
जवळपास प्रत्येक लहान बाळ दूध काढते आणि बहुतेक वेळा तो आजार नसतो. फरक ओळखायचा तो एका गोष्टीवरून — बाळाचे वजन वाढते आहे का.
पाजून झाल्यावर बाळाच्या तोंडातून थोडे दूध बाहेर येते, खांद्यावरचा कपडा ओला होतो, आणि घरात लगेच चर्चा सुरू होते — पचत नाही का, दूध कमी पडते का, काहीतरी लावावे का.
खरे उत्तर बहुतेक वेळा सोपे आहे: पहिल्या काही महिन्यांत जवळपास प्रत्येक बाळ दूध काढते. काहींना दिवसातून एकदा, काहींना प्रत्येक वेळी. चार-सहा महिन्यांच्या आसपास हे कमी होते आणि वर्षभरात बहुतेकांचे थांबते.
यालाच इंग्रजीत रिफ्लक्स म्हणतात, आणि 'रिफ्लक्स' हा शब्द ऐकून तो आजार वाटतो. तो आजार तेव्हाच होतो जेव्हा त्यामुळे बाळाचे वजन वाढेनासे होते किंवा बाळाला त्रास होतो. नुसते दूध बाहेर येणे म्हणजे आजार नाही.
एक साधा नियम लक्षात ठेवा — 'आनंदी ओकारी' विरुद्ध 'त्रासलेली ओकारी'. दूध काढल्यावर बाळ हसते, खेळते आणि पुढच्या वेळी नीट पिते, तर तो फक्त धुण्याचा प्रश्न आहे. दूध काढताना बाळ कळवळते, पाठ मागे ताणते, रडते आणि पिणे टाळते, तर मात्र ते दाखवायची गोष्ट आहे.
अन्ननलिका आणि जठर यांच्यामध्ये एक स्नायूची झडप असते. ती बंद राहिली की खाल्लेले खाली राहते. लहान बाळांमध्ये ही झडप अजून पुरेशी घट्ट झालेली नसते — म्हणून जठरातले दूध सहज वर येते.
दुसरे कारण म्हणजे बाळाचे जठर लहान असते आणि आहार पूर्ण द्रव असतो. दूध पातळ असते, ते सहज वर सरकते. वर्षभराने घन अन्न सुरू झाले, बाळ बसू-उभे राहू लागले, आणि झडप घट्ट झाली की हा प्रश्न आपोआप संपतो.
तिसरे कारण — पिताना गिळलेली हवा. ती वर आली की सोबत थोडे दूध घेऊन येते. म्हणूनच ढेकर काढणे एवढे उपयोगी पडते.
दूध घट्ट पडलेले, दह्यासारखे दिसले तर घाबरू नका. जठरातल्या आम्लामुळे दूध नासते; ते सामान्य आहे आणि 'दूध पचले नाही' असा त्याचा अर्थ नाही.
बाहेर आलेले दूध किती आहे याचा अंदाजही सहसा चुकतो. एक चमचा दूध कपड्यावर पसरले की अर्धी वाटी सांडल्यासारखे दिसते. खरा निकष कपड्यावरचा डाग नाही — वजनाचा तक्ता आहे.
घरात 'दूध बाधले', 'नजर लागली', 'आईचे दूध गरम पडते' अशी कारणे सांगितली जातात. यांतल्या कशाचाही याच्याशी संबंध नाही. कारण शरीररचनेत आहे आणि ते वयाबरोबर आपोआप सुटते — त्यासाठी आईने काही खाणे सोडायची गरज नाही.
डावी बाजू वाचून बहुतेक पालकांची काळजी तिथेच संपते. उजवी बाजू म्हणजे डॉक्टरांना दाखवण्याची कारणे — त्यांतले काहीही तातडीचे नाही, पण दुर्लक्षही करायचे नाही.
एक गोष्ट सतत लक्षात ठेवा: बाळाचे वजन वाढते आहे, लघवीचे डायपर दिवसाला सहा-सात ओले होतात, आणि बाळ खेळकर आहे — तर दूध काढण्याचा प्रश्न फक्त कपड्यांचा आहे.
