பிரசவத்திற்குப் பிறகு 40 நாட்கள்: வாரம் வாரமாக உடல் திரும்பும் வழி — பாரம்பரியம் சரியாகச் சொல்வதும், மாற்ற வேண்டியதும்

மூன்றாம் நாள், வீட்டுக்கு வந்த மறுநாள்

பிரசவத்தின் மூன்றாம் நாள். வீட்டுக்கு வந்து இருபத்தி நாலு மணி நேரம் ஆகிறது. அத்தை சூடான எண்ணெயுடன் அறைக்குள் வருகிறார். ஜன்னல்கள் மூடப்பட்டிருக்கின்றன, மின்விசிறி நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. புதிய அம்மா படுக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறாள் — தையல் இடம் எரிகிறது, மார்பகங்கள் கல் போல இறுகியிருக்கின்றன. அத்தை அன்பாகச் சொல்கிறார், 'நாற்பது நாள் முடியட்டும், நான் பார்த்துக்கறேன்.'

அந்த வாக்கியத்தில் இருப்பது உண்மையான அன்பு. நம் வீடுகளில் நாற்பது நாள் என்பது ஒரு சடங்கு மட்டுமல்ல — அது ஒரு புதிய அம்மாவைச் சுற்றி குடும்பம் கட்டும் ஒரு பாதுகாப்பு வளையம். சமையல் வேறு யாரோ செய்கிறார்கள். விருந்தினர்கள் தடுக்கப்படுகிறார்கள். ஓய்வு ஒரு சலுகையாக அல்ல, ஒரு கடமையாகப் பார்க்கப்படுகிறது. உலகின் பல நாடுகளில் தாய்மார்கள் ஏங்கும் ஒன்று இது.

அதே சமயம், அந்த நாற்பது நாள் நடைமுறைகளில் சில பழைய பழக்கங்களும் கலந்திருக்கின்றன — சில பயனற்றவை, ஒரு சில உண்மையிலேயே ஆபத்தானவை. இந்தப் பக்கம் இரண்டையும் பிரித்துச் சொல்கிறது. இதை உங்கள் அத்தையையோ அம்மாவையோ குறை சொல்வதற்காக அல்ல — அவர்கள் அறிந்ததைச் சிறந்த முறையில் செய்கிறார்கள். இது இரண்டு தலைமுறைகளும் ஒரே பக்கத்தில் நின்று பேசுவதற்காக.

வாரம் வாரமாக உடல் என்ன செய்கிறது

பிரசவத்திற்குப் பிறகு உடலுக்குள் நடப்பது ஒரு பெரிய திரும்பப் பயணம். கருப்பை மீண்டும் சுருங்கி இடுப்பு எலும்புக்கூட்டிற்குள் திரும்ப வேண்டும். நஞ்சுக்கொடி விலகிய இடத்தில் ஒரு பெரிய காயம் ஆற வேண்டும். ரத்த அளவு, ஹார்மோன்கள், மூட்டுகள் — எல்லாம் மாறுகின்றன. இது நாற்பது நாள் அல்ல; முழுமையாகச் சரியாக ஆறு மாதம் வரைகூட ஆகலாம்.

மிக முக்கியமான ஒன்றை முதலிலேயே சொல்லிவிடுகிறேன் — நீங்கள் ஆறுவது எவ்வளவு வேகமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு எந்த விதியும் இல்லை. பக்கத்து வீட்டுப் பெண் பத்தாம் நாளே சமையலறையில் நின்றாள் என்பது உங்களுக்கு ஒரு அளவுகோல் அல்ல. கீழே உள்ள அட்டவணை பொதுவான போக்கை மட்டுமே காட்டுகிறது.

