சிசேரியன் பிறகு உடல் தேறுவது: வாரம் வாரம் என்ன நடக்கும், எப்போது மருத்துவரைக் கூப்பிட வேண்டும்

இரண்டாவது நாள் காலை, முதல் முறையாக எழுந்து நிற்கும்போது

அறுவை சிகிச்சை முடிந்து இரண்டாவது நாள் காலை. செவிலியர் வந்து, 'கொஞ்சம் எழுந்து நடந்து பாருங்க' என்கிறார். படுக்கையின் ஓரம் வரை நகர்வதற்குள் வயிற்றுக்குக் கீழே ஒரு இழுவை. கால்களைத் தரையில் வைத்து, கட்டிலைப் பிடித்துக்கொண்டு எழுந்து நிற்கும் அந்த முதல் பத்து விநாடிகள் மிக நீளமாக இருக்கும். பக்கத்தில் கணவர், தூரத்தில் தொட்டிலில் குழந்தை. 'இந்த நிலையில் நான் எப்படி இவளைத் தூக்குவேன்' என்ற கேள்வி அப்போதுதான் முதன்முதலாக மனதில் வரும்.

தமிழ்நாட்டில் சிசேரியன் பிரசவம் மிகவும் அதிகமாக நடக்கிறது, குறிப்பாகத் தனியார் மருத்துவமனைகளில். அதனால் இந்தக் கேள்விகளுடன் வீட்டுக்குத் திரும்பும் தாய்மார்கள் இங்கே ஏராளம். ஆனால் வீட்டுக்கு வந்தபிறகு என்ன செய்ய வேண்டும், என்ன செய்யக் கூடாது என்பது பெரும்பாலும் யாருக்கும் தெளிவாகச் சொல்லப்படுவதில்லை; அறிவுரைகள் மட்டும் நான்கு பக்கத்திலிருந்தும் வரும்.

இந்தப் பக்கம் அதைத்தான் வரிசைப்படுத்திச் சொல்கிறது. இது உங்கள் மருத்துவரின் ஆலோசனைக்கு மாற்று அல்ல — உங்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்தவர்தான் உங்கள் காயத்தையும் உங்கள் உடலையும் அறிந்தவர். சந்தேகம் வரும் ஒவ்வொரு முறையும் அவரிடம் கேட்பதே சரி.

வாரம் வாரம் என்ன எதிர்பார்க்கலாம்

உடல் தேறுவது ஒரு நேர்கோட்டில் நடப்பதில்லை. நன்றாக இருந்த ஒரு நாளுக்குப் பிறகு, மறுநாள் வலியும் சோர்வும் திரும்ப வரலாம். அது பின்னடைவு அல்ல. கீழே உள்ள வரிசை ஒரு பொதுவான படம் மட்டுமே; ஒவ்வொரு தாயின் வேகமும் வேறு.

ஆறு வாரங்களில் எல்லாம் முடிந்துவிடும் என்று யாராவது சொன்னால், அது முழுமையான உண்மை அல்ல. ஆறு வாரங்களில் தையல் ஆறியிருக்கும், அன்றாட வேலைகளை மெல்லச் செய்ய முடியும். ஆனால் வயிற்றுத் தசைகள் பலம் திரும்பவும், காயத்தைச் சுற்றி இருக்கும் மரத்துப்போன உணர்வு குறையவும், சோர்வு முழுமையாக நீங்கவும் பல மாதங்கள் ஆகலாம். சிலருக்கு அந்த மரத்துப்போன உணர்வு ஓராண்டுக்கும் மேல் நீடிக்கும். இது இயல்பு.

தையலைப் பராமரிப்பதும், தொற்றின் அறிகுறிகளும்

காயத்தை உலர்வாகவும் சுத்தமாகவும் வைத்திருப்பதே அடிப்படை விதி. மருத்துவமனை சொல்லும் நாள் வரும் வரை கட்டைப் பிரிக்க வேண்டாம்; அனுமதி கிடைத்தபிறகு, குளிக்கும்போது தண்ணீரும் சோப்பும் காயத்தின் மேல் மெல்லப் படட்டும், தேய்க்க வேண்டாம். குளித்து முடித்ததும் மென்மையான துணியால் தட்டி உலர வையுங்கள். இடுப்புக்கு மேல் வரும் இறுக்கமான ஆடைகளைத் தவிர்த்து, தளர்வான பருத்தி உடையை அணியுங்கள்; காயத்தின் மேல் ஆடையின் வளையம் அழுத்தாமல் இருப்பது முக்கியம்.

