தடுப்பூசிக்குப் பிறகு: எது சாதாரணம், எது மருத்துவரிடம் ஓட வேண்டிய அறிகுறி

இரவு பதினொரு மணிக்குத் தொடையைத் தொட்டுப் பார்த்தபோது

ஆறு வார ஊசி காலையில் போடப்பட்டது. பகல் முழுக்க குழந்தை ஓரளவு நன்றாகவே இருந்தது. இரவு பதினொரு மணிக்கு அழுகை தொடங்குகிறது — வழக்கமான பசி அழுகை அல்ல, வேறு மாதிரி. தாய் தொடையைத் தொட்டுப் பார்க்கிறார். சிவப்பாக, சற்று வீங்கி, சூடாக இருக்கிறது. நெற்றியில் கை வைத்தால் அதுவும் சூடு. அந்த நேரத்தில் மனதில் ஓடும் முதல் எண்ணம் — “ஊசி தப்பாப் போயிடுச்சா?”

இல்லை. அது தப்பாகப் போகவில்லை. அந்தச் சிவப்பும், அந்தச் சூடும், அந்த அழுகையும் ஏறக்குறைய அத்தனை குழந்தைகளுக்கும் நடப்பதுதான். ஆனால் இதைப் பெற்றோருக்கு யாரும் முன்கூட்டியே சொல்வதில்லை என்பதுதான் பிரச்சினை. சொல்லியிருந்தால், அந்த இரவு பயத்தில் கழிந்திருக்காது.

அதே சமயம், தடுப்பூசிக்குப் பிறகு வரும் எல்லாமே சாதாரணம் என்று சொல்வதும் தவறு. மிகக் குறைவான, ஆனால் மிகத் தெளிவான ஒரு சிறு பட்டியல் இருக்கிறது — அவை தெரிந்தால் காலை வரை காத்திருக்கக் கூடாது. இந்தப் பக்கத்தில் இரண்டையும் தனித்தனியாகப் பிரித்து வைக்கிறோம். இது பொதுவான தகவல் மட்டுமே; உங்கள் குழந்தையைப் பார்த்துச் சொல்ல முடிவது உங்கள் மருத்துவரால் மட்டுமே.

சாதாரணமானவை — எப்போது தொடங்கும், எவ்வளவு நாள் இருக்கும்

தடுப்பூசிக்குப் பிறகு வரும் பெரும்பாலான மாற்றங்கள் அன்று மாலைக்குள் தொடங்கி, ஓரிரு நாட்களில் தாமாகவே அடங்கிவிடும். அவை உடலின் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு வேலைக்குக் கிளம்பியதன் அறிகுறிகள். குழந்தை ஒரு நாள் முழுக்க ஒட்டிக்கொண்டு, தூக்கிக்கொண்டால் மட்டும் அமைதியாகி, கீழே வைத்தால் அழுவது — அதுவும் இதில் அடங்கும்.

எல்லா ஊசிகளும் ஒரே மாதிரி நடந்துகொள்வதில்லை. பென்டாவேலன்ட், பி.சி.வி போன்ற தொடையில் போடப்படுபவை உள்ளூர் வீக்கத்தையும் காய்ச்சலையும் சற்று அதிகமாக உண்டாக்கும். ஆனால் ஒன்பதாவது மாதத்தில் தோளில் போடப்படும் எம்.ஆர் தடுப்பூசி வேறு மாதிரி — அதன் காய்ச்சலும் சிறு தடிப்புகளும் அன்று வராமல், சுமார் ஒரு வாரம் கழித்து வரலாம். இதைத் தெரியாத பெற்றோர்கள் அதை வேறு நோய் என்று நினைத்து பயந்துவிடுகிறார்கள். ஊசி போட்ட தேதியை அட்டையில் பார்த்து ஒப்பிட்டால் இது தெளிவாகிவிடும்.

கீழே உள்ள அட்டவணை எதிர்பார்க்கக் கூடியவற்றின் பொதுவான காலக்கெடுவைக் காட்டுகிறது. ஒவ்வொரு குழந்தையும் வேறுவேறாக இருக்கும்; சிலருக்கு எதுவுமே தெரியாது, சிலருக்கு எல்லாமே தெரியும். எதுவும் தெரியவில்லை என்பதற்கு ஊசி வேலை செய்யவில்லை என்று பொருள் அல்ல.

காய்ச்சல் ஏன் வருகிறது — அது உடல் வேலை செய்வதன் அடையாளம்

தடுப்பூசி என்பது ஒரு பயிற்சி. கிருமியின் ஒரு பாதுகாப்பான துண்டை உடலுக்குக் காட்டி, “இதை அடையாளம் தெரிந்துகொள்” என்று சொல்கிறோம். உடல் அதை எதிரி என்று எடுத்துக்கொண்டு எதிர்ப்புச் செல்களைத் தயாரிக்கத் தொடங்கும். அந்த வேலையின்போது உடல் வெப்பநிலை சற்று உயரும். அதுதான் காய்ச்சல். அதாவது, காய்ச்சல் என்பது தடுப்பூசி தோற்றதற்கான அறிகுறி அல்ல — வேலை நடக்கிறது என்பதற்கான அறிகுறி.

