பனிக்குடம் உடைதலும் பிரசவ அறிகுறிகளும்: எப்போது காத்திருக்கலாம், எப்போது உடனே கிளம்ப வேண்டும்

முதலில் இதைப் பாருங்கள்: இப்போதே கிளம்ப வேண்டிய அறிகுறிகள்

நீண்ட விளக்கத்துக்கு முன் இதை மட்டும் படியுங்கள். கீழே உள்ளவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று இருந்தால் வலியை எண்ணிக்கொண்டு காத்திருக்க வேண்டாம் — மருத்துவமனைக்குத் தகவல் சொல்லிவிட்டு உடனே கிளம்புங்கள். நீங்களே வாகனம் ஓட்ட வேண்டாம்.

• பனிக்குடம் உடைந்து வரும் நீர் பச்சை, பழுப்பு அல்லது இரத்தம் கலந்ததாக இருந்தால்.

• மாதவிடாய் போலவோ அதற்கு மேலோ இரத்தப்போக்கு இருந்தால்.

• குழந்தையின் அசைவு வழக்கத்தைவிடக் குறைந்தாலோ நின்றாலோ.

• வலி ஐந்து நிமிடத்துக்கு ஒருமுறை, ஒவ்வொன்றும் சுமார் ஒரு நிமிடம், ஒரு மணி நேரமாகத் தொடர்ந்தால் (5-1-1).

• இடைவிடாத கடுமையான வயிற்று வலி, அல்லது காய்ச்சல்.

• பனிக்குடம் 37 வாரத்துக்கு முன் உடைந்தால் — அல்லது உடைந்து 24 மணி நேரம் ஆகியும் வலி தொடங்கவில்லை என்றால்.

ஒன்று மட்டும் அவசரத்திலும் அவசரம்: பனிக்குடம் உடைந்த பின் யோனிப் பகுதியில் கயிறு போன்றது தெரிந்தாலோ ஏதோ வெளியே வந்தது போலத் தோன்றினாலோ, அது தொப்புள் கொடியாக இருக்கலாம். உடனே ஆம்புலன்ஸை அழையுங்கள்; அதைத் தள்ள முயற்சிக்காதீர்கள்; வரும்வரை முழங்கால்களை மார்பை நோக்கி மடித்து, இடுப்பை உயர்த்திக் குப்புறக் குனிந்த நிலையில் இருங்கள்.

இவை எதுவும் இல்லாமல், வலி வந்து போகிறது, நீர் தெளிவாக இருக்கிறது என்றால் காத்திருக்க நேரம் இருக்கிறது — அது எப்படி என்பதைக் கீழே பொறுமையாகச் சொல்கிறோம். சந்தேகம் இருந்தால் மருத்துவமனையை அழைப்பதே சரி; அழைக்க ஒரு காரணம் தேவையில்லை.

இரவு இரண்டு மணி, கைபேசியில் நேரத்தைக் குறித்துக்கொண்டு

இரவு இரண்டு மணி. முப்பத்தெட்டாவது வாரம். ஒரு இறுக்கம் வந்து போகிறது. கைபேசியில் நேரத்தைக் குறித்து வைக்கிறீர்கள். எட்டு நிமிடம் கழித்து இன்னொன்று. அடுத்தது பதினொரு நிமிடம் கழித்து. கணவர் தூங்குகிறார், எழுப்பலாமா வேண்டாமா என்று தெரியவில்லை. மருத்துவமனை நாற்பது நிமிட தூரம். போய், பொய்யான வலி என்று சொல்லி வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டால் அசடு வழிய வேண்டியிருக்குமே என்ற தயக்கம் வேறு.

இந்தத் தயக்கம் மிகச் சாதாரணமானது, ஆனால் அது சில நேரங்களில் விலை உயர்ந்தது. எனவே இந்தப் பக்கத்தை நீளமான கட்டுரையாக அல்லாமல், விரைவாகப் படிக்கக்கூடிய வகையில் அமைத்திருக்கிறோம். மூன்று கேள்விகளுக்கு மட்டும் பதில் தருகிறது — இது நிஜமான வலியா, பனிக்குடம் உடைந்துவிட்டதா, இப்போதே கிளம்ப வேண்டுமா.