ஒன்றை மட்டும் தனியாகச் சொல்ல வேண்டும் — படுக்கையிலிருந்து எழுந்து நடப்பது. பிரசவத்திற்குப் பிறகு கால்களில் ரத்தக் கட்டி உருவாகும் அபாயம் சற்று அதிகம். அதைத் தடுக்கும் மிக எளிய வழி — அடிக்கடி எழுந்து சிறிது தூரம் நடப்பது. முதல் நாளிலிருந்தே, வீட்டுக்குள்ளேயே, சில நிமிடங்கள். 'நாற்பது நாள் காலை ஊன்றக் கூடாது' என்ற பழைய அறிவுரை இங்கே தவறானது மட்டுமல்ல, அது ஆபத்தானதும் கூட.

முதல் இரண்டு வாரங்கள் — ரத்தப்போக்கு, தையல், வலி

பிரசவத்திற்குப் பிறகு வரும் ரத்தப்போக்கு மாதவிடாய் அல்ல. நஞ்சுக்கொடி விலகிய இடத்தில் இருக்கும் காயம் ஆறும்போது வெளியேறுவது அது. முதல் மூன்று நாட்கள் அது சிவப்பாகவும் அதிகமாகவும் இருக்கும், சில சிறிய கட்டிகளும் வரலாம். பிறகு நாளுக்கு நாள் குறைந்து, ஒரு வாரத்தில் இளஞ்சிவப்பாகவும், இரண்டாம் வாரத்தில் பழுப்பாகவும் மாறி, நான்கு முதல் ஆறு வாரங்களுக்குள் நின்றுவிடும்.

தாய்ப்பால் கொடுக்கும்போது வயிற்றில் பிடிப்பு போல வலி வருவதைக் கவனிப்பீர்கள். அது நல்ல அறிகுறி — பால் கொடுப்பது கருப்பையைச் சுருங்கச் செய்யும் ஹார்மோனை வெளியிடுகிறது, அந்தச் சுருக்கம்தான் ரத்தப்போக்கைக் குறைக்கிறது. இரண்டாவது குழந்தையின்போது இந்த வலி அதிகமாக இருக்கும்.

தையல் போட்ட இடத்தைச் சுத்தமாகவும் உலர்வாகவும் வைத்திருப்பதுதான் மிக முக்கியம். கழிவறை சென்ற பிறகு ஒவ்வொரு முறையும் வெதுவெதுப்பான நீரால் முன்னிருந்து பின்னாகக் கழுவி, மென்மையான துணியால் தட்டி உலர்த்துங்கள். வலிக்கு மருந்து தேவைப்பட்டால் மருத்துவரிடம் கேளுங்கள் — எந்த மருந்தும், எந்த அளவும் அவர் சொல்லித்தான் எடுக்க வேண்டும், குறிப்பாக பால் கொடுக்கும்போது.

மலம் கழிப்பதைப் பற்றிய பயம் சாதாரணமானது, ஆனால் யாரும் பேசுவதில்லை. நார்ச்சத்து நிறைந்த உணவு, நிறைய நீர், நடப்பது — இந்த மூன்றுமே பெரும்பாலும் போதும். மலச்சிக்கல் தொடர்ந்தால் மருத்துவரிடம் சொல்லுங்கள்; அவர் பாதுகாப்பான ஒன்றைப் பரிந்துரைப்பார்.

பாரம்பரியம் சரியாகச் சொல்வது

நாற்பது நாள் முறையின் மையக் கருத்து — புதிய அம்மா ஓய்வெடுக்க வேண்டும், மற்றவர்கள் வேலை செய்ய வேண்டும் — நவீன மகப்பேறு மருத்துவம் சொல்வதோடு ஒத்துப்போகிறது. இதில் மாற்ற எதுவும் இல்லை.

