குழந்தைக்குப் போதுமான பால் கிடைக்கிறதா? உண்மையான அறிகுறிகளும் பீதி கிளப்பும் பொய்யான அறிகுறிகளும்

இரவு இரண்டு மணி, மூன்றாவது முறையாக

இரவு இரண்டு மணி. ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்புதான் பால் கொடுத்து முடித்தீர்கள். இப்போது மீண்டும் அழுகிறது. ஒரு கையில் குழந்தை, இன்னொரு கையில் தொலைபேசி — திரையின் வெளிச்சத்தில் "பால் போதலைனா என்ன பண்றது" என்று தேடிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். பக்கத்து அறையிலிருந்து ஒரு குரல் வருகிறது: "பசி தாங்கலைன்னு தோணுது, கொஞ்சம் டப்பா பால் கொடுத்துடு."

அந்த ஒரு வாக்கியம்தான் இந்தியாவில் எண்ணற்ற தாய்மார்கள் பாலூட்டலை முன்கூட்டியே நிறுத்துவதற்கான காரணமாக இருக்கிறது. அது மோசமான எண்ணத்தில் சொல்லப்படுவதில்லை. ஆனால் அது ஒரு தவறான அளவுகோலை நம்பிச் சொல்லப்படுகிறது.

உண்மை இதுதான்: குழந்தைக்குப் போதுமான பால் கிடைக்கிறதா என்பதை மார்பகத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தோ, குழந்தையின் அழுகையை வைத்தோ, பம்பில் எவ்வளவு வந்தது என்பதை வைத்தோ கண்டறிய முடியாது. அதைக் காட்டுவது மூன்றே விஷயங்கள்தான் — நனைந்த துணிகள், மலம், எடை. இந்தப் பக்கம் அவற்றை எப்படிக் கணக்கிடுவது என்பதைச் சொல்கிறது, அத்துடன் தேவையில்லாமல் பீதி கிளப்பும் அறிகுறிகளையும் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்துப் போடுகிறது.

முதல் ஆதாரம்: நனைந்த துணிகளும் மலமும்

உள்ளே எவ்வளவு போகிறது என்பதை நேரடியாக அளக்க முடியாது. ஆனால் வெளியே வருவதை எண்ண முடியும். அதுதான் மிக நம்பகமான ஆதாரம். ஒரு நாளைக்கு எத்தனை முறை சிறுநீர் கழிக்கிறது, மலம் எப்படி இருக்கிறது — இந்த இரண்டையும் ஒரு காகிதத்தில் குறித்து வையுங்கள்.

முதல் சில நாட்கள் ஒரு தனி நிலை. பிறந்த முதல் நாளில் ஒரு முறை, இரண்டாம் நாளில் இரண்டு முறை என்று படிப்படியாக அதிகரிக்கும். ஐந்தாம் நாளுக்குப் பிறகு நாளொன்றுக்கு ஆறு முறையோ அதற்கு மேலோ நன்றாக நனைந்த துணிகள் வர வேண்டும். நவீன டயப்பரில் இதைக் கணிப்பது கடினம்; சந்தேகம் வந்தால் ஒரு சில நாட்கள் துணி பயன்படுத்திப் பாருங்கள், அல்லது ஒரு உலர்ந்த டயப்பரின் எடையை மனதில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

சிறுநீரின் நிறமும் ஒரு குறிப்பு. வெளிர் மஞ்சளாக, வாசனை இல்லாமல் இருந்தால் சரி. அடர் மஞ்சளாக, கடும் வாசனையுடன் இருந்தால் அது போதுமான பால் கிடைக்கவில்லை என்பதற்கான அறிகுறியாக இருக்கலாம். பிறந்த முதல் இரண்டு மூன்று நாட்களில் டயப்பரில் செங்கல் தூள் போன்ற செம்மஞ்சள் கறை தென்படுவது உண்டு; அது ஆரம்ப நாட்களில் இயல்பானது, ஆனால் மூன்றாம் நாளுக்குப் பிறகும் தொடர்ந்தால் மருத்துவரிடம் காட்ட வேண்டும்.