தொடங்கும் முன் ஒன்று. சந்தேகமாக இருந்தால் மருத்துவமனைக்குப் போவதுதான் சரியான முடிவு. பரிசோதித்துவிட்டு வீட்டுக்கு அனுப்புவது அவர்களுக்கு அன்றாட வேலை; யாரும் உங்களைக் கேலி செய்யப் போவதில்லை. கிளம்பும் முன் உங்கள் மகப்பேறு பிரிவுக்கு ஒரு அழைப்பு விடுங்கள் — அவர்கள் சொல்வதே இந்தப் பக்கத்தைவிட மேலானது.

இது நிஜமான பிரசவ வலியா, பொய்யான வலியா

கடைசி மாதங்களில் கருப்பை பயிற்சி செய்வது போல இறுகி விடுவது வழக்கம். இதைப் பிரேக்ஸ்டன் ஹிக்ஸ் இறுக்கம் என்கிறார்கள். இது பிரசவம் அல்ல. நிஜமான வலிக்கும் இதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் ஒற்றை வலியைப் பார்த்தால் தெரியாது — ஒரு மணி நேரத்துக்கு அதன் போக்கைப் பார்த்தால்தான் தெரியும். எனவே ஒரு தாளில் அல்லது கைபேசியில் ஒவ்வொரு வலியும் தொடங்கிய நேரத்தைக் குறியுங்கள். ஒரு வலி தொடங்கியதிலிருந்து அடுத்த வலி தொடங்கும்வரை உள்ள இடைவெளிதான் கணக்கு.

பரவலாகச் சொல்லப்படும் ஒரு எளிய அளவுகோல் உண்டு — வலிகள் ஐந்து நிமிட இடைவெளியில், தலா ஒரு நிமிடம் நீடித்து, ஒரு மணி நேரமாகத் தொடர்ந்தால் மருத்துவமனைக்குப் புறப்படலாம். இது முதல் குழந்தைக்கானது. இரண்டாவது குழந்தை என்றால் இன்னும் சீக்கிரமே கிளம்புங்கள், ஏனெனில் அது வேகமாக நகரும். ஆனால் உங்கள் மருத்துவர் உங்களுக்கென்று வேறு அறிவுறுத்தல் தந்திருந்தால் — முந்தைய அறுவை சிகிச்சை, இரட்டைக் குழந்தை, ரத்த அழுத்தம் போன்ற காரணங்களுக்காக — அதுவே இறுதி.

முதல் குழந்தைக்கு ஆரம்பக் கட்டம் மிக நீளமாக இருக்கலாம் — பல மணி நேரம், சில நேரங்களில் ஒரு நாள் முழுவதும். இதைத் தெரிந்துகொள்வது உதவும், ஏனெனில் தொடக்கத்திலேயே பதற்றத்தில் சக்தியை முழுக்க இழந்துவிடுவது வழக்கம். வலி இன்னும் தாங்கக்கூடியதாக இருக்கும் அந்த நேரத்தில் ஓய்வெடுங்கள், லேசாக ஏதாவது சாப்பிடுங்கள், நீர் அருந்துங்கள், முடிந்தால் தூங்குங்கள். உண்மையான உழைப்பு பிறகுதான் தேவைப்படும். ஆனால் இந்த ஆலோசனை ஒரு நிபந்தனையுடன் மட்டுமே — அடுத்த பகுதியில் வரும் பட்டியலில் ஒன்றுகூட இல்லாதபோது மட்டும்.

பனிக்குடம் உடைந்தால் என்ன மாதிரி இருக்கும்

திரைப்படங்களில் காட்டுவது போல எப்போதும் ஒரே பீச்சலில் வெளியேறுவதில்லை. இரண்டு விதங்கள் உண்டு. ஒன்று, திடீரென்று ஒரு வெதுவெதுப்பான நீர்ப் பெருக்கு — எழுந்திருக்கும்போதோ தும்மும்போதோ கால்களை நனைத்துக்கொண்டு வரும், பிறகும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தொடர்ந்து வந்துகொண்டே இருக்கும். இரண்டாவது, மிக மெல்லிய ஒழுக்கு — உள்ளாடை ஈரமாகிக்கொண்டே இருக்கும், ஒரு பேட் போட்டால் அது சிறிது நேரத்தில் நனைந்துவிடும். இந்த இரண்டாவது வகைதான் அடிக்கடி சிறுநீர் கசிவு என்று தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