எண்ணெய் தேய்த்து மென்மையாகப் பிடிப்பது ஆறுதலானது. இது தசை வலியைக் குறைக்கிறது, தூக்கத்தை மேம்படுத்துகிறது, மேலும் ஒரு தொடுதலின் ஆறுதலைத் தருகிறது — பிரசவத்திற்குப் பிறகு அது சிறிய விஷயம் அல்ல. வெதுவெதுப்பான தண்ணீரில் குளிப்பது சுத்தத்திற்கும் நல்லது, மனதுக்கும் நல்லது. குளிக்கக் கூடாது என்று யாராவது சொன்னால், அதைக் கேட்க வேண்டாம் — தையல் இடத்தைச் சுத்தமாக வைப்பது நோய்த்தொற்றைத் தடுக்கும் முக்கியமான வழி.

மருத்துவக் கஞ்சி, உளுந்தங்களி, பூண்டு, ஓமத் தண்ணீர், மிளகு ரசம் — இவை சூடானவை, எளிதில் ஜீரணமாகக்கூடியவை, நீர்ச்சத்தும் கலோரியும் நிறைந்தவை. இவை பால் சுரப்பைக் கூட்டும் என்ற நம்பிக்கைக்கு உறுதியான ஆய்வு ஆதாரம் இல்லை — பால் சுரப்பைத் தீர்மானிப்பது குழந்தை எவ்வளவு அடிக்கடி பால் குடிக்கிறது என்பதுதான். ஆனால் இந்த உணவுகள் புதிய அம்மாவுக்குத் தேவையான ஊட்டத்தையும் நீரையும் தருகின்றன. அவை பாதுகாப்பானவை; தொடருங்கள்.

விருந்தினர்களைத் தடுப்பது, குழந்தையை எல்லோரும் கைமாற்றி எடுப்பதைக் குறைப்பது, வீட்டை அமைதியாக வைப்பது — இவை குழந்தையை நோய்த்தொற்றிலிருந்து காப்பதற்கும் அம்மாவின் தூக்கத்தைக் காப்பதற்கும் உதவுகின்றன. பழைய முறையின் இப்பகுதி நவீன அறிவுரையைவிட முன்னால் இருக்கிறது.

மாற்ற வேண்டியவை — கனிவாக, ஆனால் தெளிவாக

வயிற்றை மிக இறுக்கமாகத் துணியால் கட்டுவது. இறுக்கமான கட்டு மூச்சை ஆழமாக இழுக்க விடாமல் செய்கிறது, இடுப்பு உறுப்புகளின் மேல் அழுத்தத்தைக் கூட்டுகிறது, வயிற்றுத் தசைகள் தாமாகச் சேர்ந்துகொள்வதற்கு உதவுவதுமில்லை. வயிறு உள்ளே போவது கட்டால் அல்ல, காலத்தாலும் தசைப் பயிற்சியாலும். தளர்வான ஆதரவுத் துணி ஆறுதலுக்காக இருக்கலாம் — மூச்சை நிறுத்தும் இறுக்கம் வேண்டாம்.

அறையை மூடி, மின்விசிறியை நிறுத்தி, தொடர்ந்து புகை போடுவது. தமிழ்நாட்டுக் கோடையில் மூடிய அறையின் வெப்பம் தாய்க்கு நீரிழப்பையும் மயக்கத்தையும் ஏற்படுத்தும், குழந்தைக்கும் நல்லதல்ல. காற்றோட்டமான அறையும் மிதமான வெப்பநிலையும் இருவருக்கும் தேவை. குழந்தையை மிக அதிகமாகச் சுற்றிப் போர்த்துவதையும் தவிர்க்கவும்.

'நாற்பது நாள் எழுந்திருக்கவே கூடாது' என்ற அறிவுரை. முழு ஓய்வு என்பது படுத்தே கிடப்பது அல்ல. கால் நரம்புகளில் உருவாகும் ரத்தக் கட்டி நுரையீரலுக்குச் சென்றால் அது உயிருக்கு ஆபத்தானது. அதைத் தடுக்கும் வழி எளிது — முதல் நாளிலிருந்தே அடிக்கடி எழுந்து சில நிமிடங்கள் நடப்பது. கனமான பொருள்களைத் தூக்குவதையும் மாடிப்படி ஏறுவதையும் தவிர்க்கலாம், ஆனால் நடப்பதைத் தவிர்க்கக் கூடாது.

