குழந்தை மலச்சிக்கல்: எது உண்மையில் இயல்பானது, எது கவனிக்க வேண்டியது

ஐந்தாம் நாள் இரவு, யாருக்கும் தூக்கம் இல்லை

ஏழு வார குழந்தை. ஐந்து நாட்களாக மலம் போகவில்லை. மதியம் முதல் முகம் சிவக்க, கால்களை இழுத்து, முனகிக்கொண்டே இருக்கிறது. வீட்டில் பதற்றம் ஏறுகிறது. பாட்டி “ஒரு சொட்டு விளக்கெண்ணெய் விட்டுடுங்க” என்கிறார். அத்தை சோப்புத் துண்டைப் பற்றிச் சொல்கிறார். தாய் நள்ளிரவில் தொலைபேசியில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார், ஒவ்வொரு தளமும் வெவ்வேறு பதிலைச் சொல்கிறது.

இங்கே ஒரு விஷயத்தை முதலிலேயே சொல்லிவிடுவோம். ஆறு வாரம் கடந்த, தாய்ப்பால் மட்டும் குடிக்கும் ஒரு குழந்தை நாட்கணக்கில் — சில நேரம் ஒரு வாரம் வரை — மலம் போகாமல் இருப்பது பல குழந்தைகளுக்கு நடக்கும் ஒன்று. தாய்ப்பால் ஏறக்குறைய முழுவதுமாக உடலில் உறிஞ்சப்பட்டுவிடுகிறது; வெளியேற்றுவதற்குக் கழிவு மிகக் குறைவாகவே மிச்சம் இருக்கிறது. கடைசியில் வரும் மலம் மென்மையாக, பசை போல் இருந்தால் அது மலச்சிக்கல் அல்ல.

ஆனால் ஒவ்வொரு நீண்ட இடைவெளியும் இயல்பானது என்று சொல்வதும் தவறு. உண்மையான மலச்சிக்கலுக்கு அறிகுறிகள் உண்டு, சில நிலைகளில் அது காத்திருக்கக் கூடாத ஒன்றாகவும் இருக்கும். இந்தப் பக்கம் அந்த எல்லையை வரையறுக்கிறது. இது பொதுவான தகவல் மட்டுமே; உங்கள் குழந்தையின் வயிற்றைத் தொட்டுப் பார்த்துச் சொல்ல முடிவது மருத்துவரால் மட்டுமே.

எது இயல்பானது — கட்டம் கட்டமாக

மலம் போகும் எண்ணிக்கையை விட மலத்தின் தன்மைதான் முக்கியம். ஒரு நாளைக்கு ஐந்து முறை போனாலும், மூன்று நாளைக்கு ஒரு முறை போனாலும் — மலம் மென்மையாக இருந்து, குழந்தை வலி இல்லாமல் வெளியேற்றினால், அது சரியான நிலை.

எனவே கவனிக்க வேண்டிய கேள்வி “எத்தனை நாள் ஆச்சு” அல்ல; “வந்தது எப்படி இருந்தது” என்பதுதான். பசை போலவோ, மென்மையான உருண்டை போலவோ, பல் விழுத்தும் களிமண் போலவோ இருந்தால் கவலையில்லை. கூழாங்கல் போன்ற தனித்தனிச் சிறு உருண்டைகளாக, உலர்ந்து, வெளியேறச் சிரமப்பட்டால் அது வேறு கதை. துடைக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் இதை ஒரு நொடி கவனித்துவிட்டுப் போனால் போதும் — அதைத் தனியாகக் குறித்து வைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

இன்னொன்றையும் பலர் தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். சிறு குழந்தை மலம் கழிக்கும்போது முகம் சிவக்க, முனகி, கால்களை உதைத்து முக்குவது சகஜம். படுத்த நிலையில் வயிற்றுத் தசைகளை ஒரே நேரத்தில் இறுக்கவும், மலவாய்த் தசையைத் தளர்த்தவும் அது இன்னும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. அந்த முக்கலுக்குப் பிறகு வரும் மலம் மென்மையாக இருந்தால் — அது கற்றுக்கொள்ளும் கட்டம், மலச்சிக்கல் அல்ல.

