குழந்தை பால் எடுத்தல்: எது சாதாரணம், எது ரிஃப்ளக்ஸ், எப்போது மருத்துவரிடம்

எல்லாக் குழந்தையும் பால் எடுக்கும் — அது நோய் அல்ல

தோளில் ஒரு துணி, சோஃபாவின் மேல் இன்னொரு துணி, படுக்கையின் தலைப்பக்கம் மூன்றாவது. பால் கொடுத்து முடிந்த ஐந்து நிமிடத்தில் ஒரு வெள்ளைத் தாரை. வீட்டில் யாராவது சொல்வார்கள் — பால் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை, மாற்றிப் பாருங்கள் என்று. இன்னொருவர் சொல்வார், வயிற்றில் காற்று, ஏதாவது கொடுங்கள் என்று.

பெரும்பாலான நேரங்களில் இரண்டுமே தேவையில்லை. பிறந்து சில மாதங்கள் ஆன குழந்தைகளில் பால் திரும்ப வெளியே வருவது மிகச் சாதாரணம். இதற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது, ஒரு காலக்கெடு இருக்கிறது, பெரும்பாலும் எந்தச் சிகிச்சையும் தேவைப்படுவதில்லை.

வெளியே வரும் அளவு அதிகமாகத் தெரிவதற்கும் ஒரு காரணம் உண்டு. ஒரு தேக்கரண்டி அளவு பால் ஒரு துணியில் விழுந்தால் அது பரவி மிகப் பெரிதாகத் தெரியும். உண்மையில் வெளியே வந்தது கொஞ்சம்தான். குழந்தை எடை கூடிக்கொண்டிருந்தால், அது வெளியே வந்ததைவிட உள்ளே தங்கியது அதிகம் என்பதற்கு அதுவே சான்று.

ஆனால் ஒரு சிறு பகுதிக் குழந்தைகளுக்கு இது வெறும் துணி வேலை மட்டும் அல்ல — வலி இருக்கும், எடை கூடாது, பால் குடிக்கவே மறுக்கும். அந்த வேறுபாட்டைப் பார்ப்பதுதான் இந்தப் பக்கத்தின் வேலை.

ஏன் நடக்கிறது — அந்த வால்வு இன்னும் முதிரவில்லை

உணவுக்குழாய்க்கும் இரைப்பைக்கும் இடையே ஒரு தசை வளையம் இருக்கிறது. உள்ளே போனது திரும்ப மேலே வராமல் அது தடுக்க வேண்டும். பிறந்த குழந்தையில் அந்த வளையம் இன்னும் முழுமையாக முதிரவில்லை; அது எளிதாகத் திறக்கும். அதனால் இரைப்பையில் உள்ளது மேலே வந்துவிடுகிறது.

இதோடு இன்னும் மூன்று விஷயங்கள் சேர்கின்றன. குழந்தையின் இரைப்பை மிகச் சிறியது. உணவு முழுக்க முழுக்கத் திரவம். அது பெரும்பாலான நேரம் படுத்தேயிருக்கிறது. இந்த நான்கும் சேர்ந்தால் பால் வெளியே வருவது இயற்பியல்தான், நோய் அல்ல.

இது பொதுவாக முதல் சில மாதங்களில் அதிகமாக இருக்கும், பிறகு படிப்படியாகக் குறையும். குழந்தை உட்காரத் தொடங்கும்போது, திட உணவு தொடங்கும்போது, அந்தத் தசை வளையம் வலுப்பெறும்போது இது தானாகவே விட்டுப்போகும். பெரும்பாலான குழந்தைகளில் முதல் பிறந்தநாளுக்குள் இது கிட்டத்தட்ட முடிந்திருக்கும்.

இரண்டு சொற்களை வேறுபடுத்திப் பார்ப்பது உதவும். பால் எடுத்தல் என்பது எந்த முயற்சியும் இல்லாமல் வாய் ஓரமாக வழிவது; குழந்தை அதைக் கவனிப்பதேயில்லை. வாந்தி என்பது வேறு — வயிற்றுத் தசைகள் சுருங்கி வேகமாக வெளியே தள்ளுவது, அதற்கு முன் குழந்தை அசௌகரியமாக, சோர்வாக இருக்கும். மருத்துவரிடம் பேசும்போது இந்த வேறுபாட்டைச் சொன்னால் அது அவருக்குப் பெரிய உதவி.

