எத்தனை நாள் தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டும்? பரிந்துரை, அழுத்தம், மெதுவாக நிறுத்தும் வழி

"இன்னுமா பால் கொடுக்கிற?" — ஒரு விசேஷ வீட்டு உரையாடல்

ஒரு கல்யாண வீட்டில், சாப்பாட்டு வரிசையில் நிற்கும்போது ஒரு உறவினர் கேட்கிறார் — "பாப்பாவுக்கு ஒரு வயசு ஆயிடுச்சு இல்ல? இன்னுமா பால் கொடுக்கிற?" அடுத்த நாற்காலியில் இருக்கும் இன்னொரு பெரியவர் சொல்கிறார் — "இப்பல்லாம் ஒரு வயசுக்கு மேல பால்ல சத்தே இருக்காது." அதே நேரம், மூன்று மாதக் குழந்தையுடன் வந்திருக்கும் இன்னொரு தாயிடம் யாரோ சொல்கிறார்கள் — "டப்பா பால் கொடுக்கிறியா? ரெண்டு வருஷம் கொடுக்கணும்மா."

இரண்டு தாய்மார்களும் ஒரே அறையில் நின்று, இரண்டு எதிர் திசைகளிலிருந்து வரும் அழுத்தத்தைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒருவருக்கு "நிறுத்திடு" என்று சொல்கிறார்கள். இன்னொருவருக்கு "நிறுத்தாதே" என்று சொல்கிறார்கள். இரண்டு பேருக்கும் மிச்சம் ஒரே உணர்வுதான் — நான் ஏதோ தவறு செய்கிறேனோ.

இந்தப் பக்கம் அந்த உணர்வை நோக்கி எழுதப்படுகிறது. பரிந்துரை என்ன, ஏன், ஆறு மாதத்திற்குப் பிறகும் தாய்ப்பால் என்ன செய்கிறது, தொடர விரும்புபவர் எப்படித் தொடர்வது, நிறுத்த விரும்புபவர் எப்படி மெதுவாக நிறுத்துவது — எல்லாம் இங்கே இருக்கிறது. ஒரு விஷயத்தை ஆரம்பத்திலேயே சொல்லிவிடுகிறோம்: மூன்று மாதத்தில் நிறுத்திய தாயும் தோற்றவர் அல்ல.

பரிந்துரை உண்மையில் என்ன சொல்கிறது

உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் பரிந்துரை இரண்டு பகுதிகளாக உள்ளது. முதல் பகுதி: பிறந்ததிலிருந்து ஆறு மாதங்கள் நிரம்பும் வரை குழந்தைக்குத் தாய்ப்பால் மட்டுமே. தண்ணீர், சர்க்கரை நீர், தேன், தேனீர், பசும்பால், ஊற்று மருந்து எதுவும் தேவையில்லை. மருத்துவர் பரிந்துரைக்கும் மருந்துகளும் சொட்டு மருந்துகளும் மட்டுமே விதிவிலக்கு.

இரண்டாம் பகுதி: ஆறு மாதம் நிரம்பியதும் திட உணவைத் தொடங்குங்கள், அதே நேரம் தாய்ப்பாலையும் தொடருங்கள் — இரண்டு வயது வரை, அதற்கு மேலும் தாயும் குழந்தையும் விரும்பினால். இங்கே கவனிக்க வேண்டியது இதுதான்: இரண்டு வயது என்பது நிறுத்த வேண்டிய கெடு அல்ல, அது ஒரு குறைந்தபட்சப் பரிந்துரை.

ஆறு மாதத்தில் திட உணவு தொடங்குவது தாய்ப்பாலை நிறுத்துவதற்காக அல்ல. அந்த வயதில் குழந்தையின் இரும்புச்சத்துத் தேவை உயர்கிறது, மென்று விழுங்கும் திறன் வளர்கிறது. உணவு கூடுதலாகச் சேர்க்கப்படுகிறது; தாய்ப்பால் நீக்கப்படுவதில்லை. முதல் ஆண்டில் உணவு பழக்கத்திற்காக, பால் ஊட்டத்திற்காக என்ற வரிசைதான்.

இந்தப் பரிந்துரையை ஒரு இலக்காகப் பாருங்கள், ஒரு தேர்வுத் தாளாக அல்ல. ஒரு வாரம் தாய்ப்பால் கொடுத்தாலும் அது குழந்தைக்கு நல்லது. மூன்று மாதம் கொடுத்தால் அதைவிட நல்லது. கலப்பு முறையில் — சிறிது தாய்ப்பால், சிறிது ஃபார்முலா — கொடுத்தாலும் அதுவும் மதிப்புள்ளதுதான். இது ஒரு தராசு, ஒரு தேர்ச்சி பட்டியல் அல்ல.