வித்தியாசத்தைக் கண்டுபிடிக்க எளிய வழிகள் இருக்கின்றன. சிறுநீர் கசிவு இருமும்போது, தும்மும்போது, சிரிக்கும்போது வந்து உடனே நின்றுவிடும்; இடுப்புத் தசைகளை இறுக்கிப் பிடித்தால் அதை நிறுத்த முடியும்; அதற்குச் சிறுநீரின் வாசனை இருக்கும், நிறமும் மஞ்சளாக இருக்கும். பனிக்குடத்து நீரோ நிற்காமல் வந்துகொண்டே இருக்கும்; தசைகளை இறுக்கினாலும் நிற்காது; எழுந்து நடந்தால் அதிகமாகும்; பெரும்பாலும் தெளிவாகவோ மிக வெளிர் மஞ்சளாகவோ இருக்கும், அதில் சின்னச் சின்ன வெள்ளைத் துகள்கள் தெரியலாம்.

தெரியவில்லையா? அப்படியானால் ஊகிக்க வேண்டாம். ஒரு சுத்தமான பேட் போட்டுக்கொண்டு, அரை மணி நேரம் கழித்துப் பாருங்கள்; அது நனைந்திருந்தால் மருத்துவமனைக்குச் செல்லுங்கள். அங்கே ஒரு எளிய பரிசோதனையில் இது எது என்பதை உறுதி செய்துவிடுவார்கள். இதை வீட்டில் யோசித்துக்கொண்டு மணிக்கணக்கில் காத்திருப்பதுதான் ஆபத்து — பனிக்குடம் உடைந்த பிறகு நேரம் செல்லச் செல்லத் தொற்று வாய்ப்பு கூடுகிறது.

பனிக்குடம் உடைந்துவிட்டது என்று தெரிந்தால் — நேரத்தைக் குறித்து வையுங்கள், நிறத்தைக் கவனியுங்கள், பேட் பயன்படுத்துங்கள். டாம்பான் வேண்டாம், தொட்டியில் அமிழ்ந்து குளிக்க வேண்டாம், உடலுறவு வேண்டாம், யோனிக்குள் எதையும் விட வேண்டாம் — கை உட்பட. உள்ளே எவ்வளவு விரிந்திருக்கிறது என்று வீட்டில் யாரும் பார்க்க வேண்டாம். வலி வரவில்லை என்றாலும் மருத்துவமனைக்குச் செல்லுங்கள்.

நிறம் — இதுதான் மிக முக்கியமான ஒரு விவரம்

பனிக்குடத்து நீரின் நிறம் குழந்தையைப் பற்றி ஒரு தகவலைச் சொல்கிறது. மருத்துவமனையில் முதலில் கேட்கப்படும் கேள்வியும் இதுதான். எனவே கவனித்து வையுங்கள்; தேவைப்பட்டால் நனைந்த பேடை ஒரு பையில் போட்டு உடன் எடுத்துச் செல்லுங்கள்.

தெளிவான அல்லது மிக வெளிர் மஞ்சள் நிறம் — இதுதான் இயல்பானது. இதிலும் மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டும், ஆனால் இது எதிர்பார்க்கப்படுவதே.

பச்சை, அடர் பச்சை, அல்லது பழுப்பு கலந்த நிறம் — இது மெக்கோனியம். அதாவது குழந்தை கருப்பைக்குள்ளேயே முதல் மலத்தைக் கழித்திருக்கிறது. சில நேரங்களில் இது குழந்தைக்கு அழுத்தம் இருப்பதற்கான அறிகுறி; பிறக்கும்போது அது சுவாசப் பாதையில் சென்றுவிடும் அபாயமும் உண்டு. இது காலையில் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று ஒத்திவைக்கக்கூடிய விஷயம் அல்ல. உடனே மருத்துவமனை.

அடர் சிவப்பாக ரத்தம் கலந்திருந்தால், அல்லது துர்நாற்றம் வீசினால் — இரண்டுமே உடனடிக் கவனம் தேவைப்படும் நிலைகள். இளஞ்சிவப்பாகவோ பழுப்பாகவோ சிறிது சளியுடன் கலந்த கசிவு வேறு; அது வழக்கமாகப் பிரசவத்துக்கு முன் வரும் சளிக்கட்டி, அது பயமுறுத்தும் விஷயம் அல்ல. ஆனால் ஒரு பேடை நனைக்கும் அளவு புத்தம் புதிய சிவப்பு ரத்தம் வந்தால் அது சளிக்கட்டி அல்ல — அது அவசர நிலை.