ஒரு சொல்லைத் தெளிவுபடுத்திவிடுவோம். ரிஃப்ளக்ஸ் என்றால் பால் திரும்ப மேலே வருவது — இது எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் ஏதோ ஒரு அளவில் நடக்கிறது. அது குழந்தைக்கு வலியையோ எடை இழப்பையோ ஏற்படுத்தும்போது மட்டுமே அது சிகிச்சை தேவைப்படும் ஒரு நிலையாகிறது. இரண்டுக்கும் இடையே உள்ள கோட்டை மருத்துவர்தான் வரைய முடியும்.

சாதாரணமா, இல்லை கவனிக்க வேண்டியதா

வேறுபாட்டைப் பார்க்க எளிய வழி ஒன்று இருக்கிறது — வெளியே வந்த அளவைப் பார்க்காமல், குழந்தையைப் பாருங்கள். பால் எடுத்துவிட்டு மறுநிமிடம் சிரிக்கும், மீண்டும் பசியோடு குடிக்கும், எடை கூடும் குழந்தைக்கு இது ஒரு துணி வேலை மட்டுமே.

ஒரு சிறு சோதனை இதைப் பிடித்துக் காட்டும். பால் திரும்ப வந்தாலும் அமைதியாக இருக்கும் குழந்தைக்குப் பிரச்சினை அழுக்குத் துணிதான், குழந்தை அல்ல. அதற்கு எதிர்மறையானது, ஒவ்வொரு பாலின்போதும் வலியில் அழுது, முதுகை வளைத்து, பாதியிலேயே நிறுத்திவிடும் குழந்தை. வெளியே வரும் அளவு இரண்டிலும் ஒன்றாக இருக்கலாம்; ஆனால் இவை வெவ்வேறு நிலைகள்.

கீழே உள்ள அட்டவணையின் இடது நெடுவரிசை சாதாரண நிலையைச் சொல்கிறது. வலது நெடுவரிசையில் உள்ள எதுவும் இருந்தால், அதை வீட்டில் சமாளிக்க முயலாமல் குழந்தை மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள்.

வீட்டில் உண்மையிலேயே பலன் தருபவை

முதலாவது, ஒரே நேரத்தில் கொடுக்கும் அளவைக் குறைத்து, அடிக்கடி கொடுங்கள். மொத்த அளவைக் குறைக்கச் சொல்லவில்லை — அதையே பிரித்துக் கொடுங்கள். நிரம்பி வழியும் இரைப்பையிலிருந்துதான் பால் அதிகம் திரும்பி வருகிறது.

இரண்டாவது, ஏப்பம். பால் கொடுத்து முடிந்ததும் மட்டுமல்ல, நடுவிலும் ஒரு முறை. குழந்தையைத் தோளில் நேராகச் சாய்த்து, முதுகில் மெல்லத் தட்டிக் கொடுங்கள். சில குழந்தைகளுக்கு ஏப்பம் வராது; ஐந்து நிமிடம் முயன்று விட்டுவிடுங்கள், கட்டாயப்படுத்த வேண்டியதில்லை.

மூன்றாவது, பால் கொடுத்த பிறகு இருபது முதல் முப்பது நிமிடம் குழந்தையை நேராக வைத்திருங்கள் — உங்கள் தோளிலோ மார்பிலோ சாய்த்து. கார் சீட், பவுன்சர், ரிக்ளைனர் நாற்காலி இதற்கு ஏற்றவை அல்ல; அவற்றில் குழந்தையின் உடல் மடங்கி வயிற்றின் மேல் அழுத்தம் கூடும், தூக்கத்திற்கும் அவை பாதுகாப்பானவை அல்ல.