இதனால்தான் காய்ச்சலைப் பார்த்து பதற வேண்டியதில்லை. குழந்தை பால் குடிக்கிறதா, சிறுநீர் கழிக்கிறதா, தூக்கிக்கொண்டால் ஆறுதலடைகிறதா — இந்த மூன்றும் சரியாக இருந்தால், லேசான காய்ச்சல் தானாக அடங்கும். வெறும் வெப்பநிலை எண்ணை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டு இராதீர்கள்; குழந்தையின் ஒட்டுமொத்த நடவடிக்கையைப் பாருங்கள். அதுதான் நல்ல அளவுகோல்.

மற்றொரு தவறான நம்பிக்கையையும் இங்கே சரி செய்வோம். “அடிக்கடி ஊசி போட்டா குழந்தை பலவீனமாயிடும்” என்று சொல்வதைக் கேட்டிருப்பீர்கள். ஒரே நாளில் மூன்று நான்கு தடுப்பூசிகள் சேர்ந்து போடப்படுவதைப் பார்த்து பெற்றோர் தயங்குவதும் உண்டு. உண்மையில் ஒரு குழந்தையின் நோய் எதிர்ப்பு அமைப்பு தினமும் எண்ணற்ற கிருமிகளைச் சந்தித்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறது; ஒரே நாளில் பல தடுப்பூசிகள் அதற்குச் சுமையல்ல. மாறாக, தனித்தனி நாட்களாகப் பிரிப்பது ஊசிகளின் எண்ணிக்கையையும் கிளினிக் பயணங்களையும்தான் கூட்டும்.

ஒரு விதிவிலக்கு உண்டு, அதை மாற்றவே கூடாது. மூன்று மாதத்துக்குக் குறைவான குழந்தைக்குக் காய்ச்சல் வந்தால் — அது தடுப்பூசிக்குப் பிறகு வந்ததா, வேறு காரணத்தால் வந்ததா என்பது முக்கியமல்ல — அன்றைக்கே மருத்துவரிடம் காட்ட வேண்டும். அந்த வயதில் தொற்று வேகமாகப் பரவும், அறிகுறிகள் மிக மெல்லியதாக இருக்கும். இதில் காத்திருப்பது என்ற தேர்வே இல்லை.

உண்மையில் என்ன உதவும், எதைச் செய்யக் கூடாது

மிக எளிமையான ஒன்று நன்றாக வேலை செய்யும் — ஒரு சுத்தமான துணியைக் குளிர்ந்த நீரில் நனைத்துப் பிழிந்து, ஊசி போட்ட இடத்தில் சில நிமிடங்கள் மெதுவாக வையுங்கள். ஐஸ் கட்டியை நேரடியாகத் தோலில் வைக்க வேண்டாம். இந்தக் குளிர்ந்த ஒத்தடம் வீக்கத்தையும் வலியையும் நன்றாகக் குறைக்கும். அத்துடன், அந்தக் காலை அல்லது கையை மெதுவாக அசைத்துவிடுவதும் உதவும் — அசைவு வலியைக் குறைக்கும், விறைப்பைத் தடுக்கும்.

மற்றவை இன்னும் எளிமையானவை. வழக்கத்தை விட அடிக்கடி பால் கொடுங்கள் — தாய்ப்பால் ஆறுதலும் தருகிறது, நீர்ச்சத்தும் தருகிறது. இறுக்கமான ஆடையை மாற்றி, தளர்வான பருத்தித் துணியைப் போடுங்கள். தூக்கி மார்போடு அணைத்துக்கொள்ளுங்கள் — அன்று குழந்தைக்குத் தேவைப்படுவது அதுதான். தூங்கும்போது எப்போதும் போல் மல்லாக்கவே படுக்க வையுங்கள்.

இப்போது செய்யக் கூடாதவை. ஊசி இடத்தில் சூடான ஒத்தடம் வேண்டாம், மஞ்சள் விழுது, எண்ணெய், பற்பொடி, வேறு எந்தக் கலவையையும் தடவ வேண்டாம் — அவை தொற்றைக் கூட்டலாமே தவிர வலியைக் குறைக்காது. அழுத்தி மசாஜ் செய்யவும் வேண்டாம். மிக முக்கியமாக, மருத்துவர் சொல்லாமல் காய்ச்சல் மருந்து கொடுக்காதீர்கள். குழந்தைகளுக்குப் பாராசிட்டமால் அளவு உடல் எடையைப் பொறுத்தே கணக்கிடப்படுகிறது — பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தைக்குக் கொடுத்த அளவு உங்கள் குழந்தைக்குப் பொருந்தாது. எந்த மருந்தையும் மருத்துவரின் ஆலோசனை இல்லாமல் குழந்தைக்குக் கொடுக்காதீர்கள்; வீட்டில் ஏற்கெனவே இருக்கும் மருந்துப் புட்டியிலிருந்து சுயமாக அளந்து கொடுப்பதும் அதில் அடங்கும். சந்தேகம் வந்தால் கிளினிக்குக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு போதும்.

