பிரசவத்தின் நிலைகள்: வலி தொடங்கியதிலிருந்து குழந்தை கையில் வரும் வரை

ஏன் இதை முன்பே தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்

பிரசவத்தைப் பற்றி நமக்குக் கிடைக்கும் தகவல்கள் பெரும்பாலும் இரண்டு வகை — திரைப்படக் காட்சிகள், அல்லது உறவினர்கள் சொல்லும் பயமுறுத்தும் கதைகள். இரண்டுமே உண்மையான படத்தைத் தருவதில்லை.

உண்மையில் நடப்பது ஒரு வரிசையான, படிப்படியான செயல்முறை. அதற்கு மூன்று நிலைகள் உண்டு. ஒவ்வொன்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்று தெரிந்திருந்தால், 'இது சரியாகப் போகிறதா' என்ற கேள்வி மனதில் தொடர்ந்து ஓடாது.

ஒன்றை ஆரம்பத்திலேயே சொல்லிவிட வேண்டும். இங்கே தரப்படும் நேரங்கள் சராசரிகள். முதல் குழந்தைக்கு அது நீளமாக இருக்கும், இரண்டாவதற்கு பெரும்பாலும் குறைவாக. உங்கள் பிரசவம் இந்த நேரங்களைவிட வேகமாகவோ மெதுவாகவோ இருந்தால் அதற்குப் பொருள் ஏதுமில்லை — அதை முடிவு செய்வது உங்கள் மருத்துவர்.

இந்தப் பக்கம் ஒரு மருத்துவ ஆலோசனை அல்ல. இது என்ன நடக்கும் என்பதற்கான ஒரு வரைபடம் மட்டுமே.

முதல் நிலை — மிக நீளமான பகுதி

முதல் நிலை என்பது கர்ப்பப்பை வாய் திறக்கும் காலம். இதுவே பிரசவத்தின் மிக நீண்ட பகுதி, மேலும் இதில் பெரும்பாலான நேரத்தை நீங்கள் வீட்டிலேயே கழிக்கலாம்.

ஆரம்பத்தில் சுருக்கங்கள் ஒழுங்கற்று, மென்மையாக, நீண்ட இடைவெளியில் வரும். பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம், நடக்கலாம், சாப்பிடலாம். இந்த நேரத்தில் செய்ய வேண்டிய சிறந்த விஷயம் — சாதாரணமாக இருப்பது. முடிந்தால் தூங்குங்கள். இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து சோர்வோடு அடுத்த கட்டத்தைத் தொடங்குவது கடினம்.

பிறகு சுருக்கங்கள் ஒழுங்காகி, நெருங்கி, வலிமையாக மாறும். இந்தக் கட்டத்தில் வலியின் உச்சத்தில் பேச்சு நின்றுவிடும். ஐந்து நிமிட இடைவெளியில், தலா ஒரு நிமிடம், ஒரு மணி நேரமாகத் தொடர்ந்தால் — அது மருத்துவமனையை அழைக்க வேண்டிய நேரம். இதைக் கணக்கிட எங்கள் சுருக்கம் பதிவுக் கருவி உதவும்.

கடைசிப் பகுதி மிகக் கடினமானது ஆனால் மிகக் குறுகியது. சுருக்கங்கள் இரண்டு மூன்று நிமிட இடைவெளியில் வரும், 'இனி முடியாது' என்று தோன்றும். பல அம்மாக்கள் அப்படித் தோன்றியதைச் சொல்கிறார்கள் — அது பெரும்பாலும் கடைசிக் கட்டம் நெருங்கிவிட்டதற்கான அறிகுறி.

இந்த நிலையில் என்ன உதவும்: நிலையை மாற்றிக்கொண்டே இருப்பது, நடப்பது, ஒரு பந்தின் மேல் அமர்ந்து அசைவது, சூடான நீரில் குளிப்பது, முதுகின் கீழ்ப்பகுதியில் யாராவது அழுத்திக் கொடுப்பது, மற்றும் நீளமாக மூச்சை வெளியே விடுவது. வலி நிவாரண வழிகள் என்னென்ன உண்டு என்பதை மருத்துவரிடம் முன்கூட்டியே கேட்டு வையுங்கள்.