மலமும் அதே கதையைச் சொல்கிறது. முதல் இரண்டு நாட்களில் கருப்பு, ஒட்டும் தன்மை கொண்ட கருஞ்சிவப்பு மலம். மூன்றாம் நான்காம் நாட்களில் பச்சை கலந்த நிறத்திற்கு மாறும். ஐந்தாம் நாளுக்குப் பிறகு மஞ்சள் நிறத்தில், தளர்வாக, சிறு சிறு துகள்கள் கலந்தது போல் இருக்கும் — முதல் சில வாரங்களில் நாளொன்றுக்கு மூன்று முறையோ அதற்கு மேலோ வரும். ஆறு வாரங்களுக்குப் பிறகு அது இயல்பாகவே குறையலாம், சில குழந்தைகள் ஓரிரு நாட்களுக்கு ஒரு முறை மட்டுமே மலம் கழிக்கும். அது தாய்ப்பால் குடிக்கும் குழந்தைகளில் இயல்பானது.

இரண்டாவது ஆதாரம்: எடையும் விழுங்கும் ஒலியும்

எடைதான் இறுதி ஆதாரம். பிறந்த முதல் சில நாட்களில் குழந்தை சிறிது எடை இழப்பது இயல்பானது; பிறகு அது திரும்பி ஏறத் தொடங்கும். சுமார் இரண்டு வாரங்களுக்குள் பிறந்த எடைக்குத் திரும்பி வருவதே பொதுவாக எதிர்பார்க்கப்படுவது. அதன் பிறகு தொடர்ச்சியாக எடை ஏறிக் கொண்டிருந்தால் பால் போதுமானது என்று அர்த்தம்.

எடையை வீட்டுத் தராசில் அடிக்கடி பார்த்துக் குழம்ப வேண்டாம். தடுப்பூசி போடச் செல்லும்போது மருத்துவமனையில் அளந்து, வளர்ச்சி அட்டையில் குறிப்பதே சரியான வழி. முக்கியமானது ஒரு நாளின் எண் அல்ல, சில வாரங்களில் தெரியும் திசை.

பாலூட்டும்போது நீங்கள் நேரடியாகக் கவனிக்கக் கூடிய ஒரு அறிகுறியும் உண்டு — விழுங்கும் ஒலி. குழந்தை நன்றாகப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தால், சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அமைதியான, தாளமான "கக்" என்ற விழுங்கும் ஒலி கேட்கும். கன்னம் மேலும் கீழும் அசைவதைப் பார்க்கலாம். வெறும் விரைவான உறிஞ்சல் மட்டும் இருந்து விழுங்கும் ஒலியே இல்லை என்றால், பிடிக்கும் முறையைச் சரிபார்க்க வேண்டும்.

மேலும் மூன்று விஷயங்கள். பால் கொடுத்து முடிந்ததும் குழந்தை தளர்வாக, திருப்தியாக இருக்க வேண்டும். விழித்திருக்கும் நேரங்களில் சுறுசுறுப்பாக, கண்களைத் திறந்து சுற்றிப் பார்க்க வேண்டும். வாய் ஈரமாக இருக்க வேண்டும். இவை இருந்து, துணிகளின் எண்ணிக்கையும் சரியாக இருந்தால், உங்கள் பால் போதுமானது.

பீதி கிளப்பும் தவறான அறிகுறிகள்

இப்போது மறுபக்கம். தினமும் தாய்மார்களைப் பயமுறுத்தும் அறிகுறிகளில் பெரும்பாலானவை பால் குறைவைக் குறிக்கவே குறிக்காதவை.

