பிரசவத்துக்குப் பிறகு உடல்: முடி உதிர்வு, வயிறு, முதுகுவலி — எது சாதாரணம்

யாரும் முன்பே சொல்லாதவை

கர்ப்ப காலத்தில் உடல் மாறுவதைப் பற்றி எல்லாரும் பேசுகிறார்கள். பிரசவத்துக்குப் பிறகு நடக்கும் மாற்றங்களைப் பற்றி யாரும் பேசுவதில்லை. அதனால் அவை நடக்கும்போது 'எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி' என்ற எண்ணம் வருகிறது.

உண்மையில் இவை பெரும்பாலான அம்மாக்களுக்கு நடக்கின்றன. மூன்று மாதத்தில் தொடங்கும் முடி உதிர்வு, தளர்ந்த வயிறு, முதுகுவலி, சிரிக்கும்போது சிறுநீர் கசிவது, வியர்வை, மனநிலை ஏற்ற இறக்கம். இவற்றில் பெரும்பாலானவை காலப்போக்கில் சரியாகும்.

ஆனால் 'சரியாகிவிடும்' என்பது 'பேசாமல் பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று பொருள் அல்ல. சில அறிகுறிகளுக்குச் சிகிச்சை உண்டு, சில அறிகுறிகள் காத்திருக்கக் கூடாதவை. அந்த வித்தியாசத்தை இங்கே தெளிவாகச் சொல்கிறோம்.

இன்னொன்று. 'ஆறு வாரத்தில் பழையபடி ஆகிவிடுவீர்கள்' என்பது ஒரு கட்டுக்கதை. ஒன்பது மாதம் உடல் மாறியிருக்கிறது; அது திரும்பவும் நேரம் எடுக்கும். அது தோல்வி அல்ல, அது உடலியல்.

முடி உதிர்வு — மூன்றாவது மாதத்தில் தொடங்கும் அதிர்ச்சி

கர்ப்ப காலத்தில் முடி அடர்த்தியாகவும் அழகாகவும் இருந்திருக்கும். பிரசவத்துக்கு இரண்டு மூன்று மாதங்கள் கழித்து அது கொத்துக் கொத்தாக உதிரத் தொடங்கும் — சீப்பில், தலையணையில், குளியலறையில். பலரும் இதைப் பார்த்துப் பயந்துவிடுகிறார்கள்.

நடப்பது இதுதான்: கர்ப்ப காலத்தில் வழக்கமாக உதிர வேண்டிய முடி உதிராமல் தங்கிவிடுகிறது. பிரசவத்துக்குப் பிறகு அந்தத் தேங்கியிருந்த முடி ஒரே நேரத்தில் உதிர்கிறது. அதாவது புதிதாக ஏதும் இழக்கவில்லை — தள்ளிப்போன உதிர்வு ஒன்றாக நடக்கிறது.

இது பொதுவாகச் சில மாதங்களில் தானாக நின்று, முடி மீண்டும் வளரும். எண்ணெய், ஷாம்பூ, மருந்து எதுவும் இதை வேகப்படுத்தாது. இறுக்கமாகப் பின்னுவதையும், அடிக்கடி இழுத்துக் கட்டுவதையும் தவிர்த்தால் போதும்.

ஆனால் ஒரு வருடம் ஆகியும் உதிர்வு நிற்கவில்லை என்றால், அல்லது தலையில் வழுக்கை போலத் தெளிவான இடங்கள் தெரிந்தால், அல்லது இதனுடன் அதிக சோர்வும் குளிரும் எடை மாற்றமும் இருந்தால் — மருத்துவரிடம் சொல்லுங்கள். ரத்தச் சோகையும் தைராய்டு பிரச்சினையும் பிரசவத்துக்குப் பிறகு பொதுவானவை, இரண்டுக்கும் எளிய பரிசோதனையும் சிகிச்சையும் உண்டு.

வயிறு, முதுகு, மற்றும் இடுப்புத் தசைகள்

பிரசவத்துக்குப் பிறகு வயிறு உடனே சுருங்காது. கர்ப்பப்பை பழைய அளவுக்குத் திரும்ப வாரங்கள் ஆகும், தசைகளும் தோலும் அதற்கு மேலும் நேரம் எடுக்கும். முதல் சில நாட்களில் இன்னும் கர்ப்பமாக இருப்பது போலவே தோன்றும் — அது சாதாரணம்.