இரண்டாம் நிலை — குழந்தை பிறக்கும் நேரம்

கர்ப்பப்பை வாய் முழுமையாகத் திறந்ததும் இரண்டாம் நிலை தொடங்குகிறது. இதுவே தள்ளும் கட்டம். முதல் குழந்தைக்கு இது சற்று நீளமாகவும், அடுத்தவற்றுக்குக் குறைவாகவும் இருப்பது வழக்கம்.

தள்ள வேண்டும் என்ற உந்துதல் தானாகவே வரும் — அது மலம் கழிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வைப் போலவே இருக்கும். அது இயல்பானது, அதைப் பற்றி வெட்கப்பட வேண்டியதில்லை. இந்த நேரத்தில் செவிலியரோ மருத்துவரோ எப்போது தள்ள வேண்டும், எப்போது நிறுத்த வேண்டும் என்று சொல்வார்கள். அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்பதே மிக முக்கியம்.

சுருக்கங்களுக்கு இடையில் ஓய்வெடுங்கள். இந்தக் கட்டத்தில் ஒவ்வொரு இடைவெளியும் மதிப்புள்ளது. தண்ணீர் கேட்டால் கேளுங்கள்.

குழந்தை பிறந்ததும் நடக்கும் மிக முக்கியமான ஒன்று — குழந்தையை உங்கள் மார்பில் தோலோடு தோலாக வைப்பது. இது குழந்தையின் உடல் வெப்பநிலையையும் மூச்சையும் நிலைப்படுத்த உதவுகிறது, பாலூட்டலை எளிதாக்குகிறது. முடிந்தால் முதல் மணி நேரத்தில் பாலூட்டத் தொடங்குங்கள். இதைக் கேட்பதற்குத் தயங்க வேண்டாம் — 'குழந்தையை என் மேலே வையுங்கள்' என்று சொல்லலாம்.

மூன்றாம் நிலை, மற்றும் அதற்குப் பிறகான முதல் மணி நேரம்

குழந்தை பிறந்த பிறகும் ஒரு கட்டம் மீதம் இருக்கிறது — நஞ்சுக்கொடி வெளியேற வேண்டும். இது பொதுவாகச் சில நிமிடங்களில் நடந்துவிடும், மேலும் இது வலி மிகக் குறைவான பகுதி. குழந்தையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நீங்கள் இது நடந்ததையே கவனிக்காமல் போகலாம்.

அதன் பிறகு மருத்துவர்கள் ரத்தப்போக்கைக் கவனிப்பார்கள், தேவைப்பட்டால் தையல் போடுவார்கள். இந்த நேரத்தில் நடுக்கம் வருவது பலருக்கும் நடக்கிறது — உடல் நடுங்கும், பல் கிட்டிக்கும். இது குளிரால் அல்ல, இது சாதாரணமான ஒரு எதிர்வினை, சிறிது நேரத்தில் தானாக நின்றுவிடும்.

முதல் மணி நேரம் அமைதியாக இருக்கட்டும். உறவினர்கள் உள்ளே வர ஆர்வமாக இருப்பார்கள், புகைப்படங்கள் எடுக்கத் தோன்றும். ஆனால் அந்த ஒரு மணி நேரம் உங்களுக்கும் குழந்தைக்கும் உரியது. இதை முன்பே குடும்பத்தில் பேசி வைத்தால் அப்போது சங்கடம் இருக்காது.

சிசேரியன் என்றால் இந்த வரிசை வேறு விதமாக இருக்கும், ஆனால் தோலோடு தோல் தொடர்பும் ஆரம்பப் பாலூட்டலும் அப்போதும் சாத்தியம். அதைக் கேளுங்கள்.

பிரசவம் திட்டமிட்டபடி நடக்காமல் போகலாம். சிசேரியனாக மாறலாம், கருவிகள் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கலாம், வலி நிவாரணம் தேவைப்படலாம். இவற்றில் எதுவும் தோல்வி அல்ல. மருத்துவர் அந்த முடிவை எடுக்கும்போது அதற்குக் காரணம் இருக்கிறது, மேலும் அந்தக் காரணம் பெரும்பாலும் உங்கள் அல்லது குழந்தையின் பாதுகாப்பு.

எப்போது காத்திருக்கவே கூடாது

பிரசவம் தானாக நடக்கும் ஒரு செயல்முறைதான். ஆனால் சில அறிகுறிகள் நேரத்தைப் பார்க்காமல் உடனே மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டியவை.

