மழைக்கால நோய்கள்: டெங்கு, வயிற்றுப்போக்கு, வெள்ள நீர் — சென்னை பெற்றோருக்கான வழிகாட்டி

பள்ளி வேனுக்காகக் காத்திருந்த அந்தத் தெரு

அக்டோபர் மாத ஒரு காலை. சென்னையின் ஒரு தெருவில் இரவு முழுக்கப் பெய்த மழையின் தண்ணீர் முழங்கால் அளவுக்கு நிற்கிறது. பள்ளி வேன் தெருவின் முனையில் நிற்கிறது; உள்ளே வர முடியாது. ஏழு வயது மகன் சீருடையையும் ஷூவையும் அணிந்துகொண்டு, அப்பாவின் தோளில் ஏறிக்கொள்கிறான். அப்பா அந்தத் தண்ணீரில் இறங்கி நடக்கிறார். அவர் காலில் ஒரு சின்ன வெட்டுக்காயம் இருக்கிறது — அவர் அதைக் கவனிக்கவில்லை.

இது ஒரு தனி நிகழ்வு அல்ல; அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரை வடகிழக்குப் பருவமழைக் காலத்தில் பல வீடுகளின் காலைக் காட்சி இதுதான். இந்த மூன்று மாதங்களில் குழந்தைகள் மருத்துவரிடம் அதிகம் வரும் காரணங்கள் ஒரு பட்டியலாகச் சுருங்கிவிடுகின்றன — காய்ச்சல், வயிற்றுப்போக்கு, சளி, தோல் தொற்று, கொசுவால் பரவும் நோய்கள்.

இந்தப் பக்கம் அந்த மூன்று மாதங்களுக்கானது. முதலில் என்ன நோய்கள் வருகின்றன, பிறகு டெங்கு — தடுப்பதும், எந்த அறிகுறி வந்தால் நேராக மருத்துவமனைக்குப் போக வேண்டும் என்பதும். கடைசியில் வயிற்றுப்போக்கு, தண்ணீர், காயங்கள். இது பொதுவான தகவல் மட்டுமே; உங்கள் குழந்தையின் மருத்துவரின் ஆலோசனைக்கு இது மாற்று அல்ல.

மழைக்காலத்தில் அடிக்கடி வரும் நோய்கள்

மழைக்கால நோய்களை இரண்டு பெரிய வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று, தண்ணீர் மற்றும் உணவின் வழியாகப் பரவுபவை — வயிற்றுப்போக்கு, டைபாய்டு, மஞ்சள் காமாலை, காலரா. இரண்டு, கொசுவின் வழியாகப் பரவுபவை — டெங்கு, சிக்குன்குனியா, மலேரியா. இவற்றோடு, வெள்ள நீரில் நடப்பதால் வரும் எலிக்காய்ச்சலும், ஈரம் காரணமாக வரும் பூஞ்சைத் தொற்றுகளும் சேர்கின்றன.

இவை அனைத்திற்கும் பொதுவான தொடக்கம் காய்ச்சல். எனவே ஒரு அளவுகோலை முதலிலேயே தெளிவாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள். நூறு புள்ளி நான்கு டிகிரி ஃபாரன்ஹீட் அல்லது முப்பத்தெட்டு டிகிரி செல்சியஸ் — இதற்கு மேல் இருந்தால் அது காய்ச்சல். மூன்று மாதத்துக்குக் குறைவான குழந்தைக்கு இந்த அளவு காய்ச்சல் வந்தால், அன்றைக்கே மருத்துவரைப் பார்க்க வேண்டும் — காத்திருக்கக் கூடாது, வீட்டு வைத்தியம் வேண்டாம்.

டெங்கு: கொசு எங்கே முட்டையிடுகிறது

டெங்குவைப் பரப்பும் கொசுவைப் பற்றி இரண்டு விஷயங்களைத் தெரிந்துகொண்டால் போதும். ஒன்று, அது தேங்கி நிற்கும் சுத்தமான தண்ணீரில்தான் முட்டையிடுகிறது — சாக்கடையில் அல்ல, உங்கள் பால்கனியில் இருக்கும் தொட்டித் தட்டில். இரண்டு, அது பகலில் கடிக்கிறது; அதிலும் அதிகாலையிலும் மாலைப் பொழுதிலும் அதிகம். எனவே இரவு மட்டும் கொசுவலை போட்டால் போதாது.

வாரம் ஒரு நாளை ‘உலர் நாள்’ ஆக வையுங்கள். அன்று வீட்டில் தண்ணீர் தேங்கக்கூடிய ஒவ்வொரு இடத்தையும் காலி செய்து, துடைத்து, உலர்த்தி, மீண்டும் நிரப்புங்கள். ஏழு நாட்களுக்குள் முட்டையிலிருந்து கொசு உருவாகிவிடும் என்பதால் இந்த வாரந்தோறும் செய்யும் பழக்கம்தான் வேலை செய்கிறது. அண்டை வீட்டுத் தோட்டமும் பொது மொட்டை மாடியும் சேர்ந்தால்தான் முழுப் பயன் கிடைக்கும்.