அப்படியானால் உண்மையான மலச்சிக்கல் எது

எண்ணிக்கையை மறந்துவிட்டு, இந்த அறிகுறிகளைப் பாருங்கள். மலம் சிறு உருண்டைகளாக, ஆட்டுப் புழுக்கை போல் கெட்டியாக வருதல். வெளியேற்றும்போது குழந்தை வலியில் அழுதல். மலத்துடன் அல்லது துடைக்கும் துணியில் சிவப்புக் கோடு தெரிதல் — இது பெரும்பாலும் மலவாயில் ஏற்பட்ட ஒரு சிறு கீறல். வயிறு இறுகி, தொட்டால் குழந்தை அழுதல். பால் குடிப்பதைக் குறைத்தல்.

இவை ஒன்று சேர்ந்து வந்தால் அது மலச்சிக்கல். இதில் முக்கியமான ஒன்று — சிவப்புக் கோடு தெரிந்தால் அது ஒரு வட்டம் போல் சுழலும். கெட்டி மலம் கீறலை உண்டாக்கும், கீறல் வலிக்கும், வலிக்கும் என்பதால் குழந்தை மலத்தை அடக்கும், அடக்கியது மேலும் கெட்டியாகும். இந்தச் சுழற்சியை உடைக்க வேண்டியது அவசியம் — எனவே சிவப்பு தெரிந்தால் வீட்டு முயற்சிகளுடன் நிற்காமல் மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள்.

மற்றொரு சூழ்நிலையையும் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள். மலச்சிக்கல் பிறந்த சில வாரங்களிலேயே தொடங்கினால், அல்லது பிறந்த முதல் இரு நாட்களில் முதல் மலமே வரவில்லை என்றால் — அது வழக்கமான உணவுப் பிரச்சினை அல்ல. அதற்குப் பின்னால் மருத்துவரால் மட்டுமே கண்டறிய முடிந்த காரணங்கள் இருக்கலாம். அப்படியானால் தாமதிக்காமல் காட்டுங்கள்.

திடப்பொருள் உணவு தொடங்கியதும் எல்லாம் மாறும்

ஆறு மாதம் நிறையும் வரை தாய்ப்பால் மட்டுமே என்பது உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் பரிந்துரை. ஆறாவது மாதத்தில் திடப்பொருள் உணவு தொடங்கியதும் மலம் திடீரென மாறும் — நிறம் மாறும், நெடி கூடும், கெட்டித்தன்மையும் கூடும். இது நோய் அல்ல; குடல் புதிய வேலையைக் கற்றுக்கொள்கிறது.

ஆனால் தொடக்க உணவுகளில் சில கெட்டித்தன்மையைக் கூட்டும். அரிசிக் கஞ்சி, ரவை, வாழைப்பழம், ஆப்பிள் விழுது ஆகியவை மட்டுமே தொடர்ந்து கொடுத்தால் மலம் இறுகும். இவற்றுடன் சேர்த்து மசித்த பப்பாளி, சப்போட்டா, பேரிக்காய், சமைத்த கேரட், பீட்ரூட், முருங்கைக்கீரை, பச்சைப் பயறு போன்றவற்றைச் சேர்த்தால் சமநிலை வரும். ஆறு மாதத்துக்குப் பிறகு உணவுடன் கொஞ்சம் கொதிக்க வைத்து ஆற்றிய தண்ணீரும் கொடுக்கலாம்.