காயம் ஆறும்போது அரிப்பு வருவது இயல்பு. அரிப்பையும், சுற்றியுள்ள மரத்துப்போன உணர்வையும், மெல்லிய இழுப்பையும் பயப்படத் தேவையில்லை. ஆனால் அரிக்கிறது என்பதற்காகச் சொறிவதோ, மஞ்சள், எண்ணெய், பவுடர், மூலிகைக் குழம்பு போன்ற எதையும் புதிய தையலின் மேல் தடவுவதோ கூடாது. காயத்தின் மேல் எதைத் தடவலாம் என்பதை உங்கள் மருத்துவர் மட்டுமே சொல்ல வேண்டும்.

கீழே உள்ள அறிகுறிகள் காத்திருக்கக் கூடியவை அல்ல. இவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று தெரிந்தால் உடனடியாக மருத்துவரைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்; இரவு நேரம், விடுமுறை என்று பார்க்காமல் மருத்துவமனையின் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுக்குச் செல்வதே சரி.

சீக்கிரம் நடப்பது, எடை தூக்குவது, இருமும்போது காயத்தைத் தாங்குவது

பெரிய அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு நகராமல் படுத்திருப்பது ஓய்வு அல்ல, அது ஒரு ஆபத்து. நீண்ட நேரம் அசையாமல் இருக்கும்போது கால் நரம்புகளில் இரத்தம் உறையும் வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது. அதனால்தான் மருத்துவமனையில் முதல் நாளிலேயே எழுந்து நடக்கச் சொல்கிறார்கள். மருத்துவக் குழு அனுமதித்ததும், உதவியுடன் சில அடிகள் நடந்து, நாளுக்கு நாள் தூரத்தைக் கொஞ்சம் கூட்டுங்கள். படுக்கையில் இருக்கும்போதே கால்களை மடக்கி நீட்டுவது, பாதங்களைச் சுழற்றுவது, கணுக்காலை அசைப்பது — இவை எளிமையானவை, ஆனால் முக்கியமானவை.

படுக்கையிலிருந்து எழுவதற்கு ஒரு எளிய வழி இருக்கிறது. நேராக வயிற்றை இழுத்து எழாமல், முதலில் ஒரு பக்கமாகப் புரண்டு, கால்களைப் படுக்கையின் ஓரத்திற்குக் கீழே இறக்கி, முழங்கையால் தள்ளிக்கொண்டு எழுங்கள். இதே வழியில்தான் திரும்பப் படுக்கவும் வேண்டும். இருமல், தும்மல், சிரிப்பு வரும்போது ஒரு தலையணையை வயிற்றின் மேல் வைத்து மெதுவாக அழுத்திக்கொள்ளுங்கள் — காயத்தின் மேல் விழும் அழுத்தம் குறையும், வலியும் குறையும்.

முதல் சில வாரங்களுக்குக் குழந்தையை விடக் கனமான எதையும் தூக்க வேண்டாம் என்பதே பொதுவான வழிகாட்டல். தண்ணீர் வாளி, சலவை இயந்திரத்திலிருந்து ஈரத் துணிகள், மூத்த குழந்தை, மளிகைப் பை — இவை அந்தப் பட்டியலில் வருபவை. இதைச் சொல்வது எளிது, நடைமுறையில் கடினம்; அதனால் முதல் சில வாரங்களுக்கு வீட்டில் யார் என்ன வேலை செய்வார்கள் என்பதை முன்கூட்டியே பேசி முடிவு செய்துவைப்பது உதவும். படிக்கட்டு ஏறுவது, வாகனம் ஓட்டுவது, உடற்பயிற்சி தொடங்குவது ஆகியவற்றுக்கு எப்போது அனுமதி என்பதை ஆறாவது வார சோதனையின்போது உங்கள் மருத்துவரிடம் நேரடியாகக் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். இது வீட்டில் யாரோ ஒருவர் முடிவு செய்யக் கூடிய விஷயம் அல்ல.