वजन वाढते आहे की नाही हे नजरेने ठरवू नका. महिन्यातून एकदा केंद्रात वजन करून घ्या आणि ते तक्त्यात नोंदवा; एका वेळचे वजन नव्हे, तर वजनाची चाल महत्त्वाची.
| सामान्य दूध काढणे | डॉक्टरांना दाखवावे असे |
|---|---|
| पाजल्यावर थोडे दूध ओघळते | जोरात, लांब उडणारी उलटी |
| बाळ नंतर खेळकर आणि शांत असते | दूध काढताना कळवळते, पाठ मागे ताणते |
| वजन नियमित वाढते | वजन वाढत नाही किंवा उतरते |
| दिवसाला ६–७ ओले डायपर | डायपर कोरडेच, तोंड सुकलेले |
| दूध पांढरे किंवा नासलेले | उलटीत हिरवा-पिवळा रंग किंवा रक्त |
| बाळ पुढच्या वेळी नीट पिते | बाळ दूध पिणेच टाळते, तोंड फिरवते |
| वयाबरोबर कमी होत जाते | वाढत जाते, किंवा वर्षानंतरही तेवढेच |
थोडे थोडे, जास्त वेळा पाजा. एका वेळी जठर पूर्ण भरले की वर येण्याची शक्यता वाढते. तेच दूध दोन वेळांत विभागले तर फरक लगेच दिसतो.
पाजताना बाळाचे डोके आणि छाती पोटापेक्षा वर ठेवा. आडवे झोपवून पाजण्यापेक्षा थोडे उभट धरून पाजणे सोपे आणि परिणामकारक आहे.
पाजून झाल्यावर वीस-तीस मिनिटे बाळाला खांद्यावर सरळ धरा. लगेच पाठीवर झोपवले की दूध वर यायला सोपे जाते. हा एक बदल बहुतेक घरांत सर्वात मोठा फरक करतो.
मधेच आणि शेवटी ढेकर काढा. बाटलीने पाजत असाल तर बाटली अशी धरा की बुचात हवा राहणार नाही, आणि छिद्र फार मोठे नसावे — दूध भराभर आले की बाळ जास्त हवा गिळते.
पाजल्यावर लगेच बाळाला घडी घालून बसवू नका, पोटावर दाबू नका, आणि लगेच मालिश करू नका. डायपर बदलायचे असेल तर ते पाजण्याआधी करा.
अंगावर पाजत असाल तर बाळाची पकड नीट आहे का ते तपासून घ्या. चुकीच्या पकडीने बाळ जास्त हवा गिळते. एकदा आरोग्य केंद्रातल्या ताईंकडून किंवा स्तनपान सल्लागाराकडून पकड पाहून घेतली तरी पुरते.
दूध फार जोरात उतरत असेल — बाळ ठसकते, तोंडातून दूध वाहते, मध्येच सोडून रडते — तर पाजण्याआधी थोडे दूध काढून टाका, किंवा मागे टेकून, बाळ वर आणि तुम्ही खाली अशा स्थितीत पाजा. यामुळे धार सौम्य होते आणि गिळलेली हवा कमी होते.
हे वैद्यकीय नाही, पण पहिल्या सहा महिन्यांत रोजच्या कामाचा मोठा भाग हाच असतो, आणि त्यावर कोणी लिहीत नाही.
खांद्यावर मलमलचा किंवा जुन्या सुती साडीचा तुकडा ठेवा — शोषून घेतो, लवकर वाळतो, आणि गरम पाण्यात उकळून घेता येतो. दिवसाला सहा-सात तुकडे लागतात, म्हणून एका वेळी तेवढे तयार ठेवा.
बाळाच्या हनुवटीखाली आणि मानेच्या घडीत दूध साचून तिथे लाल होते. प्रत्येक वेळी पाजून झाल्यावर ओल्या फडक्याने पुसून कोरडे करा — विशेषतः उन्हाळ्यात आणि पावसाळ्यात.
कपड्यावरचा डाग वाळण्याआधी थंड पाण्यात धुवा. गरम पाण्याने दुधातले प्रथिन कपड्यात बसते आणि पिवळा डाग राहतो.
आणि रात्रीसाठी — गादीवर आधीच एक जुनी सुती चादर घडी करून ठेवा. रात्री दोन वाजता पूर्ण बिछाना बदलण्यापेक्षा एक चादर ओढून काढणे कितीतरी सोपे.
पाळण्याखाली उशी ठेवून किंवा गादीचा एक भाग उंच करून बाळाला तिरपे झोपवू नका. हे अनेक ठिकाणी सुचवले जाते, पण त्याने दूध काढणे कमी होत नाही आणि बाळ घसरून अशा स्थितीत जाते जिथे श्वास अडतो. झोपेत बाळ पाठीवर, सपाट गादीवर — हा नियम इथेही तसाच राहतो.
बाळाला पोटावर झोपवू नका. पोटावर झोपल्याने रिफ्लक्स थोडा कमी होतो हे खरे, पण त्याबदल्यात होणारा धोका कितीतरी मोठा आहे.