பிசிஜி இடத்தில் வரும் புண் — இது தவறல்ல

பிறந்தவுடன் இடது தோளில் போடப்படும் பிசிஜி தடுப்பூசி வேறு மாதிரி நடந்துகொள்ளும். போட்ட உடனே எதுவும் தெரியாது. இரண்டு முதல் ஆறு வாரங்களுக்குப் பிறகு அந்த இடத்தில் ஒரு சிறு கட்டி எழும்பும், அது மெதுவாக உடைந்து சிறு புண்ணாகும், சில நேரம் அதிலிருந்து சிறிது நீர் வடியும். பல தாய்மார்கள் இந்தக் கட்டத்தில் பயந்து ஓடி வருகிறார்கள்.

இது எதிர்பார்க்கப்படுவதுதான். அந்தப் புண் சில வாரங்களில் தானாகவே ஆறி, ஒரு சிறு தழும்பாக மாறும். அந்தத் தழும்புதான் தடுப்பூசி வேலை செய்ததற்கான அடையாளம். செய்ய வேண்டியது ஒன்றே ஒன்று — அதைச் சுத்தமாகவும் உலர்வாகவும் வைப்பது. அழுத்திப் பிழியவோ, சீழை வெளியே எடுக்கவோ, மருந்து தடவவோ, பேண்டேஜ் போடவோ வேண்டாம். குளிக்க வைக்கும்போது வழக்கம் போல் மெதுவாகக் கழுவி, துடைத்துவிட்டால் போதும்.

ஆனால் அந்த இடம் பெரிதாகி, சுற்றிலும் சிவப்பு பரவி, தோள்பட்டையின் கீழ் கட்டி தெரிந்தால், அல்லது குழந்தைக்குக் காய்ச்சல் சேர்ந்தால் — அது வழக்கமான போக்கு அல்ல. அதை மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள். சில குழந்தைகளுக்குப் பிசிஜி தழும்பே தெரியாமல் போகலாம்; அதற்காக மீண்டும் போட வேண்டுமா என்பதை மருத்துவர்தான் முடிவு செய்வார், நீங்கள் அல்ல.

காலை வரை காத்திருக்கக் கூடாத அறிகுறிகள்

இந்தப் பட்டியல் சிறியது, ஆனால் இதை மனப்பாடம் செய்து வைத்துக்கொள்வது நல்லது. இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று தெரிந்தால், “காலையில் பார்ப்போம்” என்ற முடிவு தவறு. முகம் அல்லது உதடு வீங்குதல் மற்றும் மூச்சுத் திணறல் போன்றவை ஊசி போட்ட சில நிமிடங்களுக்குள்ளேயே வரக்கூடியவை — மையத்தில் பதினைந்து நிமிடம் காத்திருக்கச் சொல்வதற்குக் காரணமே அதுதான்.

ஒரு பொதுவான வழிகாட்டி: முதல் இரண்டு நாட்களில் தொடங்கி, படிப்படியாகக் குறைந்து வருவது வழக்கமான போக்கு. மூன்றாம் நாள் புதிதாகக் காய்ச்சல் தொடங்கினால், அல்லது இரண்டு நாட்களுக்கு மேல் காய்ச்சல் நீடித்தால், அது பெரும்பாலும் தடுப்பூசியால் அல்ல — வேறு ஏதோ ஒரு தொற்று. அதையும் மருத்துவரிடம் காட்ட வேண்டும்.

மருத்துவரிடம் செல்லும்போது கையில் தடுப்பூசி அட்டையை எடுத்துச் செல்லுங்கள். எந்த ஊசி, எத்தனை மணிக்கு, எந்தக் காலில் அல்லது கையில் என்பதை அது ஒரே பார்வையில் சொல்லிவிடும். அத்துடன் நீங்கள் கவனித்ததை வரிசையாகச் சொல்லுங்கள் — எப்போது தொடங்கியது, குழந்தை பால் குடித்ததா, எத்தனை முறை சிறுநீர் கழித்தது, தூக்கினால் அமைதியானதா. இந்த நான்கு தகவல்களும் மருத்துவருக்கு வெப்பநிலை எண்ணை விட அதிகம் சொல்லும். வீட்டில் ஏதேனும் மருந்து கொடுத்திருந்தால் அதையும் மறைக்காமல் சொல்லிவிடுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்