குழந்தையைப் பற்றி நான்கு விஷயங்கள். ஒரு வயது வரை தேனோ, சர்க்கரை நீரோ, வீட்டில் அரைத்த குட்டியோ கொடுக்கவே கூடாது — தேன் ஒரு வயதுக்குக் கீழ் ஆபத்தான நோய்த்தொற்றை ஏற்படுத்தும். ஆறு மாதம் வரை தாய்ப்பால் மட்டுமே போதும் என்பது உலக சுகாதார அமைப்பின் பரிந்துரை; தண்ணீர்கூடத் தேவையில்லை. குழந்தையை எப்போதும் மல்லாக்கத்தான் தூங்க வைக்க வேண்டும். தொப்புள் கொடியில் எண்ணெயோ சாம்பலோ மஞ்சளோ தடவக் கூடாது; சுத்தமாகவும் உலர்வாகவும் வைத்தால் தானாகவே விழுந்துவிடும்.

உடனே மருத்துவரிடம் செல்ல வேண்டிய அறிகுறிகள்

பிரசவத்திற்குப் பிறகு உடல் நன்றாகவே ஆறினாலும், சில அறிகுறிகள் காத்திருக்கக் கூடாதவை. ஒரு மணி நேரத்திற்குள் ஒரு பேட் முழுவதும் நனையும் அளவுக்கு ரத்தப்போக்கு, அல்லது எலுமிச்சையைவிடப் பெரிய ரத்தக் கட்டிகள் வெளியேறுவது. ரத்தப்போக்கு குறைந்து பிறகு திடீரென மீண்டும் அதிகரிப்பது. வெளியேற்றத்திலிருந்து துர்நாற்றம் வருவது.

காய்ச்சல் அல்லது நடுக்கத்துடன் கூடிய குளிர். தையல் இடம் அதிகமாகச் சிவந்து, வீங்கி, சீழ் வருவது அல்லது வலி நாளுக்கு நாள் அதிகரிப்பது. ஒரு காலின் கெண்டைக்காலில் வலி, சூடு, சிவப்பு அல்லது வீக்கம். திடீர் மூச்சுத் திணறல் அல்லது நெஞ்சு வலி — இவை இரண்டும் உடனடி அவசரம்.

நிறையப் பேர் அறியாத ஒன்று — உயர் ரத்த அழுத்தம் தொடர்பான பிரச்சினைகள் பிரசவத்திற்குப் பிறகும், சில வாரங்கள் வரை வரலாம். கடுமையான தலைவலி, கண்பார்வை மங்கல், வலது விலா எலும்புக்கு அடியில் வலி, முகம் அல்லது கைகளில் திடீர் வீக்கம் — இவற்றில் ஏதேனும் இருந்தால் உடனே மருத்துவமனைக்குச் செல்லுங்கள். மார்பகம் ஒரு பகுதி சிவந்து, கடினமாகி, காய்ச்சலுடன் வலித்தால் அதுவும் மருத்துவரிடம் காட்ட வேண்டியது; பால் கொடுப்பதை நிறுத்த வேண்டாம்.

