உட்காருதல், தவழுதல், நடத்தல் — குழந்தையின் மூன்று பெரிய மைல்கற்கள் எப்போது வரும்

குடும்பக் குழுவில் வந்த ஒரு வீடியோ

பத்து மாதக் குழந்தை சோஃபாவைப் பிடித்துக்கொண்டு நான்கு அடி வைத்து நடக்கிறது. வீடியோ குடும்ப வாட்ஸ்அப் குழுவில் விழுந்த பத்து நிமிடத்தில் இருபது பாராட்டுச் செய்திகள். அதே குழுவில் இன்னொரு அம்மா தன் பதினொரு மாதக் குழந்தையைப் பார்க்கிறார் — அவன் இன்னும் தவழக்கூட இல்லை, உட்கார்ந்தபடி பின்பக்கமாக நகர்ந்து அறையைக் கடக்கிறான். அவர் யாரிடமும் எதுவும் கேட்கவில்லை. இரவு பன்னிரண்டு மணிக்குத் தொலைபேசியில் தேடுகிறார்.

இந்த இரண்டு குழந்தைகளும் சாதாரணமானவை. பின்பக்கமாக உட்கார்ந்து நகர்வதற்குப் பெயர் உண்டு, அது ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட வழக்கமான மாறுபாடு. ஆனால் அது யாருக்கும் தெரிவதில்லை, ஏனெனில் தவழுதல் ஒன்றுதான் இயல்பு என்று நாம் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

இந்தப் பக்கம் உட்காருதல், தவழுதல், நடத்தல் — மூன்றையும் ஒரே இடத்தில், வயது வரம்புகளுடன் வைக்கிறது. வரம்பு என்பது முக்கியமான சொல். ஒவ்வொரு மைல்கல்லுக்கும் ஒரு தேதி இல்லை, பல மாதங்கள் நீளும் ஒரு காலம்தான் இருக்கிறது. அந்தக் காலத்துக்குள் இருக்கும் எந்தக் குழந்தையும் பின்தங்கியது அல்ல.

மூன்று மைல்கற்களும் ஒரே பார்வையில்

கீழே உள்ள அட்டவணை பெரும்பாலான குழந்தைகள் ஒவ்வொரு திறனையும் அடையும் வழக்கமான காலத்தைக் காட்டுகிறது. இது ஒரு இலக்கு அட்டவணை அல்ல; ஒரு வரைபடம். உங்கள் குழந்தை ஒரு வரிசையில் முன்னாலும் இன்னொன்றில் பின்னாலும் இருப்பது மிகச் சாதாரணம் — வளர்ச்சி எல்லாத் திசைகளிலும் ஒரே வேகத்தில் நடப்பதில்லை.

முன்கூட்டிப் பிறந்த குழந்தைகளுக்குப் பிறந்த தேதியை அல்ல, எதிர்பார்க்கப்பட்ட தேதியிலிருந்து கணக்கிடும் திருத்தப்பட்ட வயதைப் பயன்படுத்துங்கள். இரண்டு வயது வரை இந்த வித்தியாசம் தெளிவாகத் தெரியும், அதற்குப் பிறகு பொதுவாகச் சமன்பட்டுவிடும்.

வரம்புகளைப் படிக்கும் முறையும் முக்கியம். 'ஏழு முதல் பன்னிரண்டு மாதம்' என்பதன் பொருள், ஏழாம் மாதத்தில் தொடங்கினால் முன்னேற்றம், பன்னிரண்டாம் மாதத்தில் தொடங்கினால் பிந்தங்கல் என்பது அல்ல. அந்த ஐந்து மாதங்களுக்குள் எங்கு வந்தாலும் அது வழக்கமான வளர்ச்சிதான். ஒரு குழந்தை ஏழாம் மாதத்தில் தவழ்ந்து பதினைந்தாம் மாதத்தில் நடக்கலாம்; இன்னொரு குழந்தை பதினொன்றாம் மாதத்தில் தவழ்ந்து பன்னிரண்டாம் மாதத்திலேயே நடக்கலாம். இரண்டாம் பிறந்த நாளின்போது இருவரையும் பார்த்தால் வேறுபாடு தெரியாது.

உட்காருதல் — முதல் பெரிய மாற்றம்

உட்காருதல் என்பது வெறும் நிலை மாற்றம் அல்ல. உட்கார்ந்தால் இரு கைகளும் விடுபடுகின்றன; அப்போதுதான் ஒரு பொருளை ஒரு கையிலிருந்து மறு கைக்கு மாற்றுவது, திருப்பிப் பார்ப்பது, தட்டுவது எல்லாம் தொடங்குகிறது. உலகைப் பார்க்கும் கோணமும் மாறுகிறது.