வயிற்றின் நடுவே உள்ள நேரான தசைகள் கர்ப்ப காலத்தில் விலகுவது பலருக்கும் நடக்கிறது. படுத்திருந்து தலையைத் தூக்கும்போது வயிற்றின் நடுவே ஒரு பள்ளம் தெரிந்தால், அல்லது விரல்கள் உள்ளே இறங்குமளவு இடைவெளி இருந்தால், அதை மருத்துவரிடம் காட்டுங்கள். இதற்குச் சரியான உடற்பயிற்சி முறை உண்டு — ஆனால் தவறான பயிற்சி நிலைமையை மோசமாக்கும், அதனால் யாராவது இணையத்தில் காட்டுவதைப் பார்த்துச் செய்ய வேண்டாம்.

முதுகுவலிக்குக் காரணம் புதிராக ஒன்றுமில்லை. நாள் முழுவதும் குழந்தையைத் தூக்குகிறீர்கள், குனிந்து தூக்குகிறீர்கள், ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்து பாலூட்டுகிறீர்கள். குழந்தையைத் தூக்கும்போது முதுகை வளைக்காமல் முழங்காலை மடக்குவது, பாலூட்டும்போது முதுகுக்குப் பின்னால் ஒரு தலையணை வைப்பது — இந்த இரண்டு சிறு மாற்றங்களே பெரிய வித்தியாசத்தைத் தரும்.

இருமும்போதோ தும்மும்போதோ சிரிக்கும்போதோ சிறுநீர் சிறிது கசிவது பலருக்கும் நடக்கிறது. இது சங்கடமான விஷயம் என்பதால் யாரிடமும் சொல்வதில்லை. இடுப்புத் தள தசைப் பயிற்சிகள் இதற்கு உதவும், மேலும் அவற்றை எங்கும் அமர்ந்தபடியே செய்யலாம். மூன்று மாதம் கழித்தும் இது தொடர்ந்தால் மருத்துவரிடம் சொல்லுங்கள் — இது வாழ்நாள் முழுவதும் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒன்றல்ல.

எடை, உணவு, மற்றும் அந்த ஒப்பீடு

சமூக ஊடகங்களில் பிரசவத்துக்கு ஆறு வாரங்களில் பழைய உடலோடு தோன்றும் புகைப்படங்கள் நிறைய இருக்கின்றன. அவை உண்மையான அளவுகோல் அல்ல. உங்கள் உடல் ஒரு குழந்தையை உருவாக்கியிருக்கிறது; அதற்குக் கொஞ்சம் மரியாதையும் நேரமும் கொடுங்கள்.

இந்த நேரத்தில் கடுமையான உணவுக் கட்டுப்பாடு நல்லதல்ல, குறிப்பாகப் பாலூட்டும் காலத்தில். உடலுக்குச் சக்தி தேவை; குறைவாகச் சாப்பிட்டால் சோர்வும் மயக்கமும் அதிகமாகும், பால் சுரப்பும் பாதிக்கப்படலாம். சரிவிகித உணவு, போதுமான தண்ணீர், முடிந்தபோது ஓய்வு — இதுவே இப்போதைக்குப் போதும்.

எப்போது உடற்பயிற்சி தொடங்கலாம் என்பதை உங்கள் மருத்துவரிடம் கேளுங்கள். சாதாரண பிரசவம் ஒரு நிலை, சிசேரியன் வேறு நிலை — இரண்டுக்கும் ஒரே பதில் இல்லை. நடைப்பயிற்சி பொதுவாக முதலில் தொடங்கக்கூடியது, ஆனால் அதுவும் மருத்துவர் சரி என்று சொன்ன பிறகே.

ரத்தச் சோகை மிகப் பொதுவானது, மேலும் அதன் அறிகுறிகள் — சோர்வு, மயக்கம், மூச்சிரைப்பு — 'குழந்தை பார்த்துக்கொள்வதால்தான்' என்று எளிதாகத் தள்ளப்படுகின்றன. பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய பரிசோதனையின்போது இதைச் சொல்லிப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். இரும்புச்சத்து மாத்திரையோ வேறு ஏதுமோ தேவையா என்பதை மருத்துவரே முடிவு செய்யட்டும் — நீங்களாக மருந்து எடுக்க வேண்டாம்.

இவை காத்திருக்கக் கூடாதவை

மேலே சொன்ன பெரும்பாலானவை நேரத்தில் சரியாகும். ஆனால் சில அறிகுறிகள் அன்றே மருத்துவரிடம் செல்ல வேண்டியவை.