முதலாவது, மார்பகம் மென்மையாக இருப்பது. முதல் சில வாரங்களில் உடல் தேவைக்கு அதிகமாகப் பால் உற்பத்தி செய்கிறது, அதனால் மார்பகம் கனமாகக் கல்லாக இருக்கும். சில வாரங்களுக்குப் பிறகு உடல் உங்கள் குழந்தையின் தேவையைக் கற்றுக் கொண்டு, சரியான அளவு மட்டும் உற்பத்தி செய்யத் தொடங்குகிறது. மார்பகம் மென்மையாகிறது. இது சுரப்பு நிலைத்தன்மை அடைந்ததற்கான அறிகுறி, குறைந்ததற்கானது அல்ல. அதேபோல் பால் கசியாமல் நின்றுவிடுவதும் இயல்பான மாற்றமே.

இரண்டாவது, அடிக்கடி பால் கேட்பது. புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையின் வயிறு மிகச் சிறியது, தாய்ப்பால் வேகமாகச் செரிமானமாகிறது. இரண்டு மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறை, சில நேரம் அதற்கும் அடிக்கடி கேட்பது இயல்பானது. அது பசி தாங்காததற்கான அறிகுறி அல்ல, அது மனிதக் குழந்தையின் இயல்பு.

மூன்றாவது, மாலை நேரத் தொல்லை. பல குழந்தைகள் மாலை ஐந்து மணி முதல் இரவு வரை அமைதியின்றி இருக்கும், தொடர்ச்சியாகப் பால் கேட்கும், கொஞ்சம் குடித்துவிட்டு விட்டு மீண்டும் கேட்கும். இது கூட்டுப் பாலூட்டல் என்று அழைக்கப்படுகிறது; வளர்ச்சி வேகம் அதிகரிக்கும் காலங்களில் இது இன்னும் அதிகமாகும். இது ஒரு கட்டம், பால் குறைவின் ஆதாரம் அல்ல.

நான்காவது, குழந்தை பால் குடித்து முடித்த பிறகும் பாட்டில் கொடுத்தால் குடிப்பது. குழந்தைகளுக்கு உறிஞ்சுவது ஒரு தன்னிச்சையான அனிச்சைச் செயல்; வயிறு நிரம்பியிருந்தாலும் அவர்கள் குடிப்பார்கள். "பாரு, இன்னும் பசியா இருக்கு" என்பதற்கு அது சான்று அல்ல.

பம்ப் என்ன சொல்கிறது, என்ன சொல்லாது

பம்ப் என்பது ஒரு கருவி, ஒரு அளவீட்டுக் கருவி அல்ல. பம்பில் எவ்வளவு வருகிறது என்பதற்கும் உங்கள் குழந்தை எவ்வளவு குடிக்கிறது என்பதற்கும் நேரடித் தொடர்பு இல்லை.

காரணம் எளிது. குழந்தையின் வாயும் நாக்கும் மார்பகத்திலிருந்து பாலை வெளியேற்றுவதில் எந்தப் பம்பையும் விடத் திறமையானவை. மேலும் பால் இறங்கும் அனிச்சைச் செயல் உணர்வுகளால் தூண்டப்படுவது — குழந்தையின் வாசனை, தொடுதல், அழுகை ஆகியவை அதைத் தூண்டுகின்றன. ஒரு இயந்திரத்தின் முன் அமர்ந்து பதற்றத்துடன் இருக்கும்போது அது எளிதில் தூண்டப்படுவதில்லை.

நேரமும் ஒரு காரணி — காலையில் அதிகம், மாலையில் குறைவு. ஃபிளாஞ்ச் அளவு சரியில்லாவிட்டாலும் வெளிவரும் அளவு குறையும். எனவே பம்பில் வந்த அளவைப் பார்த்து "என் பால் போதலை" என்று முடிவுக்கு வர வேண்டாம்.