கடி படாமல் தடுப்பதற்கு வயதுக்கு ஏற்ற வழிகள் உண்டு. இரண்டு மாதத்துக்குக் குறைவான குழந்தைக்கு எந்தக் கொசு விரட்டியும் வேண்டாம் — தொட்டிலிலும் தள்ளுவண்டியிலும் கொசுவலை மட்டுமே. அதற்கு மேல் உள்ளவர்களுக்குக் குழந்தைகளுக்கு ஏற்றது என்று பொதியில் குறிப்பிடப்பட்ட விரட்டியை, மூடிய தோலில் மட்டும், முகத்திலும் கைகளிலும் தடவாமல் பயன்படுத்தலாம். மூன்று வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைகளுக்கு எலுமிச்சை யூகலிப்டஸ் எண்ணெய் சார்ந்த விரட்டிகள் பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. எது உங்கள் குழந்தைக்குப் பொருந்தும் என்பதை மருத்துவரிடம் ஒரு முறை கேட்டுவிடுங்கள். பகலில் நீளக் கை உடையும், ஜன்னலில் வலையும் நல்ல எளிய பாதுகாப்பு.

காய்ச்சல் இறங்கும் நேரம்தான் ஆபத்தான நேரம்

டெங்கு பற்றிப் பெற்றோர் அறியாத மிக முக்கியமான விஷயம் இதுதான். காய்ச்சல் மூன்று நான்கு நாட்கள் இருந்துவிட்டு இறங்க ஆரம்பிக்கும். ‘குணமாகிவிட்டது’ என்று தோன்றும் அந்த நேரம்தான் — பொதுவாக நோய் தொடங்கிய மூன்றாம் நாள் முதல் ஏழாம் நாள் வரையிலான காலம் — உண்மையில் கவனமாக இருக்க வேண்டிய கட்டம். சிலருக்கு இந்தக் கட்டத்தில்தான் நிலைமை மோசமாகிறது. காய்ச்சல் இறங்கியதும் கவனத்தைத் தளர்த்தக் கூடாது.

கீழே உள்ள எந்த ஒரு அறிகுறி தெரிந்தாலும், காத்திருக்காமல் உடனே மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லுங்கள் — கடுமையான வயிற்று வலி; நிற்காத வாந்தி; ஈறு அல்லது மூக்கிலிருந்து இரத்தம்; தோலில் சிவப்புப் புள்ளிகள்; மயக்கமான, தூங்கியபடியே இருக்கும், எழுப்பினாலும் சரியாக விழிக்காத நிலை; அல்லது எரிச்சலுடன் அமைதியில்லாமல் இருப்பது; காய்ச்சல் இறங்கும்போது கை கால் குளிர்ந்து ஒட்டும் வியர்வையுடன் இருப்பது; மூச்சு வாங்குவது; ஆறு எட்டு மணி நேரமாகச் சிறுநீர் கழிக்காதது. இவை எதுவும் வீட்டில் கவனிக்க வேண்டியவை அல்ல; இவை மருத்துவமனைக்கான அறிகுறிகள்.

மருந்து பற்றி ஒரு தெளிவான வரி. டெங்கு சந்தேகம் இருக்கும்போது, கடையில் எளிதாகக் கிடைக்கும் காய்ச்சல் மற்றும் வலி நிவாரண மருந்துகளில் சில ஆபத்தானவையாக இருக்கலாம். எனவே எந்த மருந்தையும் நீங்களாக முடிவு செய்யாதீர்கள். எது பாதுகாப்பானது, எவ்வளவு, எத்தனை முறை என்பதை மருத்துவர்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். இந்தப் பக்கத்தில் எந்த மருந்தின் பெயரும் அளவும் வேண்டுமென்றே கொடுக்கப்படவில்லை. இரத்தத் தட்டணுக்களின் எண்ணிக்கை பற்றிய பரிசோதனை முடிவுகளையும் மருத்துவர்தான் பொருள் கொள்ள வேண்டும்; பப்பாளி இலைச் சாறு போன்ற வீட்டு வைத்தியங்களுக்குப் போதுமான உறுதியான ஆதாரம் இல்லை, அவை மருத்துவ சிகிச்சைக்கு மாற்றும் அல்ல.

வயிற்றுப்போக்கு, ஓ.ஆர்.எஸ், கொதிக்க வைத்த தண்ணீர்

வயிற்றுப்போக்கில் குழந்தையைப் பாதிக்கும் விஷயம் கிருமி அல்ல — நீரிழப்புதான். எனவே சிகிச்சையின் மையம் இழந்த நீரையும் உப்புச் சத்தையும் திரும்பக் கொடுப்பதுதான். மருந்துக் கடையிலும் அரசு மையங்களிலும் கிடைக்கும் ஓ.ஆர்.எஸ் பொட்டலத்தை, அதன் மேல் எழுதியிருக்கும் அளவு சுத்தமான தண்ணீரில் கரைத்து, சிறிது சிறிதாக அடிக்கடி கொடுங்கள். கரைத்த கரைசலை இருபத்தி நான்கு மணி நேரத்துக்கு மேல் பயன்படுத்த வேண்டாம்.