ஆறு மாதத்திற்குப் பிறகும் தாய்ப்பால் என்ன தருகிறது

"ஒரு வயசுக்கு மேல பால்ல சத்தே இருக்காது" என்பது தமிழ் வீடுகளில் அடிக்கடி கேட்கும் வாக்கியம். அது உண்மையல்ல. தாய்ப்பால் திடீரென ஒரு நாள் தண்ணீராக மாறிவிடுவதில்லை. குழந்தை வளர வளர பாலின் கலவை மாறுகிறது, ஆனால் அது தொடர்ந்து ஆற்றல், கொழுப்பு, புரதம், வைட்டமின்கள், நோய் எதிர்ப்புக் கூறுகள் அனைத்தையும் தருகிறது.

ஒரு வயதுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகள் பள்ளிக்கூடம், தொட்டில் இல்லம், சுற்றியிருக்கும் பிள்ளைகள் என்று அதிக நோய்த்தொற்றுகளைச் சந்திக்கிறார்கள். அந்தக் காலகட்டத்தில் தொடரும் தாய்ப்பால் ஒரு பாதுகாப்பு அடுக்காக இருக்கிறது. குழந்தைக்கு உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருக்கும் நாட்களில் — காய்ச்சல், வயிற்றுப்போக்கு, சளி — வேறு எதையும் சாப்பிட மறுக்கும் குழந்தை தாய்ப்பாலை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளும். நீரிழப்பு ஏற்படாமல் தடுப்பதில் இது பெரிய உதவி.

ஊட்டத்தைத் தாண்டி இன்னொரு பயனும் உண்டு. இரண்டு வயதுக் குழந்தையின் உலகம் பெரியது, குழப்பமானது — கீழே விழுவது, பயப்படுவது, கோபம் வருவது. அந்த நேரங்களில் ஒரு சில நிமிடப் பாலூட்டல் அவர்களை நிதானப்படுத்துகிறது. இது "பழக்கம்" என்று ஒதுக்கித் தள்ளப்படுவது உண்டு; உண்மையில் அது ஒரு பயனுள்ள ஆறுதல் வழிமுறை.

தாய்க்கும் நன்மைகள் உண்டு. நீண்ட காலம் பாலூட்டுவது மார்பகப் புற்றுநோய், கருப்பைப் புற்றுநோய் மற்றும் இரண்டாம் வகை சர்க்கரை நோய் வருவதற்கான வாய்ப்பைக் குறைப்பதோடு தொடர்புடையது என்பது நன்கு அறியப்பட்ட மருத்துவத் தகவல். எண்களை மனப்பாடம் செய்ய வேண்டியதில்லை — தொடர்வது தாய்க்கும் இழப்பல்ல என்பதே சாராம்சம்.

எல்லாப் பக்கத்திலிருந்தும் வரும் ஆலோசனை

தமிழ் வீடுகளில் பாலூட்டல் என்பது தாயின் தனிப்பட்ட முடிவாக இருப்பதில்லை. மாமியார், அம்மா, அத்தை, அக்கா, அண்டை வீட்டுக்காரர், அலுவலகச் சகா — எல்லாருக்கும் ஓர் அபிப்பிராயம் இருக்கும். வேடிக்கை என்னவென்றால் அந்த அபிப்பிராயங்கள் ஒன்றுக்கொன்று முரண்படும்.

இதைக் கையாள்வதற்கு ஒரு எளிய உத்தி இருக்கிறது — விவாதிக்காதீர்கள், முடிவைச் சொல்லுங்கள். "நாங்க டாக்டர்கிட்ட பேசிட்டோம்" என்ற ஒரு வரி பெரும்பாலான உரையாடல்களை முடித்துவிடும். ஒவ்வொருவரையும் நம்ப வைப்பது உங்கள் வேலை அல்ல.

வீட்டில் ஒருவரையாவது உங்கள் பக்கம் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் — கணவர், அம்மா, சகோதரி, யாராக இருந்தாலும் சரி. வெளியிலிருந்து விமர்சனம் வரும்போது ஒருவர் பதில் சொன்னாலே அது பாதி சுமையைக் குறைக்கும். மேலும், ஒரே மாதிரி நிலையில் இருக்கும் இன்னொரு தாயுடன் பேசுவது — வேலைக்குச் செல்லும் தாய்மார்களின் குழுவோ, மருத்துவமனையின் பாலூட்டல் ஆலோசகரோ — நினைப்பதைவிட அதிகம் உதவும்.

இறுதியாக, குற்ற உணர்ச்சி பற்றி ஒரு நேரடியான வார்த்தை. குழந்தைக்கு உணவு கிடைப்பதுதான் முக்கியம். ஒரு தாய் தன் வலியையும் தூக்கமின்மையையும் மனநலனையும் இழந்து கொடுக்கும் பால், அந்தக் குழந்தைக்கு நல்லது செய்யாது. உங்கள் நலனும் அந்தக் கணக்கில் ஒரு பகுதிதான்.