இது கழுத்து, முதுகு, இடுப்புத் தசைகளின் வலிமையிலிருந்து வருகிறது — அந்த வலிமை வயிற்றுப் படுக்கைப் பயிற்சியிலிருந்தும் தரையில் கழியும் நேரத்திலிருந்தும் கட்டமைக்கப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் குழந்தை முன்னால் கைகளை ஊன்றி முக்காலியைப் போல உட்காரும்; பிறகு கைகளை விடுவிக்கும்; இறுதியில் விழாமல் பக்கவாட்டில் திரும்பும்.

உட்காருதல் திட உணவோடும் தொடர்புடையது. உலக சுகாதார அமைப்பின் பரிந்துரைப்படி ஆறு மாதம் வரை தாய்ப்பால் மட்டுமே; ஆறு மாதத்தில் திட உணவு தொடங்கும்போது, தாங்கலுடன் நேராக உட்கார முடிவதும் தலையை நிலையாகப் பிடிப்பதும் தயார்நிலையின் அறிகுறிகள். பன்னிரண்டு மாதத்துக்கு முன் தேனோ, வீட்டில் தயாரிக்கும் பாரம்பரிய மருந்துக் கலவைகளோ (குட்டி) ஒருபோதும் கொடுக்கக் கூடாது.

உட்கார்ந்து பழகும் காலத்தில் சுற்றி மெத்தென்ற தலையணைகளை அடுக்கி வைப்பது பலரின் வழக்கம். விழும்போது அடி படாமல் இருக்க அது உதவும், ஆனால் குழந்தையைத் தூங்க வைக்கும் இடத்தில் அவை இருக்கக் கூடாது. குழந்தையைத் தலையணைகளுக்கு நடுவே உட்கார வைத்துவிட்டு அறையை விட்டு வெளியே செல்லாதீர்கள். சிறப்பு உட்கார் இருக்கைகளும் வளையங்களும் தேவையில்லை — தரை போதும்.

தவழுதல் — சிலர் தவழாமலேயே நடப்பார்கள்

தவழுதல் மிகவும் மாறுபாடு நிறைந்த மைல்கல். சில குழந்தைகள் கை முழங்கால் என்று பாடப் புத்தகத்தில் இருப்பது போலவே தவழ்கின்றன. சிலர் வயிற்றைத் தரையில் வைத்து இழுத்துக்கொண்டு நகர்கிறார்கள். சிலர் உட்கார்ந்தபடியே பின்புறத்தில் நகர்கிறார்கள். சிலர் ஒரு கால் மடித்து ஒரு கால் நீட்டி விசித்திரமாக நகர்கிறார்கள். இவை அனைத்தும் அறியப்பட்ட, சாதாரணமான வழிகள்.

இன்னும் முக்கியமான விஷயம் இது: சில குழந்தைகள் தவழுவதையே முழுமையாகத் தவிர்த்துவிட்டு, உட்காருதலிலிருந்து நேரடியாக எழுந்து நிற்பதற்கும் நடப்பதற்கும் சென்றுவிடுகிறார்கள். இது பொதுவாக எந்தப் பிரச்சினையையும் குறிக்காது. மருத்துவர்கள் கவனிப்பது 'தவழ்கிறதா' என்பதை அல்ல — 'ஏதாவது ஒரு வழியில் தானாக இடம் பெயர்கிறதா, இரு பக்கங்களையும் சமமாகப் பயன்படுத்துகிறதா' என்பதைத்தான்.

தவழத் தொடங்கியதும் வீட்டைப் பாதுகாப்பாக்குவது அவசரமாகிறது. மின் பிளக் புள்ளிகளை மூடுங்கள், தொங்கும் மேசை விரிப்புகளை எடுத்துவிடுங்கள், படிக்கட்டுகளுக்கு மேலும் கீழும் தடுப்புக் கதவு வையுங்கள், சிறு பொருள்களை — நாணயம், பொத்தான், பொம்மைக் கண், மணி — தரை மட்டத்திலிருந்து முழுமையாக அகற்றுங்கள். வாளியிலோ பக்கெட்டிலோ தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்காதீர்கள்.

நடத்தல் — பதினெட்டு மாதம் வரை வரம்பு நீளும்

நடத்தல் ஒரே நாளில் நடக்கும் ஒன்று அல்ல, அது ஒரு வரிசை. முதலில் தளபாடத்தைப் பிடித்து இழுத்து எழுந்து நிற்பது. பிறகு சோஃபாவைப் பிடித்தபடி பக்கவாட்டில் நகர்வது. பிறகு ஒரு கையை மட்டும் விட்டுவிட்டு நிற்பது. பிறகு எதையும் பிடிக்காமல் சில வினாடிகள் நிற்பது. கடைசியாக ஓரிரு அடிகள் — பொதுவாக ஒரு பெரியவரின் கைகளை நோக்கி.