ரத்தப்போக்கு திடீரென அதிகரித்தால், அல்லது பெரிய கட்டிகளாக வெளியேறினால், அல்லது ஒரு மணி நேரத்தில் ஒரு பேட் முழுவதும் நனைந்தால். துர்நாற்றம் வீசும் வெளியேற்றம் இருந்தால்.

காய்ச்சல். ஒரு காலில் மட்டும் வலி, வீக்கம், சூடு அல்லது சிவப்பு — இது ரத்தக் கட்டியின் அறிகுறியாக இருக்கலாம், இது காத்திருக்கக்கூடியது அல்ல. மூச்சுத் திணறல் அல்லது நெஞ்சு வலி இருந்தால் உடனே அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுக்குச் செல்லுங்கள்.

கடுமையான தலைவலி, கண் மங்கல், வயிற்றின் மேற்பகுதியில் வலி, அல்லது திடீர் வீக்கம் — பிரசவத்துக்குப் பிறகும் இவை முக்கியமானவை. தையல் போட்ட இடத்தில் சீழ், அதிக வலி அல்லது சிவப்பு இருந்தால் காட்டுங்கள்.

கடைசியாக, உடல் அல்லாத ஒன்று. இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் தொடர்ந்து சோகமாகவோ, வெறுமையாகவோ, குழந்தையிடம் ஒட்டுதல் இல்லாமலோ உணர்ந்தால் — அது சோர்வு அல்ல, அதற்குச் சிகிச்சை உண்டு. உங்களையோ குழந்தையையோ காயப்படுத்தும் எண்ணம் வந்தால், அது ஒரு அவசர நிலை: வீட்டில் யாரிடமாவது இப்போதே சொல்லுங்கள், தனியாக இருக்க வேண்டாம், உங்கள் மருத்துவரையோ பிரசவ மருத்துவமனையையோ உடனே தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கேள்வி: வயிற்றுப் பட்டை கட்டுவது உதவுமா? — சிலருக்கு முதுகுக்கு ஆதரவாக இருப்பது போலத் தோன்றும். ஆனால் அது தசைகளைச் சுருக்காது, எடையையும் குறைக்காது. மிக இறுக்கமாகக் கட்டுவது மூச்சுக்கும் ஜீரணத்துக்கும் தொல்லை தரும். சிசேரியனுக்குப் பிறகு எதையும் கட்டுவதற்கு முன் மருத்துவரிடம் கேளுங்கள்.

கேள்வி: எத்தனை நாட்களுக்கு ரத்தப்போக்கு இருக்கும்? — பொதுவாகச் சில வாரங்கள் நீடிக்கும், படிப்படியாகக் குறைந்து நிறம் மாறும். திடீரென அதிகரித்தால், துர்நாற்றம் இருந்தால், அல்லது காய்ச்சலுடன் வந்தால் — அது மருத்துவரிடம் சொல்ல வேண்டியது.

கேள்வி: எண்ணெய் குளியல், பட்டினி, சூடான உணவு — பாட்டி சொல்வதைக் கேட்க வேண்டுமா? — பாரம்பரியத்தில் நல்லது நிறைய இருக்கிறது. வெதுவெதுப்பான எண்ணெய்க் குளியல், சூடான எளிய உணவு, ஓய்வு, உடன் ஒருவர் இருப்பது — இவை உண்மையிலேயே உதவுபவை. ஆனால் இருட்டறையில் தனியாக அடைத்து வைப்பது, பேசக் கூடாது என்பது, அழுதால் பால் வற்றிவிடும் என்று சொல்வது — இவை உதவுபவை அல்ல. உணவைக் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்துவதைப் பற்றி மருத்துவரிடம் கேட்டுவிடுங்கள்.

கேள்வி: பிரசவத்துக்குப் பிந்தைய பரிசோதனைக்குப் போக வேண்டுமா? குழந்தை நன்றாக இருக்கிறதே. — போக வேண்டும். அந்தச் சந்திப்பு உங்களுக்கானது, குழந்தைக்கானது அல்ல. தையல், ரத்தப்போக்கு, ரத்தச் சோகை, மனநிலை, கருத்தடை — இவை அங்கே பேச வேண்டியவை. கேட்க வேண்டியவற்றை ஒரு காகிதத்தில் எழுதிக்கொண்டு போங்கள்; அந்த நேரத்தில் எல்லாம் மறந்துவிடும்.