காயத்தை வலிக்காமல் தாய்ப்பால் கொடுப்பது, நாற்பது நாள் பழக்கங்கள்

தாய்ப்பால் கொடுக்கும்போது குழந்தையின் கால்களோ எடையோ தையலின் மேல் படாமல் இருப்பதுதான் இங்கே ஒரே இலக்கு. மூன்று நிலைகள் உதவும். பக்கவாட்டில் படுத்துக்கொண்டு கொடுப்பது முதல் நாட்களில் மிக வசதியானது — தாயும் ஓய்வெடுக்கலாம். இரண்டாவது, குழந்தையைக் கக்கத்தின் கீழ் ஒரு பந்தைப் பிடிப்பது போலப் பிடித்துக்கொண்டு கொடுப்பது; குழந்தையின் உடல் முழுவதும் வயிற்றுக்கு வெளியே இருக்கும். மூன்றாவது, வழக்கமான நிலையிலேயே மடியில் ஒன்று அல்லது இரண்டு தலையணைகளை வைத்துக் குழந்தையை உயர்த்திக்கொள்வது.

எந்த நிலையாக இருந்தாலும், முதுகுக்குப் பின்னால் ஒரு தலையணை வைத்து, கால்களுக்கு ஒரு சிறிய பீடம் வைத்துக்கொண்டால் தோளும் முதுகும் வலிக்காது. பால் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் காயம் இழுக்கிறது என்று தோன்றினால், நிலையை மாற்றிப் பாருங்கள்; வலியைப் பொறுத்துக்கொண்டு தொடர வேண்டியதில்லை. சிரமம் தொடர்ந்தால் மருத்துவமனையின் தாய்ப்பால் ஆலோசகரிடமோ உங்கள் மருத்துவரிடமோ ஒரு முறை காட்டுங்கள்.

நாற்பது நாள் பழக்கங்கள் நம் வீடுகளில் ஆழமாக வேரூன்றியவை, அவற்றில் பல நல்லவை. ஓய்வுக்கு முன்னுரிமை தருவது, வீட்டில் உதவிக்கு ஆட்கள் இருப்பது, சூடான நீரில் குளிப்பது, செரிமானத்துக்கு எளிதான சூடான உணவுகள் — இவை உண்மையிலேயே உதவுகின்றன. எண்ணெய்க் குளியலும் உடல் பிடிப்பதும் வழக்கமான பழக்கம்தான்; ஆனால் அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு அது காயம் முற்றிலும் ஆறிய பிறகுதான், அதுவும் உங்கள் மருத்துவர் பார்த்து அனுமதித்த பிறகுதான். பிடிப்பவரிடம் காயத்தின் மேல் அழுத்தக் கூடாது என்பதைத் தெளிவாகச் சொல்லிவிடுங்கள்.

சில பழக்கங்கள் ஆபத்தானவை என்பதையும் நேரடியாகச் சொல்ல வேண்டும். புதிய தையலின் மேல் துணியை இறுக்கமாகக் கட்டுவது காயத்துக்கு நல்லதல்ல; வயிற்றுப் பட்டை தேவையா, எப்போது என்பதை மருத்துவரிடம் கேளுங்கள். தண்ணீர் குறைவாகக் குடிக்கச் சொல்வது இன்னொரு தவறான அறிவுரை — தாய்ப்பால் கொடுக்கும் தாய்க்குத் தண்ணீர் அதிகம் தேவை, மலச்சிக்கலைத் தடுக்கவும் அது உதவும். சம்பிரதாயங்கள் ஒவ்வொரு பகுதியிலும், ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் வேறுபடும்; எதைச் செய்யப் போகிறீர்கள் என்பதை ஆறாவது வார சோதனையின்போது சொல்லிவிட்டு, மருத்துவரின் கருத்தைக் கேட்பதே பாதுகாப்பானது.