மலச்சிக்கல் பெரும்பாலும் மூன்று மாற்றத் தருணங்களில்தான் தலைகாட்டுகிறது என்பதைக் கவனித்திருக்கிறீர்களா — திடப்பொருள் உணவு தொடங்கும்போது, தாய்ப்பாலிலிருந்து விலகும்போது, கழிப்பறைப் பழக்கம் கற்றுக்கொடுக்கும்போது. மூன்றிலுமே குடலுக்கு வரும் உணவும் நீரும் திடீரென மாறுகின்றன. இந்த மாற்றங்களை மெதுவாக, ஒரு வாரம் இரு வாரமாகச் செய்தால் பிரச்சினை பெரும்பாலும் வராது. கழிப்பறைப் பயிற்சியை மட்டும் மலச்சிக்கல் இருக்கும் நாட்களில் தொடங்காதீர்கள் — முதலில் மலம் மென்மையாகட்டும், பிறகு பயிற்சி.

பசுவின் பால் ஒரு வயதுக்கு முன்பு முக்கிய பானமாக ஆகக் கூடாது என்பதை நினைவில் வையுங்கள். சில குழந்தைகளுக்கு அதிக அளவு பசும்பால் மலச்சிக்கலைக் கூட்டுகிறது. ஒரு வயதைக் கடந்த பிறகும், நாள் முழுக்கப் பால் மட்டும் குடித்துச் சாப்பாட்டைத் தவிர்க்கும் குழந்தைகளுக்கு மலச்சிக்கல் அதிகம் வருகிறது. இந்த வழக்கத்தை மாற்றுவதே பல நேரங்களில் தீர்வாக அமைந்துவிடும்.

வயதுக்கு ஏற்ற உதவிகள்

வீட்டில் செய்யக் கூடியவை எளிமையானவை, பாதுகாப்பானவை. குழந்தையை மல்லாக்கப் படுக்க வைத்து, தொப்புளைச் சுற்றி வலஞ்சுழியாக விரல்களால் மென்மையாக வட்டமிடுங்கள் — குடல் இயங்கும் திசை அதுதான். பிறகு கால்களைப் பிடித்து மிதிவண்டி மிதிப்பது போல் மெதுவாக அசைத்துவிடுங்கள். வெதுவெதுப்பான நீரில் ஒரு குளியல் வயிற்றுத் தசைகளைத் தளர்த்தும். இவை மூன்றும் பாதிப்பில்லாதவை; தினமும் செய்யலாம்.

பொறுமையும் ஒரு கருவிதான். ஒரு நேரத்தில் ஒரே மாற்றத்தைச் செய்து, மூன்று நான்கு நாட்கள் அதற்குச் சந்தர்ப்பம் கொடுங்கள். ஒரே நாளில் பப்பாளியும், கூடுதல் தண்ணீரும், மசாஜும், புதிய கஞ்சியும் சேர்த்துச் செய்தால், எது வேலை செய்தது என்று உங்களுக்கே தெரியாமல் போகும். நடக்கத் தொடங்கிய குழந்தையாக இருந்தால் இன்னொரு எளிய பழக்கம் உதவும் — சாப்பிட்ட சுமார் இருபது நிமிடங்களுக்குப் பிறகு சில நிமிடம் அமைதியாக உட்கார வையுங்கள். உணவு உள்ளே சென்றவுடன் குடல் இயங்கத் தொடங்குவது இயற்கை; அந்த நேரத்தைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். கால்கள் தொங்காமல் தரையிலோ ஒரு சிறு பீடத்திலோ ஊன்றியிருக்கட்டும்.

இப்போது வீட்டில் அடிக்கடி சொல்லப்படும் சில வழிகளைப் பற்றி நேரடியாக. சிறு குழந்தைக்கு விளக்கெண்ணெய் கொடுப்பது நம் வீடுகளில் பரவலான பழக்கம் — ஆனால் அது குடலைக் கடுமையாகத் தூண்டி வயிற்று வலியையும் நீர்ச்சத்து இழப்பையும் உண்டாக்கக்கூடும்; சிறு குழந்தைகளுக்கு அது பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. மலவாயில் சோப்புத் துண்டு, குச்சி அல்லது வேறு எதையும் நுழைக்க வேண்டாம் — அது கீறலையும் தொற்றையும் உண்டாக்கும். ஒரு வயதுக்கு முன் வசம்பு, குட்டி, கசாயம், கடையில் வாங்கும் வயிற்று மருந்து எதுவும் வேண்டாம். கிளிசரின் குச்சியோ மலமிளக்கியோ தேவைப்பட்டால், அதை மருத்துவர்தான் எழுதிக் கொடுக்க வேண்டும்.