பால் சுரப்பை உண்மையிலேயே அதிகரிக்கும் ஒரே நம்பகமான வழி, அடிக்கடி பாலை வெளியேற்றுவதுதான் — குழந்தை கேட்கும்போதெல்லாம் கொடுப்பது, சரியான முறையில் பிடிக்க வைப்பது, இரவு நேரப் பாலூட்டலைத் தவிர்க்காமல் இருப்பது. வெந்தயம், பூண்டு, உளுந்து போன்ற பாரம்பரிய உணவுகள் தமிழ் வீடுகளில் வழக்கமாகக் கொடுக்கப்படுகின்றன; அவை உணவுகள் என்ற வகையில் பாதிப்பில்லாதவை, ஆனால் அவற்றை மட்டும் நம்பியிருக்க வேண்டாம். நீங்கள் நன்றாகச் சாப்பிட்டு, தாகத்திற்கு ஏற்பத் தண்ணீர் குடித்து, முடிந்த அளவு ஓய்வெடுப்பதே அடிப்படை.

உண்மையிலேயே பால் குறைவாக இருக்கும்போது

பால் குறைவு உண்மையாக இருக்கும் நிலைகளும் உண்டு. அது அரிது, ஆனால் அது இருக்கும்போது அதைக் கண்டறிவது அவசியம். அதற்கான அறிகுறிகள் உணர்வுகள் அல்ல, அளவிடக் கூடியவை — ஐந்தாம் நாளுக்குப் பிறகும் நாளொன்றுக்கு ஆறு நனைந்த துணிகளுக்குக் குறைவாக இருப்பது, இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகும் பிறந்த எடைக்குத் திரும்பாதது, அல்லது எடை ஏறாமல் நிற்பது.

இவற்றுடன் சேர்ந்து வரும் சில அறிகுறிகள் அன்றைக்கே மருத்துவரிடம் செல்ல வேண்டியவை: குழந்தை மிகவும் தூங்கிக் கொண்டே இருந்து பால் குடிக்க எழாமல் இருப்பது, அழுகை மிகவும் மெலிந்து போவது, வாய் உலர்ந்திருப்பது, தலையின் மேலிருக்கும் மென்மையான பகுதி உள்ளே இறங்கியிருப்பது, மஞ்சள் காமாலை அதிகரிப்பது, அல்லது குழந்தை சோர்ந்து மந்தமாக இருப்பது. இவை நீரிழப்பின் அறிகுறிகள்; இவற்றைக் காத்திருந்து பார்க்கக் கூடாது.

பின்னணியில் ஒரு காரணம் இருக்கலாம். நாக்குக் கட்டு, தவறான பிடிமானம், பிரசவத்தின்போது அதிக ரத்த இழப்பு, தைராய்டு பிரச்சினை, நஞ்சுக்கொடியின் சில பிரச்சினைகள், சில மருந்துகள் — இவை பால் சுரப்பைப் பாதிக்கக்கூடும். இவை பெரும்பாலும் கண்டறியக் கூடியவை, பலவற்றுக்குத் தீர்வும் உண்டு.

உதவி கேட்பது தோல்வி அல்ல, அது வேகமான வழி. குழந்தை நல மருத்துவர், மகப்பேறு மருத்துவர், மருத்துவமனையின் பாலூட்டல் ஆலோசகர், அரசு ஆரம்ப சுகாதார நிலையத்தின் செவிலியர் அல்லது பகுதி ஆரோக்கிய ஊழியர் — இவர்களில் யாரிடமும் ஒரு முறை நேரில் பாலூட்டிக் காட்டி ஆலோசனை பெறுங்கள். ஒரு பிடிமானத் திருத்தம் பல வாரப் பதற்றத்தை முடித்துவிடும். யாரும் சொல்லாமல் நீங்களாகவே கூடுதல் ஃபார்முலா சேர்க்கத் தொடங்கினால், மார்பகம் குறைவாகக் காலி செய்யப்பட்டு பால் உற்பத்தி உண்மையிலேயே குறையக்கூடும் — எனவே அந்த முடிவை மருத்துவரிடம் பேசிச் செய்யுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்