முதல் தாங்கலற்ற அடிகள் பத்து மாதத்தில் வரலாம், பதினெட்டு மாதத்திலும் வரலாம். இரண்டுமே வரம்புக்குள்தான். ஒரு குழந்தை பதினைந்து மாதத்தில் நடக்கத் தொடங்குவது தாமதம் அல்ல. குண்டான குழந்தைகள், விழுவதற்குப் பயப்படும் குழந்தைகள், நகராமலேயே எல்லாம் கிடைக்கும் குழந்தைகள் — இவர்கள் சற்று நிதானமாக இருப்பார்கள்.

முதல் நடையின் தோற்றமும் விநோதமாக இருக்கும். கால்கள் அகன்று, பாதங்கள் வெளிப்புறமாகத் திரும்பி, கைகள் தோள் உயரத்தில் தூக்கி, ஒவ்வொரு அடியிலும் தொப்பென்று விழுந்து. இது சரியானதுதான். வீட்டுக்குள் காலணி தேவையில்லை — வெறும் பாதங்களே சிறந்தவை; தரையை உணர்வதுதான் சமநிலையைக் கற்றுத் தருகிறது. வெளியே செல்லும்போது மட்டும் மென்மையான, வளையக்கூடிய அடிப்பாகம் கொண்ட காலணி போதும்.

நடைவண்டி வேண்டாம் — உண்மையில் உதவுவது இவைதான்

இதைத் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும். சக்கரம் பொருத்திய நடைவண்டி — வாக்கர் — பாதுகாப்பானது அல்ல, பரிந்துரைக்கப்படுவதும் இல்லை. அதில் அமர்ந்த குழந்தை மிக வேகமாக நகர்கிறது; படிக்கட்டு, சூடான பாத்திரம், நீர்த் தொட்டி, திறந்த கதவு எல்லாம் ஒரு நொடியில் எட்டிவிடும். வழக்கமான உயரத்தை விட உயரமாக இருப்பதால் மேசை மேல் இருப்பதையும் பிடித்திழுக்கும். இது வெறும் கோட்பாட்டு அபாயம் அல்ல, உண்மையில் நடக்கும் விபத்துகள்.

இரண்டாவது காரணம் அதைவிட முக்கியம்: நடைவண்டி குழந்தையை முன்கூட்டி நடக்க வைப்பதில்லை. அதில் குழந்தை கால் விரல் நுனியால் தள்ளிக்கொண்டு நகர்கிறது, அது நடப்பதற்குத் தேவையான சமநிலையையோ இடுப்பு வலிமையையோ கற்றுத் தருவதில்லை. மேலும், அதில் அமர்ந்திருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் தரையில் இருந்திருக்க வேண்டிய நிமிடம். ஸ்டேஷனரி வகை விளையாட்டு இருக்கைகளும் அதே பிரச்சினையைத் தருகின்றன — குறைவாகவே பயன்படுத்துங்கள்.

உண்மையில் உதவுவது எளிமையானவை. திறந்த, சுத்தமான, உறுதியான தரை. வெறும் பாதங்கள். பிடித்து எழுவதற்கு ஏற்ற உயரத்தில் சோஃபா, குறைந்த மேசை, ஜன்னல் விளிம்பு. தள்ளிக்கொண்டு போகக்கூடிய கனமான பொம்மை வண்டி — கவிழாத, எடையுள்ள ஒன்று. பெரியவர்கள் தரையில் அமர்ந்து விளையாடுவது. இரண்டு வயதுக்குக் கீழ் திரைகள் வேண்டாம்; அசைவு திரையிலிருந்து கற்கப்படுவதில்லை.

எப்போது மருத்துவரிடம் கேட்பது என்பதற்கும் நேர்மையான பதில்கள் உண்டு. ஒன்பது மாதத்திலும் தாங்கல் இல்லாமல் உட்கார முடியவில்லை என்றால், பன்னிரண்டு மாதத்திலும் எந்த வழியிலும் தானாக இடம் பெயரவில்லை என்றால், பதினெட்டு மாதத்திலும் தாங்கல் இல்லாமல் நடக்கவில்லை என்றால், உடல் மிகவும் இறுக்கமாகவோ தளர்வாகவோ இருந்தால், ஒரு பக்கத்தை மட்டுமே பயன்படுத்தினால், அல்லது ஏற்கெனவே செய்த ஒன்றைச் செய்வதை நிறுத்திவிட்டால் — இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று இருந்தால் மருத்துவரிடம் காட்டி ஆலோசனை கேளுங்கள். பெரும்பாலான நேரங்களில் பதில் ஆறுதலாகவே இருக்கும்; தேவைப்படும் சில குழந்தைகளுக்கு முன்கூட்டியே தொடங்கும் பயிற்சி நன்றாக வேலை செய்யும்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்