எந்த அளவு ரத்தப்போக்கு இருந்தாலும். பனிக்குடம் உடைந்து வெளியேறும் நீர் தெளிவாக இல்லாமல் பச்சை அல்லது பழுப்பு நிறமாக இருந்தால். குழந்தையின் அசைவு குறைந்தால், அல்லது வழக்கத்தைவிட வேறுபட்டதாகத் தோன்றினால்.

சுருக்கங்களுக்கு இடையிலும் வயிற்று வலி நிற்காமல் தொடர்ந்தால். கடுமையான தலைவலி, கண் மங்கல் அல்லது மின்னல் போலத் தெரிவது, வயிற்றின் மேற்பகுதியில் வலி, முகத்திலோ கைகளிலோ திடீர் வீக்கம் — இவை உடனடிக் கவனம் தேவைப்படுபவை.

காய்ச்சல் இருந்தால். முப்பத்தேழு வாரம் நிரம்பும் முன் ஒழுங்கான சுருக்கங்கள் வந்தால். மேலும் — காரணம் சொல்ல முடியாவிட்டாலும் — ஏதோ சரியில்லை என்று உங்களுக்குத் தோன்றினால்.

இரவு என்றாலும் விடுமுறை என்றாலும் அழையுங்கள். 'சும்மா தொந்தரவு செய்கிறோமோ' என்ற எண்ணத்தை விட்டுவிடுங்கள். அவர்கள் அதற்காகவே இருக்கிறார்கள், மேலும் பரிசோதித்துவிட்டு வீட்டுக்கு அனுப்புவது அவர்களுக்கு அன்றாட வேலை.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: பிரசவம் எவ்வளவு நேரம் எடுக்கும்? — இது மிகவும் மாறுபடும். முதல் குழந்தைக்கு பொதுவாக நீளமாகவும், அடுத்தவற்றுக்குக் குறைவாகவும் இருக்கும். ஒரு எண்ணை மனதில் வைத்துக்கொண்டு அதைத் தாண்டியதும் பயப்படுவதைவிட, ஒவ்வொரு கட்டமும் முடிந்துகொண்டே வருகிறது என்று நினைப்பது எளிது. உங்கள் நிலைக்கு ஏற்ற பதிலை மருத்துவர் சொல்வார்.

கேள்வி: வலி நிவாரணம் கேட்டால் அது பலவீனமா? — இல்லை. வலி நிவாரணம் ஒரு மருத்துவத் தேர்வு, ஒரு தார்மீகத் தேர்வு அல்ல. என்ன வழிகள் உங்கள் மருத்துவமனையில் உள்ளன, உங்களுக்கு எது பொருந்தும் என்பதை முன்கூட்டியே மருத்துவரிடம் கேட்டு வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இங்கே எந்த மருந்தையும் நாங்கள் பரிந்துரைக்கவில்லை — அது மருத்துவரின் முடிவு.

கேள்வி: பிரசவத்தின்போது மலம் கழிந்துவிட்டால்? — இது நடக்கிறது, அடிக்கடி நடக்கிறது, மேலும் அது நீங்கள் சரியாகத் தள்ளுகிறீர்கள் என்பதற்கான அறிகுறி. அறையில் உள்ள யாருக்கும் அது ஒரு விஷயமே அல்ல; அவர்கள் அதை தினமும் பார்க்கிறார்கள். இதைப் பற்றிய கவலையில் தள்ளாமல் இருப்பதுதான் உண்மையான பிரச்சினை.

கேள்வி: வீட்டில் இருக்க வேண்டியது எவ்வளவு நேரம், எப்போது கிளம்புவது? — பொதுவாகச் சொல்லப்படுவது ஐந்து நிமிட இடைவெளி, தலா ஒரு நிமிடம், ஒரு மணி நேரம். ஆனால் இது இரண்டாவது குழந்தை என்றால், மருத்துவமனை தொலைவில் இருந்தால், அல்லது முந்தைய பிரசவம் வேகமாக முடிந்திருந்தால் — முன்பே கிளம்புங்கள். உங்கள் மருத்துவர் வேறு ஏதாவது சொல்லியிருந்தால் அதுவே இறுதி.