குழந்தைகளுக்கு சிறுநீர் தொற்று: வயதுக்கு ஏற்ற அறிகுறிகளும், ஏன் பரிசோதனை தேவை என்பதும்

காய்ச்சல் மட்டும்தான் இருந்தது — அதனால்தான் இது தவறவிடப்படுகிறது

மூன்று நாட்களாகக் காய்ச்சல். சளி இல்லை, இருமல் இல்லை, வயிற்றுப்போக்கு இல்லை. குழந்தை சரியாகச் சாப்பிடவில்லை, தூக்கம் கலைந்திருக்கிறது, அடம் பிடிக்கிறது. காய்ச்சல் மருந்து கொடுத்தால் இறங்குகிறது, மறுபடி ஏறுகிறது. வீட்டில் எல்லாரும் சொல்கிறார்கள் — பல் முளைக்கிறதோ, வெயில் பட்டுவிட்டதோ.

இப்படி ஒரு காய்ச்சலுக்குப் பின்னால் சிறுநீர்த் தொற்று இருக்கக்கூடும். இது குழந்தைகளில் பரவலான ஒரு தொற்று; ஆனால் அதைப் பற்றி நாம் அதிகம் பேசுவதில்லை. காரணம் எளிது — பேசக் கற்றுக்கொள்ளாத ஒரு குழந்தையால் எரிகிறது என்று சொல்ல முடியாது. அதன் ஒரே செய்தி காய்ச்சல்தான்.

எனவே ஒரு விதியை மனதில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். சிறு குழந்தைக்குக் காரணம் தெரியாமல் காய்ச்சல் தொடர்ந்தால், சிறுநீர்ப் பரிசோதனை என்பது மருத்துவர் யோசிக்க வேண்டிய ஒன்று. நீங்கள் அதைக் கேட்பது தவறல்ல — உங்கள் குழந்தை உங்களிடம் என்ன சொல்கிறது என்பதை நீங்கள்தான் நன்றாக அறிவீர்கள்.

ஒன்றை முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறோம். இது ஒரு பொதுவான தொற்று; சரியான நேரத்தில் கண்டறிந்தால் சரியாகக்கூடியதும்கூட. இங்கே பயப்பட வேண்டியது தொற்றைப் பற்றி அல்ல — அது கண்டறியப்படாமல் நாட்கள் கடந்துபோவதைப் பற்றித்தான்.

சிறுநீர்த் தொற்று என்றால் என்ன — கிருமி எப்படி உள்ளே போகிறது

நம் குடலின் இறுதிப் பகுதியில் இயல்பாகவே கிருமிகள் வாழ்கின்றன. அவை சிறுநீர்ப்பாதையின் வாய்ப்பகுதிக்கு வந்து, அங்கிருந்து மேலே சிறுநீர்ப்பைக்குச் சென்று பெருகும்போது தொற்று உண்டாகிறது. சிறுநீர்ப்பையில் மட்டும் இருந்தால் எரிச்சல், அவசரம், அடிக்கடி சிறுநீர் கழித்தல் போன்ற அறிகுறிகள்.

அதே கிருமிகள் மேலே சிறுநீரகம் வரை ஏறினால் அது வேறு நிலை. அப்போது அதிக காய்ச்சல், நடுக்கத்துடன் குளிர், முதுகின் பக்கவாட்டில் வலி, தொடர்ச்சியான வாந்தி வரும். இது தாமதிக்கக் கூடாதது; சிகிச்சை இல்லாமல் விட்டால் சிறுநீரகத்தில் தழும்பு விழலாம், அதன் விளைவுகள் ஆண்டுகள் கழித்தும் தெரியலாம்.

சிறு வயதுக்குப் பிறகு இது பெண் குழந்தைகளுக்கு அதிகம் வருகிறது; அவர்களின் சிறுநீர்க்குழாய் குட்டையானது, கிருமி ஏற வேண்டிய தூரம் குறைவு. பிறந்த முதல் சில மாதங்களில் ஆண் குழந்தைகளுக்கும் வரலாம். வேறு சில காரணங்களும் உண்டு — நீண்ட நேரம் சிறுநீரை அடக்கி வைப்பது, சிறுநீர்ப்பை முழுமையாகக் காலியாகாதது, டயப்பரை நீண்ட நேரம் மாற்றாதது.