'நான் சரியாகப் பெற்றெடுக்கவில்லை' என்ற உணர்வு

பல தாய்மார்கள் இதைச் சத்தமாகச் சொல்வதில்லை, ஆனால் உள்ளுக்குள் சுமக்கிறார்கள். 'சாதாரணப் பிரசவமாக இருந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்குமே', 'நான் முயற்சி செய்திருக்கலாமோ', 'என் உடல் தோற்றுவிட்டது' — இந்த வாக்கியங்கள் மிகவும் பொதுவானவை. உறவினர்களின் கேள்விகளும் இதை ஆழப்படுத்தும். ஒரு விஷயத்தைத் தெளிவாகச் சொல்கிறோம்: சிசேரியன் என்பதும் ஒரு பிரசவம்தான். வயிற்றில் ஒரு காயத்தைச் சுமந்துகொண்டு, தூக்கமில்லாத இரவுகளில் ஒரு குழந்தையை வளர்ப்பது தோல்வி அல்ல. அறுவை சிகிச்சை என்ற முடிவு பெரும்பாலும் அந்த நேரத்தில் தாய்க்கும் குழந்தைக்கும் பாதுகாப்பானது எது என்பதைப் பார்த்து எடுக்கப்படுகிறது; அது உங்கள் விருப்பத்தையோ முயற்சியையோ பொறுத்த விஷயம் அல்ல.

பிரசவத்துக்குப் பிறகு முதல் இரண்டு வாரங்களில் அழுகை, மனச்சோர்வு, திடீர் கோபம் ஆகியவை பலருக்கு வரும்; அவை பொதுவாகத் தானாகவே குறையும். ஆனால் அந்தச் சோர்வு வாரக்கணக்கில் நீடித்தால், குழந்தையின் மேல் ஆர்வமே இல்லாமல் போனால், தூங்க முடியாமல் அல்லது சாப்பிட முடியாமல் இருந்தால், தன்னைப் பற்றியோ குழந்தையைப் பற்றியோ பயமுறுத்தும் எண்ணங்கள் வந்தால் — அது பலவீனம் அல்ல, சிகிச்சை உள்ள ஒரு நிலை. அமைதியாகச் சமாளிக்க முயற்சிக்காமல் மருத்துவரிடம் பேசுங்கள். வீட்டில் ஒருவரிடமாவது உண்மையைச் சொல்லுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: தையல் ஆற எத்தனை நாள் ஆகும்? — வெளிப்புறக் காயம் பொதுவாகச் சில வாரங்களில் ஆறிவிடும், ஆனால் உள்ளே இருக்கும் திசுக்கள் பலம் பெற இன்னும் அதிக காலம் ஆகும். அதனால்தான் ஆறு வாரங்கள் வரை கனமான பொருட்களைத் தூக்க வேண்டாம் என்று சொல்கிறார்கள். வெளியே ஆறிவிட்டது என்பதற்காக உள்ளேயும் ஆறிவிட்டது என்று அர்த்தமில்லை. உங்கள் காயம் எப்படி ஆறுகிறது என்பதை உங்கள் மருத்துவர்தான் சொல்ல முடியும்.

கேள்வி: எப்போது படிக்கட்டு ஏறலாம், வாகனம் ஓட்டலாம்? — இது ஒவ்வொருவருக்கும் வேறுபடும். வலி இல்லாமல் நடக்க முடிந்தால், அவசரமாக ஒரு காலை உதைத்து நிறுத்த முடியுமா என்பது ஓட்டுவதற்கான ஒரு நடைமுறைச் சோதனை. படிக்கட்டை மெதுவாக, பிடித்துக்கொண்டு ஏறுங்கள். இரண்டுக்கும் அனுமதியை உங்கள் மருத்துவரிடம் கேட்டு உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்.

கேள்வி: அடுத்த முறை சாதாரணப் பிரசவம் சாத்தியமா? — சிலருக்குச் சாத்தியம், சிலருக்கு அல்ல. முந்தைய அறுவை சிகிச்சை ஏன் செய்யப்பட்டது, தையல் எப்படி இருந்தது, இரண்டு பிரசவங்களுக்கு இடையிலான இடைவெளி எவ்வளவு என்பதைப் பொறுத்து இது மாறும். உங்கள் மருத்துவமனைப் பதிவுகளுடன் மகப்பேறு மருத்துவரிடம் பேசி முடிவு செய்யுங்கள்.

கேள்வி: வயிற்றுப் பட்டை கட்டிக்கொள்ளலாமா? — புதிய தையலின் மேல் இறுக்கமாகத் துணி கட்டுவது நல்லதல்ல. சில மருத்துவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்குப் பிறகு தளர்வான ஆதரவுப் பட்டையைப் பரிந்துரைக்கலாம். எனவே இதைச் சொந்தமாக முடிவு செய்யாமல், உங்கள் மருத்துவரிடம் கேட்டுவிட்டுச் செய்யுங்கள்.