डॉक्टरांनी सांगितल्याशिवाय दूध घट्ट करण्यासाठी त्यात तांदळाची पेज, साबुदाणा किंवा इतर काही मिसळू नका. सहा महिन्यांच्या आत बाळाला दुधाशिवाय काहीही देऊ नये, आणि घट्ट दूध जास्त कॅलरी देते पण पोषण नाही.
आम्ल कमी करणारी औषधे स्वतःच्या मनाने आणू नका. औषधाच्या दुकानात 'ओकारीसाठी' म्हणून काहीही मिळते, पण नुसते दूध काढणाऱ्या बाळाला या औषधांचा उपयोग होत नाही आणि जंतुसंसर्गाची शक्यता वाढते.
खालच्या यादीतले काहीही दिसले तर वाट पाहू नका. यांतली काही म्हणजे दूध काढणे नसून वेगळाच प्रश्न असतो.
विशेषतः जोरात उडणारी उलटी — विशेषतः तीन ते सहा आठवड्यांच्या बाळात, प्रत्येक वेळी, आणि बाळ नंतर लगेच भुकेले — ही तातडीने तपासायची गोष्ट आहे.
| हे दिसले तर | काय करायचे |
|---|---|
| उलटी जोरात, लांब उडणारी, प्रत्येक वेळी | त्याच दिवशी डॉक्टरांना दाखवा |
| उलटीत हिरवा किंवा पिवळसर हिरवा रंग | तातडीने रुग्णालय |
| उलटीत रक्त किंवा काळे कण | तातडीने रुग्णालय |
| वजन वाढत नाही किंवा उतरत आहे | त्याच आठवड्यात डॉक्टरांना दाखवा |
| दिवसाला ३ पेक्षा कमी ओले डायपर, तोंड सुके | त्याच दिवशी डॉक्टरांना दाखवा |
| बाळ दूध पिणेच टाळते, तोंड फिरवते, रडते | त्याच दिवशी डॉक्टरांना दाखवा |
| उलटीबरोबर ताप, जुलाब किंवा पोट फुगलेले | त्याच दिवशी डॉक्टरांना दाखवा |
| उलटी करताना श्वास अडतो, ओठ निळसर होतात | तातडीने रुग्णालय |
| सहा महिन्यांनंतर नव्याने सुरू झालेली उलटी | डॉक्टरांना दाखवा |
प्रश्न: आईने काय खाल्ले तर बाळ दूध काढते? — बहुतेक बाळांचा आईच्या आहाराशी संबंध नसतो. वांगे, कोबी किंवा तिखट खाल्ल्याने बाळ दूध काढते याला आधार नाही. आईने आहार आपोआप कमी करू नये; तिचे स्वतःचे पोषण त्यावर अवलंबून आहे.
प्रश्न: गाईचे दूध किंवा फॉर्म्युला बदलल्याने फरक पडेल का? — बहुतेक वेळा नाही. दुधाची ॲलर्जी असेल तरच फरक पडतो, आणि त्याची लक्षणे वेगळी असतात — अंगावर पुरळ, शौचात रक्त, सतत जुलाब. डॉक्टरांच्या सल्ल्याशिवाय दूध बदलू नका.
प्रश्न: हे कधी थांबेल? — बहुतेक बाळांचे चार ते सहा महिन्यांनंतर कमी होते आणि बाळ बसायला लागल्यावर, घन अन्न सुरू झाल्यावर आणखी कमी होते. वर्षभरात बहुतेकांचे पूर्ण थांबते.
प्रश्न: दूध काढल्यावर पुन्हा पाजावे का? — बाळाला भूक असल्याची चिन्हे दिसत असतील तर हो. बाहेर आलेले दूध सहसा वाटते तेवढे नसते, आणि बाळ भुकेले असेल तर ते दाखवेल.
हा लेख फक्त सर्वसाधारण माहितीसाठी आहे. तुमच्या बाळाची तब्येत पाहून सल्ला देऊ शकतील ते तुमचे डॉक्टर किंवा जवळच्या आरोग्य केंद्रातील कर्मचारीच.
प्रकाशक: theAsianparent संपादकीय टीम
स्तनपानाच्या टिप्स — योग्य लॅच, ओल्या डायपरचे गणित आणि पम्पिंगचे नियोजन
नवजात बाळाची काळजी: पहिल्या 30 दिवसांचे व्यावहारिक मार्गदर्शन — दूध, नाळ, झोप आणि धोक्याची लक्षणे
नवजात बाळाला कावीळ: कधी सामान्य, कधी उपचार लागतात
लसीनंतरचा ताप आणि सूज: काय सामान्य आहे, आणि कधी काळजी करायची
तापाची फीट: आत्ता काय करायचे, आणि रुग्णालयात कधी निघायचे
दात येताना: खरी लक्षणे कोणती, आणि काय लावूच नये