் — இதற்கு என்ன வழி? — இது மிகச் சாதாரணமான நிலை, ஆனால் இதை அப்படியே விடக் கூடாது. அம்மாவுக்கும் மனைவிக்கும் இடையில் நிற்பது கடினம் என்பது உண்மை; அதற்காக ஒருவர் மட்டும் தனியாக நிற்பது நியாயம் அல்ல. சண்டை நேரத்தில் அல்லாமல், அமைதியான ஒரு நேரத்தில் ஒரே ஒரு கோரிக்கையை மட்டும் வையுங்கள் — உங்கள் அம்மாவிடம் இதை நீங்கள் சொல்லுங்கள், மற்றதை நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

கேள்வி: வேலைக்குச் செல்லும் நான் குழந்தையைப் பாட்டியிடம் விட்டுவிட்டுப் போகிறேன் — அப்போது எப்படி விதி வைப்பது? — நாள் முழுவதும் குழந்தையைப் பார்க்கும் ஒருவரிடம் பத்து விதிகளை வைக்க முடியாது. மூன்று விதிகளை மட்டும் எழுதிச் சுவரில் ஒட்டுங்கள் — உணவு, தூக்கம், அவசரத் தொடர்பு. மீதியை அவர் முறையில் விடுங்கள். நீங்கள் இல்லாத நேரத்தில் உங்கள் குழந்தையை நேசிக்கும் ஒருவர் இருப்பது ஒரு பெரிய அதிர்ஷ்டம் என்பதையும் அவ்வப்போது சொல்லிவிடுங்கள்; சொல்லப்படாத நன்றி வீட்டில் யாருக்கும் தெரிவதில்லை.