நான்காவது, பால் குடிக்கும் முறையைப் பாருங்கள். தாய்ப்பால் என்றால் குழந்தை மார்பை முழுமையாகப் பிடித்திருக்கிறதா, சத்தத்தோடு காற்று உள்ளே போகிறதா என்று கவனியுங்கள். புட்டி என்றால் நிப்பிளின் ஓட்டை மிகப் பெரியதாக இருக்கிறதா, குழந்தை மூச்சு விடாமல் விழுங்குகிறதா, நிப்பிள் முழுக்கப் பாலால் நிரம்பியிருக்கிறதா என்று பாருங்கள். காற்று குறைந்தால் திரும்ப வருவதும் குறையும்.

ஐந்தாவது, சிறிய விஷயங்கள். டயப்பரின் இடுப்புப் பட்டை இறுக்கமாக இருக்கக் கூடாது. பால் கொடுத்த உடனேயே வயிற்றில் படுக்க வைத்து விளையாடுவதோ, தூக்கிக் குலுக்குவதோ வேண்டாம். வீட்டில் யாரும் குழந்தையின் அருகில் புகைபிடிக்கக் கூடாது. பசுவின் பால் புரதம் ஒத்துக்கொள்ளவில்லையோ என்று சந்தேகம் இருந்தால், உணவைத் தானாக நிறுத்தாமல் மருத்துவரிடம் பேசுங்கள்.

இவை அனைத்தையும் ஒரே நாளில் மாற்ற வேண்டாம். ஒரு வாரத்திற்கு ஒன்றை மட்டும் முயற்சித்துப் பாருங்கள், மாற்றம் தெரிகிறதா என்று கவனியுங்கள். எத்தனை முறை பால் கொடுத்தீர்கள், எவ்வளவு நேரம், எப்போது பால் எடுத்தது, வாரம் ஒரு முறை எடை — இப்படி ஒரு சிறு குறிப்பேடு வைத்தால், மருத்துவரிடம் போகும்போது அது மிகவும் உதவும். ஞாபகத்தைவிட எழுதி வைத்தது துல்லியமானது.

செய்யவே கூடாதவை — மெத்தையை உயர்த்த வேண்டாம்

இது இந்தப் பக்கத்தின் மிக முக்கியமான பத்தி. ரிஃப்ளக்ஸ் இருக்கிறது என்பதற்காக மெத்தையின் தலைப்பக்கத்தை உயர்த்த வேண்டாம். கீழே தலையணை, மடித்த துண்டு, புத்தகம், சாய்வுத் தட்டு — எதுவும் வேண்டாம். ரிஃப்ளக்ஸுக்கு உதவும் என்று விற்கப்படும் சாய்வுப் படுக்கைகளும் நிலைப்படுத்தும் பொருட்களும் பாதுகாப்பானவை அல்ல. குழந்தை சரிந்து முகம் புதைந்து மூச்சு அடைபடும் ஆபத்து இருக்கிறது, அவை உதவுவதற்கான ஆதாரமும் வலுவானது அல்ல.

ரிஃப்ளக்ஸ் உள்ள குழந்தையும் மற்ற எல்லாக் குழந்தைகளைப் போலவே — முதுகில், தட்டையான உறுதியான மெத்தையில், தனியாகத் தூங்க வேண்டும். படுக்கையில் தலையணை, மெல்லிய பொம்மை, தளர்வான போர்வை எதுவும் வேண்டாம். முதுகில் படுத்தால் வாந்தி தொண்டையில் அடைக்கும் என்ற பயம் பரவலாக இருக்கிறது; அது நடப்பதில்லை. குழந்தையின் உடல் தன் மூச்சுப் பாதையைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும்.

கார் சீட்டிலோ, ஊஞ்சலிலோ, சாய்வு நாற்காலியிலோ குழந்தையைத் தூங்க விட வேண்டாம். பயணத்தில் கார் சீட் அவசியம்; ஆனால் இறங்கியதும் குழந்தையை எடுத்துத் தட்டையான இடத்தில் கிடத்துங்கள்.