இப்போதே புறப்பட வேண்டிய நிலைகள்

கீழே உள்ள எதுவும் இருந்தால் வலியை எண்ணிக்கொண்டு காத்திருக்க வேண்டாம். ஒருவரை எழுப்புங்கள், வாகனத்தை ஏற்பாடு செய்யுங்கள், மருத்துவமனைக்கு ஒரு தகவல் சொல்லிவிட்டுக் கிளம்புங்கள். நீங்களே வாகனம் ஓட்ட வேண்டாம்.

இவற்றில் ஒன்றை மட்டும் தனியாகச் சொல்ல வேண்டும். பனிக்குடம் உடைந்த பிறகு யோனிப் பகுதியில் ஏதோ ஒன்று வெளியே வந்திருப்பது போலத் தோன்றினால், அல்லது ஒரு கயிறு போன்றது தெரிந்தால், அது தொப்புள் கொடியாக இருக்கலாம் — இது உண்மையான அவசர நிலை. அதைத் திரும்பத் தள்ள முயற்சிக்காதீர்கள். உடனே ஆம்புலன்ஸை அழையுங்கள். வரும்வரை முழங்கால்களை மடித்து மார்பை நோக்கிக் கொண்டுவந்து, இடுப்பு தோள்பட்டையைவிட உயரமாக இருக்கும்படி குப்புறக் குனிந்த நிலையில் இருங்கள். இது மருத்துவமனைக்குப் போவதற்குப் பதிலான ஏற்பாடு அல்ல — போகும் வரையிலான ஏற்பாடு.

கிளம்பும் முன் ஐந்து நிமிடத்தில் செய்ய வேண்டியவை

மகப்பேறு பிரிவுக்கு அழையுங்கள். எத்தனை வாரம், எத்தனாவது குழந்தை, வலியின் இடைவெளி, பனிக்குடம் உடைந்ததா, உடைந்தால் எத்தனை மணிக்கு, என்ன நிறம் — இந்த ஆறு விவரங்களைச் சொன்னால் போதும். அவர்கள் உடனே வரச் சொல்கிறார்களா, சிறிது நேரம் பார்க்கச் சொல்கிறார்களா என்பதைக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.

பையை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அதில் இருக்க வேண்டியவை — உங்கள் மருத்துவப் புத்தகம் அல்லது கேஸ் ஷீட், ஸ்கேன் அறிக்கைகள், ரத்தப் பரிசோதனை முடிவுகள், ரத்த வகை, ஆதார் அட்டை, காப்பீட்டு விவரம், சாதாரண இரண்டு ஜோடி ஆடை, பேட்கள், குழந்தைக்குத் துணி. இவற்றை முன்பே ஒரே பையில் வைத்திருந்தால் இந்த ஐந்து நிமிடம் மிச்சம்.

வலி வரும்போது என்ன செய்யலாம் என்பதற்கும் சில எளிய பதில்கள் உண்டு. படுத்தே இருக்க வேண்டியதில்லை; நடப்பது, சாய்ந்து நிற்பது, சுவரைப் பிடித்து இடுப்பைச் சுழற்றுவது, யாராவது இடுப்பின் கீழ்ப்பகுதியை அழுத்தி விடுவது — இவை வலியைத் தாங்க உதவும். மெதுவாக மூச்சு இழுத்து விடுங்கள். ஆனால் வலி வந்தாலும் வராவிட்டாலும் ஒன்றை நினைவில் வையுங்கள் — உள்ளே எவ்வளவு திறந்திருக்கிறது என்பதைப் பார்க்க வீட்டில் யாரும் முயற்சிக்கக் கூடாது. அது தொற்றைக் கொண்டுவரும்.

சாப்பிடலாமா என்பது மருத்துவமனையைப் பொறுத்தது. சிலர் லேசான உணவை அனுமதிக்கிறார்கள், அறுவை சிகிச்சை வாய்ப்பு இருந்தால் வேண்டாம் என்கிறார்கள். அழைக்கும்போது அதையும் சேர்த்துக் கேட்டுவிடுங்கள். வீட்டில் யாராவது எண்ணெய், மருந்து, கஷாயம் கொடுத்து வலியைத் தூண்ட முயன்றால் — வேண்டாம் என்று சொல்லுங்கள். ஆமணக்கு எண்ணெய் உள்ளிட்ட வீட்டு முறைகள் பாதுகாப்பானவை அல்ல.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்