மெதுவாக நிறுத்துவது எப்படி

நிறுத்தும் முடிவு எப்போது வந்தாலும், முறை ஒன்றுதான் — மெதுவாக. திடீரென ஒரே நாளில் நிறுத்துவது தாய்க்கும் குழந்தைக்கும் கடினம். மார்பகங்கள் கல்லாகக் கட்டி, வலி வந்து, சில நேரம் தொற்று வரை செல்லலாம். குழந்தையும் அந்த மாற்றத்தைத் திடீரென ஏற்றுக் கொள்ளாது.

நடைமுறை வழி இதுதான். நாளில் ஒரு வேளையை மட்டும் முதலில் விடுங்கள் — பொதுவாகக் குழந்தை அதிகம் ஒட்டியிராத பகல் வேளையை. அதற்குப் பதிலாக உணவோ, வயதுக்கேற்ப பானமோ, அல்லது வெறுமனே கொஞ்ச நேரம் கூடவே இருந்து விளையாடுவதோ கொடுங்கள். மூன்று நான்கு நாட்கள் அப்படியே இருக்கட்டும். உடலும் குழந்தையும் பழகிய பிறகு அடுத்த வேளையை விடுங்கள். இரவும் காலையும்தான் பொதுவாகக் கடைசியாகப் போகும்.

இந்தக் காலத்தில் மார்பகம் கனத்தால் சிறிது பாலை மட்டும் கைவழியாக வெளியேற்றி ஆசுவாசம் பெறுங்கள் — முழுவதுமாகக் காலி செய்தால் உடல் மேலும் பால் உற்பத்தி செய்யும். குளிர் ஒத்தடம் வலியைக் குறைக்கும்.

இரண்டு விஷயங்களைத் தவிர்த்துவிடுங்கள். மார்பகங்களை இறுக்கமாகத் துணியால் கட்டுவது — இது வலியையும் அடைப்பையும் தொற்றையும் அதிகரிக்கும். மேலும், முலைக்காம்பில் வேப்பம் விழுது, கசப்புப் பொருள் அல்லது காரம் தடவும் பழக்கம் — இது குழந்தையைத் திடீரென அச்சுறுத்துவதோடு, விழுங்கினால் வயிற்றுத் தொந்தரவும் தரும். மாற்றத்தைத் திட்டமிட்டுச் செய்யுங்கள், திடுக்கிட வைத்து அல்ல.

மார்பகத்தில் சிவப்பு, கடும் வலி, கட்டி, காய்ச்சல் அல்லது உடல் நடுக்கம் தோன்றினால் காத்திருக்க வேண்டாம் — அது மார்பகத் தொற்றின் அறிகுறியாக இருக்கலாம். அன்றே மருத்துவரைப் பாருங்கள்.

நிறுத்த விரும்புவது நீங்களாக இருந்தால்

சில நேரம் குழந்தை தயாராக இருக்கும், தாய் தயாராக இருக்க மாட்டார். சில நேரம் அதற்கு நேர்மாறாக இருக்கும் — தாய் நிறுத்த விரும்புவார், குழந்தை தொடர விரும்பும். இரண்டாவது நிலையைப் பற்றித்தான் யாரும் பேசுவதில்லை.

தெளிவாகச் சொல்கிறோம்: தாய் நிறுத்த விரும்புவது போதுமான காரணம். அது தூக்கமின்மையாக இருக்கலாம், முதுகுவலியாக இருக்கலாம், மனச்சோர்வாக இருக்கலாம், வேலைச் சூழலாக இருக்கலாம், அல்லது வெறுமனே "என் உடல் என்னிடம் திரும்ப வேண்டும்" என்ற உணர்வாக இருக்கலாம். இவற்றில் எதுவும் சுயநலம் அல்ல. ஒரு தாய் ஓய்வெடுத்து, நிதானமாக, குழந்தையுடன் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதும் அந்தக் குழந்தையின் தேவைதான்.

நீங்கள் மருந்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய நிலை வந்தால், முதலில் மருத்துவரிடம் கேளுங்கள். பல மருந்துகள் பாலூட்டும் காலத்தில் பாதுகாப்பானவை; நிறுத்த வேண்டிய அவசியமே இல்லாத நிலையிலும் பலர் தேவையின்றி நிறுத்திவிடுகிறார்கள். மருத்துவர் மட்டுமே அதை உங்கள் நிலைக்கேற்பச் சொல்ல முடியும்.

நிறுத்திய பிறகு சில நாட்களுக்கு ஒரு வித வெறுமை உணர்வு வரலாம் — சிலருக்கு ஹார்மோன் மாற்றத்தால் மனச்சோர்வும் வரலாம். இது இயல்பானது, பொதுவாக ஓரிரு வாரங்களில் சரியாகிவிடும். நீடித்தால், அல்லது தினசரி வேலைகளையே செய்ய முடியாத அளவு பாதித்தால், அதை மறைக்காமல் மருத்துவரிடம் பேசுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்