மருந்து, தடிமனாக்கும் பொடி, சிறப்புப் பால் — இவற்றை நீங்களாகத் தொடங்க வேண்டாம். இவை தேவையா என்பதை மருத்துவர் குழந்தையைப் பரிசோதித்துத்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். இதேபோல் வயிற்றுக்கு நல்லது என்று சொல்லப்படும் வீட்டு மருந்துகள் — வசம்பு, ஓமத் தண்ணீர், கடையில் கிடைக்கும் கிரைப் வாட்டர், கஷாயம் — சிறு குழந்தைக்குக் கொடுக்க வேண்டாம். இவை பரிசோதிக்கப்பட்டவை அல்ல, சிலவற்றின் உள்ளடக்கம் என்னவென்றே தெரியாது. தேனை ஒரு வயதுக்குள் கொடுக்கவே கூடாது. ஆறு மாதம் வரை தாய்ப்பாலோ மருத்துவர் பரிந்துரைத்த பாலோ மட்டுமே — தண்ணீர் கூட வேண்டாம்.

உடனே மருத்துவரிடம் — எச்சரிக்கை அறிகுறிகள்

கீழே உள்ளவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று இருந்தால், அது சாதாரணப் பால் எடுத்தல் அல்ல. வீட்டு உபாயங்களை முயற்சிக்காமல் நேராக மருத்துவரிடம் செல்லுங்கள்.

இந்தப் பக்கம் பொதுவான தகவல் மட்டுமே; இது மருத்துவ ஆலோசனைக்கு மாற்று அல்ல. உங்கள் குழந்தையின் எடையைப் பார்த்து, வயிற்றைத் தொட்டுப் பரிசோதித்து, இது எது என்று சொல்ல முடிந்தவர் உங்கள் மருத்துவர் மட்டுமே.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: இது எத்தனை மாதத்தில் நின்றுவிடும்? — பொதுவாக முதல் சில மாதங்களில் அதிகமாக இருக்கும், பிறகு படிப்படியாகக் குறையும். குழந்தை உட்காரத் தொடங்கி, திட உணவு தொடங்கியவுடன் இது வெகுவாகக் குறைவதைக் கவனிப்பீர்கள். முதல் பிறந்தநாளுக்குள் பெரும்பாலான குழந்தைகளில் இது முடிந்திருக்கும். அதற்குப் பிறகும் தொடர்ந்தால் மருத்துவரிடம் சொல்லுங்கள்.

கேள்வி: பால் எடுத்துவிட்டால் மீண்டும் கொடுக்க வேண்டுமா? — குழந்தை பசியோடு கேட்டால் கொடுங்கள். ஆனால் வெளியே வந்த அளவை ஈடுகட்ட வேண்டும் என்று கட்டாயமாகக் கொடுக்க வேண்டாம் — நிரம்பிய இரைப்பை மீண்டும் அதையே செய்யும். எடை சீராகக் கூடுகிறதா, டயப்பர் வழக்கம் போல் ஈரமாகிறதா என்பதுதான் உண்மையான அளவுகோல்.

கேள்வி: ரிஃப்ளக்ஸுக்கு மருந்து தேவைப்படுமா? — பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்குத் தேவைப்படுவதில்லை. வலி, எடை இழப்பு, பால் மறுப்பு போன்றவை இருந்தால் மட்டுமே மருத்துவர் அதைப் பரிசீலிப்பார். மருந்து தேவையா, எது, எவ்வளவு என்பதை அவர் குழந்தையைப் பரிசோதித்துத்தான் முடிவு செய்வார். மருந்தகத்தில் கேட்டு நீங்களாக எதையும் தொடங்க வேண்டாம்.

கேள்வி: ஏப்பம் விடவே இல்லை என்றால் என்ன செய்வது? — சில குழந்தைகள் ஏப்பம் விடுவதில்லை, குறிப்பாக அமைதியாகப் பால் குடிப்பவை. ஐந்து நிமிடம் நேராக வைத்திருந்து, முதுகைத் தடவிவிட்டுப் படுக்க வையுங்கள். ஏப்பம் வரவில்லை என்பதற்காகக் குலுக்குவதோ, முதுகில் ஓங்கித் தட்டுவதோ வேண்டாம். அது பிரச்சினை அல்ல.