இதில் ஒரு காரணத்தை நாம் பெரும்பாலும் கவனிப்பதே இல்லை — மலச்சிக்கல். நிரம்பிய குடல் சிறுநீர்ப்பையை அழுத்தி, அது முழுமையாகக் காலியாகாமல் செய்யும். மீதி இருக்கும் சிறுநீரில் கிருமிகள் பெருகும். திரும்பத் திரும்பத் தொற்று வரும் குழந்தைகளில் மலச்சிக்கலைச் சரிசெய்வது சிகிச்சையின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கும்.

வயதுக்கு ஏற்ற அறிகுறிகள்

அறிகுறிகள் வயதைப் பொறுத்து முற்றிலும் மாறுபடுகின்றன. மிகச் சிறு குழந்தையில் அவை பொதுவானவை — காய்ச்சல், சாப்பிட மறுப்பு, எரிச்சல். வளர்ந்த குழந்தையில்தான் சிறுநீர் தொடர்பான புகார்கள் தெளிவாக வெளிப்படும்.

கடைசி வரிசையை மனதில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அதிக காய்ச்சலோடு முதுகு வலியும் தொடர் வாந்தியும் இருந்தால், அது சிறுநீர்ப்பையைத் தாண்டி மேலே சென்றிருக்கலாம் என்பதற்கான அறிகுறி. அது வீட்டில் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை அல்ல; அன்றைக்கே மருத்துவமனைக்குச் செல்லுங்கள்.

ஏன் வீட்டில் சமாளிக்க முடியாது — சிறுநீர்ப் பரிசோதனை அவசியம்

மேலே உள்ள அறிகுறிகள் எதுவும் சிறுநீர்த் தொற்றுக்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல. காய்ச்சல் நூறு காரணங்களால் வரும். அடிவயிற்று வலி பல காரணங்களால் வரும். எரிச்சல் ஒரு தோல் எரிச்சலாகவும் இருக்கலாம். அதனால் இதைப் பார்த்து முடிவு செய்ய முடியாது — சிறுநீரைப் பரிசோதித்தால் மட்டுமே தெரியும்.

பரிசோதனை இரண்டு படிகளில் நடக்கிறது. முதலில் ஒரு விரைவுச் சோதனையும் நுண்ணோக்கிப் பார்வையும் — அதில் சீழ் அணுக்களோ கிருமிகளோ இருக்கிறதா என்று சில நிமிடங்களில் தெரியும். இரண்டாவது, கல்ச்சர் என்ற வளர்ப்புச் சோதனை — எந்தக் கிருமி, எந்த மருந்து அதற்கு வேலை செய்யும் என்பதைச் சொல்லும். இதற்கு ஒன்று இரண்டு நாள் ஆகும்.

மாதிரி எடுப்பதில்தான் பெரும்பாலான தவறுகள் நடக்கின்றன. சிறுநீர் தொடங்கிச் சிறிது வெளியே போன பிறகு, நடுவில் வரும் பகுதியை ஒரு சுத்தமான பாத்திரத்தில் பிடிக்க வேண்டும். டயப்பரைப் பிழிந்து எடுப்பதோ, தரையில் விழுந்ததைச் சேகரிப்பதோ, டயப்பரோடு ஒட்டும் பையில் நீண்ட நேரம் வைத்திருப்பதோ தவறான முடிவுகளைத் தரும். மிகச் சிறு குழந்தையில் மருத்துவமனையில் வேறு முறையில் மாதிரி எடுக்க நேரலாம்; அது தேவையானது.

ஒரு நடைமுறை விஷயம். மருந்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்பே மாதிரி எடுக்க வேண்டும். மருந்து தொடங்கிய பிறகு எடுக்கும் மாதிரி பலனைத் தெளிவாகச் சொல்லாது. அதனால் மருந்தகத்தில் கேட்டு நீங்களாக ஏதேனும் தொடங்குவதோ, முன்பு மிச்சம் வைத்திருந்த மருந்தைக் கொடுப்பதோ இரண்டு வகையிலும் பாதிக்கும் — நோய் மறைந்து தெரியாமல் போகும், கிருமிகளும் மருந்துக்குப் பழகிவிடும்.