காத்திருக்கக் கூடாத அறிகுறிகள்

கீழே உள்ள பட்டியல் சிறியது, ஆனால் இதில் ஒன்று தெரிந்தாலும் வீட்டு முயற்சிகளை நிறுத்திவிட்டுக் கிளம்ப வேண்டும். குறிப்பாக, வாந்தி பச்சை நிறத்தில் இருந்தால் அது அவசர நிலை — குடல் அடைப்பின் அறிகுறியாக இருக்கலாம்.

பிறந்த குழந்தையின் விஷயத்தில் ஒரு தனி விதி. பிறந்த முதல் இருபத்திநான்கு மணி நேரத்துக்குள் முதல் மலம் வரவில்லை என்றால், மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியேறும் முன்பே அதைப் பணியாளர்களிடம் சொல்லுங்கள். வீட்டுக்கு வந்த பிறகு தெரிந்தால் உடனே திரும்பச் செல்லுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: ஆறு மாதத்துக்குக் குறைவான குழந்தைக்குத் தண்ணீர் கொடுக்கலாமா? — வேண்டாம். ஆறு மாதம் நிறையும் வரை தாய்ப்பால் மட்டுமே போதும், அதிலேயே தேவையான நீர்ச்சத்து இருக்கிறது. கூடுதல் தண்ணீர் சிறு குழந்தையின் உடலுக்கு நல்லதல்ல. மலம் கெட்டியாக இருந்தால் தண்ணீர் அல்ல, மருத்துவரின் ஆலோசனையே அடுத்த படி.

கேள்வி: பழச்சாறு கொடுத்தால் மலம் இளகுமா? — ஆறு மாதத்துக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளுக்குச் சில மருத்துவர்கள் மிகக் குறைந்த அளவு பேரிக்காய் அல்லது உலர்ந்த பிளம் சாற்றைப் பரிந்துரைப்பதுண்டு. ஆனால் அளவும் எப்போது என்பதும் மருத்துவர் சொல்ல வேண்டியது. சாற்றை விட மசித்த முழுப் பழமே சிறந்தது — அதில் நார்ச்சத்தும் சேர்ந்து வரும்.

கேள்வி: பாட்டி விளக்கெண்ணெய் கொடுக்கச் சொல்கிறார், என்ன சொல்வது? — அவர் அக்கறையால்தான் சொல்கிறார், அது புரிகிறது. ஆனால் சிறு குழந்தைக்கு விளக்கெண்ணெய் குடலைக் கடுமையாகத் தூண்டி வலியும் நீர்ச்சத்து இழப்பும் ஏற்படுத்தலாம்; அது பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக வயிற்று மசாஜும் மிதிவண்டி அசைவும் சேர்ந்து செய்யுங்கள் — இவற்றை அவரோடு சேர்ந்து செய்யலாம், பலனும் தெரியும்.

கேள்வி: மலம் பிடித்து வைத்துக்கொள்வது போல் தெரிகிறது, என்ன செய்வது? — வலி ஒரு முறை ஏற்பட்டால் குழந்தை அடுத்த முறை பயந்து அடக்கிக்கொள்ளும். கால்களைக் குறுக்கிக்கொள்வது, ஒளிந்துகொள்வது இதன் அறிகுறிகள். இதை மிரட்டியோ கட்டாயப்படுத்தியோ மாற்ற முடியாது. மலத்தை மென்மையாக்கினால்தான் பயம் விலகும் — அதற்கான வழியை மருத்துவரிடம் கேட்டுத் தொடங்குங்கள்.