மனநிலையையும் இதே பட்டியலில் வையுங்கள். முதல் இரண்டு வாரங்களில் அழுகை, பதற்றம், மனச்சோர்வு — இவை சாதாரணம், தாமாகவே குறையும். ஆனால் அது இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் நீடித்தால், குழந்தையிடம் எந்த உணர்வும் இல்லாதது போலத் தோன்றினால், அல்லது உங்களையோ குழந்தையையோ காயப்படுத்தும் எண்ணங்கள் வந்தால் — அது ஒரு நோய், ஒரு குறை அல்ல. அது சிகிச்சைக்கு நன்றாகப் பலன் தரும். உடனே மருத்துவரிடம் பேசுங்கள்; தனியாக இருக்க வேண்டாம்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: நாற்பது நாள் குளிக்கக் கூடாது என்று வீட்டில் சொல்கிறார்கள். இது சரியா? — இல்லை, குளிப்பது தேவை. தையல் இடத்தையும் உடலையும் சுத்தமாக வைத்திருப்பது நோய்த்தொற்றைத் தடுக்கும் மிக முக்கியமான வழிகளில் ஒன்று. வெதுவெதுப்பான தண்ணீரில், தேவைப்பட்டால் யாராவது வெளியே நின்றுகொண்டிருக்க — முதல் நாளிலிருந்தே குளிக்கலாம். தையல் இடத்தைத் தேய்க்காமல் மென்மையாகக் கழுவி, நன்றாகத் தட்டி உலர்த்துங்கள். சிசேரியன் ஆகியிருந்தால் காயத்தை எப்படிக் கையாள்வது என்பதை மருத்துவரிடம் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.

கேள்வி: வயிற்றை இறுக்கமாகக் கட்டினால் வயிறு சீக்கிரம் உள்ளே போகுமா? — போகாது. வயிறு உள்ளே போவது கருப்பை சுருங்குவதாலும், தசைகள் மீண்டும் வலிமை பெறுவதாலும்தான். இறுக்கமான கட்டு ஆழ்ந்த மூச்சைத் தடுக்கிறது, இடுப்புத் தளத்தின் மேல் அழுத்தத்தைக் கூட்டுகிறது. உண்மையில் உதவுவது — மருத்துவர் அனுமதித்த பிறகு தொடங்கும் மென்மையான மூச்சுப் பயிற்சிகளும் தசைப் பயிற்சிகளும், தினமும் நடப்பதும். தளர்வான துணியைக் கட்டிக்கொள்வதில் தவறில்லை; மூச்சைக் கஷ்டப்படுத்தும் இறுக்கம் மட்டும் வேண்டாம்.

கேள்வி: பால் போதவில்லை என்று தோன்றுகிறது. கஞ்சி சாப்பிட்டால் கூடுமா? — பால் சுரப்பை உண்மையிலேயே கூட்டுவது ஒன்றுதான் — குழந்தை அடிக்கடி, சரியாகப் பிடித்துப் பால் குடிப்பது. கஞ்சியும் சூடான உணவுகளும் உங்களுக்குத் தேவையான ஊட்டத்தையும் நீரையும் தருகின்றன; தொடருங்கள் — ஆனால் அவை மட்டும் பாலைக் கூட்டிவிடாது. குழந்தை போதிய அளவு டயப்பர் நனைக்கிறதா, எடை கூடுகிறதா என்பதுதான் உண்மையான அளவுகோல். சந்தேகம் இருந்தால், பால் பொடி வாங்குவதற்கு முன் குழந்தை நல மருத்துவரைச் சந்தியுங்கள்.

கேள்வி: நாற்பது நாள் முடிந்ததும் எல்லாம் பழையபடி ஆகிவிடுமா? — நாற்பது நாள் ஒரு அழகான எல்லைக்கோடு, ஆனால் உடல் அந்தத் தேதியைப் பார்ப்பதில்லை. ஆறு வாரப் பரிசோதனையின்போது கருப்பை பெரும்பாலும் பழைய அளவுக்குத் திரும்பியிருக்கும். ஆனால் இடுப்புத் தள வலிமை, வயிற்றுத் தசைகள், தூக்கம், முடி உதிர்தல், மனநிலை — இவை சரியாக மேலும் சில மாதங்கள் ஆகலாம். அது தாமதம் அல்ல, அதுதான் இயல்பு. ஆறு வார பரிசோதனையைத் தவறவிடாதீர்கள்; அப்போது கருத்தடை பற்றியும் பேசிவிடுங்கள்.