நிறையத் தண்ணீர் கொடுத்தால் தானாகச் சரியாகிவிடும் என்று காத்திருக்க வேண்டாம். தண்ணீர் உதவும், ஆனால் ஏற்பட்டுவிட்ட தொற்றை அது தானாகக் கழுவிவிடாது. கிராந்திப்பழச் சாறு, மூலிகைக் கஷாயம், வீட்டு வைத்தியம் — இவை எதுவும் சிகிச்சைக்கு மாற்று அல்ல. இங்கே தாமதம் விலை உயர்ந்தது; சிறுநீரகத்தை நோக்கி ஏறுவதற்கு அதிக நாள் தேவையில்லை.

சிகிச்சையின்போது — பாதியில் நிறுத்தாதீர்கள்

மருத்துவர் தொற்றை உறுதி செய்தால் மருந்து தொடங்குவார். எந்த மருந்து, எத்தனை நாள், என்ன அளவு என்பதை அவர் குழந்தையின் வயது, எடை, சோதனை முடிவு ஆகியவற்றைப் பார்த்துத்தான் முடிவு செய்வார். அந்த முடிவு அவருடையது; இங்கே எந்த மருந்தையும் பெயர் சொல்லிப் பரிந்துரைப்பது சரியல்ல.

உங்கள் வேலை எளிமையானது ஆனால் முக்கியமானது — சொன்ன நாட்கள் வரை, சொன்ன நேரத்தில் தவறாமல் கொடுப்பது. இரண்டு நாளில் காய்ச்சல் இறங்கி, குழந்தை சிரிக்கத் தொடங்கியதும் மருந்தை நிறுத்திவிடுவது மிகச் சாதாரணமாக நடக்கும் தவறு. அறிகுறி மறைவதற்கும் தொற்று முழுமையாக அழிவதற்கும் இடையே வித்தியாசம் இருக்கிறது. பாதியில் நிறுத்தினால் அது திரும்ப வரும், அடுத்த முறை சிகிச்சை கடினமாகும்.

மருந்து கொடுக்கும் நேரங்களை ஃபோனில் நினைவூட்டலாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள். பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தை என்றால், நடுப்பகல் நேரத்தை யார் கவனிப்பது என்பதை முன்பே முடிவு செய்யுங்கள். ஒரு வேளை தவறிப்போனால் என்ன செய்வது என்பதையும் தொடங்கும்போதே மருத்துவரிடம் கேட்டு வையுங்கள் — அப்போது பிறகு யூகிக்க வேண்டியிருக்காது.

இந்த நாட்களில் தண்ணீரும் திரவமும் அதிகம் கொடுங்கள். சிறுநீரை அடக்கி வைக்காமல், வலித்தாலும் சென்று கழிக்கச் சொல்லுங்கள். வலிக்கும் காய்ச்சலுக்கும் மருத்துவர் ஏதேனும் கொடுத்திருந்தால் அதை மட்டும், அவர் சொன்ன அளவில் கொடுங்கள்.

இரண்டு மூன்று நாட்களில் காய்ச்சல் இறங்கவில்லை என்றால், அல்லது வாந்தியால் மருந்தை உள்ளே வைத்திருக்க முடியவில்லை என்றால், அல்லது குழந்தை மேலும் சோர்வடைந்தால் — காத்திருக்காமல் மீண்டும் மருத்துவரிடம் செல்லுங்கள். சிகிச்சை முடிந்த பிறகு மறுபரிசோதனை தேவையா என்பதையும் அவரிடமே கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.

மீண்டும் வராமல் தடுப்பது

தடுப்பதில் பெரும்பகுதி எளிய, தினசரிப் பழக்கங்கள்தான். ஆனால் அவை உண்மையிலேயே வேலை செய்கின்றன, குறிப்பாக ஒரு முறை தொற்று வந்த குழந்தைகளுக்கு.