தாய்ப்பால் குடிக்கும் குழந்தையாக இருந்தால், வயிற்றுப்போக்கின்போது தாய்ப்பாலை நிறுத்தவே கூடாது — அடிக்கடி கொடுக்க வேண்டும். சாப்பிடும் குழந்தையாக இருந்தால் உணவை நிறுத்த வேண்டாம்; எளிதில் செரிக்கும் உணவைச் சிறிது சிறிதாகக் கொடுங்கள். குளிர்பானங்கள், பழச்சாறு, விளையாட்டு வீரர்களுக்கான பானங்கள் ஆகியவை வயிற்றுப்போக்கை அதிகமாக்கும். துத்தநாக மாத்திரையை அரசு வழிகாட்டுதல் பரிந்துரைக்கிறது; அளவையும் நாட்களையும் மருத்துவர்தான் சொல்ல வேண்டும்.

நீரிழப்பின் அறிகுறிகளை மனப்பாடம் செய்து வையுங்கள் — ஆறு எட்டு மணி நேரமாகச் சிறுநீர் இல்லை அல்லது டயப்பர் உலர்ந்தே இருக்கிறது; அழும்போது கண்ணீர் வரவில்லை; கண்கள் உள்ளே போயிருக்கின்றன; குழந்தையின் தலையில் உள்ள மென்மையான பகுதி உள்வாங்கியிருக்கிறது; வாய் வறண்டிருக்கிறது; குழந்தை சோர்ந்து விளையாடாமல் இருக்கிறது. இவற்றில் ஏதேனும் இருந்தால், மலத்தில் இரத்தம் இருந்தால், வாந்தி நிற்காமல் இருந்தால் — உடனே மருத்துவமனைக்குச் செல்லுங்கள்.

தடுப்பு பக்கத்தில் மூன்று விஷயங்கள். குடிக்கும் தண்ணீரைக் கொதிநிலைக்கு வந்த பிறகு ஒரு நிமிடம் கொதிக்க வைத்து, தானாக ஆறவிட்டு, மூடிய பாத்திரத்தில் வையுங்கள். வெளியில் வெட்டி வைத்த பழம், தெருவோரச் சாறு, வெளியில் கிடைக்கும் ஐஸ் ஆகியவை இந்தக் காலத்தில் வேண்டாம். சாப்பிடுவதற்கு முன்னும் கழிப்பறைக்குப் போன பின்னும் சோப்பு போட்டு இருபது நொடி கை கழுவுவதை வீட்டில் எல்லோருக்கும் விதியாக்குங்கள்.

வெள்ள நீர், காயங்கள், ஈரமான உடைகள்

தேங்கிய வெள்ள நீரில் நடப்பதைத் தவிர்ப்பதே சிறந்தது. அதில் கழிவுநீரும், விலங்குகளின் சிறுநீரும் கலந்திருக்கக்கூடும். திறந்த வெட்டுக் காயமோ, சொறியப்பட்ட தோலோ, பாதத்தில் வெடிப்போ இருந்தால் அந்தத் தண்ணீரில் இறங்கவே கூடாது — எலிக்காய்ச்சல் இப்படித்தான் உள்ளே நுழைகிறது. தவிர்க்க முடியாமல் இறங்க வேண்டியிருந்தால், காயத்தை நீர் புகாத ஒட்டுத் துணியால் மூடி, வெளியே வந்ததும் சோப்பும் சுத்தமான தண்ணீரும் கொண்டு நன்றாகக் கழுவுங்கள்.

வெள்ள நீரில் நடந்த சில நாட்களுக்குள் காய்ச்சல், கடுமையான தசை வலி — குறிப்பாகக் கெண்டைக்காலில் — தலைவலி, கண் சிவப்பு ஆகியவை வந்தால், வெள்ள நீரில் நடந்த விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லி மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள். இந்தத் தகவல் மருத்துவருக்கு முக்கியமானது. நீங்களாக எந்த மருந்தையும் தொடங்க வேண்டாம்.

தினசரிச் சிறு விஷயங்களும் இந்தக் காலத்தில் வேலை செய்கின்றன. ஈரமான சீருடையை உடனே மாற்றுங்கள்; பையில் ஒரு மாற்று உடையும் ஒரு ஜோடி சாக்ஸும் வைத்து அனுப்புங்கள். கால் விரல் இடுக்குகளை நன்றாகத் துடைத்து உலர்த்துங்கள் — பூஞ்சைத் தொற்று தொடங்குவது அங்கேதான். ஈரமான ஷூவை மீண்டும் அணிய வேண்டாம். டயப்பர் அணியும் குழந்தைக்கு ஈரப்பதம் அதிகமாக இருக்கும் இந்தக் காலத்தில் அடிக்கடி மாற்றுவதும், தோலை உலர வைப்பதும் தேவை. காய்ச்சல் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் நீடித்தால், அல்லது இறங்கி மீண்டும் ஏறினால், மருத்துவரைப் பாருங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்