இறுதியாக ஒரு நேர்மையான குறிப்பு. ஒரு குழந்தைக்குத் திரும்பத் திரும்பச் சிறுநீர்த் தொற்று வந்தால், அல்லது மிகச் சிறு வயதில் சிறுநீரகத்தைப் பாதிக்கும் அளவுக்குத் தொற்று வந்தால், அதை வெறும் சுகாதாரப் பிரச்சினையாகக் கடந்து போகக் கூடாது. சிறுநீர்ப்பாதையின் அமைப்பில் ஏதேனும் வேறுபாடு இருக்கிறதா, சிறுநீர் திரும்ப மேலே ஏறுகிறதா என்பதை அறிய மருத்துவர் ஸ்கேன் போன்ற சோதனைகளைப் பரிந்துரைக்கலாம். எந்தச் சோதனை, எப்போது என்பது குழந்தையின் வயதையும் நிலையையும் பொறுத்தது — அதை அவர்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். இதைத் தள்ளிப் போடாதீர்கள்.

இந்தப் பக்கம் பொதுவான தகவல் மட்டுமே; இது மருத்துவ ஆலோசனைக்கு மாற்று அல்ல. உங்கள் குழந்தையைப் பரிசோதித்து, சோதனை முடிவைப் பார்த்து, என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்ல முடிந்தவர் உங்கள் மருத்துவர் மட்டுமே.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: படுக்கையில் சிறுநீர் கழிப்பது தொற்றின் அறிகுறியா? — எப்போதும் அல்ல. சிறு குழந்தைகளில் படுக்கை நனைப்பது வளர்ச்சியின் ஒரு சாதாரணப் பகுதி. ஆனால் ஏற்கெனவே நின்றுபோன ஒரு குழந்தையில் அது திடீரென மீண்டும் தொடங்கினால், அல்லது பகலிலும் துணியை நனைக்கத் தொடங்கினால், அதை கவனிக்க வேண்டும். எரிச்சல், அவசரம், காய்ச்சல் இதோடு சேர்ந்தால் சிறுநீர்ப் பரிசோதனை செய்யுங்கள்.

கேள்வி: நிறையத் தண்ணீரும் சுத்தமும் போதுமா, மருத்துவரிடம் போக வேண்டுமா? — தண்ணீரும் சுத்தமும் தடுப்பதற்கு உதவும், ஏற்பட்ட தொற்றைக் குணப்படுத்தாது. சிறுநீர்த் தொற்று உறுதியானால் அதற்குச் சரியான மருந்து தேவை, அதைத் தேர்ந்தெடுப்பது மருத்துவரின் வேலை. வீட்டு உபாயங்களை நம்பிக் காத்திருந்தால் தொற்று சிறுநீரகம் வரை ஏறலாம்.

கேள்வி: திரும்பத் திரும்ப வந்தால் என்ன சோதனை செய்வார்கள்? — முதலில் எளிய விஷயங்களைப் பார்ப்பார்கள் — மலச்சிக்கல் இருக்கிறதா, குழந்தை சிறுநீரை அடக்கி வைக்கிறதா, சிறுநீர்ப்பை முழுமையாகக் காலியாகிறதா. அதற்கு மேல் தேவைப்பட்டால் சிறுநீரகத்தையும் சிறுநீர்ப்பையையும் பார்க்கும் ஸ்கேன் போன்ற சோதனைகளைப் பரிந்துரைப்பார்கள். எது தேவை என்பதைக் குழந்தையின் வயதைப் பார்த்து அவர்தான் முடிவு செய்வார்.

கேள்வி: சிறுநீர் மாதிரியை வீட்டில் எப்படிச் சேகரிப்பது? — மருத்துவமனையில் தரும் சுத்தமான பாத்திரத்தையே பயன்படுத்துங்கள். பகுதியை மெல்லிய தண்ணீரால் கழுவி, துடைத்து, சிறுநீர் தொடங்கிச் சிறிது கழிந்த பிறகு நடுவில் வருவதைப் பிடியுங்கள். உள்பக்கத்தில் விரல் படக் கூடாது. சேகரித்த மாதிரியை உடனே ஆய்வகத்திற்குக் கொடுங்கள் — நீண்ட நேரம் வெளியே வைத்திருந்தால் முடிவு நம்பகமானதாக இருக்காது.